17692 resultaten.
Hof van olijven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.052 De handen ineengevouwen tot
een onafwendbaar lot.…
Onbesloten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
764 Met een afkeurende blik kijk je me aan
Wanneer ik je
Op je fouten wijs
Zachtjes streel je toch mijn hand
Wanneer ik ze
Over je heen laat gaan
Je ze laat weerstaan
Mezelf van je bestaan
verzekerend
Met een lichte duw en een lieve zoen
Ik heb je nooit werkelijk achterlaten
Zoals ik dat had moeten doen…
Het verwarmen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
807 Door even in de zon te zitten
en het moment te beleven,
en je helemaal eraan over
te kunnen geven;
kan maken je te laten verwarmen,
zoals het zou zijn in Gods handen
en in zijn armen.
Met heel je wezen en je smart,
kan hij troost bieden
met ziel en hart.…
Het Regent Bankbiljetten
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
1.036 Ze zeiden: “Kijk, dit geld in onze hand,
Dat sturen we als steun naar Griekenland.”…
In wierookgeur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
583 de hoofden geheven
sokkels versleten
door handen in gebed
in wierookgeur
kleurt glas in lood
de vruchten van hun oogst
zij hebben schapen gehoed
de kudde geweid maar
voor hen is geen heiligheid
er is geen herder zonder vee
zij delen samen het bestaan
geef in viering die twee-eenheid aan…
Krijgt kunst een gezicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
680 de kristallen karaf
in mijn hand
schittert schoonheid
is het
lopende band of
krijgt kunst een gezicht
zodat ik
de kunstenaar kan bedanken
voor wat hij heeft verricht
wij hebben werken
verheven tot leven
arbeid moet worden betaald
om iets van jezelf
aan anderen te geven blijkt
alleen in geld nog iets waard…
Het woordje 'liefde'
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
651 Mijn pen ligt te rusten in mijn hand,
het lijkt alsof de inkt is opgedroogd.
In gedachten zoek ik naar zinnen,
het is alsof de tijd mijn letters heeft geroofd.
Ik kan de beelden niet stilleggen
die dartel spelen door mijn hoofd,
ik kan ze niet vatten om vast te leggen
ze weergalmen in dat ene woord:
'liefde'.…
Sterrenhemel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.567 Mam,
Daar lag je dan, in een kist
zo alleen, ik liep naar je toe,
je hand voelde koud,
Wat er gebeurd was,
was een ding dat jij niet wist.
Waarom moest je nou onder die bus terechtkomen?
nu ben je in de hemel aangekomen,
Duizenden sterren, maar 1 ster is het stralendst
en die ster dat ben jij.…
van de weg geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 regen maakt het bos grijs
en achter elke boom
een andere boom
vanwaar ze kwamen
dat willen ze niet weten
en het doel doet er niet toe
want wat is toekomst nog
wanneer je geen hand
voor ogen meer kunt zien…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 op zoek
een woord verbasterd
-oorgetuige-
ik hoor uw gangen
ga ze na
uw handen glijden
langs behangen
terwijl ik naast u ga
ik ruik en hoor het
ruiken en zie een
glans verschijnen
op uw wonderschoon
gezicht
in het donker voel ik
uw verlangen
op zoek naar
evenwicht.…
Niemand kan jou helpen,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 want iedereen die dat zou kunnen
heeft geen tijd, behoeft zelf hulp
Jij geboren in de gore goot,
die zoveel zelf verwierf
en anderen alles gaf,
staat opnieuw met lege handen,
zo klauwend naar het licht,
zo alleen in ’t peilloos donker,
zonder echo van een ander -
erbarmen wacht je na de dood…
Eerste teken
snelsonnet
2.6 met 14 stemmen
766 Een hand? Een tijger? Tacoschelpen? Tanden?
Een buffel? Vuur? Een wiel? Een flink stuk rots?
Een bowlingbal? Een schep? Een grote knots?
Álles vind je hier gekrast in deze wanden!
Wilt u tekenen voor dit aanneem’lijk bod?
Weet u wat, meneer? Ik koop de hele grot!…
aslied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 vandaag bewaart mijn hart
jouw beeltenis in extra glans
vandaag
draag ik jouw as
naar warme handen
als de zon op water danst
zul je verenigd zijn
met woorden die zich strooien
rond jouw leven en een mooi bestaan
dan laat ik je gaan……
Als een windhaan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
544 soms spant
de wereld zich
als een kruisboog
zoekend in een cirkel
naar een doel
niet wetend waar het
onbekende verblijft;
laag of hoog
de oceaan is tevens
te groot voor mijn handen;
ongeacht naar waar ik grijp
en hoe diep ik ook
in de diepte kijk
mijn gedachten
zijn als lucht
eer zij kunnen
verzanden…
Springen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
539 Haar ogen op een kloof gericht,
haar handen op de rotsen.
Ronddraaiend zand
dat wind en zon niet lijkt te vrezen.
Zo leest de schepper
tekens in het zand.
Met ingehouden adem
wacht de koning
op haar springen.
