1364 resultaten.
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Een vuile bek
zoekt in de laden naar onzegbaarheden.
Alles wat toonbaar is moet overschreven,
ieder gedicht gewassen in inkt
die blind van de moerassen zingt,
waarvan men ziende niets kan weten.…
De wasbeurt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 vallen zij snoezig
als paardenbloempluizen
Venz hagelslag, auto's in het ongeduld
van een file
uit het oog van
de verloren drift van
groots en meeslepend
wil ik leven
aan hoogtevrees wil ik ten ondergaan
in de diepte sterven
daar is het donker
waarschuwt iedereen, ze zeven
mij ontoelaatbaar proper
als genadige goden
wassen zij de vuile…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder resultaat
leef met vuil…
De hogepriesteres
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Toont zich meestal van haar zonnige kant
In haar fluwelen gewaad
Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant
Te midden van tweekleurige pilaren
Houdt zij zich al eeuwen schuil
Door dagelijks voor haar uit te staren
Maakt zij haar jurk niet vuil
Zo leeft zij tussen wit en zwart
Lezend in haar geschriften
Met een gemoed vol smart
Beheersend…
De reistas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 Je huid is nog vuil
van het land en de lucht
en het slepen en sjouwen en zweten
zoveel stickers en labels
van onder tot boven
hebben jou tot een globe gemaakt
drie van de vijf of zes
werelddelen heb je
samen met mij versleten
daar sta je, ik was niet van plan
weg te gaan, ik wilde alleen
de verleiding weerstaan
voor waar aan…
Zwijgen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.348 Daarom verzwijg ik de sterren
in de ruiten van ons samenzijn
en doe jij alsof jij het trillen
van mijn stem niet hebt gehoord..…
het geschenk (voor Pauline)
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.814 geslepen ligt het te wachten
al weken, op een bedje
van plastic bubbels
eerst moeten de ruiten schoon
dan schroef ik ergens een oog in
vis blauw garen uit een kistje
en hang het voor het middelste raam
stil hangt het daar
de wolken te versplinteren
de huizen aan de overkant
vanochtend: onvoorspeld zonlicht
breekt op mijn tapijt
in…
Chemie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.257 gelijk twee manometers
achter brandgevoelige ruiten
zetten zich onze wijzers
synchronisch in beweging
vooralsnog in slowmotion
balanceren zij
binnen het groene vlak
om accelererend door
hitte geladen golven
voorbij de grens naar
het roodste rood te klimmen
waar het glas bollend van
doordringende dynamiek
explodeert in één…
druipdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 niet alleen de taal
maar vooral zijn zinnen
geven dichters gevoelens prijs
schier ongedurige woorden
gegist gerijpt en als
gedicht weergegeven
op bewasemde ruiten
in spiegelschrift
om uit te lopen
in trage druppels
aangetrokken door de
zwaartekracht van het leven
zó is alles kringloop
als het water naar de zee
soms vinden woorden…
De ijsbloem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.320 in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons open een witte kerst
de natuur weer op zijn best…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Toen het duister opgetrokken was
scheen slechts een koude kille zon
Door het vuil beslagen vensterglas
waarachter een spin zijn web spon
Toen licht ’t donker gebroken had
scheen het een dag als vele te zijn
Buiten wachtte weer ‘t rechte pad
met erop van gisteren nog de pijn
Toen de stilte lang verdreven was
scheen het eenzaam, schrille…
AMSTERDAM CLEAN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
657 Ik, de JordaanDichter geef de hoop niet op
ook al hopen de hopen zich op
van 't vuil, van de poep van honden
maar mensen lijken soms net dieren
maar ik geef de hoop niet op
Make Amsterdam Clean Again
een kleine bijdrage van
mij en mijn dochter Giulia
De pet, ja, ja die van Trump
Make Amsterdam Clean Again
symboliseert met de 3 kruizen…
Scherven
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.359 Ik keek naar de
spiegel van mijn leven
en zag heel even
een glimlach zich
naar mij toe begeven
Ik barstte in tranen uit
Ook de spiegel
-bleek slechts een vaag
weerkaatsende ruit-
was gebarsten
Tussen de scherven
zocht ik naar mijn glimlach
Ik sneed me aan de
stukken van mijn leven
en tevergeefs gaf ik het zoeken op
“Scherven brengen…
Nieuwbouw
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.446 Zwevend achter de ruit
zijn wij in onze slaapkamer
vissen in lamplichtwater,
kleden ons schichtig uit.
Betasten angstig het lichaam,
buiken, ruggen en benen:
nog niets gebeurd. Behoedzaam
durven wij ons weer te kleden.
