6520 resultaten.
Penseel met streken
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.617 mij lief boerinneke
Zoals de zalm heeft zijn puikje
Het mooiste aantrekkelijkste
Aan jou is voor mij je buikje
En zij gaf hem een gewillig oor
En Rubens ging nog even door
Je billen en borsten daarentegen
Hadden wel wat zwaarder mogen wegen
En hij legde haar in de juiste pose
Op een fluwelen kleed zacht en roze
Bekeek haar nog eens glimlachend…
In mij
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.964 Dromen van dagen
met duizenden lagen
van liefde en geluk
Je aanwezigheid
overal, altijd
ik kan niet meer stuk
Veel langer dan eerst mocht
staren naar wat ik zocht
in ogen van het mooiste blauw
Al je interesses krijgen
glimlachend zwijgen
genieten van alles van jou
Weten dat het niet kan
vanwege een andere man
met wie je wel wilt…
Laatste blik
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.562 Waar de golven beuken op de rotsen
Daar vind ik mijn rust
Zie de meeuwen in hun vlucht
Als witte geesten
Die mij steels verleiden
Langzaam verdwijn ik in
De omringende mist
Van vergetelheid
Een laatste blik
Op de wereld achter mij
Vol verloren dromen
Daar zie ik je, in een witte jurk gekleed
Afscheid lees ik in
Jouw serene glimlach…
vrouw van de zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
712 exceptie ben ik, een mutante
slechts een glijbaan onder de taille
door winstbeluste vissermannen
met afkeer teruggegooid in zee
jou kan ik m'n gunsten niet schenken
jij zeebioloog, beachvolleyballer
als ik me soms in de branding toon
met schelpensnoer omhangen
een oogwenk, ik ben weer verdwenen
werp je nog speels een glimlach toe
het…
Het liefst oogst ik je lach II
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.113 bruinverlangend brandgevaar
in plaats van warme zomersproeten
koelen druppels mijn gezicht
wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht
dansen de plassen rond mijn voeten
het laat me allemaal stoïcijns
al weet ik me zonneklaar geplaagd
ik blijf behangen met een grijns
tevreden jubel ik onversaagd
“augustus mag haar warmte houden
zo lang jij maar jouw glimlach…
vrouwen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.561 Soms hebben wij
van die dagen dat we
niet lekker zitten in ons vel
dan is alles om ons heen
kommer en kwel
Man, kind huis en werk is ons
dan te veel
en valt ons de somberheid
ten deel
Sta dan op met de zon
kijk in de spiegel
en glimlach naar je zelf
en zeg
Ik ben een 10
Nee ik ben een elf
gebruik de kracht
van je gedachten
Echt het…
Slinger van Rode Rozen
hartenkreet
4.6 met 28 stemmen
2.641 Een slinger van rode rozen
Gedrapeerd rond mijn hart
Doornen secuur verwijderd
Een geurende nieuwe start
Mijn glimlach lijkt oneindig
Zweef licht door mijn leven
Als een dansende zonnestraal
Van een roze gloed omgeven
Ogen vol levenslust stralen
Iedereen die naar me lacht
Dromen lijken uit te komen
Zo gehoopt zo lang gewacht
Schaduw…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 hoor
hoe stilte jouw lied zingt
in het glimlachen van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer…
Verboden liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.246 Hij keek haar aan
en zij voelde zijn hartstocht
branden
Een glimlach lokte om
haar lippen
terwijl ze op hem toeliep
heupwiegend
Zijn handen pakten de hare
Hij drukte er een kus op
en zij vlijde zich heel dicht
tegen hem aan, voelde het bonzen
van zijn hart tegen het hare
Streelde de haartjes op zijn borst
Hun ogen vonden elkaar
in…
Voor jou
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.823 eenzame duister
van de nieuwe maan
het kristal van sterrenbloemen
Je beeld
een geur
een waan misschien
zo ijl en dun als spinrag
het hield me gevangen
intens zalig
als winde van de nacht
Vreemde vrouw, zo mooi
ravenzwart gelokt
Je ogen blikten verloren
een weten dat smart verborg
Toch zongen je lippen
het droomrood van een glimlach…
Toch de hemel in
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.457 De laatste glimlach om mijn mond
op het grauwe doodsgezicht.
Zodat ondanks mijn misstappen in dit leven
het stof waar ik uit ben ontstaan
Zachtjes als een witte nevel
toch de hemel in zal gaan.…
Het vergane beeld
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
914 mensenleven
Vluchtige blikken
Langslopende mensen
Ze laten je stikken
Voldoet niet aan hun wensen
Eén blik is vasthoudend
Langer dan een moment
Bijna benauwend
Maar de ogen schijnen bekend
Een vage herinnering
Een blik van jaren voorheen
Vol bewondering
Toen de wereld mooier scheen
Een oude man voor een beeld
Een droevige glimlach…
Prajñãpãramitã
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
934 Ze kijkt zo zinnelijk, zo rustig neer
Met een betoverende kracht, haar glimlach
Haar uitdrukking van eeuwigheid, met grondslag
Verraadt ze van haar wijsheid langzaam meer…
Vrouw
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
3.078 Je lacht, een witte glimlach,
en je heupwiegt,
zoals dat hoort
en je koopt je tweede huid
in voordelige flessen
en het lijkt alsof niets je stoort,
Maar je verdriet
is een verborgen oceaan
een diep schrijnende wonde
een oceaan van tranen
en van te lange nachten,
een oceaan van weemoed soms,
waarin niemand zich waagt.…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 op zoek naar ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten…
Mag ik even reizen ...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
985 In mijn wereld
kijk jij mij aan
en je laat een tijdeloze glimlach
op mijn gelaat bestaan.
