13867 resultaten.
De reus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 Toen ik klein was leek mijn
vader als een reus zo groot
en als hij ging vertellen
kroop ik op zijn schoot.
Dan was hij politieman, bij de
brandweer of piloot, was in het
leger, politicus, ja,
voor mij was hij héél groot!
Ook was hij knap en sterk,
zo wilde ik ook later zijn..
Maar nu ik op die leeftijd ben
is mijn vader opeens klein…
niet banger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Soms wordt mijn gevoel steeds
langer
Maar dan
Word ik niet banger
Het voelt dan meer ouder
En dat voelt dan vertrouwder
Daarom hou ik ook zo van dichten
Want dan kan ik
Dat lange gevoel ontwrichten…
Ik vraag me af?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Een uur, is zo om weggeblazen in het niets,
net als een minuut, een kwartier, als was het ooit iets
een halve dag lijkt misschien wat lang,
maar is zo verdwenen ben ik bang!
Twee maal een halve dag, is een heel
ook dat is al met al, helemaal niet veel
je staat op, gaat weer naar bed,
wat er tussen gebeurd, dat is 't nou net!
Zeven dagen…
pappa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 het is
te donker
pappa
om buiten
te zijn
het is
niet donker
genoeg om
naar bed
te gaan
het is
te stil
pappa
om met je
te praten
het is
niet stil
genoeg om
met je
te zwijgen
het is
te donker
pappa
om te zien
hoe je was
het is
niet donker
genoeg om
te vergeten
wie je was…
gisteren nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
713 gisteren nog
staken haar staartjes
als scheerkwastjes in de lucht
konden haar kleine beentjes
haar nauwelijks bijhouden
gisteren nog
grepen grijpgrage handjes
gretig naar alle dingen
liepen pientere oogjes
op de zaken vooruit
Gisteren nog
er gaat geen dag voorbij....…
Vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
998 hier telt geen tijd
geen dag of nacht
slechts duren herinnert
aan die andere eeuw
hetzelfde huis
hetzelfde licht
de lucht geademd
en wat klonken weinig woorden
in voorbije verhalen
klopt jouw bloed nu door ons hart
het zal nooit banden breken
in deze geborgen zekerheid
vinden wij elkaar…
neerwaartse vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
586 wat nu als je
alleen de vage
witte vlek het
klompje cellen
en niet de
magie van het
fragiele leven
op het scherm
had gezien?
wat nu als je
toen wist
dat weerloos
leven aan een
zijden draadje
hangt en liefde
met vleugels
het instinct
overstijgen kan?
als je het
daarbij gelaten
had?…
Mooi grijs
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
965 Indien ik op een bepaalde leeftijd echt oud ben
zouden eenzaamheid en sociaal isolement de dagen kleuren
Vergeet de stralende, egale huid op mijn kleine neus en ronde wangen
daar allerhande bultjes, stipjes en vlekken in dimensie en kleur tevoorschijn komen.
Neem het me maar niet kwalijk dat mijn lippen niet
direct in staat zijn om te proeven…
Winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
753 Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen
waar taal nu ligt
is het voor altijd winter
en het sneeuwt in mij
van onmacht…
Ze vraagt zich af...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Ze vraagt zich vele vragen
of het ouder worden
door de oerknal is ontstaan....?…
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 ik hoor nog dat geluid
de handen voor je buik
toen bommen vielen
ik daalde, maar te vroeg
je angst joeg mij eruit
ik wilde terug om
aan de kern te raken
mijn vluchten was
een laatste kans om
dit inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst…
handen die me koesterden
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
4.622 je kijkt me aan
je ogen op de foto
zien me weer staan
volwassen en verlegen
met al de liefde die je me
zo graag had willen geven
ik zie je handen
die me koesterden in pijn
die nooit jouw schuld had
had mogen zijn, maar die
jij in geweten op je nam
de bommen vielen iets te lang
ik vond in tonen van
je stem geborgenheid
als jij kinderen…
voelden als een vals geluid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.154 je niet verdragen
haar mond vol beterweten
praatte door, voor jouw
ideeën was geen oor
je moest de wijste zijn
vermeed zo haar agressie
maar je woede vlamde op
werd bijna een obsessie
je vloekte buiten zicht
je onmacht ongericht
waar jij naar zoekt zit
niet bij haar van binnen
jouw liefde kan daar niets
beginnen, je blijft het kind…
zijn tweedehands op zicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.726 de ramen aan de achterkant
zijn tweedehands op zicht
ze kijken niet op geld
letten nooit op wat er telt
in vogelvlucht zie je
de lucht tussen de bomen
in het statusloze staan
aan een onmogelijke laan
de voorkant heeft wel stijl
ramen ogen hoog en zwart
de sponning stevig in de lak
aan een avenue met kak
de ruiten zijn wat
ondoorzichtig…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 ik neem zon
en bloemen mee
mag ik delen in je rust
ik wil komen
bij je dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat…
Naar concert 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Dit keer ging het anders:
In ons ruim concertgebouw
zou Daphne en Apollo opgevoerd
Grijs was de grootste groep
Enkelen met stokken of rollator
De lift vol, dus weg,
wij wachtten, hij kwam opnieuw
zich vullend met
rollators en ons achten
als begeleider mij er maar net bij
In de zaal drie rollators
en een rolstoel in een hoek
De strijkers…
Vader
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 Terwijl ik uit
de helverlichte winkel wankel
het donker in
denk ik aan vader
Dit kruispunt,
druk verkeer
tram, auto's,
fietsers, stoplichten
Toen nog zonder
stak hij hier over vaak
met fiets en met negentig
op weg naar de Aldi
Ik, zoveel jonger,
kachel en waggel
naar buiten met tas
let op stoep en op tegel,
tringelende tram,…
Zwemwat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 In het zwembad
Waar kinderen
Vanwege hun leeftijd
Nog worden vergezeld
Door een generatie ouders
Waar je de degeneratie
Helaas letterlijk in volle omvang
Op het gras ziet zitten, liggen, staan
Plonzen plumpuddingen bommetjes
En pogen nu al bomvolle kinderen
Water te verplaatsen in te grote hoeveelheden
Langs vrijwel alle zichtlijnen zijn …
Bibliotheek...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Ik ben zo juist
weer lid geworden
van de bibliotheek
Als een kind
op zoek
in een koektrommel
keek ik in het rond
en vond wat
Juweeltjes
Nu thuis
Aan de koffie
Heerlijk in mijn
Uitgezochte
schatjes
Aan het
Neuzen
Het maakt
Me blij
En het zonnetje
Schijnt weer
Binnen…
Veel geluk!
