14990 resultaten.
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 Mooi antiek, glanst de massief houten
zwart gelakte koffer..
onbeperkt zijn houdbaarheid
efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven
brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden
en verruimt vooral de gelegenheid,
daar valt geen buitenmuur te betreuren
om de in de armen gesloten dagen
met nieuw verworven inzicht
tegen aan te houden,…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 Langs oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd…
- Kerstontmoeting -
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.266 Nog even en dan zingen stille kinderharten
het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde.
De sneeuw valt betoverend tussen ons neer
het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes
krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer
vallen ontelbare kleine witte stukjes
wereldbevrijdend vredig ..
als eerste Kerstontmoeting op…
"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Nederland komt weer in de "herfstdip"
ziek, zwak, misselijk, niet lekker
Nederland heeft zo´n mooie zomer
zo´n mooie herfst gehad, niet toch?
Nederland krijgt met wat regen te maken
'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en
Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat
velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…
Turnen
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
696 Dat je er enkel met talent niet komt
Ervoeren turnsters van de gouden lichting.
Je maakt pas stappen in de goede richting
Als er gescholden wordt en ook gestompt.
En dat je pas het podium opstapt
Na eerst flink in elkaar te zijn getrapt.…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Blijven zoals het vroeger was.
Zo zijn wij nog nooit gebleven.
Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot het laatste beetje pijn
Wat wij zo belangrijk vinden
verliest zijn glans, verliest zijn zin
maar achter die gesloten ogen
glanst een heel groot begin
Je bent er niet meer
het is voorbij
al wat je deed
dat was voor mij
Voor jou is nu de strijd gestreden
maar in mijn hart
bewaar ik het verleden…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Fossielen zijn levensvormen.
Verborgen in moeder aarde.
Uitgestorven leven.
Wegens onaangepast gedrag.
In onze ziel rusten ook fossielen.
Verdrongen angsten van vroeger.
Vastgeroeste gedachten.
Onaangepast aan onze leeftijd.
Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Eerlijk
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
750 Ook al voelde ik me dun en koud
of dik en warm
voelde ik me suïcidaal,
vraag niet hoe
maar ik bleef in leven
altijd met het uitzicht
op de hereniging met
Jos de Vries en God
wat op aarde niet kon zijn
kan daar wel zijn, eeuwig.…
bloesem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 (april 2015)
wetend, dat hier niet alleen maar
lente bloeit...
er groeit een wondertje op
wattendons, de wereld gonst geluk
klein spul en witte sokjes
een jurkje zonder smuk, gebloemd
met zoveel liefs
in de verte blinkt een Barbiepop
een roze fiets, een poppenwagen
een zacht gebloemde meisjesjurk, daar
zomaar in het niets…
Pessimist en optimist
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
1.100 Hoe vrolijk horen wij de rotjes knallen
De oliebol kwijnt naast de appelflap
Verpieterd kijk ik naar mijn koffiedrab
Wat kunnen dronken buren prachtig brallen
Wat hebben we ’t gezellig met elkaar
Maar ik krijg weer een treurig klerejaar…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…
De dingen die komen gaan . . .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
430 In de benen!
Aan de slag!
Vooruit ermee!
Klaar met wachten.
Zit je klaar?
Dan is dit het begin.
Bang mag je zijn
Als bijna iedereen
Voel je geroepen.
Voel je gevleid.
Voel mijn vertrouwen.
Kom op het is tijd
Om lief te hebben
Op te ruimen
Voor te doen
Voor te leven.…
ELFSTEDENTOCHT
snelsonnet
4.0 met 17 stemmen
1.793 Waar de blanke top der duinen blinkt
begroet de Noordzee Neerlands smalle kust.
Het volk is zich van geen gevaar bewust,
hoewel de noodklok onheilspellend klinkt.
De laatste Tocht wordt, volgens Friese bronnen,
door Pieter van den Hoogenband gewonnen.…
Orenetes / Zwaluwen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.068 De zwaluwen zijn lichtmuzikanten
terwijl ze spelen met de lijnen
houdt hun dansen niet op;
zwartwitte vogels die samen een heel boek vormen
Gevuld met bladzijden
van een werk uit het verre verleden:
spelers die geen grens kennen
Van een eindeloze kunstenaar
die met diepblauwe inkt van de hemel
schiep wat ik hier opschrijf.…
BejaardenThuis .....
