Alle inzendingen over vuur gloed

4765 resultaten.

Sorteren op:

Vurige blaaskaak

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 843
.' Z'n vuur was niet te blussen. Alles blies-ie op. Zo gaf-ie opblaaskussen aan z'n opblaaspop. Hij voelde luchtverlies. Het werd een droef besluit. De pop was slap. Hij blies z'n laatste adem uit.…
Aubrey8 november 2003Lees meer >

Opgebrand

snelsonnet
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.234
De brandweerman die zich verheugt op vissen Met worm en hengel aan de waterkant In plaats van weer een fel uitslaande brand Moet die genoegens nog wel even missen Het vuur onder de brandbestrijders huid Dat mag van hogerhand nog lang niet uit…

WROK

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.111
En of de wolken wee en vloek verstonden, Bogen zij dieper over 't land, en zonden Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…

Beter dan de verre vriend

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Al zonnend in de tuin ontstak ze 't vuur van haar begerig gadeslaande buur. Ze lag, maar stond aan buurmans blikken bloot. Zodra hij op bezoek kwam, mocht-ie blijven. Ze wilden naastenliefde met elkaar bedrijven.…
Aubrey6 januari 2004Lees meer >

Vuur, aarde, wind, ik haat ze

poëzie
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.272
V Vuur, aarde, wind, ik haat ze. O God, mijn haat Tegen het vuur dat, lang afgunstig, vrat Het glanzend haar, dat ik heb liefgehad, Als koper rood, en teer als herfstragdraad. ‘K haat de aarde. – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?…

Weerbaar hout

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 366
fraai bouwde hout zijn blokken tegen de oplopende buitenmuur de kleuren al gespleten voordat de stammen zijn vergeten nog ongeringd klinken de jonge basten met nog slanke onvolgroeide kwasten alleen de droge grond ver achteraan draagt weerbaar hout dat muziek in alle koren laat horen…
wil melker10 augustus 2022Lees meer >

Laat mij

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 983
verspillend zijn aan blauwe neveldraadjes uit je mond het grensgebied overschrijden trots en troost nergens laten Laat mij één keer onverhinderd zijn van overdenken en heroverdenken schaamteloos alle intieme nederlagen verdragen zonder ontkennen Laat mij één keer verkwistend zijn met je lichaam je alles lichaam liefde en schoonheid de lichtval vuur…
Irmgard11 november 2005Lees meer >

Brandstapelgekte

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 909
De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken. De ramptoeristen werden ongeduldig, doordat het leedvermaak hun werd onthouden. De beul was in hun ogen onzorgvuldig. Toch zagen zij een aangestoken vrouw. De uitgejouwde beul was snipverkouden en daardoor vatte zij geen vlam, maar kou.…
Aubrey18 oktober 2004Lees meer >

De pottenbakker

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.897
Maar zonder aarzlen of bedenken Beproefde hij haar in het vuur En smolt, die smachtenden moet drenken, Vast in een harnas van glazuur. Want geen kan liefdes laafnis brengen, Die zelf niet, dervend, durft verzengen. ---------------------------------------- uit: Kringloop (1931-1935)…

Het juiste uur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
jij hebt het vuur rondgedeeld zonder je handen er aan te branden gretigheid laaide al op in het voelen van koesterende warmte zij hadden al te lang in de kou gestaan denkend het is gedaan in onvoorzien heb jij niets kunnen regelen toch zal jouw lach alles bezegelen samen is voor allen hartverwarmend op het…
wil melker4 november 2019Lees meer >

Pijproken

hartenkreet
1.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.228
heeft u een vuurtje? nee, roken doet hij niet maar pijpen des te meer een stevige Javaanse jongen zijn grote voorkeur alleen niet op zijn longen…

nooit

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.292
nooit zou hij zich overgeven, nooit zijn kroon bebloed zijn troon verwoest zijn kasteel van gerimpelde stenen, in vuur en vlam. maar hoog in de lucht, waar kometen zich misdroegen, en draken doolden, hield hij zijn zwaard. tot, zijn koningshart werd doorboord en zijn moed bezweek allemaal om haar.…

Liefdesvuur

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.968
Was ik niet reeds blind van liefde zou het worden als ik naar je keek Als een golf van passie overstroomt blote liefde de tocht van het hart Waar liefde vurig is woedt brand vlammen geblust met natte kussen brand mijn warme lippen aan je gloeiendhete huid Vingers schroeien vast je voorverwarmde oven heet me geopend welkom voor onze…
Gerardo26 maart 2005Lees meer >

De Elementen

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.181
spel terug te kunnen kaatsen Kon ik maar zwemmen in de aarde Dan verdronk ik niet, diep in haar klei woelde ik zelf in zijn gebluste waarde De reddende oever steeds dichterbij Kon ik maar rennen op het water Dan sprong ik over iedere golfslag Liet ik het drijven over aan later Wedijver ik met mijn eigen gedrag Kon ik maar leven in het vuur…

sarah, mijn vuur en rook

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.667
ze is reeds verstijfd , ontdaan van uiterlijke schijn toch is zij zo, de schone stille dood die opgaat in vuur en rook: de walm, die hemel en aarde met elk ander verbindt, een lint van eeuwige pijn…

