Alle inzendingen over zee

7278 resultaten.

Sorteren op:

vergaan

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 833
de eindeloze melancholie van een maand die sterven gaat, verloren in de vage glorie van wat losgelaten blad een dorre bloem buigt mee met oostenwind ze wiegt haar tranen naar de zee ze wiegt de dagen naar de overgang van meer dan schelpen strooien op een oeverpad met gras en lege ogen waar de winter duizend vlokken weeft besef ik, dat…
switi lobi30 september 2010Lees meer >

Wassenaarse Slag

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 13.267
Vooral bij diepe mist, als er geen zucht- je te bespeuren valt op 't strand, en van de zee, daar merk je ook niets van. Want wat je wilt, is dit: niets zien en niets herkennen, dat je bent niet merken. Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist. ------------------------------- uit: 'Met flinke pas', 2003.…

Watersnood(2)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
weer heeft iets wraakzuchtigs waters prevelen steeds luider alsmaar verder komt de rand van oeverloosheid nog komt geen eind aan dit wolkig ontij weiden lopen blank verworden watervallen velen staan al tot hun knieën in het water dat hen spattend omvat dit eindeloos getij drijft tot binnen de muren van lijdende huizen veroorzaken een zee…
Nadine20 november 2010Lees meer >

Het turks kromzwaard

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
We lagen in het bed van modder en gras op de bodem van de zee. Aan de hemel bijna volgelopen met inkt zagen we de maan die op een volmaakt Turks kromzwaard leek. Een koor van engelen bedekte met hun gezang de vleselijke rivier van onze naaktheid. De horde van reusachtige viervoeters deed onze lijven van binnen dreunen.…
Enes Tiric18 december 2010Lees meer >

De tijd kort

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
hongerig het gezalfde tot me neem de dood leidt terug en spreekt de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort er is geen wetenschap in deze allure van een plaatstalen aarde soms ben ik zwak en mompel een gebed, maar het is niet waar dat de hemel splijt voor onvolkomenheden en zich sluit voor ’t geprevel van het alfabet dan weer ben ik de zee…
elze30 januari 2011Lees meer >

vuurtoren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Zoals de duinen beschermen tegen de hogen golven van de zee beschermen je armen mij.En namen mij met je mee..... Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd. Naar wat is en niet geweest is. Naar liefde en naar spijt. De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat. Het verlangen naar zoveel meer.…
bianca5 februari 2011Lees meer >

Bitterzoet verlangen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
ach, ik ben voor jou een bitterzoet verlangen de zee waarin je verdrinkt zoals in dromen…

houden van...

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Een eitje en een kopje thee, een wandeling vlak langs de zee. Je weet vast wel wat ik bedoel Het gaat om het totale gevoel, van veilig, warm, en zo vertrouwd én zeggen dat je van me houdt.…

Vleugelloze dans

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
breekt de hemel uit zijn cocon in een vleugelloze dans en spreekt nimmer meer over het verschepen van zijn verloren geliefde * * * De aarde is als een ontheiligd altaar dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte Het schuurt in haar ziel, oneindig en kinderloos blijft ze wanneer ze mummies baart in een troosteloze zee…

Romantische herfst

gedicht
1.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.265
jaagt die mist de velden de maan sluipt terug in dodelijke bomen nu is de grote rafelaar gekomen een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee om mensen te bezetten met een adem van verdriet om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten als schepen, vastgegroeid aan het lichaam van de zee…

Dreigende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
heb de wind niet gevraagd golven zo hoog op te stuwen dat de zee tot de duinen staat een front van dreigende wolken in buienlijn langs te sturen dat zich met onweer ontlaadt vroeg zomerse dwarrels vol stuifmeel en licht geuren van bloemen zon op mijn gezicht dansende vlagen van warmte en lucht trillende einders met vogels loom…

luchtig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
als de jonge zomers en ik laat dit leven aarden, in de grond van mijn bestaan er vliegen vogels mee hun zachte vleugels zingen van de zwaluw in een ranke luchtbeschrijving lijkt hun dans de ondertoon van gaan ooit, als de seizoenen kruisen trekt mijn lijf haar sporen mee maar haar frêle vrouwenwaarde lacht wolken weg naar open zee…
switi lobi12 augustus 2011Lees meer >

lagune

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 925
op het klamme strand van haar huid waar de lagune zich opent huist het weekdier in wier dat deint op de hijgende ademhaling van een zee die het akkerland verkleint spiegels waarin wij herkennen spatten uiteen en in scherven dalen wij langs atonale toonladders, happen naar licht dat zich nestelt in haar vergezicht jij, stamelt zij met…
Kees Visser14 augustus 2011Lees meer >

boetseren

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Tot ik troost vond in de klei Ontspanning vond ik aan de zee Die nam al de pijn van me mee En ik boetseerde er lustig op los Voel me af en toe echt verlost Het beheerst niet meer zo mijn leven Ik heb alles geprobeerd te geven.…
a.aukema1 september 2011Lees meer >

De schelp om de oester

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 847
de drup van de regen te scheiden of het licht van de dageraad te mijden bij een eerste oogopslag Er heeft niet meer dan verwacht mijn pad gekruist Het zou branden als koortsige liefde de weg was echter smal en grillig Je hand was gewillig maar de dreef te diep In de tijd dat ik nog waadde op de baren van een ondoorgrondelijke zee…

