Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

Poëtica

gedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.673
Een vuile bek zoekt in de laden naar onzegbaarheden. Alles wat toonbaar is moet overschreven, ieder gedicht gewassen in inkt die blind van de moerassen zingt, waarvan men ziende niets kan weten.…
Charles Ducal21 september 2026Lees meer >

De wasbeurt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
vallen zij snoezig als paardenbloempluizen Venz hagelslag, auto's in het ongeduld van een file uit het oog van de verloren drift van groots en meeslepend wil ik leven aan hoogtevrees wil ik ten ondergaan in de diepte sterven daar is het donker waarschuwt iedereen, ze zeven mij ontoelaatbaar proper als genadige goden wassen zij de vuile…

Bloemen over giftig water

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
giftig water prijs de vissen uit de zee de rekening komt later het betalen maken wij niet mee we spelen God met genen uit de schepping klonen zelfs schaduwen uit licht juichen iets te vaak ontdekking maar het inzicht wordt nog steeds gemist ik doe maar net of alles heel gewoon is verzet me wel maar zonder resultaat leef met vuil…
wil melker19 december 2006Lees meer >

De hogepriesteres

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Toont zich meestal van haar zonnige kant In haar fluwelen gewaad Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant Te midden van tweekleurige pilaren Houdt zij zich al eeuwen schuil Door dagelijks voor haar uit te staren Maakt zij haar jurk niet vuil Zo leeft zij tussen wit en zwart Lezend in haar geschriften Met een gemoed vol smart Beheersend…
M. Bos13 november 2017Lees meer >

De reistas

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Je huid is nog vuil van het land en de lucht en het slepen en sjouwen en zweten zoveel stickers en labels van onder tot boven hebben jou tot een globe gemaakt drie van de vijf of zes werelddelen heb je samen met mij versleten daar sta je, ik was niet van plan weg te gaan, ik wilde alleen de verleiding weerstaan voor waar aan…
Olean28 juli 2019Lees meer >

Zwijgen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Daarom verzwijg ik de sterren in de ruiten van ons samenzijn en doe jij alsof jij het trillen van mijn stem niet hebt gehoord..…
Chadia18 februari 2004Lees meer >

het geschenk (voor Pauline)

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.814
geslepen ligt het te wachten al weken, op een bedje van plastic bubbels eerst moeten de ruiten schoon dan schroef ik ergens een oog in vis blauw garen uit een kistje en hang het voor het middelste raam stil hangt het daar de wolken te versplinteren de huizen aan de overkant vanochtend: onvoorspeld zonlicht breekt op mijn tapijt in…

Chemie

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.257
gelijk twee manometers achter brandgevoelige ruiten zetten zich onze wijzers synchronisch in beweging vooralsnog in slowmotion balanceren zij binnen het groene vlak om accelererend door hitte geladen golven voorbij de grens naar het roodste rood te klimmen waar het glas bollend van doordringende dynamiek explodeert in één…

druipdicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
niet alleen de taal maar vooral zijn zinnen geven dichters gevoelens prijs schier ongedurige woorden gegist gerijpt en als gedicht weergegeven op bewasemde ruiten in spiegelschrift om uit te lopen in trage druppels aangetrokken door de zwaartekracht van het leven zó is alles kringloop als het water naar de zee soms vinden woorden…

De ijsbloem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.320
in een schrale ochtendzon druipt de ijsbloem langzaam van de ruit maar buiten strakt de kou in een felle oostenwind glanst sneeuw het hel kristallen wit in onbedekte ogen vaag luiden klokken het ter kerke gaan de hoogmis vangt om tienen aan niet belopen ligt de wereld voor ons open een witte kerst de natuur weer op zijn best…
wil melker17 december 2011Lees meer >

Herinneringen verdrinken niet

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Gebeurtenissen stromen door mijn hoofd, kranen spuiten spontaan herinneringen over mijn voeten Kikkers springen uit het bad Wat zo gewoon leek staat nu te demonstreren en houdt me wakker Gooit de ruiten in Ik schuil achter de vitrage Schaduwen slaan de trom Ze wonen op straat en verklaren me schuldig Ik ben niet meer veilig voor de…
Zywa2 juni 2023Lees meer >

