534 resultaten.
winterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 een man lag roerloos
op de zandvlakte
zijn lijf bekleed met
met wier en mossen
piepschuim en
schelpen bedekten
de onbehaarde
weerloze kruin
de armen als lange
takken gespreid
de handen ontvouwt
als vingervormig blad
benen als twee
stammen vergroeid
verbonden
met elkaar
de gekromde tenen
in het zand gedrukt
wortels…
Portret van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Ben jij degene die ik voor ogen heb
nu ik het droomportret schilder
van de avond met mijn eenzame kwast
Kom je in de nacht
om de ziel te bevrijden
ben jij een man
die een kleinood kan verhelpen
de bloemengeur van overdag
tussen de lakens laat verdwijnen
deze avond in mei
ben jij een klein beetje van mij.
Ben jij degene die ik voor ogen…
Levende penseel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 De vergezichten worden steeds grijzer
herinneringen van haar levende penseel
onder iedere geschiedenis een horizon
achter elke gebeurtenis een likje verf
en ook haar gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar denken
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
om in te zwemmen en te drinken
met haar levende penseel en haar palet
krijgt…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Een gedachte uit jouw landschapshoofd
vliegt spontaan naar het verse schilderij
ik ben nietiger dan een insect
maar jouw liefde maakt me blij
kleuren mengen zich met milde erotiek
een burgemeester steelt mijn schoenen.
Mijn hoed, jouw vibrator en mijn onderlip
passen perfect in jouw nieuwe handtas.
Aan mijn balkon wappert de buitenjurk…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Ze heeft de kleuren van het wilgeneiland
op haar eigenzinnige palet, ze schildert
bomen, dieren, planten, wolken
langzaam kruipt de tijd naar haar boezem
ze schildert groen en grijs omdat ze jou
naakt wil zien, zonder de obstakels
die een pittige discussie zinloos maken
je houdt van de geur van sierlijke bloemen
terwijl jij jezelf ontdoet…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Vermeer ziet het licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 boven de herberg
op de eerste verdieping
ziet Vermeer het licht
het gouden zonlicht
spelend over de daken
van de stille stad
acht uur wijst de klok
boven de Schiedamse Poort
een windstille dag
een paar minuten
een verticale streep licht
op de ranke toren
van de Nieuwe Kerk
spel tussen schaduw en licht
stad water en lucht…
Haagse spiegelingen
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.570 In de verte gloort het uitzicht
over een Haagse gracht,
nu gedempt en de idylle voorbij
het getouwtrek
aan wat overeind moest blijven,
bood niet voldoende houvast
aan de rust, ruimte en statigheid
waarmee schoonheid is verbonden,
haar weerschijn doet mij verlangen.…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Hij broedt
terwijl hij voor haar zit
en zij hem lokt in maagdenwit:
omdat het moet.
Zijn eerste kwast is
op de tast
als in een lelieblanke duisternis.
Dan woelt hij verf in coloriet en klodder
bevoelt bevecht beziet de kleurenmodder
bekoelt het goede van zijn woede
totdat de chaos lijkt beslecht.
Maanden vele uren verder veegt hij…
Doekval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Ik gevallen doek
hang slappig en beticht
verloren in een schemerende hoek
naar licht en zicht.
Mijn faam is zoek
de rest is het gesjochten
van kunstgeschiedenis
en oliedomme duitenmis
die veel te innig zijn vervlochten.
Beroemd stond ik als duur te boek
tot kenners die zich zelf benoemden
mij redeloos ontroemden.
Hun hoon mijn…
een lege lijst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 in de vroege morgen
geurde de jasmijn
toen zij
naar het water liep
ze klemde een lege lijst
onder de arm
haar ogen verfden
de zee met de zee…
Levensteken (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Verbeten onverdroten
in de steen nieuw leven steken
zodat ze zich mijn levenslust verschoten
aan mijn steken en mijn teken zullen blijven stoten
de stroeve strijd het zwoegend zweten is vergeten
nu ik voor altijd iets beteken.…
een klein atelier in Saint-Rémy-de-Provence
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
545 de levenloze
schuwe zijdelingse blik
schichtig wantrouwend
grijsgroene kleuren
het paletmes vlakt de verf
van zijn blik niet af
de verlorenheid
wie ziet hij in de spiegel
blootshoofds open jas
naar binnen gekeerd
hartverscheurend zelfportret
de oogopslag…
Wat voorbij gaat
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
1.335 Door de flarden heen
die voor hen gewoon waren
verbaast de wereld opnieuw
met een dromerig Den Haag
een voorbijganger
in een tot sleets gedragen jas
maakt geen goede sier meer
zijn gang is zwaar
bij stilaan verderkomen
portretteren hij en deelgenoten
een voorbijgaand tijdsbeeld.…
de doden komen altijd terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 daar loopt hij dan
een kleine montere man
in korte broek
baardje
het tanige bovenlijf
ontbloot
verwarde piekharen
steken onder de
verfomfaaide hoed
pretoogjes glinsteren
achter de ronde bril
slaapzak onder de arm geklemd
de waterzak in zijn hand
een zweetdoek bungelt
aan de riem van zijn kaki broek
no dead man walking…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
Kleine perenboom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 Toen onverwacht het pad zich boog
stond ik oog in oog met een
- uitgebroken naar het licht -
kleine bloeiende perenboom.
