942 resultaten.
Drinkstel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Het tweetal genoot
in de huwelijksboot,
want ze hielden van zuipschuitje varen.
Een dorstlesuur was al verstreken
voor zij voor verleiding bezweken.
Toen werd er een tijd
onder invloed gevrijd
en ook onder een zuiplappendeken.
Ze konden elkander bekoren.
Gekreun van genot was te horen.…
Geef niet op.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.177 Geef niet op, laat je trots niet varen.
Loop rechtop met je neus in de wind
om je eigenwaarde te bewaren.
Het gaat erom wat jíj ervan vindt.
Geef niet op, neem de juiste koers.
Laat hem gaan, hij verandert niet
en misschien wordt hij soms jaloers.
Het gaat erom dat jíj weer geniet.
Geef niet op, luister naar je verstand.…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 mee op zee
Mijn golven zullen je doen leven
Blaas je bellen in de lucht
Mijn wind zal waaien hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te vergeten
Speel muziek op grote hoogte
Waar mijn hemelschepen staan
Vaar…
de Woensdagmens (V)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
411 Wie handelt als een mogelijkheid
zal naar zijn eigen ogen staren:
het leven wordt een boot,
vervaardigd om te varen!
Zie jezelf en die prachtige ander,
vrijmoedig uitvergroot:
een kwetsbaar duo dat - o jee -
een wrede, onmetelijke zee doorklieft...
Goed dat er havens zijn
om elkaar de liefde te verklaren.…
Schansen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Westerwoldse Aa
riviermond bood kansen
binnen te varen
musketten, lansen
kapot te maken
waardoor bezwijkt
wat met moeite
was ingedijkt
een zeesluis dus
om het tij te keren
een schans erbij
om de vijand
te weren
dat was eerst
Oudeschans
na wat nieuwe
inpolderingen
lag dat teveel
binnenlands
riviermond meer
naar het oosten
werd de…
Zee van Tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Kunnen wij onze plannen zomaar laten varen?
Begroeten wat en wie zomaar komt?
Stromen zoals het water stroomt.
Leven van de liefde en de wind.…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen draagt
op volle zee, geen boeien ten geleide
vaar…
Kinderliedje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
637 Berend Botje ging uit varen,
ik kan het ook niet echt verklaren,
met zijn scheepje naar Zuidlaren,
misschien om van ongein te bedaren,
de weg was recht, de weg was krom,
echt belabberd, wat ik je brom,
nooit kwam Berend Botje weerom,
maar hij was echt niet navigatiedom.…
GEBORGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 diep onder de deken
laat ik alles varen
mag ik alles even vergeten
een plek zonder gevaren
hier hoef ik niets te weten
hier voel ik me zo beschermd
weet ik mij als toen omarmd
hier is alles helder en klaar
hier voel ik wat zich over mij ontfermd
hier klopt een moederhart
die mij ervaart als waardevolste baar
hier voel ik nog geen zorgen…
Waarheidsgetrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 Wat ben jij saai en somber
Kreeg zij op haar donder
Met deze waarheid als een koe
Deed ze toen de boeken toe
Dat ook zij begon te jokken
Konden leugens niet verkroppen
Daar met enkel fabels baren
Niemand viel aan te varen
Leugens vroegen waarheid
Te stoppen met misleiden
Die zei dat is verleden tijd
Ik blijf bedrog verspreiden…
Clichés
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
203 marmeren pilaar
op een eeuwenoud plein aan de rand van de boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren,
zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen voor ogen met mij in hun greep,
die mij naar het eind deden varen…
Woeste zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.010 duistere donder
Wat zou het zijn is dit misschien mijn wonder
Ginds ga ik, zwiepend en zwaaiend, klotsend en draaiend
Groter word het licht maar toch de wind is nog laaiend
Golven vezwinden tot rust komt mijn gehavende boeg
Wijkende winden beindigen mijn gezwoeg
De lucht van de zilte zee wisselt met de zoete zachtheid jouwer landen
Verleumd vaar…
Door en door getikt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
818 vergeten wij tot morgen
om te zoeken waar ze blijft
Zo vaak ik onze liefde beschrijf
wanneer ik even dromen mag
verspring ik gaten in de dag
met niet veel anders om het lijf
Dan word ik wakker koud en stijf
omdat ik tijden zat te staren
in vroeger klok getik gezogen
Dezelfde uren zijn vervlogen
als ik een diepe zucht laat varen…
De avond valt
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.496 De avond valt het is stil in mij
Ik zit hier voor me uit te staren
Ik voel alleen het kloppen van mijn hart
En laat al mijn gedachten varen
Eens was ik die krachtige vrouw
Geestig, verassend, gelukkig en blij
Totdat ik in jouw doolhof ben beland
Het begon allemaal in het begin van mei
Mijn liefde groeide met de dag
Zo hevig en ongekend…
Fantasie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 Onze rijkdom is onmeetbaar,
en iedereen die geniet mee,
als we varen in de slagroom,
en zwemmen in een suikerzee.
