801 resultaten.
Carolien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Onze M.P. leek onthand
Zat even om een antwoord verlegen
Redde zich natuurlijk wel
En dit was uiteraard maar goed ook
Anders meteen lik-op-stuk gekregen
De politiek is beslist een hard spel
Lees de kranten er maar eens op na
In principe wordt niemand gespaard
Oog om oog, tand om tand
-om kiezers te overtuigen
Van het eigen gelijk of…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 Ongeloof dat geen twijfel kan
verdragen in ongestelde vragen,
zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 de wereld is zo stichtelijk
stramienen overzichtelijk
de plichten zijn verdeeld
maar leven zo, verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 waai maar weg
mijn bladeren
de witte zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 Er groeit een dorp
bij een kerk dicht
bij jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft…
Kleintje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Dichtbij, ver weg
goedlachs of verlegen.
Soms lijkt alles zo luid,
Zo stil
Zo saai
Gelukkig heeft ze nooit gezwegen.
De stilte, allemaal rillingen over mijn huid.
Links, rechts waar ik mijn hoofd ook draai.…
Verliefd?
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.490 leg ik mijn handen in mijn schoot
Trek een neutraal gezicht
Probeer de kriebels in mijn maag
En de zwakte in mijn knieën te onderdrukken
Mezelf toesprekend van binnen
Maar ja het is wel een heel aantrekkelijke man
Die tuinman…..ik geloof dat ik verliefd ben
“Ik wilde je vragen of je met me uit zou willen”
Het bloed gonst me in de oren
Verlegen…
De Koning
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.903 Als een schoft om een praatje verlegen zit
Vindt hij altijd wel op straat
Een schoft die om een praatje verlegen zit
Met wie hij dan praat
Maar koning, met wie praat jij in zo'n geval
Je zoekt je dood, je blijft alleen, ik zie het al
Want een koning heeft alleen maar minderen
En z'n kinderen en z'n vrouw
Zelfs als een hond wil…
Papier
gedicht
3.0 met 31 stemmen
12.512 papier, wit als een maagd
en jij die op de tijd jaagt, soms een werkelijkheid
aanrandt zonder dat het bed kraakt,
geen kussen dat zich verlegt om je woorden,
verlegen word je ervan
papier dat de namen vraagt voor witter,
geen begin daarmee maak je, je geeft een plant
water met zijn eigen bladeren, je verdraagt je geweten
in de zee van een…
Het gebroken prinsesje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.541 voor nieuw geweld
Mijn steeltje is een beetje stuk
geknakt daar `t ruwweg werd geplet
een sprietje was ik nog maar net
toen `k werd gekapt van het geluk
Toch koester ik stuifmeel in mijn hart
ook bloesem heb ik al gekregen
maar nooit het bloeiend lef gehad
een statig knappen, beperkt mijn lijden
’t gebroken groen kleurt me verlegen…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 De avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van…
Bevrijding ...
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.771 Ongebonden verbonden
vindt onze warmte elkaar
in een verlegen ontmoeten
van intens tedere verwachting
ademloos raken zachte
vingertoppen vertrouwen,
zoeken vochtige lippen
de weg naar elkaar
zachte vleugels van
talrijke vlinders raken,
even tintelend, soms
fluisterend, verlangen
vliegen op toppen
van opzwepende
hartstocht, hoger…
Olieverf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
30 De liefde heeft het leven menselijk gemaakt
het linnen doek wacht voorzichtig en verlegen
vol van verlangen naar een leeg geknepen tube
doorwinterd alsof de oude kerstboom status geeft
okergeel is in de mode, doe dan maar paars en groen
olieverf – beweer je
en ik geef je gelijk
er is tijd voor nodig
om de natte ziel te drogen
geef die…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 Ze heten Jan, en Klaas, en Ko,
Hun burgernaam maakt hen verlegen,
Die glimt en geurt u muffig tegen
Gelijk een appel uit het stro.
Geboorte, trouw en overlijden
Zien ’t plechtige familiestuk.
Dan stellen zij het weer terzijde,
Blij met hun alledaags geluk.…
Anno 1946
gedicht
3.1 met 50 stemmen
27.218 Er zijn veel te veel jonge doden
Om rustig rond te kunnen lopen,
Overal weer kom je ze tegen,
Bleekjes, glimlachend en verlegen;
Bij vlaggen, halfstok in plantsoenen,
Hoor je jezelf hun namen noemen.