Zijn knoestige stam en takken
- een ademtocht in de lente -
openden wijd het weerloze hart
dat zich vulde met lichte tinteling.
Mijn ogen streelden de bloesem
raakten het donkere stamhout aan.
In het laatste licht van…
Gerbera, gerbera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Wie heeft jou zo keurig gecomponeerd,
enorm roomkleurig samengesteld?
Je zegt: 'Kijk mij eens aan.
Mijn kleurpalet contrasteert
diepzinnig met mijn oog.'
Moet toegeven dat ik geboeid
een magisch gat in kijk... Ontkom ik
of los ik op in een peilloze ruimte?
Ondertussen verpozen bijtjes, vliegjes en
ander gewemel zich in je zoetigheid..…
Hopperiaans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 de blauwe nacht
zwijgzaam en stil
nachtuilen dier en
avondmens
een nachtelijk kantoor
je kunt niet
binnenkomen
er is geen deur
tankstation aan het
einde van een snelweg
het huis in de buurt
van de spoorweg
in de ochtendzon
zit zij op het bed
staart naar buiten
wat gebeurt er
als je alleen bent in
een stilgevallen stad…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ze vormden samen
een merkwaardige combinatie
in het zoete duister
van de volmaakte liefdesnacht
de kwast en de wilgen
en de lichaamswarmte
van zijn beminde geliefde
een bekende fotografe
er kwam weer
regen in de schilder
tranen, nodig
voor de onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire…
Maar als ik niet schilder…Ode aan Ruurd Wiersma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 rond het raamkozijn
is het lente naast de
haard is het zomer
op de laatste wand
is het herfst
een meertje met
het riet waar hij
met zijn vader
riet sneed
tussen de deuren
is het winter
twaalf uur aaneen
sneeuw geschilderd
zonder te eten maar
als ik niet schilder
was ik zomaar dood…
een vogeltje van verf
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 voor een witgekalkte muur
het vogeltje van verf
een kettinkje aan zijn pootje
de witte muur leidt
onze ogen naar het puttertje
vogeltje op de voorgrond
distelvinkje in losse zichtbare
penseelstreken vastgelegd
vogeltje met een verhaal
het put zowat zijn eigen water
bijna kwetterend tinkelend
ook in vlucht…
bewogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 met weinig middelen verbeeld:
een paar flarden van huizen
karrensporen in de sneeuw
een heuveltje met paaltjes
en mensen die geschrokken
opkijken als de grote komeet
zijn licht op hen schijnt
verbeelding angst ontzag
vallen in één ogenblik samen
rakelings passeert
de komeet de aarde
de hemel komt even dichtbij
het beweegt de mensen…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Vrij landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Het landschap neemt de vrije hand
van de schilder mee in haar zonnebad
verfstreken kenmerken specialiteiten
die in het groen zo vruchtbaar zijn
oker zijn de dromen van de oude man
zonneschijn op het eelt van zijn hart
een zandpad kronkelt zich in vergezicht
zijn blote voeten voelen warm
nu wordt het tijd voor een groots gebaar
een kleur…
Ongeschonden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
606 In het grote blauwe woelen
van de wereld schitteren
okergele Zonnebloemen
in een vaas
Hun uitgesproken
zeggingskracht
in drie tinten geel
bijeengehouden
Door moederlijke
troostrijke armen
zachtjes wiegend in
ongeschonden samenzijn…
Maria
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Haar hoofd hangt enigszins gebogen,
haar kindje houdt ze in haar armen vast.
't Is aardedonker rond haar, ter contrast.
Geen God heeft daar ooit bewogen.
Wel in haar, als omhoog gezogen
levenssappen vlak voorbij de bast
van een plataan, die naar de hemel tast.
De vogels zijn alvast gevlogen.
Maria met haar kind, uitgebeeld in steen.
Haar…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Ik neem plaats na een korte stadsreis
Waar wat stoplichten tegenwerkten
De regen striemde, ik nog even moest zoeken
Maar neem ik plaats in ‘Huize Lydia’
Ik kijk en ik voel, ik voel me:
‘Voor de poorten van de hemel’
In een halve cirkel
De beslissers, de makers
Hun hoofden veroorzaken
Knikkende bewegingen
Die me gerust stellen
Omdat ik daarin…