Vurig

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
het antwoord komt langzaam boven drijven het vuur in mij is niet te doven het zal altijd zo blijven je kan die toorts nu eenmaal niet zomaar verdrijven.…

l' Escapade

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
Bij het vuur zingen sterren: het is goed om knoken te warmen. Aan de kleren herken je de verlangens: ze liggen in een plas aan haar voeten. Ik streel de kilte weg, begeerte verdampt bij zoveel bloot. Nu ben ik het bos. Mijn armen de beschutting.…
sydhart3 december 2012Lees meer >

stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
stilte zit soms vol met vragen brandend als een heftig vuur gedurende de dag de dagen ja voortdurend op elk uur als eens witte rooksignalen seinen op het verlossend uur dan is dat het mooiste teken einde van het vragenvuur 't antwoord dat wordt gegeven opent een poort ten leven er valt niets meer te verbranden er is iets moois op handen…

pyrofiel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.194
in het hart van het vuur waar de hitte overheerst tot felle hoopjes intens wit in gebalde knopen pure energie strekt de kosmos zich eindeloos uit vervoegen hel en hemel zich in samenspel tot aardse taferelen voeden hongerige vlammen flitse fantasma's vol prisma's die stralen werpen in het rond en winden stevig stromen laten wervelen door…

Gods smidse

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 447
ik zag hoe jij lachte naar de laatste vlammetjes in het vuur jij kende hun levensduur jouw adem blies nieuw leven in de ziel van wat smeulende resten wakkerde geesten aan om verder te gaan zoals zij vroeger loeiden in rood en blauw samen vloeiden tot de immense hitte van gods smidse waar weerbarstig ijzer gebogen werd…
wil melker10 oktober 2020Lees meer >

Losgeslagen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.859
Ik ben losgeslagen In een schoonheid die ik ken Zonder vooroordelen of gedachten Zoals jij die hebt Ik ben losgeslagen Want het heeft toch geen zin Te luisteren naar wat jij zegt Wat je niet weet Losgeslagen In een schoonheid die ik ken Die me omarmt en streelt In de dagen vol vuur…

Sintels

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Lig dichtbij, ver van missen sintels nagloeiend, het vuur van de vorige avond vurige tongen blaas, stook het op adem als de zachte wind vermijd het toeval vertrouw niet op het lot verstik het nog minder blaas, stook het op aangewakkerde vlammen laat dit laaiend branden voortdurend, waakzaam roodgloeiend als de Liefde…

Jong hout

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
in de open haard knetteren zacht vlammende verhalen zie vele emoties opvliegen in tal van vreemde talen nog speelt jong hout de hoofdrol in het vuur zij laaien heftig op spatten vonkenregens uit hun jeugdig blok verteren snel naar smeulend gloeien in nawoorden die boeien geschiedenis is in rook opgegaan maar hun memoires…

Draag mij in tederheid

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Draag mij in tederheid, adem mij open, bevrijd mij. Stuw mij voort, leer mij los te laten, voer mij naar binnen. Zend mij, raak mij, ontvlam mij. Ontwapen mij, til mij op, leid me verder. Heilige, Geest, Liefde.…
Adeleyd17 oktober 2006Lees meer >

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.043
Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers Zich willen geven in een brandend vuur, In een afgrond van diepte of van hoogte. Men loopt te denken op de zwarte akkers, Of er niet iets bestaat waardoor men moog te Leven voor hen tot aan het laatste uur.…

naar de oorsprong

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
dood vuur is er nog slechts aangewakkerd wil het niet meer worden op mijn schreden keer ik terug naar waar de vonk eens oversloeg…

verliefd

hartenkreet
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.377
het was nog lang geen winter de herfst nauwelijks start voorbij maar het avondrood dat lonkte als het vuur tussen jou en mij we zochten bei' de warmte op in de luwte van voorwinters nacht waar de zon in kim verdronk de herfst nog werkte aan haar pracht van talrijk' duizendkleurige bladeren lichtend als parel'n in schuwe zon die bij…
Wim Niesten29 augustus 2007Lees meer >

In de positie van fictie

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.684
mijn gezicht en keek me doordringend aan Je liet m'n hart sneller slaan De klok sloeg middernacht terwijl de kaars langzaam doofde jij me van m'n onzekerheid beroofde Na die nacht vulde jij mij aan met jouw woorden en wist ik waar de mijne thuis hoorden Ik stokte niet langer en het enige waar ik geen woorden voor had is jouw vuur…
Namasté2 september 2007Lees meer >

Splintervuur, mijn winterlief

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
nu over dit te klamme land de maïsloze tijd aanbrak en tak noch blad of vrucht langer verdroeg trad ik zeer vlug terug kroop in de cirque van krommen 'aas trok snel de zon over mijn kop ik likte traag, warempel lief wat splinters vuur van haren tong verdrong al wat ook maar naar kilte rook dook onder in de nacht van haar bestaan en liet…