Als zij aan hem vraagt,
Of ze durft te springen.…
Die trouweloos van aard is
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Vrouw die trouw
Is aan een man
Die in het buitenland
Zijn handen niet
Bij zich houden kan
Omdat het thuis van
Lichamelijke liefde
Niet meer kwam
Kocht hij in Gambia z'n gerief
En zij ging gewoon mee, z'n eigen lief
Bron: weekendbijlage Algemeen Dagblad 4 augustus 2012…
regenliefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
377 regen ik zal je nooit vergeten
van alle natuur ben je m'n grote liefde
ik zie je bijna niet als ik kijk
maar ik zie je als je in het water valt
ik hoor je als je neerruist
op de bladeren die anders niets waren
ik voel je als ik een hand uitsteek
en m'n gezicht naar boven richt
het is niet dat ik je altijd wil
maar ik zal je missen als…
Pinto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
723 Een paardenbloem of twee gegeven
geel op de palm van de hand.
De wind zou gaan draaien
er hing regen in de lucht.
Samen wachten tot het over zou waaien
het beeld vasthouden van een paard
een weide, een hek en een man.
Een stem horen, omdraaien
weer naar jou teruggaan.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.231 Zacht zijn je ogen
Je handen die over mij heen gaan
Heeft mijn gevoel mij bedrogen
Toch laat ik je doorgaan
Je lippen trekken een spoor
En verkennen mij zacht
Ik fluister: ga door
En voel nu je kracht
Zwart, zwart is de nacht
Maar zwoel zijn mijn dromen
De ochtend wacht
Tot ik ga komen…
Te vondeling gelegd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
565 Kwetsbaar je hand
Scheef op het kussen gelegd
Duim doelloos naar voren
Vingers klein en teer
Oogt je aandacht bevroren
En lijk je in jezelf
Te vondeling gelegd
In liefde opgedragen aan mijn schoonbroer Anton,
Stichting Hendrik van Boeijen, locatie Havelte.…
Op flinterdun papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 ik leg mijn gevoel
op flinterdun papier
de pen ontbreekt
evenals
een vaste hand
om te schrijven
woorden
verdwijnen voordat
letters elkaar vinden
als een aquarel
kristalliseren emoties
in kleur op het witte vel
ik geef je
een vlek om te lezen
de neerslag van mijn leven…
Van horen zeggen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.219 Limonade, een glas
papa en mama
een zwaan
ik op een brug
kijk aan
Het brood
in mijn handen
de stukjes
die landen
op water
geklater
Zwemmende eenden
park Majella
droom van bellen
leren tellen
kleuren zien
tante Kien
Al die dingen
herinneringen…
Winterzon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 Traag strijkt haar stralende lach
over het oogverblindend wit
en tovert met speels gemak
een tapijt met duizend diamanten
Beroert vervolgens zacht en teder
het duistergroene woud
met handen vol fluwelig dons
Liefkoost met haar koele warmte
mijn waterkoud gezicht.…
Kruistocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Voorzichtig wordt het woord weer uitgesproken
Een nieuwe kruistocht naar ‘t beloofde land
Bij pelgrimgangers - ijzers in de hand -
Is nu het bloed al bijna aan het koken
Ach op TV wordt ie elk jaar gereden
En niet langs elf maar langs wel duizend steden…
verdriet omarmen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 het lijkt al eeuwen geleden
tegelijkertijd voel ik je
handen kroelen door mijn
haren ( in het nu …)
lang geleden, pas geleden?
zo zie je maar ... tijd zegt
niet zoveel
als je verdriet omarmt.
het is het enig constante
waar je bij kunt schuilen
tot er een nieuwe optie
zich aandient.
geluk…
De kou zit op het bot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
573 heb aan warmte
flink ingeleverd
de kou zit op het bot
winter gaf soelaas
maar het eigen kacheltje
bleek geen open haard
nog zijn
mijn lach en handen
niet bevroren
maar wat in warmte
is geboren
kan mij niet meer bekoren
ijskoud schreeuw ik om de zon
alleen daarvoor
draai ik mij nog eenmaal om…
De ideeënfabriek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
518 Voor het bloeden het elfde gebod
Tot zijn eigen glorie
En die van zijn redelijke schepselen
Vitaal is een religie
Is meetbaar
Wie je vandaag ook bent
Zo is het weinig voor woorden
Voor de rauwe werkelijkheid
Als drijfzand, alles wordt draagbaar
We weten waar we op afstevenen
De ergste vernedering in bekwame handen…
Zonneklaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 onzichtbaar neemt het mijn hand
en trekt 't me dichter, dan duwt het
me weer, totdat de beperking voelbaar is
vers geboren bladeren voorzien het
van muziek, hoewel er geen dirigent
te ontdekken valt
is het ritme zonneklaar
gevederden vallen het bij
het zondags orkest is geboren…
Gitaarheld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Gitaarheld
met ranke vingertoppen
die tokk'lend de snaren tot een lied verleiden,
speelgrage handen
die bekoorlijke klanken
uit het instrument bevrijden,
mooie maar trieste melodiën
zingend
van onuitsprekelijke smart,
zeg mij, wat is't verdriet
dat jij
tracht te bannen
uit je hart?…
Onzorgvuldig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als 'n spiegel die in duizend stukken breekt
glijdt tijd gestaag als zand tussen haar vingers
bloed sijpelt langzaam door haar jurk
naar de oppervlakte
het litteken niet zorgvuldig genoeg verbonden
ondanks de liefdevolle handen die haar
verzorgden, bleken deze achteraf
van papier…