687 resultaten.
Keuzes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het regent
Druppels glijden als riviertjes tranen
langs de naaktheid van mijn raam
kil en koud lijkt nu de wereld
zoveel weken
zo'n gebrek aan leven
nog te gaan
Even toch
mijn jas maar aan
het masker in mijn hand
de echo kaatst in frases
terug naar mij
alles lijkt zo onherkenbaar
wie ben ik
en wie ben jij
Keuzes maken
op het…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoeveel maskers moet een mens
dragen om zichzelf te zien?
Het is de wind die iets nieuws verzint.
Hoeveel selfies moet je maken
om te laten zien dat je bestaat?
Hoeveel vragen moet je stellen
voordat je een antwoord krijgt?
Het is de wind die geen antwoord vindt.
Hoeveel moet je door de vingers
zien om erger te voorkomen?…
Verhalen van stof en schijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
325 Achter het decor lacht het touw en strop;
schminkt het ijzige masker, het gezicht
van de altijd zo smachtende zaal.…
toneelspel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
899 in elke scene is men,
tegen wil en dank,
tot het eind aanwezig
de mond lekt woorden
en handen zijn bezig
met een onafgemaakt
gebaar; verborgen
is de plot en tot
het slot onaangeraakt
achter elk masker
gaan emoties schuil;
valkuil gevuld met
delen liefde en haat.…
kuiltjes
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.272 in het kuiltje van het gras
verdween de puberjongen
vulde hij zijn longen
voor enkel zacht gekreun
in het kuiltje van het pad
verdween zijn blauwe jas
in een vroege voorjaarsplas
gaf hij haar arm steun
in het kuiltje van haar bed
vertelde hij geheimen
liet zij zijn woorden rijmen
zette hij zijn masker af
In het kuiltje van haar wang…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…
Prutswerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 herschikt
Het woord vat geen vlam
De rijmdwang gooi je overboord
In een woekering van tekens en tamtam
Groeit buiten elk besef de leegte
De valse noot sluipt tussen de regels
Het klaaglied ronkt langs alle kanten
Ontwricht als een kaakbeen door een vuist
En toch ontvouw je iets dat klopt
Als is het een vraag in een fles gepropt
Het masker…
Reset of Revisie?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
22 de een unverfrohren in het struikgewas
de ander mantelvegend op z'n terras
staand bij de hofvijver met de piranha's
de hemeltergende woordenverhoren
een schier horizonloze oceaan
duels van floretten
worden er uitgevochten
schichtende blinkende ontwijkingskunst
wachtend tot het masker
van de een wordt geraakt
en de ander de strijd…
Om de stemming erin te krijgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.788 '
Ze lijkt door 't masker van make-up te stralen.
Jawel, van euveldaadkracht staat ze bol.…
Wees dankbaar
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.450 zet nu maar weer je masker op
het heeft lang genoeg geduurd
en gaar niet langer in je sop
anders blijf ik uit je buurt
dus spaar me al jouw bitterheid
een échte man vergeeft
scheldt telkens alle schulden kwijt
zorgt dat hij dankbaar leeft…
De slaaf van de bedelaarskoning
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.532 rechten onderdrukt, mijn stem gesmoord
Ik dans over het dunste levenskoord
Ik sta alleen, geen helpende hand
Ik ben begraven onder hopen zand
Niemand durft te kijken, hebben angst voor mijn lijden
Willen het niet zien, proberen het te mijden
Zoiets past in hun perfecte levens niet
Ik ben de enige die het van anderen ziet
Ik draag geen masker…
Leeg Hart
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.042 Mijn masker viel..
M'n muur was te zwak..
Opeens klein..
En als een kind
Was ik gretig..
Ik wilde te veel.. te snel..
Hoewel angstig en onzeker..
Liet ik je toe..
Bijna tot in het diepste van mij..
Jij sprak mijn taal..
Jij las mijn ogen..
Dwars door alles heen..
Ik las jou..
Ik zag jou..
In jou zag ik mij..…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 tegemoet
een witte veer
dwarrelde langzaam neer
als stille engelen-groet
en tekende vleugels
op schelpen uit de diepte
van de zee, ik droeg ze
naar het licht
ze vlogen...met mij mee
los van de grond
waar ik in stenen
nog warmte vond
vanuit die droom
kwam ik thuis vannacht
en zacht viel de regen
in tranen achter maskers…
Ook dan ben ik bij je...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.554 Je ogen glanzen parelmoer
verraden mij een stil verdriet
Aan de oppervlakte zie je ’t niet
Daar schuilt het masker sterk en stoer
Dan is het ziekte die jou vloert
Je ziet des levens schoonheid niet
Aan het ziekbed klinkt een wiegelied
maar klinkt als:” ‘t leven naar z’n mallemoer!”…
Als wortels kromtrekken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 ( en zaden verwaaien )
Een traan ontrolt aan het verblinde oog
weggezonken
in het licht van oude aders
Een hand ontvouwt levens
ouder geleefd en jonger te gaan
Het geheim kleurt zachte gezichten
zonder des maskers treurnis
Het is geen heilig moeten
om de wilg te verplanten
als wortels krom trekken
Het is het verwaaien van het…
MIJN GOD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
647 Het lieve gezicht
zie ik achter de maskers
van lijden en dood.
