2435 resultaten.
Gras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.604 het was heel vreemd ik wist het ook pas later
de trein was al het wit alweer voorbij
dat kievitwit van weiden en de snater
van ongehoorde eenden en toen hij
weer ademhaalde en mijn kaartje vroeg
was het alsof de nooit geweest vervlogen
herinnering dat lichte niet verdroeg
ik vond mijn kaartje met gesloten ogen
een muur vol graffiti een brug…
zomer rond het middaguur
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.318 Zij is gestreept de koe , een Lakenvelder
en daar een ijscoman die over het fietspad
scheurt zijn kar blinkt citroengeel
de koeientong krult paardenbloesem uit de wei
en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango
bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en
laat papavers kikkers zoenen
omhels de zon op het allerhoogste punt…
Het hele landschap heeft de zon vertaald
poëzie
3.9 met 17 stemmen
2.319 Het hele landschap heeft de zon vertaald:
'T aardappelveld in niet hoog artistiek,
Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek
Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt;
Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt
De eik van zijn zonneheros in epiek;
De populieren zoeken 't in tragiek,
Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
519 de droom
in je stem heeft
mij meegetroond
naar vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al…
Polder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
14.560 Je ziet zo'n polder denken
aan het grijzig-groen
beweeg van wilgentwijgen,
het snelle rijgen van
signalen langs het riet,
de simpele overdracht van
sloten op kanalen,
het vastleggen van breedbeeld
luchten in de weke delen
van een plas en aan het
bedachtzame omspelen van
getande dijken.
----------------------------------------------…
IJsland
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.929 Door wind en regen kaalgeslagen,
afgelegen land van steen.
Door sneeuw en ijs geschuurd,
gescheurd door scherpe kou,
bezocht door eenzaamheid,
het binnenland.
Omkranst door de beschaving;
een pas aangelegde ringweg
door bussen vol bewonderaars bereden.
Mooi ben je
maar ik raak je niet meer aan.…
Zonder sprookjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.089 Soms, zoals nu, denk ik mezelf
aan een avondmeer, golfslag
eenvoudig zonder sprookjes,
een wereld waarin nacht valt
met overgebleven lichten,
oranje, likkend aan het water
een auto in de verte en ik alleen
aan de oever onder de bomen
met gedachten die niets vinden
geen zinnen uit losse woorden
niets dan woorden die haar zoeken
in vergane…
De verre abdij
netgedicht
5.0 met 76 stemmen
449 ik hoorde
het klokje van
de verre abdij
zag muren in
warmte trillen
tegen het silhouet
van de toren nabij
goud golfde
koren onder
een warme wind
eindeloze zomers
zijn hier geboren
waar koeien vloeiend
hun rust herkauwen
het vogel concert
nadert zijn einde
monniken gaan
in stiltegebed
hun brevier kent de
regels gesprekken…
Gelukkig land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.418 Bijna tastbaar
is mijn verlangen
naar het land
de klanken uit mijn jeugd
het land van klaprozen
korenbloemen
en glooiend
landschap
het land van textiel
de arbeid en de natuur
het land
waar jij
en vader
leefden
mijn land
ons land
Twente
waarvan ik 't volkslied
in mijn diepste
dromen
zing.…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.817 I Het land
't Is alles eenvoud wat uw stoerheid sierde,
En alledaags bij werelds wufte pronk:
Het zwaatlend koren rond de heilge wierden,
Uw kolken waar kasteel en kerk in zonk;
Temidden graan en bontbebloemde weien,
Waar de gelatenheid zichzelf bedroomt,
De nuchtre pracht der rijke boerderijen
Met brede schuren tussen schraal geboomt'…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind
en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik
de dagen als vlammen boompje verwisselen
en weggaan in een oude stam van het huis
hoe laat zou het al zijn de rivieren staan
te heupwiegen als een raam tegen het landschap…
Slagveld
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.534 Decor van eenzaamheid dit landschap
waar leven sterft in de strijd
waar groen het bloed verhult
de maan de nacht
de zon het licht dat dooft
een warme stem zingt van het lijden
van de dagen zonder brood
van betere tijden
soort van vrede
geen andere zekerheid
dan slechts de dood…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Om niet de brug te zien
Het grauw en gretig grijs
Het snel maar gaan en terug
Ging ik naar rechts
nog voor de brug
en nam de dijk
tot andere tint
mijn blik toen trof
nog grijs maar dieper
van beweging
de stad met kloeke toren
gleed langzaam
tussen zwerk en water
een huivering
zou dit het eind…
en morgen bij ‘t ontwaken
geen ‘Bommel…
Kleur van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 jij ontvouwt
in een schitterend
perspectief de meest
mooie landschappen
uit elk natuurgebied
kleurt met
seizoengebonden kwast
de subtielste momenten
van het op de akkers
staand rijpend gewas
glooit bos
en weiderand
als gegoten langs
de speels meanderende
en fris kabbelende beek
draagt de
kleur van water
door het land
uitmondend…
´Polderexpress´ *
gedicht
3.2 met 28 stemmen
13.418 De trein reed als een lang lint door
kant ene de van slingerde en bergen de
van de berg naar de andere kant.
