586 resultaten.
EER-LIJK
snelsonnet
3.4 met 30 stemmen
1.655 Wéér eerwraak! In ons land! Tweeduizendzeven!
Een achterlijke groep die onverstoord
uit naam van een cultuur een vrouw vermoordt
als zij óók als volwaardig mens wil leven.
Signalen serieus oppakken? Tja…
zoiets is onze eígen eer te na.…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat zich uitspreidt
tussen stations en oases; enkele reis
hemel-op-aarde mensenrijk.
Behoud, o woord, uw kracht
als het water om uw voeten wast -
het werk is aan de werkelijkheid,
het leven neemt zichzelf ter harte.…
Trijntje kreeg de Geest
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.341 We speelden treintje
met echte rails
kind’ren nog
Peter die was trein
‘fuut fuut fuut
daar komt de trein’
ik was stoplicht
en Chef van ’t station
bordeaux rode pet
zelf geverfde pollepel
Peet was echter
Eigenwijs hij riep
‘wijntje is in trijntje
boem boem boem’
ons treintje liep
zomaar van de rails
lag te spartelen
als ’t omgevallen…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Zwijgzaam maar diep van binnen
voldaan loopt hij vastberaden
richting het station.…
souvenir
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.444 voor Rob Pat
het gehavende schelpje destijds opgeraapt
op station Hoek van Holland strand
bewaar ik nog in de zak van m'n uniform
als souvenir van mijn allerlaatste rit
van Rotterdan CS naar de Hoek en weerom
ik hecht aan rituelen zoals u uit de
voorgaande regels kunt opmaken
voor mij is een laatste keer wat het ook
mag zijn telkens…
ZO JONG (voor Kristel)
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.081 Ik zag je achter het centraal station staan
Daar verdien je het geld voor je dope
Al die kerels laat je over je heen gaan
Als jij zo doorgaat is er geen enkele hoop
Waarom ben jij die troep gaan gebruiken
Was het voor de kick, of was je depressief
Hoe voelt het aan om in de hel te duiken
Voor je het weet ben je sero-positief
Denk toch eens…
Stockholm 1967
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Ik schuilde onder een afdak
bij een pleintje met fontein
zag een visser op een fiets
later een marinier met twee meiden
zij hadden het afdak nodig
Ik poetste mijn tanden
bij het fonteintje
zodra de eerste trams reden
ging ik op weg naar ‘t station
en passeerde de marinier
met een verfomfaaide meid
in de hal van het centraal
trof ik…
Spelletje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 voorbijflitsende trein
De gezonde koeienkoppen opmerken
Wedden dat ze verbijsterd
Naar de noodrem willen grijpen
En dat het erg frustrerend
Voor ze moet zijn
Wanneer ze tot de constatatie komen
Dat ze geen treinreiziger meer zijn
En dus geen noodrem
Te hunner beschikking hebben
Prettig is ook te beseffen
Bij het uitstappen in het Centraal Station…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende werelden
volgden ons eigen enkelspoor
weg van het stotend blok
we werden zwervend ijzer
langs de wissels van de tijd
versplinterde dwarsliggers
op griezelig gevaarlijk grind
afgesproken onder de klok
van het laatste station…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
De laatste dag van 2018
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
889 Al van 5 uur in de weer:
zoon naar station gevoerd,
twee uitvaarten bijgewoond,
volle kerk, mooie koorzang,
tevreden huiswaarts gekeerd.
Nu dus op wandel
met mijn vrouw
op een smal paadje
langs de Grote Gracht.
Zij op kop, eist ze altijd op,
ik ben te lang, te breed,
neem te veel ruimte in beslag.…
herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 voor ons is samen
thuis hand in hand
de tuin en schuur
de muur waar we
altijd speelden en
ik jou en jij mij
verveelden met
kijken naar elkaar
wij waren altijd
snel thuis ook in
het grijs bestofte
treinstel op een
totaal verlaten station
in de middle of nowhere
ook thuis bij de
slaande kerkklokken
waar wij vergeten waren
uren te…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 De bloei is een begin, de trein loopt prachtig
binnen, is een engel, strijkt langs de perrons.
Om niet te verdwalen stappen we in, jij,
bedachtzaam, tilt je koffers, probeert opnieuw
een brede lach. En staart.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Het perron ligt op een bed van grint.
De tijd voor vertrek is opgeheven,
bovenleidingen teren koolzwart
de hemel verbonden met stilte
naar grijs verstreken.
Een baanvak stopt voor rood licht.…
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 De dag ijsbeert in kille regen,
marcheer ik langs druilerige perrons
gedachten boemelen in de mist, ik
als passagier zowel verstekeling
tot niets verplicht, iedereen een
geldig plaatsbewijs tussen de
dwarsliggers en stramme ijzers
die samensmelten tot op een stip
gefixeerd op de dunne lijn van de
horizon als optisch bedrogen doel…
Goedendag/Dobar dan!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Mijn geliefde chauffeerde
mij onz' woonplaats - station
Daarna afscheid op het perron
Simpelweg daar het niet anders kon
Verstreek de tijd als voorheen
Liet ik haar alleen
2.
