1642 resultaten.
de tijd op zicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 het heeft iets behaaglijks
wanneer ze branden
de kaarsjes in december
lichtpuntjes als houvast
op de valreep van een
bijna verlopen jaar
straks op de weg terug
naar het licht
wanneer de kaarsjes doven
weten wij ons gesterkt
met het besef dat we toch
in het licht blijven geloven…
Winter 2
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.735 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd…
Deze herfst
gedicht
2.7 met 15 stemmen
9.567 Deze herfst heb ik al eens eerder gezien.
Het eerste rillen van die tak daarginds
komt me bekend voor, die plotse wind
stond hier niet zo lang geleden ook al en zie:
hoe volmaakt valt de regen weer in herhaling.
Naar beneden en altijd raak.
Wat bedoelt u, andere bladeren? Waarom
zijn het dan dezelfde? Hoe springen ze dan
zo geroutineerd uit…
In koude nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 nog staan ze
te dromen op het veld
de bloemen van de zomer
het blad verdroogd
de kleur verschoten
en de zaden uitgeteld
een vlinder wiekt
wat loom op zoek
naar al vergeten geuren
de bij loopt sloom
zoekt met laatste krachten
de restjes nectar die nog wachten
de zomer is voorbij
in koude nachten
komt de herfst al langszij…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
Beuken
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.102 je zou van elke dag iets
moeten overhouden, vandaag misschien
het beeld van beukenstammen, zoals ze
langs de weg gestapeld lagen en je
hun binnenste kon zien dat leek
op het vruchtvlees van pompoenen
of de plek waar ze onder
een dunne sneeuwlaag stonden,
wat iemand zei, bijvoorbeeld,
dat het naar prinsessen rook
en iemand anders dat het…
Kleef aan
gedicht
3.4 met 16 stemmen
15.037 Einde winter, het ontvroren gras
wilde nog niet erg, zagen we tegen
donker in de sloot de nieuwe. Twee
witte. Ze voeren
langs de korte kant zo vanzelfsprekend
of ze van het dode paar het werk
hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en
terug om bij de steiger stil te zitten.
----------------------------------
uit: 'Voorlopig verblijf',…
oud hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
542 er gingen
heel wat jaarringen
aan vooraf
als cirkelgangen
in de tijd
wat er groeide
was het hout
van jonge loot
tot middelbaar
en oud...…
Het zomert
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.156 Het zomert al een beetje.
Een dag in november
een grote stralende zon
heel veel zingende vogels.
Het gevoel
een jurkje aan te kunnen trekken,
een heel bloot jurkje
en te flaneren
tussen meneren
met dikke jassen
aktetassen
vol met winterboterhammen
en winterpaperassen.
Ook het stiekem tonen
soms ineens
van achterstevens.
------…
Twee herfsten - 2
gedicht
4.5 met 4 stemmen
7.343 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
De seizoenpatronen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 de schaduw
is niet meer zwart wit
maar kent al volle herfstkleuren
het zomers scherp contrast
lengt en mengt zich
met de donkere aardetinten
licht rafelt
in een overgang
van vele meters lang
en zoekt naar
de seizoenpatronen
het oogsten is al aan de gang
in kerk en concert
speelt orgel eindelijk
weer de boventoon
bromt in…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Seizoenen komen en gaan
Zolang de aarde zal bestaan
Zoals God dat heeft voorspeld
En in Zijn woord staat vermeld.…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 machteloos moet zij toezien
hoe smetteloos wit verwatert
vuil/grauw wordt haar speelgrond
modderig haar paden
al worden handen haar zacht opgelegd
kan zij haar blik niet afwenden
haar stervende geliefde
het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven…
Witte deken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Witte deken wijkt
voor kleurig bloementapijt
De natuur ontwaakt…
Winter warmte...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
758 Buiten zo grillig ijzig koud
overladen in een wit tapijt,
verwarmt door jou mijn hart,
ware liefde ik was het kwijt.
