8449 resultaten.
Bezet...
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
950 korenbloemen
Arbeiders ploegen de aarde
Bijen laten zich vrolijk zoemen
In de verte klinkt onheilsgeronk
van duizenden vliegtuigen
Niets zal na vandaag hetzelfde zijn
en valt als een kaartenhuis in duigen
De lucht kleurt zich zeegroen
Met hakenkruizen vervuild
Het oorlogsgeweld is begonnen
Nederland huilt
Wij mogen onze doden niet vergeten…
niet meer langs start
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
736 over zijn top hangt hij
de gebarsten kop geplooid
naar de zinnen van een ander
er blijft slechts stoom over
waar hij vroeger zo kon koken
nog lang na de overwinning
een veeg teken aan zijn wand
van aftakeling, spoedig voorbij
de dokters spreken niet meer
hullen zich in mysterie
met te dure woorden
veel ervan al vergeten
nog voor goed en…
gedachte aan jou
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.598 Ik blijf hem zien
Ik heb hem meegenomen
'k kan het niet vergeten
Oh zo donker,
om me heen.
Ik mis je zo
'k heb heimwee naar je
één troost,
hoog boven me.
de sterren
speldenprikken in de hemel
We zien hetzelfde
We kijken naar dezelfde ster
Ik zie je gezicht weerspiegelen.
Een engelengezicht!…
Het verleden geleden
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.923 Gebombadeerd tot dorpsgek,
de rest is vergeten
dat hij mensen heeft gered,
van de dood, door bajonet..
En dat men weer gezinnen kon stichten,
is aan deze dorpsgek toe te dichten..
Bespuugd, met scheldwoorden overladen...
Tegenstrijdig aan zijn triomf
en heldendaden.…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 als de straat dreigt dood te lopen
of de lantaarn te weinig belicht
vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's…
Opeens stijgt stof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 soms dwarrelt
zacht de wind
opeens stijgt stof
in zonnestralen
zie hoe het
in culmineren
onze ruimte steeds
meer gaat beheren
het constant cirkelen
beperkt het zicht
vormt een oog dat
ongericht je warmte vreet
realiteit vergeet
en tot een hoos zal
leiden die ongekende
schade brengt aan beiden
kom laten we die wind
gaan temmen…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 Hoe je gelaat geëtst staat
op de wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen…
Maastricht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
938 Want dat... dat zal ik nooit vergeten…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan hoort hij een vergeten…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren geleden,
het lijfelijk slijten
heeft het vergeten…
Italiaanse taferelen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
29.861 Je zit aan tafel zeven en bestelt gehakt,
soezend van wijn, wenkt de ober
omdat je wat vergeten was, je vraag
geeft je blozende gezicht iets scheefs.
Steeds ontwijkt hij verveeld je ogen.
Zo komen vreemde prentjes, een rochelend
espressoapparaat en een exitbordje in zijn blik.
