Alle inzendingen over verleden en nu

14990 resultaten.

Sorteren op:

- Opslagruimte -

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 705
Mooi antiek, glanst de massief houten zwart gelakte koffer.. onbeperkt zijn houdbaarheid efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden en verruimt vooral de gelegenheid, daar valt geen buitenmuur te betreuren om de in de armen gesloten dagen met nieuw verworven inzicht tegen aan te houden,…

- Idylle -

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 861
Regen doet de straat opnieuw glimmen volledig anders dan het ene prachtmoment het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam ja, door wat nevelig maanlicht geveld.. water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie" de glans van nooit verloren gaand geluk, heerlijke overgave alsmede onrust schreeuwt onhoorbaar een naam.. schildert de fijne…

- Tussenpozen -

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 875
Langs oeverrijk water bloeien ideeën op zover al gekomen na dit eerste tumult heeft de kabbelende beek zijn kruiken dichter bij de bron nog maar net half gevuld de strekking van de stroom heeft een volledig verwarrende weg open gelaten medaillons nog niet half verslagen hebben het leven op zich statig verder gedragen met tussenpozen geprobeerd…

- Kerstontmoeting -

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Nog even en dan zingen stille kinderharten het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde. De sneeuw valt betoverend tussen ons neer het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer vallen ontelbare kleine witte stukjes wereldbevrijdend vredig .. als eerste Kerstontmoeting op…

"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Nederland komt weer in de "herfstdip" ziek, zwak, misselijk, niet lekker Nederland heeft zo´n mooie zomer zo´n mooie herfst gehad, niet toch? Nederland krijgt met wat regen te maken 'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…

Turnen

snelsonnet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 696
Dat je er enkel met talent niet komt Ervoeren turnsters van de gouden lichting. Je maakt pas stappen in de goede richting Als er gescholden wordt en ook gestompt. En dat je pas het podium opstapt Na eerst flink in elkaar te zijn getrapt.…

Wachten op wat komen moet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Blijven zoals het vroeger was. Zo zijn wij nog nooit gebleven. Bladeren waaien van oude bomen. Wij verliezen onze wilde haren. Wat blijft en kan groeien is liefde. Zoals bruine knoppen in de winter, in stilte dóór blijven groeien. Knoppen van knoestige kastanjebomen. Zo kunnen ook mensen wachten. Op wat altijd is gekomen. Op wat komen…

de leegte zonder jou

hartenkreet
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.591
wereld klein is plotseling alles onbeduidend tot het laatste beetje pijn Wat wij zo belangrijk vinden verliest zijn glans, verliest zijn zin maar achter die gesloten ogen glanst een heel groot begin Je bent er niet meer het is voorbij al wat je deed dat was voor mij Voor jou is nu de strijd gestreden maar in mijn hart bewaar ik het verleden…

Psychofossielen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Fossielen zijn levensvormen. Verborgen in moeder aarde. Uitgestorven leven. Wegens onaangepast gedrag. In onze ziel rusten ook fossielen. Verdrongen angsten van vroeger. Vastgeroeste gedachten. Onaangepast aan onze leeftijd. Fossielen zijn dood als stenen. Psychofossielen zijn schijndood. Opgraven wekt ze tot leven. Maak ze niet wakker…

Mond vol leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 62
Op het toneel is de aarde een vlakte met een mond vol baleinen die in-en-uit stromen van leven zeven en verteren wat niet zwemt verslapt van verdunde hartstocht verbleekt van verloren vreugde verroest van vermoeidheid De dansers zoeken zichzelf op de tong, af en aan spoelend uit de magen de kraamkamers van het leven De draadgordijnen…
Zywa18 september 2026Lees meer >

Eerlijk

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
Ook al voelde ik me dun en koud of dik en warm voelde ik me suïcidaal, vraag niet hoe maar ik bleef in leven altijd met het uitzicht op de hereniging met Jos de Vries en God wat op aarde niet kon zijn kan daar wel zijn, eeuwig.…
Petra Hermans29 augustus 2014Lees meer >

bloesem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
(april 2015) wetend, dat hier niet alleen maar lente bloeit... er groeit een wondertje op wattendons, de wereld gonst geluk klein spul en witte sokjes een jurkje zonder smuk, gebloemd met zoveel liefs in de verte blinkt een Barbiepop een roze fiets, een poppenwagen een zacht gebloemde meisjesjurk, daar zomaar in het niets…
switi lobi21 september 2015Lees meer >

Pessimist en optimist

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Hoe vrolijk horen wij de rotjes knallen De oliebol kwijnt naast de appelflap Verpieterd kijk ik naar mijn koffiedrab Wat kunnen dronken buren prachtig brallen Wat hebben we ’t gezellig met elkaar Maar ik krijg weer een treurig klerejaar…
Aar Noordam30 december 2018Lees meer >

Draken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Het is gewoon weer dat fragment van in pyjama zitten schoongeschrobt door mama tandjes net gepoetst Paulus de boskabouter luisteren voor Eucalypta huiveren en hupsakee dan gauw naar bed zie je de draken op de muren vuurspuwend en schuimbekkend happend naar je kinderhoofd dat wegkruipt onder zware dekens waar is je teddyhond gebleven…

Nu er die stilte hangt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Wiens kind ben ik geweest wat heb ik ooit geweten dan enkel maar het heden van wie mij borgen in hun schoot onzichtbaar voor elk oog altijd onuitgepakt gebleven hun koffers in die donkere hoek met niet te openen sloten soms snerpten heel opeens wat kreten als ijzel door de kamers ontweken stille tranen de beklemming van mijn…

Kind van de zon

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Dat jij een kind van de zon was de vroege seizoenen van je bestaan daar hadden gebloeid waar vandaan jij noodgedwongen moest gaan met niets in je koffers daarover wilde je liever niet praten toch heb je me eens verteld hoe je op het executieterrein van de gele soldaten de laatste minuten van je leven aftelde maar waarvan je zus je bevrijdde…

DE DAHLIA'S

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Het klopt toch dat ze zich hier overdadig ontvouwden onder jouw zorgzame handen vanaf hun eerste knop jij hun rijping volgde met waren het liefdevolle ogen? en ik menigmaal op dat pad aan de zijkant ... nog voor mijn lippen woorden konden vormen 'niet hier spelen' riep jij alleen maar als een getalenteerde bloemist gaf je voedsel en…

De dingen die komen gaan . . .

