1006 resultaten.
zijn ogen en charme
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
742 je wilt vergeten
niet meer weten
hoe het voelde met hem
onder dwang van
zijn ogen en charme
warmte van armen
in een omhelzing
van veel geleden
je was niet klaar
voor haar met hem
herkent dat gebaar
voelt het gevaar
van intimidatie
verachting
verkrachting
van zelfgevoel
je bent niet bevrijd
van de schuld
die hij over je uit
heeft…
Bevrijdende juli
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
800 Juli schenkt geen vergiffenis
Juli is bedorven
door het gemis
van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven
Juli is niet het begin van de zomer
Juli is koud en barbaars
Weg in mij de dromer
Vertrapt door de zwartste laars
van zelfhaat en schuld
Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid
die aan mij onthult
gelukzalige vervullende vrijheid…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel
dreigde met hel als ik
ooit met een ander sprak
geef mij de zon
het donkerblauwe fris
dan breekt het ijs
verwarmt de kou van
schuld…
Zorgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
760 oke
maar ik ben
Mezelf
hierin
vergeten
Kwijt geraakt
Ik ben nu 63 jaar
en al een poosje
op weg om
eindelijk
voor mezelf
te zorgen
Mijn eigen
pad te lopen
Vooral nu
voel ik een
hele grote angst
en spanning
bij iedere
zorgvraag of
het gevoel
dat ik ergens
nodig ben
Alsof ik
Alles en
iedereen
moet redden
Het mijn schuld…
Een paar vegen verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn is een kunst, een paar vegen
vormen van verf, een intieme ervaring
van velours, huid en verdriet
Een mooier vak bestaat er niet
dan schaamteloos direct nabijheid
en diepte te voelen, zoals in bed
Schijn bedriegt, mijn faillissement
is maar een façade, als een naam
die onwetend aan je gegeven wordt
Schulden heb ik niet meer
geld…
Crisis...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
852 Miljarden staan we in de schuld
En hoe lossen ze dit op
Door de belastingen weer te verhogen?
Een trieste zaak... Ik vreet me op...…
ik dacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.204 me iets zou leren
over wie ik eigenlijk echt ben
en hoe de wereld om mij heen
voor even onbelangrijk zou zijn
dat in die eenzaamheid
vertrouwen groeien kon
ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks
rustigs terug zou kunnen zien
los van oorzaak van gevolg
kon voelen wat het was
dat sneed in al mijn eigen vlees
in al mijn onbeleden schuld…
Halsmisdaad
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.139 moord met voorbedachte rade
slachtoffer is lang aan het lijntje
gehouden benauwd voelt hij
het touw verstrakken het donkert
perspectief is met de noorderzon
vertrokken schuld en schuldbesef
staan hand in hand belangstellend
toe te kijken weemoed komt op
en klaagt spijt vermant zich
plicht is een roepende in de woestijn
schijn en wezen…
buikje mijn (voor alle volle vrouwen)
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.709 rechter
in drie jaar mijn omgekeerde
streefgewicht
gezwicht voor de jojo
what goes down
must come up
weigerende ritsen
twee handen op een ronding
meid wat ben je lekker vol
als je billen en andere wangen
ik streel je beschilder je
met zoete geuren
en vecht niet meer
tegen de zwaartekracht
de bierkaaibuik
ik spreek je vrij
van schulden…
Nog steeds niet gevonden!
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.409 en heb ik het enkel maar gevreesd
Toch loop ik onvervuld
m'n leven door, zonder schuld
en krijg gehoor!
het zijn enkel maar geluiden
En wat krijg ik daar dan voor?
Leuk, lief en aardig?
Maar wie is mij dan waardig?
Waar doe ik het dan voor?…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 De vraag of het schuld of onschuld was
doet niet zo zeer ter sprake
Het gemis is schijnbaar groot
soms voor velen
soms voor een enkeling.
Die bloemen langs de weg
markeren waar een geest
een lichaam verliet
nietsvermoedend en onwetend
ben ik iemand die dat ziet.
Bloemen langs de weg.…
Weer was ik veel te hard voor jou...
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.830 Dus wil me niet verstoten,
vergeef me weer een keer die schuld,
houd niet je hart gesloten,
dan wordt mijn diepste wens vervuld.…
Palimpsest
gedicht
2.7 met 79 stemmen
25.970 Ik gaf Adam de schuld:
van het bestaan van verlangen en
van de uitvinding van de liefde
en van de eenzaamheid.
Ik noemde de liefde een 'zoete lege mand' en
een 'tweesnijdend zwaard';
ik had het over 'het hart vol krabben'
en over 'het verenverlies der engelen'.…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
Crematie van het materialisme
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
717 “Ik ben Uw vrouw’s plastisch chirurg
en condoleer U met haar overlijden,
ik behandelde haar voor haar dood,
mede door mijn werk ligt ze prachtig
opgebaard en oogst ze bewondering;
Uw vrouw haat schulden, overhandig
U daarom persoonlijk de rekening”
De weduwnaar antwoordt: “er wordt
gezocht naar verband tussen Uw werk
en…
Als de pijn voorbij is uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
702 Als de pijn voorbij is
kunnen we dan weer praten
of zullen we het laten
was het iemands schuld
Als de pijn voorbij is
kan ik de gedachte dan laten
dat wij elkaar bezaten en
hoe lang duurt geduld
Als de pijn voorbij is
weet jij dan de weg
of enig uitleg
als het zeer is gevlucht
Als de pijn voorbij is
wil je me dan weer zien
en even…
De kracht van vergeven... . ( Door : R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Deze kracht passeert ver
boven alle barrières,
schaamte, angst en schuld.