Hoe kan hij zo'n stroom aan dingen stoppen?…
witseleenheid
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
729 al zo lang zijn jij en ik een
niemand zo hard
zo gemeen
maar toch zijn wij een
zou je graag vergeten in de nacht
samen met al de ellende
die jij naar me toe bracht
jou kleur is altijd wit
en men rookt of snuift
ja witte sloper
doel op jou
verloor het werk
en vrouw
witte sloper ben u trouw
al laat de portemonnee het niet toe
het gevoel…
Leegte
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.701 Hoe leegte je hart kan vullen
heb ik nooit eerder geweten
Heel veel moeite heb ik gedaan
om je eindelijk te vergeten
Mijn ogen gevuld met tranen
als ik naar je foto's kijk
Die verstopt lagen in een lade
die ik,normaal gesproken,ontwijk
Een zware brok in mijn keel
als gedachten aan jou het winnen
Ik wil je zo graag terug
maar weet niet…
In eenzaamheid gegaan
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
3.061 Drukte in de gangen
Klassen overvol
Gesprekken over het weekend
Over uitgaan
Over lol
Zij kijkt toe van een afstand
Maar niemand die haar ziet
Onopvallend in haar eenzaamheid
Het hoofd gebogen
Veel dieper dan verdriet
Nooit gevraagd voor feestjes
Regelmatig vergeten
Nooit onderwerp van gesprek
Slechts een enkeling kent haar naam
De…
Met intiem gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
954 je handen leken heel nerveus
ze waren snel
speelden hun spel
en met intiem gebaar
ontvouwden zij geheimen
je ogen hielden mij
gespannen op mijn plaats
ze daagden uit verlokten mij
mezelf te vergeten jouw spel
ik had het kunnen weten
was gevangen in jouw blik
met passievol gezicht
joeg jij mij heen en weer
kwam keer op keer
en kreunde…
Für Elisa
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
735 in haar grijze ogen ben ik laf
Bindingsangst overkomt ook de besten
M'n zonneschijn zit in haar lach
haar stem klinkt als muziek in de oren
zoals de negende symfonie van Bach
Aan deze godin heb'k mijn hart verloren
Schat laten we ons nu overgeven
aan het spel dat Liefde heet
durf je het met me te beleven
Zodat je alles om je heen vergeet…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 hoor
hoe stilte jouw lied zingt
in het glimlachen van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
De dekens over mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.972 sta daar met open armen
En niets doet er meer toe
In mijn slaap ben ik gelukkig
We zijn dan bij elkaar
Maar word ik weer wakker
Dan is het niet meer waar
Het liefst hield ik de dekens
De hele dag over mijn hoofd
Want zo in het donker
Ben jij dicht bij mij
Ik wil niet waker worden
In een wereld zonder jou
Het verdriet even vergeten…
buitenechtelijke vonken
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.601 ogen
jij in die van mij
de vonken die overvlogen
verrasten ons allebei
een klik, een contact
zo intens, zo echt
samen compact
samen in gevecht
naar elkaar toe
van elkaar af
steeds weer is dat het wat ik doe
en altijd die spijt achteraf
gevoelens, onherroepelijk
erkennen we beiden naar elkaar
maar vooral buitenechtelijk
dus vergeten…
Lentekriebels.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.253 Want de lente is gekomen
en deze dag vergeten we niet.
We zitten heerlijk buiten
of werken in de tuin.
De winterjas is opgeborgen
de zon schijnt op je kale kruin.
Kinderen spelen heel uitbundig
niemand heeft een slechte dag.
En overal waar je mensen ziet
verschijnt er een stralende lach.…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 je zweeg, je had genoeg gezegd
aan alles komt een eind
een snijdende jeugdherinnering
hamerslag op een dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar
wat je wilt vergeten…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 En vergeet de maagdelijk witte sneeuw niet
waar 'Koning Winter' je mee overgiet;
de ogenschijnlijke kou krijgt dan ineens dat warme……
ik streel je tot koning
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
829 geef mij je angel en
honing kom dichtbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
Zandsculptuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
753 Zandsculptuur
Het licht dat schijnt vergeet de
functionaliteit die ieder het toekent.
Lang geleden
heb ik je met m'n
verbeelding gebeeldhouwd.
met m'n vingers geweekt
een vorm aannemen
om weer te veranderen.
jouw figuur creërde
een andere figuur
van zand gemaakt.…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Ik zou weer eens wat moeten dichten
over het stil verlaten perron
de duizend oranje gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
De gulden middenweg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
723 heb de centen
altijd omgekeerd
gespaard met stuivers
dubbeltjes en kwartjes
de gulden middenweg
is goed beheerd
de kas was
was goed gespekt
mijn varkentje
een krasse ze bloosde
bol tot de euro haar
oren heeft gewassen
moest verkassen
naar een schamel hok
europese talen spreken
haar financiële toekomst
snel vergeten ja wij
hebben…