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.091 hetzelfde ritueel
nooit een echte uitschieter
een onverwacht gebeuren
om 't leven 'n beetje op te fleuren
Ontnomen zijn zoveel dingen
die er eerst nog waren, heel gewoon
t' beslissen over hun eigen geld
of zo maar 'n sigaretje, heel gewoon
Die tijd ligt nu achter hen
komt ook niet meer terug
Het zijn allemaal herinneringen
naar 't verleden…
Bericht aan de reizigers
poëzie
3.7 met 162 stemmen
36.106 Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen,
kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.
Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,
wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.
Laat handelsreizigers over de filmcensuur
hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.…
Een kind van de herfst
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.263 slepende jurken over ouderwetse straten
De wind vrolijk spelend met de roodbruine haren
Langs stilvallende menigtes die eerlijk zouden praten
En het water van het meer dat blijft spiegelen en staren
Een kind van de herfst met verblindende schoonheid
Diep en puur als een element van onaangeraakt woud
Helaas tegenwoordig, leeft zij nog in verleden…
déjà vu
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.929 uitweg en zie dan
de etalage van een winkel
rijk getooid in kerstgebeuren
gouden slingers, kaarslichttwinkel
versiering in een wolk van kleuren
ik worstel me door het winkelend publiek
en word - zodra ik binnen ben -
ontvangen door Mendelssohn
een déjà vu: mijn jeugdmuziek
ik blijf verwonderd, overdonderd staan
alsof de deur naar het verleden…
Je leeft verder in mij
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
6.218 We leven verder in een licht waar het verleden, heden en toekomst één zijn.
Daar waar arm of rijk, blank of zwart, ja daar waar kinderen en koningen gelijk zijn.…
De Mens schiep god
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.005 hij vragen wat hebben wij nu nodig
menselijk hersengeknars zou tranen deppen
hij zou geen god met achterkamers wensen
geen god die juichend sprak over politiek
en niet zo’n god die Arabieren krijgshaftig verliet
niet een die Afrikanen verdroogd liet sterven
en ook vaderen eerbiedigen wat ze ook deden
behoorde dan voorgoed tot het ver verleden…
AANDACHTIG GEBED
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.875 ik ben uitgeteerd en ga met smart betreden
De algemene weg van d’ouwde lang verleden.
O Heer! ik kijve niet, noch hadder niet met u.
Het sterven is mij lief, is ‘t U behagelijk nu,
Want gij hebt mij gemaakt en moogt mij weer ontmaken,
Wanneer ’t u wel gevalt. O God! vóór alle zaken
Beveel ik u mijn Ziel, o Zaligmaker goed!…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 minuut slechts
lijkt de wereld brandhaard, smidse van
de menselijke geest
maar doven zal ook deze stookplaats
zieltogen in haar eigen koude as, diepgrijze
rouw, gesmoord in jaarlijks wederkerend
onvermogen alsof wens noch wijzer
gedachte door de ander werd gehoord
verdoofd door droesem, drank
te zware spijzen wordt de nieuwe norm
alras verleden…
Mijn Vriendin...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.101 De zon rijst, ik kijk nog een keer om
naar de schaduw van het verleden,
daar staat ze, mijn oude vriendin.
Maar ik draai me om,
naar een nieuw leven, een nieuw begin.
In het licht van de reizende zon
vertrek ik met mijn nieuwe vriendin.…
Onze oude eikenboom
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.355 Onze oude eikenboom zit in de nesten
Mochten in grijs verleden kinderen hem pesten
Beklimmen en langs tere takken aan de buitenkant
Pijlsnel afdalen uit de top en landen in het zand
En aan de sterkste zijtak onderaan had men onbevangen
een schommel voor hem pijnlijk opgehangen
Als kind deed ik die oude eik ook menigmaal zo zeer
Met mijn…