GEDETINEERD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Toen het duister opgetrokken was scheen slechts een koude kille zon Door het vuil beslagen vensterglas waarachter een spin zijn web spon Toen licht ’t donker gebroken had scheen het een dag als vele te zijn Buiten wachtte weer ‘t rechte pad met erop van gisteren nog de pijn Toen de stilte lang verdreven was scheen het eenzaam, schrille…
Ton Rijkers14 december 2011Lees meer >

AMSTERDAM CLEAN 

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik, de JordaanDichter geef de hoop niet op ook al hopen de hopen zich op van 't vuil, van de poep van honden maar mensen lijken soms net dieren maar ik geef de hoop niet op Make Amsterdam Clean Again een kleine bijdrage van mij en mijn dochter Giulia De pet, ja, ja die van Trump Make Amsterdam Clean Again symboliseert met de 3 kruizen…

Scherven

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.359
Ik keek naar de spiegel van mijn leven en zag heel even een glimlach zich naar mij toe begeven Ik barstte in tranen uit Ook de spiegel -bleek slechts een vaag weerkaatsende ruit- was gebarsten Tussen de scherven zocht ik naar mijn glimlach Ik sneed me aan de stukken van mijn leven en tevergeefs gaf ik het zoeken op “Scherven brengen…

Nieuwbouw

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.446
Zwevend achter de ruit zijn wij in onze slaapkamer vissen in lamplichtwater, kleden ons schichtig uit. Betasten angstig het lichaam, buiken, ruggen en benen: nog niets gebeurd. Behoedzaam durven wij ons weer te kleden. Op een avond, vroeger of later, als we ons lichaam zien is het zover: vinnen, water- vingers.…

Eemnes

netgedicht
3.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.666
buiten liggen nog steeds in zondagse rust langs de dijk weilanden vierkante eilanden monotone schoonheid tot de einder herhaald polderwegen vallen samen op een punt en ik die niet wist dat je er verder kunt boerderijen wachten in slagorde erven geharkt, rustdagklaar pront hun voorste gevel ruiten…

Windkracht dertien

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 440
ze wuiven niet zwaar zwiept het riet onder stuwend code geel ze buigen blijven heel in een weerloos golvend striemen nog kanten zij de rechte sloten en het open waterwingebied er is geen angst handen zijn nog niet gesloten de storm duurt niet lang toch nevelt regen nog wat vage herinneringen tegen de beslagen ruit toen…
wil melker21 oktober 2021Lees meer >

Onvergetelijk

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Een enkel beeld laat net dat beetje herinnering zien als kleine steentjes, opspattend en de ruit weerspiegelt de strijd. Erdoor, maar niet uit ik ben erbij voordat ze vlucht en noem het een herovering het bewijs houd ik aan mijn oor de melodie gaat altijd door.…

Tot aan mijn knieën in de polder

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.761
Drijfklei neemt mij op tot op een meter diep waar ik een bodem vind de oude wei ik wil mijn woorden geloven die ik ooit eens profeteerde de Broekpolder in haar water spiegel ik mij naast een divers gevormde gevellijn met stofbeslagen ruiten waarin de drab een wazig beeld hier wonen wij ze spreken zacht moe van ’t verhuizen…

Verlichting

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.727
In lange rijen loopt hij langs ruiten met mooie geklede modepoppen. Een triest exemplaar laat hem plots stoppen. Nu weet hij hoe zijn verdriet te uiten. Zichzelf behangen met leuke lichtjes. Ieder kan dan zien dat hij er ook is.…

Het gordijntje.