Iedereen mag met ons meedoen,
hoe meer zielen hoe meer vreugd,
Iedereen kan hier fijn spelen,
in een oneindige jeugd.
Niemand voelt hier angst of pijn.
En niemand hoeft alleen te zijn.…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit haar.…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
Jij die me onophoudelijk lieft
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.443 gaten
in het kant die ik met mijn nagels
heb getrokken wanneer jij mijn
pijn voelde en je woorden
mij streelden op je veld van eer
En de nachten dat jij smetteloos
de onreine pijnen uit mij sprak
en ik als kind mij uitte terwijl jouw
liefde mij beduidde dat ons de eeuwigheid
is gegeven voor en na het sterven
En nu nog steeds mijn lief
vaar…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 Op avonden, luiken gesloten, de wereld
nog lang niet op orde, drie glazen,
een vierde, de schoenen als schepen
alleen op zeil, laat hij zich varen.
----------------------------------------
uit: 'Fladderen voor de vloed', 2007.…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
SPORT VAN EEN VISSER
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 gelijk een Lorelei
Hij neuriede het lied
mee en bewoog daarbij
zijn voet:
'al die willen ter kaperen varen.'…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
Het kind in glas
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.482 dat de rode sintels
van het pas aangelegd terras doet schreien
en nood zich aan liefde hecht
die verstoort in een
couveuse ligt te ademen
waar brengt mijn religie mij
wanneer ik verwoord dat
vele levens het anker kan laten
vieren met het touw dat zonder eind
een stil verdriet kan raken
door het schip stuurloos
naar huis te laten varen…
Scheiding
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.530 Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren,
En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen.
Zo stom vind ik het van mijn ouders,
Dat ze gingen scheiden.
Ik kan er niet meer tegen,
Maar ik zal het moeten overwegen...
Ze komen nu toch niet meer bij elkaar,
Ze zijn helaas niet meer een paar.…
Nettemeijers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.134 Nettemeijers
Je ziet ze
langs de lange
lijnbaan
lopen - lachend
loerend lellebellend
hoge hakken
korte rokken – tippelend
van genot
in Mokum Lamed
het doet er niet toe
of Mokum Leeumed
overal gelijk
als zinnebeeld
van de nettemeijer
op de wateren
van
de Grote Schipper
zij varen alleen
stuurloos ontroerd
attenooie
wat…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.897 Dat is als ik mijn geliefden achterlaat,
wanneer ik vaar naar onze Heer.
Wees echter niet heel erg bedroefd
en ga verder zonder mijn bestaan.
Denk zo nu en dan aan mij terug,
maar laat geen enkele traan.
Wat ik nu heb gewonnen hier,
is een leven zonder verdriet en pijn.…
In balans zijn...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 En mensen langs de waterkant kijken
naar schepen die voorbij varen,
terwijl aan de andere kant van hen
het verkeer voorbij raast.
Rennen of stil staan in het leven
waarin menigeen zich haast.
Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.
Iets dat men eigenlijk niet vinden kan...
Toch is men er mee bezig, bewust of on-
bewust.…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
Annabel
poëzie
5.0 met 4 stemmen
2.557 en leefde hier
mijn kleine, kleine Annabel
ik wist uw prille leden wel,
de trilling van die bloemenmond
wanneer een hand uw haren vond
mijn kleine, kleine Annabel
de geest is lang, maar wij gaan snel:
op 't koude laken ligt uw lijf
en ik vind nergens meer verblijf
mijn kleine, kleine Annabel
als ik in hemel of in hel
moet varen…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik zou dolgraag weer eens gaan varen
en dan uitkijken over de immense zee,
de wind weer vrij spel door mijn haren,
neemt al mijn droefheid met zich mee.
De grote leegte van de grauwgroene oceaan
reduceert je leven tot alleen dat moment,
dat je op de brug als ijswacht moet staan,
je plots zonder familie of vrienden bent.…