Via ULTRAVOX' Vienna
Vervolgens Podgorica
Met eindbestemming Cetinje
Aankomst weliswaar na middernacht
Dus inmiddels reuzeblij
Reizen voelt als vrij
3.…
De directeur van het grand hotel
gedicht
2.5 met 27 stemmen
14.736 moderne zimmer mit privatbad
cosy lounge
spécialités culinaires
geräumiger parkplatz
situatied opposite the railway station
chambres modernes/musique
restaurant à la carte
of à la diepvries
zalen beschikbaar voor 20
tot 200 personen
van normale omvang
voor vergaderingen recepties
partijen en concilies
ook voor huwelijksfeesten
alleen moet…
Verliefde reiziger
gedicht
3.8 met 22 stemmen
17.518 Bij 't afscheid werd geweend; op zo'n station
spant alles samen tegen een romantisch slot.
Hij reed naar huis en voelde zich een vod,
maar leerde spoedig, dat hij snel vergeten kon.
--------------------------
uit: 'De gedichten', 1974.…
Verliefde reiziger
gedicht
2.4 met 47 stemmen
14.003 Bij 't afscheid werd geweend; op zo'n station
spant alles samen tegen een romantisch slot.
Hij reed naar huis en voelde zich een vod,
maar leerde spoedig, dat hij snel vergeten kon.
---------------------------
uit: De gedichten, 1974.…
In een oogopslag?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 oogopslag,
ontblote handen de kansen tellen
maar altijd doorslaan de andere kant,
waar de dove netels, onverwoestbaar
blijken in hun soort, waar oudste
wetten in emotie zich herhalen,
zittend op de blaren van onzin
die kritiekloos wordt aangenomen,
de willekeur herboren wordt tussen
de rails van geboorte tot de dood,
gedateerde stations…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Sommigen doen het voor hun plezier
In de regen
op weg naar station
de uitlaat (als vegetariër)
trotseren van viskraam, poelier
Ergens uitstappen in een klein plaatsje
In één hand de beschrijving op een a vier
dat al gauw een vod, nat,
de plu in de andere
omhuld door handschoen die nat en koud
een 3e hand, waar ?…
Sinterklaas?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.544 Dit zijn vragen die me bezighouden
Juist deze dagen want heb vertrouwen
in de Sint die ’k onlangs zag nog bij ‘t station
in een oude auto zo zonder gezag
naast een zwarte Piet aan ‘t stuur
die de bocht om scheurde
ons bijna van de kousen reed
‘k wilde zwaaien nog, hij was al weg voordat iemand hem bekeurde
‘k zag wel dat hij herkend werd…
De Trein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.274 Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht
te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht.
Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis
mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis.
Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag
ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag.…
Vrij zijn
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.256 Op het station mag hij mee met de maraschausee,
Hij mag niet verder!
Met 6 man zetten ze hem terug op de trein,
Hij moet terug!
Ik kom net te laat, de trein is weg,
Hij is al op de terugweg!
Ik begrijp het niet, wat is dit?
Hij komt nooit meer terug!
Ik ga naar de politie: geen papieren, mevrouw,
Hij had ze niet bij zich!…
Deern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
675 Deze dag vertel ik jou
over haar hand in de mijne
en over het zwijgen terwijl
we eigenlijk zoveel wilden zeggen
ook over het reizen in de tijd
en die ene witte bank in het parkje
vlakbij het station hopend
dat deze laatste trein toch
de zo gewenste vertraging zou hebben
ik spreek veel over dan en toen
omdat gisteren voor haar de zomer…
Continuïteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 Stations zijn opgenomen in een snelheid die
soms even stilstaat, maar dan weer spoorslags
de strijd aangaat met het regelement:
een mistig tijdgat...
Zo verdwijn je. Mits je meteen
mentaal op de rem trapt -
't voortsnellend moment
analyseert:
Je bent geen tijdslachtoffer, nee.…
Wandeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
261 zo stil en fris de lucht,
in de bergen even
En dan de ooievaars,
die er zweefden
of broedend op hun hoge nesten,
Alles blonk vandaag
Maar we liepen ergens mis
aan de verkeerde kant van ‘t water
waar veel vissers zaten,
er plots veel auto ‘s reden
Te ver om om te keren
want juist kwam daar het qbuzzje
dat ons brengen kon naar ‘t station…
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 In een verlaten coupé met een blind raam
passeer ik een paar keer stations zonder naam.
Loom schuift de trein door die leegte en stilte,
het zijn uren of dagen, wellicht ook weken,
in die wereld van zand als een wazige deken.
Mijn gedachten vervloeien, emoties vervagen
en langzaam verdwijnen de rails in het zand.…
Vaarwel
gedicht
2.2 met 21 stemmen
32.492 De eerste, onrijpe sneeuw viel als zuivere kerstversiering
bedekte onmerkbaar de stationsgebouwen, de perrons,
de daken van de huizen in het noorden van Frankrijk,
er soesde een bodempje sneeuw op de landerijen.
De trein verwijderde zich schokkend van Parijs,
onwillig bemand door een man in uniform,
verstoten door de stad.…
Sterveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
628 Weet je nog
hoe we stonden
aan de rand van het perron
jij met je jas strak dichtgeknoopt
ik met mijn handen diep in mijn zakken
met de wind die langs ons heen sneed
wachtend op de trein
die ons naar huis zou brengen
Weet je nog
dat moment van stilte
toen de rails begonnen te zingen
een trilling onder onze voeten
hoe we elkaar aankeken…