Ik steel nog heel even de tijd,
want mijn laatste dromen
reizen mijn dag voorbij.…
Lees mij
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.633 Zou ik dan heel misschien,
een glimlach om je lippen zien?
Dan zou ik je vragen,
misschien wel smeken
om deze woorden hardop uit te spreken.
Opdat ik, letter na letter,
voor een fractie van een seconde
op jouw lippen mag uitmonden.…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 In wolkenland valt
er heel wat te beleven,
Je voelt je er werkelijk
heel verheven
Je kan glimlachen
op een regenboog,
Dansen met dauwdruppels,
hemelhoog
Drijven op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals…
verboden handen in intimiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 je breekt voorzichtig
uit herinnering
handen bloeden pijn
schouders zijn wat smal
zouden breder moeten zijn
je glimlach
legt vertrouwen neer
voor een ontwapend contact
woede balt geen vuisten meer
ontspanning wordt je kracht
je oogt wel sterker
als je kwetsbaar antwoordt
op tal van rare vragen
je laat je niet uitdagen
door een…
ze provoceerde oneindig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
576 behaatje
maar ook niet uit de toon
mooi gestalte
in haar iele smalte
ze priemden als dolken
in mijn meewarige ogen
stuiptrekkend beroerde ik haar
ze stal de show met haar ogen
omlijst met haar lange blonde haren
landerig draaiden we om elkaar heen
zo dichtbij elkaar op weg
in liefdes hevigheden
van een glimlachende…
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe diepten
als het lied van de nachtegaal
de zoetheid van een eeuwige kus
als een gebaar van tederheid
een vage glimlach…
en God sprak tot mij (2)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
971 het volk morde
opgejaagd door wetsgeleerden
men riep luid van uit de horde
wij bouwden deze Babilonische toren
met eigenhandig gebakken lucht
Julius, daar moogt gij
toch niet vertoeven
hij staat ten dienste van
onze plaatselijke folklore
zoek toch in uw eigen
nog te graven groeve
daar zullen de wormen
slechts u toebehoren
een glimlach…
paradijs
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
756 ik leef de droom van Eden
bron van stromende liefde
het maakt me zwevend in het heden
zie de onmiskenbare schoonheid
kom, ga met me mee
naar de glimlachende blijheid…
Tennos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
986 Een glimlach blijft mij nog altijd gegeven
daar de wandeling nog wel even duurt
en dat is waarschijnlijk het mooie aan leven
dat men soms wat munitie op je afvuurt.
Maar het spelen met woorden en gevoel
vanuit mijn hart gericht op jou
dat was, en is nog immer mijn enige doel
simpel omdat ik van jou, en het leven hou.…
Anamnese
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.248 mijn dagmenu was samengesteld
hoe vaak de grote en kleine boodschap
Vervolgens mocht ik op een weegschaal
een elektronisch precisie instrument
voor vet, bot, vocht en gewicht
Dat ik niet mocht klagen
over het resultaat en wat
mijn hoofdklacht was
Ze lachte om de duizeligheid
telkens als ik in haar ogen keek
vond dat ik een lieve glimlach…
Weemoedige echo van heimwee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
639 Heimwee dikwijls
krachtig als een ziekte die ons
doet lijden; zijn echo
is de weemoed met z’n treurnis
te zacht voor verdriet
In weemoed ligt
de ontroering die als een traan
schittert in ’n glimlach
mens is gevoel en weemoed is
een deel van z’n aard
Heimwee hebben we
naar mens en plaats zolang die
bereikbaar zijn
weemoed…
Dilemma's
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Als elke glimlach die jij me brengt
staat voor een rode roos
neem je dan de volgende keer
ook een vaas mee?
Ik kijk naar buiten
zie dilemma's in het raam
voel wat tranen stromen
want verdriet
staat zo dicht
op wat mij lief is.…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
Herkansing
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
701 Een warme glimlach
tovert kuiltjes
in haar nog wat slaapdronken wangen
als ze uit Morpheus‘s armen glijdt
ze zal de nieuwe dag
gaan veroveren
wind en regendruppels ten spijt
ze lieft de herfst
boven zomer en winter
de lente is ook een zaligheid
maar de herfst
met al die dwarrelende bladeren
en kleurende klanken
die hoort bij haar hart…