Alle inzendingen over masker

687 resultaten.

Sorteren op:

Keuzes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Het regent Druppels glijden als riviertjes tranen langs de naaktheid van mijn raam kil en koud lijkt nu de wereld zoveel weken zo'n gebrek aan leven nog te gaan Even toch mijn jas maar aan het masker in mijn hand de echo kaatst in frases terug naar mij alles lijkt zo onherkenbaar wie ben ik en wie ben jij Keuzes maken op het…
John Kroos7 december 2021Lees meer >

Alles in de wind

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 567
Hoeveel maskers moet een mens dragen om zichzelf te zien? Het is de wind die iets nieuws verzint. Hoeveel selfies moet je maken om te laten zien dat je bestaat? Hoeveel vragen moet je stellen voordat je een antwoord krijgt? Het is de wind die geen antwoord vindt. Hoeveel moet je door de vingers zien om erger te voorkomen?…

Verhalen van stof en schijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 325
Achter het decor lacht het touw en strop; schminkt het ijzige masker, het gezicht van de altijd zo smachtende zaal.…
Wijnand Raben23 november 2025Lees meer >

toneelspel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 899
in elke scene is men, tegen wil en dank, tot het eind aanwezig de mond lekt woorden en handen zijn bezig met een onafgemaakt gebaar; verborgen is de plot en tot het slot onaangeraakt achter elk masker gaan emoties schuil; valkuil gevuld met delen liefde en haat.…
john grave10 augustus 2002Lees meer >

kuiltjes

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.272
in het kuiltje van het gras verdween de puberjongen vulde hij zijn longen voor enkel zacht gekreun in het kuiltje van het pad verdween zijn blauwe jas in een vroege voorjaarsplas gaf hij haar arm steun in het kuiltje van haar bed vertelde hij geheimen liet zij zijn woorden rijmen zette hij zijn masker af In het kuiltje van haar wang…

De ziel spreekt

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.721
Laat door venstren van uw ogen Open steeds in lach of leed, Tot mij binnen dit bewogen Licht van God, dat leven heet: Als de zon de morgenregen In de middag achterhaalt, Tot de wereld allerwegen Van hun éne luister straalt, Zal het masker uwer trekken, Vóor het in de dood verstijft, Nog mijn eigen glorie dekken…
P.C. Boutens25 november 2023Lees meer >

Prutswerk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
herschikt Het woord vat geen vlam De rijmdwang gooi je overboord In een woekering van tekens en tamtam Groeit buiten elk besef de leegte De valse noot sluipt tussen de regels Het klaaglied ronkt langs alle kanten Ontwricht als een kaakbeen door een vuist En toch ontvouw je iets dat klopt Als is het een vraag in een fles gepropt Het masker…

Reset of Revisie?

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 22
de een unverfrohren in het struikgewas de ander mantelvegend op z'n terras staand bij de hofvijver met de piranha's de hemeltergende woordenverhoren een schier horizonloze oceaan duels van floretten worden er uitgevochten schichtende blinkende ontwijkingskunst wachtend tot het masker van de een wordt geraakt en de ander de strijd…

Om de stemming erin te krijgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.788
' Ze lijkt door 't masker van make-up te stralen. Jawel, van euveldaadkracht staat ze bol.…
Aubrey6 april 2006Lees meer >

Wees dankbaar

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.450
zet nu maar weer je masker op het heeft lang genoeg geduurd en gaar niet langer in je sop anders blijf ik uit je buurt dus spaar me al jouw bitterheid een échte man vergeeft scheldt telkens alle schulden kwijt zorgt dat hij dankbaar leeft…
Marianne7 januari 2007Lees meer >

De slaaf van de bedelaarskoning

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.532
rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord Ik dans over het dunste levenskoord Ik sta alleen, geen helpende hand Ik ben begraven onder hopen zand Niemand durft te kijken, hebben angst voor mijn lijden Willen het niet zien, proberen het te mijden Zoiets past in hun perfecte levens niet Ik ben de enige die het van anderen ziet Ik draag geen masker…
Nina13 april 2007Lees meer >

Leeg Hart

hartenkreet
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.042
Mijn masker viel.. M'n muur was te zwak.. Opeens klein.. En als een kind Was ik gretig.. Ik wilde te veel.. te snel.. Hoewel angstig en onzeker.. Liet ik je toe.. Bijna tot in het diepste van mij.. Jij sprak mijn taal.. Jij las mijn ogen.. Dwars door alles heen.. Ik las jou.. Ik zag jou.. In jou zag ik mij..…
Kelly14 januari 2008Lees meer >

Droom-vlucht

netgedicht
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 828
tegemoet een witte veer dwarrelde langzaam neer als stille engelen-groet en tekende vleugels op schelpen uit de diepte van de zee, ik droeg ze naar het licht ze vlogen...met mij mee los van de grond waar ik in stenen nog warmte vond vanuit die droom kwam ik thuis vannacht en zacht viel de regen in tranen achter maskers…

Ook dan ben ik bij je...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Je ogen glanzen parelmoer verraden mij een stil verdriet Aan de oppervlakte zie je ’t niet Daar schuilt het masker sterk en stoer Dan is het ziekte die jou vloert Je ziet des levens schoonheid niet Aan het ziekbed klinkt een wiegelied maar klinkt als:” ‘t leven naar z’n mallemoer!”…

Als wortels kromtrekken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
( en zaden verwaaien ) Een traan ontrolt aan het verblinde oog weggezonken in het licht van oude aders Een hand ontvouwt levens ouder geleefd en jonger te gaan Het geheim kleurt zachte gezichten zonder des maskers treurnis Het is geen heilig moeten om de wilg te verplanten als wortels krom trekken Het is het verwaaien van het…

