5363 resultaten.
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Goed dan,
geen roem meer, het is lucht, die voor mij vergif is,
voor iedereen overigens, dit verstikt de ware ziel om
ongestoord naakt tot overgave in bloei te blijven, want
zeer velen zijn er dikwijls onbewust aan te gronde gegaan,
als tragische vogels die glas voor vliegroute aanzagen.…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 waarin je de vissen ziet zwemmen
Wij hebben elektrisch licht in onze tuin
Zij hebben de sterren en de maan
Onze tuin loopt tot de heg van de buurman
Hun tuin loopt tot de horizon
Wij kopen het eten, zij koken het
Wij gebruiken de magnetron
Maar wat zij eten smaakt veel beter
Wij luisteren naar CD's
Zij horen de concerten van de vogels…
Tom Tom
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.584 Hier lig ik dan een poosje
met mijn kleine wijzerdoosje
omgekanteld in een slootje
tussen kikkers en libellen
kan de vogels in de lucht zien
en de horizon zien hellen
en vanuit mijn Deux-Chevauxtje
zestien koeienpoten tellen
Wijzerdoosje, Wijzerdoosje
waarom liet je mij zieltogen
zie de ruitenwissers wissen
zie het prikkeldraad verbogen…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 De bomen staan daar vertrouwd op hun plek,
en de vogels zoeken daar een mooie stek.
De bloemen tonen al hun vormen en kleuren,
met hun heerlijke overweldigende geuren.
In gedachten aanschouw ik dit keer op keer,
Het is machtig, stil en zo'n serene sfeer.…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel
van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
Stilte het geluid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
468 'k Lijn jouw figuur
in delen
Zie kracht in jouw
pracht-kijkers
Verwen mijn ogen
Verlaat en verdiend
maar tijdig doch
zeer zeker
Weet de vogel
hoed en rand
Zonnestraalt het zand
Het nat heeft gegriend
Druppelsgewijs
afdruipen
Oprecht en vroom
sijpelend
De weg naar jouw hart
In dromen voorbij
de evenaar
Groot cirkel
Midden…
Op de kindsheid
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.224 Met recht wordt uw gewaad veelvervig afgebeeld,
Terwijl gij met een aapje of met een vogel speelt:
Maar uw onzondig spel zal nooit u 't hart doen wroegen.
Gij zijt benijdenswaard, al streelt gij u met waan:
Want als we aandachtig 't oog op onze daden slaan,
Zijn wij zo kinds als gij, doch derven uw genoegen.…
Kleinzoon
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
650 Jij bent meer dan liefde
Meer dan een gevoel
Iedere vezel van mijn lijf
Geeft toe volledig overdonderd te zijn
Een lach van jou
Reist warm door mijn venen
Het eerste woordje
Een compleet concert
En
Onze momenten
Opa roept de vogels
Vogeltjes vogeltjes kom nou
Jij kijkt verwachtingsvol
En ze komen
Opa`s kunnen veel
Samen op het hek…
vuurvogel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.008 gezochte
die liefde heet
voor het overige leeft ieder mens
zo zijn eigen verhaal
bomen leerde zij voelen
en beesten verstaan
non verbale dimensies
brengt zij door zichzelf
en haar wortels naar aarde
telkens en telkens weer
en zij weet en de aarde weet
dat waarheid woont in water en in vuur
waar zij gezuiverd vleugels geeft
om vogel…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 Diepe groeven sloegen dieper
nee, dat hield je niet meer tegen
je gezicht was droef verzild
en oeverloos je vergezicht
je stond gevangen in wit licht
nog als een pop in stille regen
klom de nacht in als een vogel
die verbaasd had omgekeken
Omgedraaid nog als een kat
die zonder staart door donker ging
en zilverzout nam van de hemel
die met…
‘t Viel water nu genoeg, of nooit!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.758 Toch helder wordt
de locht, de vogels piepen,
en groeten blij de aanschouwbaarheid
der brede hemelstriepen,
die... Tenden is ‘t, en moegebrield,
‘t is alles uitgedropen:
laat vrij, - nu zijn de wolken weg! -
vandage ons daglicht hopen!