,denken je zou hand de aan Niks
maar bergen horen in een polderland niet thuis
.slingeren te niet ook dan behoren treinen en
Bij nader inzien waren er geen bergen,
trein een altijd nog er was wel maar
die aan de bergen deed denken.…
de 20 kilometerloop van alphen 2005
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.254 in een winterwitte droomwereld
op weg naar alphen aan den rijn
maarten’s prater is de kater
drie kouters in een groen autootje
wij zongen stilaan viel het stil
maarten zag hazen in het witte veld
we hebben er vier geteld er was er een
die rechtop stond en naar ons zwaaide
wat schoon en mooi de sneeuw
hoe pittoresk het torentje van
Rijnsaterwoude…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Dof violet is 't west en paarsig grijs.
Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…
De Kerstgedachte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.747 De maan strijkt met haar slanke vingers
Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond
Wind fluistert door de kale bomen
Danst met de sneeuw, rond en rond
Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn
Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen
Sterren knipogen vanuit de heldere hemel
Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen
Het knerpende…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven
achter het labyrint van lange dreven,
aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven
keren de paardenspannen met de boevers.
Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.
De ruiten blinken…
openbare ruimte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
876 Die openbare ruimte,
die van iedereen
die ruimte met die bankjes
en die bomen met
een hekje eromheen,
wordt niet genoemd
in de nota ruimte,
die van iedereen
die nota ruimte met die letters
en die woorden met
een zinnetje eromheen.…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
Geknot & Beknot?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Deze winter
ben ik
geknot
Ik zette
't bij mes en schaar
op een gillen
Deze winter
heeft men mij
-bot-
van tak en twijg
ontdaan
ontbloot
sta ik nu
aan de zoom
van wei en sloot
te rillen.…
Meridiaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
867 zover ik kijk
alleen glanzende velden
waar paden kronkelen
bedauwd met rijp
wazig in sluiers geweven
kruipt duisternis langzaam op
de wijde hemel omgeven
door starende blikken
een dansende nachtvlinder
verdwijnt stil…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 1
Riet, halsstarrig gras
de onbeweeglijke roerdomp,
een schreeuw ontmantelt de mist,
het water klotst zwartademend.
2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om…
De molens van Tarifa
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
763 Welhaast ivoren glanzen ze,
de molens van Tarifa.
Soms kartels op de smaragden rug
van een sluimerende draak,
één oog geopend naar de
Afrikaanse kust.
Dan weer blij wiekwentelend:
windvaantjes op de fietsjes
van lachende kinderen.
De molens van Tarifa;
Don Quijote
zou er zijn handen vol aan hebben!…
Door de Duinen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.853 En zo lopen wij
door de dalen heen
waarachter toekomst
is, te weten
aan de stappen
in het heden…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 Er komt hier meer dan stof en licht
van oude dagen, men kende nog elkaar
Bijnamen vaak en bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde…
herinnering aan Wales
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
692 In het gebochelde achterland
bevolken met gulle hand gestrooide
ooien met hun lammeren,
als plukken oude en verse sneeuw,
het ruige landschap.
Door de bilspleet van een lage heuvel
sijpelt glinsterend water,
langzaam op weg naar de Ierse zee.…