810 resultaten.
laat mij maar liefde schenken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.708 ‘k ben thuis tussen het gisteren en vandaag
daar waar de grenzen raken
waar woord en beeld versmelt
en verte met nabijheid paart
ben ‘k thuis tussen de wortels en de aarde
waar voren steeds het zaad bewaren
en waar er steun gegeven in een streven
omhoog, de nieuwe bloei een oogst belooft
is een olijfboom mij het liefst
zal ‘k hem verzorgen…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 wanneer woorden tijdloos lijken
zich warm weken op
witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens…
Recycling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
497 Augustus, als de zameltijd begint
dan snijdt de maaimachine met zijn scharen
de akker kaal en oogst het rijke voer
dat daarna gul gegeven wordt aan paarden,
hun vijgen schijtend op het draafparcours,
die warm en dampend meuren langs de kant.
En aan die kleffe keutels paardenstront
eet menig musje weer haar buikje rond.…
de ellendelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 tot dan pluk ik de appels zoals mijn mand
het toelaat in het woord dat geprezen
de waarde vult met riet en aanverwante
persoonlijkheden,
steeds nog reist de zomer in het kader
van herfst langs lijsten die zonder silhouet
mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer
met jaartallen van al mijn late oogsten
en dampt het woord tussen mijn…
Regen helaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Aardappels, groenten
de oogst van de regen
komen ze tegen
in hun supermarkten
hebben ze verkregen
en eten ze op.…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 vaar naar Socotra
als je snakt naar schaduw
en drakenbloed
wilt oogsten
vergaap je aan reuzen
getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt…
De poëet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
828 Hij zaait woorden in terzinen en kwatrijnen,
laat daarmee zijn inzichten ons beschijnen
en oogst in verzen voor ons troost.
Breng daarom op deze dichter
die onvolprezen gemoedsverlichter
op een vast moment een toost.…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…
LATEN WE LIEF ZIJN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
616 genoten
omdat ze zoveel aan ons gaf
we hebben haar zelfs te veel
uit handen genomen
heel onbeschaamd
onbeschoft en uiterst laf
we helpen haar op deze manier
langzaam naar de kloten
ook al past dit laatste
eigenlijk niet bij elkaar
laten we wat minder graaien
het belemmert ons geluk
en laten we beseffen dat
we niet alleen maar kunnen
oogsten…
Eindtijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
357 bezetters
Niet zelf die niet vallen te gedogen
Waardoor we hypocriet worden bedrogen
Tot op het bot verwaten naties
Fatwas uitvaardigend en condemnaties
In oorden waar ze dood en verderf telen
Zien we de vermoorde onschuld spelen
Revanchistisch eisen ze op hun tol
Om wat ze elkaar hebben aangedaan
Slachtoffers en daders in hun dubbelrol
Oogsten…
Als een godin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 niet van de
horizon geweken
zij had mij nog
nauwelijks bekeken
pas toen ik
moest dribbelen
stribbelde zij tegen
zij was godin
in het franse land
met mij aan de hand
haar zwierige gebaren
wezen mij de plek
weg uit haar blik niet
voor haar voeten op
pad naar de vrijheid
pas in de nasleep
die ik bij de gratie
gods mocht dragen
oogstte…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik proefde
in onze laatste
kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in…
Leef, jonge rank
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
771 oude stam, geteisterd door de tijden,
ontleen je kracht aan wie je voedt
en groei je volheid tegemoet,
de landman die zijn ronde doet,
verwacht de vrucht in overvloed,
leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
draag voller vrucht door meerder lijden,
het snoeimes moet steeds weer ontmoet,
dan wordt de oogst…
Droogte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
925 De boeren zien hun oogst teniet gaan,
want ook de sproeiers mogen niet meer aan.
Maar Nederland zou Nederland niet zijn als we niet met
zijn allen in staat zouden zijn, om ook dit probleem
weer te boven te komen.…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
De Blauwhelm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.480 Mijn kind wil ik strelen
Mijn akker wil ik zaaien
Mijn graan wil ik oogsten.
Ik wil met jou delen
De liefde die je niemand gaf
Maar hak niet mijn voeten af.
Het hakmes viel,
Haar handen vielen neer.
Een Blauwhelm keek toe
Naar verluid.…
Voor Ko
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
641 We waren rap van tong en welbespraakt,
En oogstten weliswaar wat complimenten,
Maar wisten ook: het is nog lang geen lente,
(wie zalig worden wil die bidt en waakt)
Toch was jij overtuigd: ‘de glorie naakt!’
Dat wist je niet aflatend in te prenten,
Je werkte onverstoorbaar, onverzaakt.…
bezig baasje
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
894 hiërarchie belichaamt
al kan de klacht achteraf
bij het vertrek van alweer
een trouwe voetenknecht
slechts onontvankelijk
geen verklaar je nader
maar vergeef me
want ik was fout
er waait wervelwind
door werkend land
waar de slavenhand
minder gevuld dan
de schoffeermand
zijn klauwen sluit
omheen het eigen goed
ga dan baas en
oogst…
In verleidelijkheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 verwondering waren
de lijn die het zoeken eerst bepaalde
daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen
door die bezigheden ben ik verdwaald
heb ik in het echte leven totaal gefaald
tot ik jou begroette in terloops ontmoeten
jij bent geen dromerij
lach en ogen openen bloeiend lente
je lijf geurt zomer in verleidelijkheid
nog mag en kan ik oogsten…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
- 'Pourriture Noble' -
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
624 voor de wijnbouwers, een behoorlijke zoetheid
de brave paarse landelijke schapen
wisten het wieden net niet te halen,
dankzij het speciaal afwezige microklimaat
omdat de wijngids de bevallige concurrentie,
de aanwezige schimmel moet laten begaan,
persen zij er bij ochtendmist stroperig
klimatologisch de erg zoete dure sap uit
oogsten…
Koppen gelooid en weerbarstig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 als de bazuinen schallen
knallen de kurken
komen de dolende ridders bijeen
voor het grote oktoberfeest
moe van het oogsten
willen zij net als vroeger verpozen
in de koele kelders van het kasteel
te midden van fusten die liggen te rusten
geen paarden en maliënkolders
maar op de tafels de glazen
en kleurrijke folders met de trots
en geneugten…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een applaus verlicht
je stappen zingen hoger sferen
de hete zomer is voorgoed voorbij
het zachte oogsten…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ongebroken dobberen met wat drijft
hier valt nog iets van te maken
oogsten waar zoveel van is
liefde en verbondenheid
met een verre, onbekende god
door onzeker licht omspoeld.
Even wachten tot het nu
verschuift, verleden wordt
de toekomst een meteoor
met doordringend vermogen
in een hoofd vol luchtigheid.…
jij bouwt geen décors
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
997 jouw choreografie
verdraagt enkel geluk
jij bouwt geen décors
maar plaatst spelers
en laat de liefde los
met een jawoord
en gebaar geven ze
hun leven aan elkaar
tussen rode rozen ligt hun
oogst wat slaperig te blozen
Nu rest het feest
een nieuwer huis
met kamers vol vertrouwen
nog zijn ze ruim en licht
zo makkelijk te onderhouden…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig
schuilen voor
de naderende bui
zo herfst de winter
dichterbij laat
zich in alle rust
verglijden uit de zomer
de oogst…