MIJN GOD

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Het lieve gezicht zie ik achter de maskers van lijden en dood. Mijn oude lichaam voelt zich wedergeboren, wanneer ik liefheb. Wanneer er iemand eeuwige liefde verklaart aan mij en ieder. Dan voel ik me weer in het rijk der hemelen, land of purity. Land der verbeelding van de onvoorstelbare en liefdevolle.…

Vijftig jaar individu

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.402
vreemden die op vrienden lijken je voelt afstandelijkheid bij verre familie die ooit dichtbij was als een eenzame egel onder dwalende najaarswolken bescherm jij jezelf tegen stekeligheden die in het leven grauwe kleuren gaven je pakt een kleurpotlood en tekent de oude boom een gezicht dood en verval liggen in herfst besloten het masker…
mobar15 oktober 2012Lees meer >

ALS IK DOOD BEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.001
Als ik dood ben, kàn het niet minder zijn dan pas word ik eindelijk met rust gelaten Dan pas doet de wereld mij niet meer pijn dàn pas..zullen zij aardig over mij praten Als ik dood ben, zal ik niet eenzaam zijn dan pas zal ik van liefde kunnen proeven Dan pas pieker ik niet meer over die trein dàn pas zal ik ‘t masker niet meer hoeven Als…

Bomen op de maan

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 768
Met alle kleuren van verdriet zag je mijn stilte bij de boom eenzaam op het oeverland het meer spiegelde mijn ontzag voor de dichtershemel waar jij altijd koningin was je transformeerde de pijn in onverwachte gedaantes maakte soms metaforen van mensen die maskers afwierpen je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan maakte…
mobar1 juni 2013Lees meer >

Dorstig ?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
Daar slaapt de onrust van de vrede als waakhond in mij vereend, het snakt naar lucht, stuwt het lijf en brein naar de moederschoot, wat na de geboorte slechts een masker was tot een dorstig woord mij weer wakker kust.…
Pama29 november 2013Lees meer >

woorden zwart op zwart

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Hun gezicht is mijn masker geworden. Alleen zijn we alleen de krijs van een meeuw en ik. De avond dekt me toe de branding spelt haar woorden zwart op zwart.…

Prooiboom

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Over lage velden rolt dreigend de nacht uit een zee van duisternis spoelt als een onstuitbare vloed over het weerloze woud het daggeluid sterft in de stilte achter het masker van het inslapende licht fluisteren geesten lange avondgebeden die schijnbaar loos hun weg langs dode takken de vaart van de wolken achterna zweven de verstoten boom…
Kees Keizer11 augustus 2014Lees meer >

in rouw verzonken

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
als ik naar huis rijd, de wagen sprekend lonkend de verte neemt mij de tijd verpacht aan het pedaal dat rechts mijn flank mankeert dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt zich schuwt tegen de goden die de wegen dragen op hun gehaakte schouderstukken langs berm en onbehagen geschurkte bomen maskeren twijfels die ik wil uiten, doch de stereo…
elze28 mei 2016Lees meer >

Aan wie het aandurft:

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Mijn masker af te breken, dat ik never nooit meer loslaat, omdat het rust over de hoofdwond; ik durfde niet te kijken naar het argeloze kerven. Mijn borst open te rijten, te graven in de bagger dat mijn hart smoort en zo gretig omsluit; hard wegloop voor de krampen van pijnen door een ander.…

pluk de dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
nu thuis te moeten zijn is de onbegrepen kunst van wie zwerven moet om in de vitale menigte zich telkens vol te lopen aan het losbandig leven de volle vrijheid geniet hij eenzaam maar niet alleen in het stil luisterend kijken naar de immer bonte stoet die de vele maskers draagt van mensen in maskerade alles wat hen bezigt ziet hij van…

Walvisvaarders

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
(voor Jules Deelder) Tijdens een tv-programma zag ik hoe de roots van Jules Deelder werden blootgelegd en ik verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke feit dat de meestal in het zwart geklede Jules, de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte zijn stoere masker afzette en ons getuige liet zijn van het fantastische feit dat hij als…

nu dat ik dood ben

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
zo’n garageverkoop de spullen die me bezig hebben gehouden smelten langzamerhand in de lentezon het is toch lachen al de regels en clausules en dit bittere geschil achter de lachende maskers glanzen de scherpe snavels nu pakt de sterkste aasgier de botten zie wat ik had zie wie ik was hebben of zijn?…

Mijn woning

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Ze zaten in een hoogwerker en hadden gele pakken aan en maskers op in dit warme weer, waardoor ze ‘t heel benauwd. Z’ is nu met afgeplakte muren opgezout Morgen komt ‘t volgende bedrijf dat eerst doeken om haar vouwt en met nieuw gevelhout haar oude kern van goud omhult zodat ze beter opgebouwd en aangenamer wordt aanschouwd…

de kracht van het verhaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
een echt verhaal raakt je diep een stem met een hart dat leeft geen maskers, franje of schijn woorden die spreken: “Dit ben ik, dit is mijn verhaal” het groeit uit stilte, vreugde of pijn raakt omdat het zo eerlijk en echt is fluistert de waarheid, rauw of zacht schreeuwend om echte aandacht een echt verhaal verbindt mensen bouwt…

CARNAVAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
trek je mooiste pak maar aan, glitters, maskers, laat ze staan schmink een snor of felle strepen iedereen mag lekker zweven trommels roffelen, blazers schallen op de straten hoor je roepen: “Hé, proost op deze dolle dagen!”…