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.491
‘t Gordijntje wordt daarboven Van ’t venster weggeschoven, En door de heldre ruit Blinkt Miekes hoofdje uit. Ze heeft me in ’t oog gekregen, En lacht en knikt me tegen… Zo slaat dan op den duur Toch eens het liefdesuur! Maar neen! Mij geldt haar blikje, Haar lachje noch haar knikje! Ginds kuiert hare nicht… Ach!…

de lente kolder is in't land

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
Winterwol ruit van het warme lijf, wordt afgeschud als de laatste sneeuw, niet meer nodig nu het lente wordt, en zonnestralen prikken in het vel. Hele tapijten kunnen geweven, van overtollige vacht of haar, liever buiten toch dan binnen, overuren maken stoffer en blik.…
Ditheke21 april 2010Lees meer >

auti

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
ballon bidon bedot nee nee hij is niet zot maar hij kijkt de wereld anders aan omgekeerd en binnenstebuiten met scheve neus en snottemond in grijze wolk tegen de ruiten ’t is tijd nu - de blinden sluiten - om in zichzelf te rusten te gaan leven in pakjes dromen gebracht even niet meer om daarna weer…
johan nicolai14 februari 2012Lees meer >

vogelschrik

gedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 31.908
sikkels en scharen van licht staat een vogelschrik te kijk Hij is een mens waaraan de kauwen vreten, oud lichaam traag draaiend in de winden van een te vroeg april Een zotskap die de boer te gortig was staat op zijn halmenhoofd en armen stokstijf van angst wijzen twee windrichtingen aan die hem langzaam kaalplukken tot jas op stok, tot vuile…
Jotie t Hooft13 augustus 2021Lees meer >

Wijsgeer

gedicht
3.1 met 74 stemmen aantal keer bekeken 22.457
Een somber man dus vaker blijer dan een ander die bij het verkeerde uiteinde begon want aan schone verwachtingen zit geen reinigbaar handvat wie misgrijpt houdt voor eeuwig vuile handen daarom de argwanende tanden liever gezet in de pech het neehoofd voortvarend geschud zo oefent hij soms een trage maar toch aanstekelijke danspas tussen…

Pijnlijk spel

hartenkreet
4.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.710
Als een stuk vuil, en met gierende banden, liet je me achter. Zo een reactie had ik van jou niet verwacht, Ik zie je bijna nog elke dag, En nog steeds kan ik het niet begrijpen, En jij loopt rond met een gezicht dat grijnst. Toch mag je rustig weten, Iedere keer dat ik je zie, haat ik je Voor de manier waarop… Meer en meer!!!…
brigitte16 februari 2003Lees meer >

Van goed hout…

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.168
De plankenvloer kraakt het verleden gesmoord door stof verstopte kieren onder kaal getreden pluche kleden spijkers buigen; de koppen geroest niet willens hun houtgreep te vieren nagels woest geslagen in de knoest ruw wreken de splinters zich tegen de vuile zolen die hen open gekrast achterlaten na een regen van vegen Nee, de delen barsten…
sacrajewa16 september 2004Lees meer >

Ademloos

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Ademloos, hulpeloos kijk ik bewegingloos Naar de weg die scheef loopt Denk na over de verkeerde richting die ik koos Waardoor al mijn problemen, boosheid meer ophoopt Ik heb geen adem meer om in te ademen De moed niet meer hebben om al die vuile lucht te benaderen Omdat ik te bang ben dat ze mijn overgebleven zelfvertrouwen neer willen halen…

eindbestemming Maastricht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
woord aan woord gehecht zonder een enkele leugen vuile vensters dikke regendruppels als tranen schonen stad na stad flitst voorbij een mager paard graast in een weiland veel makke schapen ingeladen in een bus kilometers vreten Maastricht in zicht koffie nabij voetstappen op klinkers kinderhoofdjes lang een warme achterste op een…
windwhisper15 november 2009Lees meer >

EENZAME UITVAART

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Alle kleuren op ’t palet Zijn geworden een vuil grijs Grauw de winter en gekrijs Meeuwen in ontferm gebed Tevergeefs in gang gezet Want je bent al koud als ijs En het laatste eerbewijs Samen met een klein boeket Werd gebracht door een poëet Van wie ik de naam niet weet Schilder, dichter, kunstenaar Van de waanzin tekenaar Kerfde met…