Zij willen zich ons niet opdringen,
Maar vullen je herinneringen.…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 pet:de koeling
De zomerdag
deed ons smelten
de wind
niet meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm niet bewegen
en er was nog
geen 'wacht der wegen'
We stonden ernaast
hulpeloos
ten einde raad
en zelfs verlegen…
de spiegel.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
544 telkens kom ik jou tegen,
waar ik ook ga,
het maakt mij verlegen,
als ik voor je sta,
de blik in jouw ogen,
geeft herkenning weer,
deze ogen hebben nooit gelogen,
toch doen ze af en toe zeer,
een traan brand over een wang,
de beelden door het hoofd,
jezelf in de spiegel zien maakt bang,
daarom is de wereld zo verdoofd,
wil je de wereld…
Wanneer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 Wanneer
ben je voor het eerst verlegen langsgegaan?
Wanneer
raakte jij mij voor het eerst voorzichtig aan?
Wanneer
streelde je en kusten wij elkaar spontaan?
Wanneer, wanneer
was dat ook al weer?
Wanneer
heb je voor mij iets aardigs gekocht?
Wanneer
heb je mijn warmte voor ’t laatst gezocht?…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Ik heb gedroomd van al haar dromen
met een glas geheven naar de horizon
haar silhouet in indrukwekkende kleuren
hoe mijn beeld opent tot mijn verlegenheid.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Verlegen knikte hij naar
mij, waarop ik aarzelde en
hem een ware glimlach gaf.
Het werd liefde op het
eerste gezicht en we
kwamen tot een mooi
gesprek waarin ook liefde
ter sprake kwam.
Eigenlijk ging het allemaal
best wel snel, want er werd
algauw gekust.
Het leek wel een droom,
maar toch was het
werkelijkheid.…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
De teugels van het lot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Na de vier stappen van vandaag
zit ik op sokken bij de haard
Mijn zware laarzen staan recht
en mijn rug rammelt nog
Ik ben een handlanger
ik verleg de grenzen
van de verliefde dames
en de rijke heren
Paardenmoppen laat ik achter
de geur van freesia's neem ik mee
Het water in de emmer klotst
als hunkerende liefde
Ik reis niet alleen…
verlangen (1)
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.942 met mijn handen in mijn zakken
sta ik weifelend bij de poort
voel de moed naar onder zakken
als jouw blik mijn blik doorboort
’k zie je mond heus wel bewegen
maar het geluid bereikt mij niet
dat maakt mij nog méér verlegen
’k hoop dat jij het nu niet ziet
veel te snel sta jij dan voor mij
je raakt mijn arm al bijna aan
“vind je ‘t goed…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 de dooi
Een broek perfect in de plooi
Schoonheid is wat ik droom
De warmte van een grote oude boom
De trein die rijdt op stoom
De lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist niet dat zulks schoon bestond
Ik kwam je tegen
Allebei nog wat verlegen…
schaamrood
hartenkreet
3.4 met 47 stemmen
11.090 ik praat zoveel tegen jou
niet schreeuwend van daken
maar in die geheime mailtjes
met schaamrood op de kaken
ik zeg dingen die ik voel
en nimmer naar buiten draag
eigenlijk ben ik verlegen
maar niet naar jou vandaag
ik wil je smakkerig kussen
gewoon pats-boem recht toe recht aan
wat heerlijk zo te mailen
en dicht bij jou te staan
jij…
Ellis
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.017 In de trein zie ik haar zitten
de ogen dof
een leren jas
Op haar schoot een oude tas
haar in een staart
met kleine klitten
Ze kijkt me aan
haar ogen groen
pupillen klein, een vage lach
herkenning
een verlegen " dag "
heel eventjes die blik
als toen
Ze rilt en zegt
"wat geld voor mij"?…
Hekelend zwart, verheven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.553 Opeens zijn we weer onszelf,
weer verlegen.
Je duikt weg achter een blos
als ik een zwarte druif tussen je lippen duw.
Je zuigt, je glundert,
en spuwt het pitje
weer terug in mijn handen.…
Gesloten woorden
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.707 Verkleed in verlegenheid, maar verbloemd door ware liefde,
Kijk ik je zachtjes aan
En weet dat wat er ook gebeurt
Je nooit zal laten gaan……
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met waarschuw blos geëtaleerd
Verlegen…