Ze vraagt enkel geduld.
Er is niks toe te geven:
slechts overgeven aan;
voor nieuw Leven en diep Beleven.
De kracht in elke capaciteit...
óver elke daad van agressie...
ik kan zeggen, met alle krachten
én trots: het dééd
me ten diepste verder leven !…
Ommekeer door poëzie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
805 Haar hoofd zo vol, haar hart zo leeg
de slaap wilde niet komen
wat was het al weer lang gelee
dat ze heerlijk weg kon dromen
Vakantie, maar niet voor haar
het onderhoud en ook nog schuld
ze had zo graag wensen vervuld
zomaar iets doen met elkaar
De fiets wachtte in de schuur
ze ging een route rijden
plezier was heus niet altijd duur
er…
Poortwachter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Gevangen in eenzaamheid
Gevoed door schuld
Waar ik zo onder lijd
Het bestaan niet langer geduld
Vooruit wil ik wel
Maar door mijzelf gestuit
Gedachten een moordend spel
De poort die sluit
Zij blijft lang gesloten
Tot haar naam luidt
Onbezoldigd en liefdevol
de poort geruisloos opengestoten
Brute kracht is haar vreemd
Begripvol geeft ze…
Winter in Groningen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
539 Zeg het tegen de bomen
in het Sterrebos
dat het niet hun schuld is
dat het onze fout is
dat er geen sneeuw meer valt
Zeg het tegen de struiken
in het Noorderplantsoen
dat zij geen sneeuw meer dragen
geen mens hoeft hen te vragen
hoe laat het wel niet is
Vertel het aan het gras
hoe na een hete zomer
de sneeuw drie meter hoog…
je donkert je stem
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
749 met fonkelende ogen
waarin blauw en groen
net dat tikkeltje bruin
moesten gedogen
je lach is innemend
en parelt je tanden
handen gebaren
de taal van je lijf
je donkert je stem
als je vraagt of ik blijf
mijn handen zijn open
met liefde gevuld
ik mocht met je lopen
die droom werd geduld
maar de waarheid bouwde
teveel schaduw van schuld…
ik heb de steen gelicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.141 ik heb de steen gelicht
woorden eindelijk ontcijferd
je beitelde in tijd de laatste
dagen van je ongelijke strijd
ik rook het bloed en
las van een familietwist
schuld werd zomaar
zonder reden uitgewist
in tradities die de norm
bepalen en zich zonder
vragen al generaties lang
zonder kritiek blijven herhalen
schuldigen vermoorden…
Inflatie is diefstal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
555 De staat met eeuwige tekorten
door laf pamperbeleid
drukt miljarden euro’s bij
Het inflatiebedje ligt gespreid
Je kunt als staat dan nóg meer lenen
want de nationale schuld
wordt in procenten uitgedrukt
van een inflatoir product
Het spook is er en wordt groter
Uw koopkracht schrompelt ineen
Een vlucht in aandelen is riskant
Een flatje…
speelde toneel in je stuk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.556 je gaf me een kus
en woorden die
raakten zonder geluid
koud op mijn huid
je oogde zo klaar
maar schuld hing
verborgen in stilte
ving het beladen gebaar
het afscheid gaf
hand aan de leugen
passeerde de waarheid
ging zonder spijt
ik struikelde over je lach
in een waas van verbazing
begreep ik pas later hoe
jij mij in de tang hebt…
Boze Oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik ben niet ijdel, ik ben edel
Er valt niets op mij aan te merken
Ik ken de wereld, de mensen
met hun kleine zielen
hun kleine verstand
en kleine beslommeringen
Ik begrijp hen, ik zie
de schuld en de schaamte
waarmee ze zichzelf straffen
voor hun leugens
om de lijken in hun kast
verborgen te houden
die ik wel kan raden
en fluisterend…
Huidbarrière
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 Chronische ziekte kan een schuilplaats zijn
Bij schaamte, schuld en stress en zielenpijn…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Gij doet zo recht en wel dat gij mij derven doet,
't Geen ik waardere, meer dan al des werelds goed:
Die straf past op mijn schuld en menigte van zonden,
Die ik van dag tot dag heb vast aaneen gebonden.…
zorgeloos opgelicht
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
1.947 het leven in de brouwerij
`t heerlijk helder nog sneller werd verdoofd
Vliegen van kroeg naar kroeg
of uren hangen aan een bar
steeds iets meer in de war
pas bij `t vallen vroeg genoeg
om het bed eens op te zoeken
want de centjes raakten op
en alleen van bier kun je niet leven
Die dagen zijn verdwenen in de boeken
nu heb ik zoveel schulden…
Huilend moederhart
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.114 Is het mijn schuld dat het zo ging
heb ik niet goed opgelet,
heb ik niet genoeg liefde gegeven
heb ik niet alles voor hem opzij gezet?
De vragen van "waarom" zullen blijven,
ik kan het alleen niet aan.
Ik zal me er bij neer moeten leggen
maar ik heb een zware weg te gaan.…
effect der machtelozen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.114 Eigen schuld, of hebben wij dat
verdient?
Tevergeefs zoek ik een reden.
Tevergeefs vind ik die.
We doen alles in het verleden,
maar een toekomst hebben we niet.
Is er dan nog een sprankje hoop?
Of willen wij die niet zien?
Bij elke lach die ik hoop,
valt het wel mee misschien.…