Lente ontspringt zacht in mij
wanneer jij naar mij glimlacht,
diepe intense gevoelens ontluiken,
ik heb er vele jaren op gewacht.
Zomerse vurige ontbrandingen,
laten mij zijn in wie ik wil zijn,
onze liefde puur laten stromen…
en het gebeurde
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.602 En het gebeurde opnieuw - de wind waaide
het gras loste zijn zaad en zaaide
over de vlakte torende hoog
stof in wolken dat voortbewoog
en even later langzaam daalde
tussen het zand - tot het zich herhaalde
en het weer gebeurde, de wind waaide
en het gras zij zaad loste en zaaide.
--------------------------------
uit: 'Spinrag van…
Vergankelijkheid-1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In de lucht weerklinkt
het geluid van ganzen
de letter die ze vormen
tijdens hun hemelreis
is meteen het begin
van vergankelijkheid
de zomer is dood
leve de herfst…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
Aandacht voor de aarde...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Seizoenen sneuvelen als het leven.
Eenvoud in al haar pracht, vogelgezang en
sterren in de nacht die betekenis geven aan
een bestaan waar langs men beter kan gaan...
Rivieren die blijven stromen naar zee en oceaan.
De duinen en stranden of een laan met aan weerszij
populieren.…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Bekoring van herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
772 Met je pracht aan warme kleuren
weet je stad en buiten op te fleuren,
de diepste tinten oogstrelend mooi
die de wind speels door de lucht verstrooit
en als zwevend blad in groten getale
dwarrelend naar de grond laat dalen
Genietend struin ik door het bladertapijt
van jou, mijn geliefde herfsttijd…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 Het landschap ligt, een droom zo onbewogen,
Door't ijle floers van dampen overtogen.
De dag is stil en fijne regen leekt
Wiens zoete ruising vage treurnis kweekt.
De bomen staan ontloverd en gebogen,
Hun zwarte takken grillig voor de hoge
En strakke hemel die, tot grijs verbleekt,
Geen milde zon of troost van blauwte breekt.
En hier…
In een schrale wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 zomerbloei
sprokkel ik
de vruchten
van mijn bestaan
bij elkaar
opkomend groen
verdroogde in
een schrale wind
tot zorgenkind
een zomer die
niet warmen wilde
betrokken luchten
die het hart verkilden
ik las de aren
van het veld
heb als volwassene
geoogst in geld
de herfstmand is opgemaakt
in kleuren van het leven
nog één seizoen…
zomernachten in Juli ( 2013 )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
563 beloftes werden gedaan
op windstille dagen
gepassioneerde nachten
laten ons nu geeuwen
steden betraden we met
gretige nieuwsgierigheid
ik herinner me de dame met
een zwarte hoofddoek
bijna ongepast in de felle zon
ze verkocht rozen in een mandje
jij kocht ze gul
strooide ze over mijn lichaam in de
nacht die kwam
ach, ze waren…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 Ik staar naar de wolken en geniet intens.
Problemen zie ik in de verte verdwijnen.
Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Tegels de velden op het suizend wiel
van de winter, de pottenbakker. Maar
winters gieten nu ook de ijskruik van
oogopslagen, blauwe tegelvloeren en
-wanden, kwik in de thermometers van
de zomer; onderwereld steelt nu smaak,
licht; vlekt het waas van de druiven;
roof in volle bloei zwaait zijn bijl.
Bij de geknotte linden is doorzichtig…
perfecte bloesem
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
681 Ik geloof in liefde
Liefde komt als je het niet verwacht.
Liefde is onvoorwaardelijk in iemand geloven
Een vertrouwen zo sterk niet te geloven.
Maar het nadeel van deze gevoelens is dat ze irritaties opwekken.
Vooral in deze tijd nu niets is wat het lijkt.
Liefde is puur en zo mooi als de perfecte bloesem in de natuur, maar je moet geluk hebben…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?
Niet alleen…