Op een avond, vroeger of later,
als we ons lichaam zien
is het zover: vinnen, water-
vingers.…
Eemnes
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
1.666 buiten
liggen nog steeds
in zondagse rust
langs de dijk
weilanden
vierkante eilanden
monotone schoonheid
tot de einder herhaald
polderwegen vallen
samen op een punt
en ik die niet wist
dat je er verder kunt
boerderijen wachten
in slagorde
erven geharkt, rustdagklaar
pront hun voorste gevel
ruiten…
Windkracht dertien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze wuiven niet
zwaar zwiept
het riet onder
stuwend code geel
ze buigen
blijven heel
in een weerloos
golvend striemen
nog kanten zij
de rechte sloten
en het open
waterwingebied
er is geen angst
handen zijn nog
niet gesloten de
storm duurt niet lang
toch nevelt regen
nog wat vage
herinneringen tegen
de beslagen ruit
toen…
Onvergetelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.044 Een enkel beeld laat net dat
beetje herinnering zien als
kleine steentjes, opspattend
en de ruit weerspiegelt de strijd.
Erdoor, maar niet uit
ik ben erbij voordat ze vlucht
en noem het een herovering
het bewijs houd ik aan mijn oor
de melodie gaat altijd door.…
Tot aan mijn knieën in de polder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.761 Drijfklei neemt mij op
tot op een meter diep
waar ik een bodem vind
de oude wei
ik wil mijn woorden geloven
die ik ooit eens profeteerde
de Broekpolder
in haar water spiegel ik mij
naast een divers gevormde gevellijn
met stofbeslagen ruiten
waarin de drab een wazig beeld
hier wonen wij
ze spreken zacht
moe van ’t verhuizen…
Verlichting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.727 In lange rijen loopt hij langs ruiten
met mooie geklede modepoppen.
Een triest exemplaar laat hem plots stoppen.
Nu weet hij hoe zijn verdriet te uiten.
Zichzelf behangen met leuke lichtjes.
Ieder kan dan zien dat hij er ook is.…
Het gordijntje.
poëzie
3.2 met 10 stemmen
3.491 ‘t Gordijntje wordt daarboven
Van ’t venster weggeschoven,
En door de heldre ruit
Blinkt Miekes hoofdje uit.
Ze heeft me in ’t oog gekregen,
En lacht en knikt me tegen…
Zo slaat dan op den duur
Toch eens het liefdesuur!
Maar neen! Mij geldt haar blikje,
Haar lachje noch haar knikje!
Ginds kuiert hare nicht…
Ach!…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Winterwol ruit van het warme lijf,
wordt afgeschud als de laatste sneeuw,
niet meer nodig nu het lente wordt,
en zonnestralen prikken in het vel.
Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 ballon bidon bedot
nee nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer…
vogelschrik
gedicht
4.3 met 18 stemmen
31.908 sikkels en scharen van licht
staat een vogelschrik te kijk
Hij is een mens waaraan de kauwen
vreten, oud lichaam traag draaiend
in de winden van een te vroeg april
Een zotskap die de boer te gortig was
staat op zijn halmenhoofd en armen
stokstijf van angst wijzen twee windrichtingen
aan die hem langzaam kaalplukken
tot jas op stok, tot vuile…
Wijsgeer
gedicht
3.1 met 74 stemmen
22.457 Een somber man
dus vaker blijer dan een ander
die bij het verkeerde uiteinde begon
want aan schone verwachtingen zit
geen reinigbaar handvat
wie misgrijpt houdt voor eeuwig
vuile handen
daarom de argwanende tanden
liever gezet in de pech
het neehoofd voortvarend geschud
zo oefent hij soms een trage
maar toch aanstekelijke danspas
tussen…
Pijnlijk spel
hartenkreet
4.5 met 50 stemmen
2.710 Als een stuk vuil, en met gierende banden,
liet je me achter.
Zo een reactie had ik van jou niet verwacht,
Ik zie je bijna nog elke dag,
En nog steeds kan ik het niet begrijpen,
En jij loopt rond met een gezicht dat grijnst.
Toch mag je rustig weten,
Iedere keer dat ik je zie, haat ik je
Voor de manier waarop…
Meer en meer!!!…
Van goed hout…
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.168 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
achterlaten na een regen van vegen
Nee, de delen barsten…
Ademloos
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.833 Ademloos, hulpeloos kijk ik bewegingloos
Naar de weg die scheef loopt
Denk na over de verkeerde richting die ik koos
Waardoor al mijn problemen, boosheid meer ophoopt
Ik heb geen adem meer om in te ademen
De moed niet meer hebben om al die vuile lucht te benaderen
Omdat ik te bang ben dat ze mijn overgebleven zelfvertrouwen neer willen halen…
eindbestemming Maastricht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
654 woord aan woord gehecht
zonder een enkele leugen
vuile vensters
dikke regendruppels
als tranen
schonen
stad na stad
flitst voorbij
een mager paard
graast in een weiland
veel makke schapen
ingeladen in een bus
kilometers vreten
Maastricht in zicht
koffie nabij
voetstappen op klinkers
kinderhoofdjes lang
een warme achterste
op een…
EENZAME UITVAART
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
633 Alle kleuren op ’t palet
Zijn geworden een vuil grijs
Grauw de winter en gekrijs
Meeuwen in ontferm gebed
Tevergeefs in gang gezet
Want je bent al koud als ijs
En het laatste eerbewijs
Samen met een klein boeket
Werd gebracht door een poëet
Van wie ik de naam niet weet
Schilder, dichter, kunstenaar
Van de waanzin tekenaar
Kerfde met…