Mijn oude lichaam
voelt zich wedergeboren,
wanneer ik liefheb.
Wanneer er iemand
eeuwige liefde verklaart
aan mij en ieder.
Dan voel ik me weer
in het rijk der hemelen,
land of purity.
Land der verbeelding
van de onvoorstelbare
en liefdevolle.…
Vijftig jaar individu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.402 vreemden die op vrienden lijken
je voelt afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
als een eenzame egel
onder dwalende najaarswolken
bescherm jij jezelf
tegen stekeligheden
die in het leven
grauwe kleuren gaven
je pakt een kleurpotlood
en tekent de oude boom een gezicht
dood en verval liggen in herfst besloten
het masker…
ALS IK DOOD BEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.001 Als ik dood ben, kàn het niet minder zijn
dan pas word ik eindelijk met rust gelaten
Dan pas doet de wereld mij niet meer pijn
dàn pas..zullen zij aardig over mij praten
Als ik dood ben, zal ik niet eenzaam zijn
dan pas zal ik van liefde kunnen proeven
Dan pas pieker ik niet meer over die trein
dàn pas zal ik ‘t masker niet meer hoeven
Als…
Bomen op de maan
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
768 Met alle kleuren van verdriet
zag je mijn stilte bij de boom
eenzaam op het oeverland
het meer spiegelde mijn ontzag
voor de dichtershemel
waar jij altijd koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte soms metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Daar slaapt de onrust van
de vrede als waakhond
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt het lijf en
brein naar de moederschoot,
wat na de geboorte slechts
een masker was tot een dorstig
woord mij weer wakker kust.…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Hun gezicht
is mijn masker geworden.
Alleen zijn we
alleen
de krijs van een meeuw
en ik.
De avond dekt me toe
de branding spelt haar woorden
zwart op zwart.…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 als ik naar huis rijd, de wagen
sprekend lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo…
Aan wie het aandurft:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Mijn masker af te breken,
dat ik never nooit meer loslaat,
omdat het rust over de hoofdwond;
ik durfde niet te kijken
naar het argeloze kerven.
Mijn borst open te rijten,
te graven in de bagger
dat mijn hart smoort en zo gretig omsluit;
hard wegloop voor de krampen
van pijnen door een ander.…
pluk de dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 nu thuis te moeten zijn
is de onbegrepen kunst
van wie zwerven moet
om in de vitale menigte
zich telkens vol te lopen
aan het losbandig leven
de volle vrijheid geniet hij
eenzaam maar niet alleen
in het stil luisterend kijken
naar de immer bonte stoet
die de vele maskers draagt
van mensen in maskerade
alles wat hen bezigt ziet hij
van…
Walvisvaarders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
692 (voor Jules Deelder)
Tijdens een tv-programma zag ik hoe de roots
van Jules Deelder werden blootgelegd en ik
verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke
feit dat de meestal in het zwart geklede Jules,
de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte
zijn stoere masker afzette en ons getuige liet
zijn van het fantastische feit dat hij als…
nu dat ik dood ben
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 zo’n garageverkoop
de spullen
die me bezig hebben gehouden
smelten
langzamerhand in de lentezon
het is toch lachen
al de regels en clausules en dit
bittere geschil
achter de lachende maskers
glanzen de scherpe snavels
nu pakt
de sterkste aasgier
de botten
zie wat ik had
zie wie ik was
hebben of zijn?…
Mijn woning
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
608 Ze zaten in een hoogwerker
en hadden gele pakken aan
en maskers op
in dit warme weer,
waardoor ze ‘t heel benauwd.
Z’ is nu met afgeplakte muren opgezout
Morgen komt ‘t volgende bedrijf dat eerst doeken om haar vouwt
en met nieuw gevelhout
haar oude kern van goud omhult
zodat ze beter opgebouwd
en aangenamer wordt aanschouwd…
de kracht van het verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 een echt verhaal raakt je diep
een stem met een hart dat leeft
geen maskers, franje of schijn
woorden die spreken:
“Dit ben ik, dit is mijn verhaal”
het groeit uit stilte, vreugde of pijn
raakt omdat het zo eerlijk en echt is
fluistert de waarheid, rauw of zacht
schreeuwend om echte aandacht
een echt verhaal verbindt mensen
bouwt…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 trek je mooiste pak maar aan,
glitters, maskers, laat ze staan
schmink een snor of felle strepen
iedereen mag lekker zweven
trommels roffelen, blazers schallen
op de straten hoor je roepen:
“Hé, proost op deze dolle dagen!”…