Voetstappen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Het uitzicht op de zee is eindeloos van stilte. Zacht klopt mijn hart in een stroom van liefde. De rust keert weer, gevoelens borrelen op. Verdriet en blijdschap worden één.…

Kon ik,

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Nooit meer goeden nacht noch een ochtendzoen nooit meer een berenknuffel kon ik dat nog maar één keer met je doen nog één keer met je praten samen wandelen langs de zee samen schelpen zoeken dan nemen we de allermooiste met ons mee nog één keer met je lachen met je huilen bovendien je dan vaarwel kussen omdat ik je nooit meer…
LadyLove20 maart 2012Lees meer >

Onzichtbaar schild...

hartenkreet
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Immense zee van emotie, angstvallig in verlangen, door de eeuwige jaren heen, vele kwetsbare ondergangen. Krachtig onzichtbaar schild, zet zich vast om mij heen, teruggetrokken in mezelf, stille roep, heel sereen.…

Kleine meid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Wees niet verdrietig Jij kleine meid Je zorgen verdwijnen Als de bladeren in de herfst Zoals de sneeuw in de winter De bloesem in de lente En de warmte in de zomer Wees niet verdrietig Jij kleine meid Je zorgen verdwijnen Weldra dans je in de regen Schaats je op het ijs Pluk je bloemen in de weide En zwem je in de zee Zoals je ziet…
Mr.E17 juli 2012Lees meer >

Ik wilde met je lachen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik wilde met je hollen langs het strand en proeven van je mond het zilte van de zee. Nu ben ik al tevree als je in stilte naast me loopt en me de dingen wijst die langs het bospad staan. Er komt een tijd dat alles moeilijker zal gaan. Dan sluipt het grote zwijgen binnen.…
Ria Zifkamp27 september 2012Lees meer >

achter de bocht van vloed

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
wij zochten regels die we ademen konden een waanzinnige liefde om afstand te dragen, ons staande te houden in elkaars lichaam, en uit zoals de slaap van vogels naar zee die nooit afscheid nemen van poëzie van zon en uur, almaar meer hoe verzonnen wij de echtheid het ruiken van de duinen, de vele manieren van gemis en hoe je het litteken…

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is de onrust van het rusten, Het bewuste van het onbewuste, In de liefde die zich zelf herkent, Ruisen aarde, zee en firmament.…

Oude vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
We zijn elkaar met de natuur op het eiland in jouw droom verzonnen we vergeten nooit het avontuur aan zee is de lente begonnen en waar jij vragen had bloeien nu bloemen in de wind in weemoed van het talenbad ben jij het allernieuwste kind kom, lees nog eens voor uit het leesvoer van het niemandsland dan vergeten we de horizon verloren…
mobar5 maart 2013Lees meer >

Ik ben het beu.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek. Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven. Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet. Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel. Gedachten verzetten piramiden. Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.…

zwembadwater

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 742
vandaag ruik ik water niet dat van een rivier of het zoute van de zee niet het frisse van een bergmeer vandaag ruik ik zwembadwater een opblaasbad vol kinderen chloorvrij en vol spetterende bellen ik koester een moment ik verf de zwarte wolken tot het smetteloze wit zoals die schapen vroeger waren, dromend achter in een steegje kindervoeten…

Begin zomer

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.316
Voor Simone Begin zomer en de zee een opengebroken kweepeer de lucht als een kind z'n ballon hoog boven het water Onder de parasols als gestreept snoepgoed mieren van mensen en de gulle lach van de baai heeft gouden tanden Kind met het gele emmertje en de vergeten vlecht je mond is zowaar een klokje de kleine huig de kleine klepel…

Bloedkoraal

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Een ononderbroken Stroom Schone woorden Voor het plezier Op een wit vel papier Zon in de krullen Licht als een veer Ik schrijf met rode inkt een Taal die van hart tot hart wordt verstaan Laat mij gedragen worden Door een groene zee vol met dolfijnen Laat mij dobberen op golven Onder bloedkoraal bedolven Wanneer de hemel boven…

in de cirkel van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
jij mij nog meer dromen dan alle duinen waarrond een warme damp hangt je glimlacht nog hoger dan de horizon ik geef je een naam en wijs naar het zandkasteel waarin ik raadsels schrijf over stof en zand, zevenkleurige garnalen en hoe het voelt om vol te stromen in woorden die achterblijven ga maar en loop het lichaamswater van de zee…

Koraalrif soek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
geuren Lezen dan het boek opengeslagen is schrijver dezes De ene doek, dekt de andere; gezamenlijk over lappen zij delen die aanstoot kunnen geven tot verderf Tong van reizigers wordt op aangename wijze gestreeld Na fruit, de snorkel op weg naar het subliem rif dat kleuren doet strepen in het kraakheld're water van de Ro- de Zee…

De Driemaster

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
reisde met volle zeilen richting Curaçao Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman Maar het schip leed schipbreuk zonk naar de bodem van de zee en daar bleef het liggen, tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg, statig de haven van Willemstad binnen schreed en met gouden letters schreef: ‘De slavernij is voorbij Ook hier…
Walter Palm4 september 2013Lees meer >