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.537 mijn handen deed ik samen
mijn laatste woord was amen
daar tussen klonk mijn wensje
voor dit lief, klein mensje
ik vroeg geen spel, geen speeltjes
geen kleurtjes of penseeltjes
ik vroeg voor jou met veel plezier
voor elke dag een klaver vier…
autisme versus wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.086 Stukje aarde
drijvend op hoop
dobberend op water
zoekend, tastend
naar de juiste richting
zorgzaam gehuld
in wazige slierten
zon en dauw
klein sprietje gras
komt voorzichtig
tevoorschijn
plots
overwoekerd door de
schaduw van
vluchtig onbegrip
zonder mededogen,
in één oogwenk
verwoest
de aarde
nu
dor en korrelig
vertrappeld…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
broos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 we wisten het
zeker:
jij zou voor
altijd duren
tot die lege
uitgestrekte
dag en het
onwezenlijk
stil werd in
onze straat
het licht
ebde weg
je kindertijd
was even
smal als
de doodskist
waarin wij
jouw broze
lijfje zachtjes
legden…
In volle schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
696 In volle schoonheid weggenomen,
Van de plek die was gereserveerd,
Voor de liefste in pa en ma’s dromen,
Hun kind, dat nu hun hart verteert.
Weggerukt uit hun midden,
Nu gezeten aan Zijn rechterhand,
Kunnen zij slechts bidden,
Voor hun dierbaar aanverwant.
Moet ‘t lot het nu ontgelden?…
Het verdronken kind van Middelharnis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 Het verdronken kind van Middelharnis
Nog altijd is het leed niet uitgewist
Zolang geleden
Al denken er nog mensen aan in het heden
Het verdronken kind van Middelharnis
Op de Flakkeese radio het gedicht voorgedragen
Het standbeeld mede onthuld
Maar er zijn nog zoveel vragen
Het verdronken kind van Middelharnis…
een traditie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Is het onze chef
De pastoor
De psychiater
Of de arts
Het gaat om een algemeen
Nationaal besef
Van wat we willen zijn
we zijn als land klein
Sinterklaas is een Nederlands feest
Als de traditie een detail verandert
krijgt het een andere geest
Geef de kinderen een stem
De kinderen zijn de balsem
Hun deert het niet
alleen
de ouders hebben…
Als enige homo in groot christelijk gezin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
632 Mijn zijn was niet verzekerd
in het gezin waarin ik geboren werd
er was wel direct een
verzekering voor overlijden
maar geen voor mijn leidende
lijden in mijn ganse leven
ik koos niet voor Gods verzekering
wilde daarvoor geen premie betalen
zodoende ben ik uitgesloten
van alle pracht en praal van Hem
niet zozeer in het tijdelijke…
Platteland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
969 Fryslân wiid en fier,
dizige boskjes en tsjerkjes
en Pake dy seit dat is Wommels
en der leit Lutkewierum -
Friese zondag nabij verleden
kerktorens nu en dan
en Pake om ze namen te geven
die het kind meteen vergeet
maar die de oudere wil herbeleven
in een heden van resten toen.…
rode bomen
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.011 gekras
langzij
de woudzoom
september kraait
herfstvogels
kelen luids
de grond ontbindt
het gele gras
daar, wat kinderen
zich niet bewust
van de onbestendigheid
der dingen
trekken zich los
van de ouders
tussen rode bomen
in hun herfst
nog
zeg ik niets
verpest niet
hun onwetendheid
lach
en zeg:
fijne dag
tussen rode bomen…
Het onthoofde land
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
509 Het heeft lang genoeg geduurd
terwijl het kind in mij ouder werd,
mijn zoektocht naar vrijheid zonder remming
die ik in giftige woorden vertaal.
Niet meer kunnen vergeven en vergeten,
louter vergelden en laten boeten.
Is het leven voorgoed vergald?…