31/7/1895…
Kloostertuinboom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
693 Ik omarmde zijn tedere bast en hij is mij nooit
vergeten, hij werd vrolijk van mijn nonnenpret,
al was ik als een vleugellamme vogel gekooid,
op een nacht ging de abdis met mij naar bed.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 zich weer gemeld
de balkondeur geopend, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 spiegel in pirouette
een ballerina van glas, zonder ogen, zonder hart
zie hoe ze cirkelt in haar eenzaamheid
onbevlekt wit en onbevangen
er ligt geen deken van onverschilligheid
over de waandenkbeelden die haar vader bezig houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de levens-rivier
vergezellen witte vogels…
oh idiote werkelijkheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 of mankeer ik soms wat aan m 'n oren
't is tegelijk zo lachwekkend en vreselijk
en ik durf 't geheel ook niet verder te verstoren
de vogels graven gangenstelsels in 't fundament
terwijl mollen al vliegend wormen vangen
en een zeearend die zonder weerga
al spiraliserend om een boom rent
terwijl eekhoorns al verpoppende aan takken hangen
alwaar…
Licht- en droefenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 Dus doe maar snel de lichten aan
kijk niet teveel naar buiten
want herfstdip en een vette blues
daar wil ik alleen naar kunnen fluiten
Net als de vogels!…
groot geluk - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 heen kijkt
naar het alledaagse
recht voor jouw neus
zijn de geluksmomenten
ontelbaar en onbetaalbaar
van een gezellig terrasje
tot een knuffel van jouw lief
kinderhandjes misschien
die jou vertrouwen
de geur van verse koffie
het goede glas
als afsluiting van de dag
het zachte zomerbriesje
of bij het keukenraam
jou toezingende vogels…
Papieren tijgers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.212 Al vinden zij dus zelf van niet
Ze hadden ooit het hoogste woord
Dat is mij bijgebleven
Stellig ervan overtuigd
Dat niemand hun dit leven
Doet veranderen, op laat geven
Dingen blijven doen
Zoals het hoort
Niemand hun hun vrijheid smoort
Een grote mond daar bleef het bij
De haan werd langzaam weer een ei
De tijger werd een poesje
De vogel…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 krassende krekels horen, tafel bed verbrande huid
een vogel die ochtenddeuntjes bij 't avondrood fluit.
Leven is en blijft doorgaan, naast liggen ook opstaan.…
Licht van de nieuwe morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Ik kijk wat om mij
heen en fluit de vogels weg
onder hun steen. Wat kan de
ochtendmens gelukkig zijn
om het kleine dat toch heel
groot kan zijn.
bij het vroege ochtendlicht
plooien de zorgen mijn gezicht.
Ik word mij langzaam bewust van
de zwaarte van de dag; van wat
mogelijk is, maar vooral niet mag.…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 zo zijn eigen wetten
En rode draden
Het kent geen vertakkingen nog
Welke rode draden hebben mensen
Ik volg de draad achterna
Als ik in de knoop uitkom
Ontdek zijn oorspronkelijke oorsprong
Deze aarde balanceert op een koortje
Gelukkig heeft het zijn draai gevonden
Tenminste alles om ons heen is wonder
Maar zo normaal voor zoekers
Vogels…
Lentegedicht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 Het is lente en de vogels maken hun nest
Ook de geile konijntjes doen hun best,
Iedereen gaat plotseling vermenigvuldigen
Ook ik behoor tot de deskundigen.
Het is lente en het wordt als maar heter
Met de wiskunde gaat het steeds maar beter,
Gelukkig blijft de lente niet eeuwig duren
Anders kreeg ik nog lage rugfracturen.…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 geworden
terwijl het geven van een zoen
ons tot judaskus worden kan
omdat elk contact met elkaar
zo niet de dood brengen kan
dan toch ons ziek maken mag
zo giert ons een gure wind
door het leven van alle dag
waarop wij genieten moesten
van het kleurrijk samenspel
dat sneeuwklokjes en viooltjes
naast trompetterende krokussen
door zingende vogels…
Monster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 overblijven
van mijn uitzicht
het doorschijnend groenblauwe licht
weg is dat lichtgeflonker
het wordt donker
ze zeggen dat er op de bodem
geen leven is
maar daar woon ik toch
ze hebben het mis
weg met die troep
ik ga in beroep
tegen de omgevingsvergunning
Ik wou dat de Beetserplas
weer is zoals ze was
en blijft zoals ze is
een enkele vogel…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Hier vliegen vrije vogels af en aan.
Hier nestelen onze vredesduiven.
Hier bezoeken vlinders bloemen.
Hier jagen donkerbruine padden.
Hier zien we af en toe een muis.
Samen met een nieuwbouwwoning,
bleven we jong en werden oud.
Hier werden onze kinderen groot.…
vier de betekenis - van harte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 leven
die ons toekomst in dromen geven
met in de ene hand de herinneringen
aan het intens toen genoten geluk
naast pijn ook van afscheid en verlies
de andere hand heft het glas stevig
op dat wat wij graag verwachten nog
van alles wat hier ons mooi en lief is
deze dag vieren en koesteren wij daarom
met een hart dat zingt als duizend vogels…
Volle maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 langs
weilanden met ergens molens,
langs dat kanaal met die huisjes van
Koedijk en hun puntige gevels,
door het groen van Groet,
het platte land bij Camperduin,
we over het strand hadden gelopen, gezwommen in de zee
die uitgediept en
daardoor niet vlak meer
maar met veel muien,
we door de duinen,
naar het vogelparadijs,
ik de vogels…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Vogels zoeken naar eten,
hippend op de grond.
Een vlindertje fladdert
en kust voorzichtig een bloem.
Een bij vliegt erheen
met een heel zacht gezoem.
De weidebloemen met
hun heerlijke geur
spelen een wedstrijdje:
Wie heeft de mooiste kleur?
Het koren deint heel zachtjes
mee met de wind.…
OCTOBERRUST
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
753 de zwammen in het bos, mogen niet geplukt
en zeker door geen kleine voetjes plat gedrukt
een hond aan een leiband snuffelt overal rond
ruikt hij de egels of dode vogels in de grond?…