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
In de benen! Aan de slag! Vooruit ermee! Klaar met wachten. Zit je klaar? Dan is dit het begin. Bang mag je zijn Als bijna iedereen Voel je geroepen. Voel je gevleid. Voel mijn vertrouwen. Kom op het is tijd Om lief te hebben Op te ruimen Voor te doen Voor te leven.…

ELFSTEDENTOCHT

snelsonnet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.793
Waar de blanke top der duinen blinkt begroet de Noordzee Neerlands smalle kust. Het volk is zich van geen gevaar bewust, hoewel de noodklok onheilspellend klinkt. De laatste Tocht wordt, volgens Friese bronnen, door Pieter van den Hoogenband gewonnen.…

Orenetes / Zwaluwen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
De zwaluwen zijn lichtmuzikanten terwijl ze spelen met de lijnen houdt hun dansen niet op; zwartwitte vogels die samen een heel boek vormen Gevuld met bladzijden van een werk uit het verre verleden: spelers die geen grens kennen Van een eindeloze kunstenaar die met diepblauwe inkt van de hemel schiep wat ik hier opschrijf.…

BejaardenThuis .....

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.091
hetzelfde ritueel nooit een echte uitschieter een onverwacht gebeuren om 't leven 'n beetje op te fleuren Ontnomen zijn zoveel dingen die er eerst nog waren, heel gewoon t' beslissen over hun eigen geld of zo maar 'n sigaretje, heel gewoon Die tijd ligt nu achter hen komt ook niet meer terug Het zijn allemaal herinneringen naar 't verleden…
metha18 juli 2003Lees meer >

Bericht aan de reizigers

poëzie
3.7 met 162 stemmen aantal keer bekeken 36.106
Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen, kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen. Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland, wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant. Laat handelsreizigers over de filmcensuur hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.…

Een kind van de herfst

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.263
slepende jurken over ouderwetse straten De wind vrolijk spelend met de roodbruine haren Langs stilvallende menigtes die eerlijk zouden praten En het water van het meer dat blijft spiegelen en staren Een kind van de herfst met verblindende schoonheid Diep en puur als een element van onaangeraakt woud Helaas tegenwoordig, leeft zij nog in verleden…
Naomi18 november 2004Lees meer >

déjà vu

hartenkreet
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.929
uitweg en zie dan de etalage van een winkel rijk getooid in kerstgebeuren gouden slingers, kaarslichttwinkel versiering in een wolk van kleuren ik worstel me door het winkelend publiek en word - zodra ik binnen ben - ontvangen door Mendelssohn een déjà vu: mijn jeugdmuziek ik blijf verwonderd, overdonderd staan alsof de deur naar het verleden…
joke schilling30 september 2005Lees meer >

Je leeft verder in mij

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.218
We leven verder in een licht waar het verleden, heden en toekomst één zijn. Daar waar arm of rijk, blank of zwart, ja daar waar kinderen en koningen gelijk zijn.…

De Mens schiep god

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.005
hij vragen wat hebben wij nu nodig menselijk hersengeknars zou tranen deppen hij zou geen god met achterkamers wensen geen god die juichend sprak over politiek en niet zo’n god die Arabieren krijgshaftig verliet niet een die Afrikanen verdroogd liet sterven en ook vaderen eerbiedigen wat ze ook deden behoorde dan voorgoed tot het ver verleden…
Rikus Kiers26 januari 2007Lees meer >

AANDACHTIG GEBED

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.875
ik ben uitgeteerd en ga met smart betreden De algemene weg van d’ouwde lang verleden. O Heer! ik kijve niet, noch hadder niet met u. Het sterven is mij lief, is ‘t U behagelijk nu, Want gij hebt mij gemaakt en moogt mij weer ontmaken, Wanneer ’t u wel gevalt. O God! vóór alle zaken Beveel ik u mijn Ziel, o Zaligmaker goed!…

oudjaar

netgedicht
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.619
minuut slechts lijkt de wereld brandhaard, smidse van de menselijke geest maar doven zal ook deze stookplaats zieltogen in haar eigen koude as, diepgrijze rouw, gesmoord in jaarlijks wederkerend onvermogen alsof wens noch wijzer gedachte door de ander werd gehoord verdoofd door droesem, drank te zware spijzen wordt de nieuwe norm alras verleden…

Mijn Vriendin...

hartenkreet
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.101
De zon rijst, ik kijk nog een keer om naar de schaduw van het verleden, daar staat ze, mijn oude vriendin. Maar ik draai me om, naar een nieuw leven, een nieuw begin. In het licht van de reizende zon vertrek ik met mijn nieuwe vriendin.…
Nikki30 januari 2008Lees meer >

Onze oude eikenboom

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.355
Onze oude eikenboom zit in de nesten Mochten in grijs verleden kinderen hem pesten Beklimmen en langs tere takken aan de buitenkant Pijlsnel afdalen uit de top en landen in het zand En aan de sterkste zijtak onderaan had men onbevangen een schommel voor hem pijnlijk opgehangen Als kind deed ik die oude eik ook menigmaal zo zeer Met mijn…