6320 resultaten.
Jij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Ik voelde hoe je speelde met mijn hart,
want mijn lichaam was niet meer genoeg.
Ik ben totaal verward,
nu jij de liefde tussen ons verjoeg.
Waarom laat je niets meer horen?
Je lach mis ik nog het meest.
Mijn hart ijzig en bevroren
Jij bent niet dood, maar wel een geest.…
Ziekenhuisopname van een oude dame
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 zo stille gang
Klik klak, klik klak
Glimlachend zit zij op haar bed
Kijkend naar foto's van jaren terug
Met naast zich liggend haar krulset
Elke dag probeert zij er iets van te maken
De tijd verstrijkt toch wel
Door wat te breien of te haken
Soms zit zij voor het raam
Te mijmeren over lang vervlogen dagen
Vergetend haar vermoeide lichaam…
Eenzame ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Je zoekt te late vertroosting in de toevallige
voorbijgangers op straat, een moeder met een
bakfiets en drie kinderen erin, misschien nog
wat over voor jou, een jonge dame in een strak
lichaam, misschien nog een vage glimp, een heer
met een chique wandelstok, misschien nog een
tedere blik van herkennning.…
De witte tafel roept tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 kom, neem en eet, er is genoeg,
proef blij met hart en mond het teken
van 't lichaam dat de zonde droeg.
De wijn die wij bloedrood zien vloeien...
kom, neem en drink uit overvloed,
wat zwak is mag hier krachtig groeien
door 't eens voorgoed vergoten bloed.
Het Woord dat wij hier mogen horen,
de tekenen van brood en wijn...…
STOP (112)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 de een de ander
in alles wat wij doen
een slikt al koffie
als nog de ander
zijn beker pakt
lopen scheren wassen
steeds een stap vooruit
blijven wij nu elkaar
ook op handafstand
stevig vast en bijeen
krijgen we mekaar niet
langzamer of sneller
steeds toch lopen wij
naast of achter onszelf
STOP
zegt dan iets in ons
tot lichaam…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Bewegingloze
symfonische synthese
van beider lichamen
Ons laatste ballet
grimeert de poëzie, metafoor
van ultieme bewegingen.
Een universele mobiliteit…
Vroeg of laat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
717 Het eerste teken dat mijn lichaam gaf
van eindbestemming kist en graf
heeft reeds wat metgezellen.
Ik weet niet wat me straks te wachten staat,
maar merk het vast wel vroeg of laat.
Dan zal ik even bellen.…
Bengaals Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 dansend van puur jolijt
Zin te zwemmen, fietsen, springen en sjansen
Ik tel mijn zegeningen
Dorstig ziltig en gulzig tot aan de einder
Intens warm geluk koesterend en strelend
Song Despacito zindert in cadans door het ijle hoofd
Een schattige sms van zoonlief maakt alles compleet
Ik tel mijn zegeningen
Oneindige levensvreugde door gezonde lichaam…
De schijn doorboort?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 is niet te onderscheiden
in de spiegeling van gedachten,
schaduwen brengt ons dichter en
weer verder van elkaar, onder de
maskerade van de maan maakt de
kuisheid lichter, neemt ons de maat,
verstoort contouren van het hart
vermomming van de toekomst
we keerden de gaven en de tijd
in de lichtheid van de tranen
die uit elk lichaam…
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Uit de aardse kleur van je ogen
lees ik de geaardheid van je ziel
elke gespannen vezel wilde het waarop
mijn ongetemde genot kan bogen,
uit lichamelijkheid ontdaan
van iedere willekeur, uit
het wiel van overgave, niet
door vanzelfsprekendheid
uit de mond en over lippen
inhaleer ik je uitnodiging, stil
zwijgend zonder voorkennis,…
Verzegel jouw naam op mijn lippen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Haal de schroom mijn lichaam uit.
Laat mij jouw lippen lezen.
Fluister de woorden met jouw liefdeskracht.
Prikkel met jouw ogen mijn gedachten.
Houd mij zo oneindig in jouw macht.
Maak mij dienstbaar aan jouw wezen.
Laat ons één zijn in de macht.…
zondag - nieuwe tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 weer een raadsel opgelost, na
de klok verzetten blijkt de
tijd onhaalbaar, zijn race is
niet te stoppen
heb de tijd omgekocht
zijn wijzers opgepoetst, hem
mijn lichaam laten verouderen
doch de tijd heeft louter lak
aan het verlateren van jong en oud
ik voedde de tijd met de controverse
in zijn voordeel te laten gedijen, in de hoop…
Sexy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 paradeert ze op Jersey
het doorzichtige plastic ritselt
bij elke kus die ik erop geef
passanten nemen foto's
ze komt in de krant
de lente is begonnen
oude verlangens worden wakker
mensen raken geprikkeld
en geïnspireerd om zich uit te leven
ze is een voorbeeld
iedereen ziet haar, maar weet niet wie ze is
bloemen bedekken haar blote lichaam…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Deze cultuur bloeit het lichaam open
Met een hart dat is gesloten
De body glanst met goud bespoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
Tante Jo en haar heengaan...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
726 achteruit
dus ze ging aan de slag
voor haar overlijden, voor haar dood
midden in de tachtig (85)
werd het zien vooral tasten
maar ze bleef aan de slag
alles ordenen, opruimen, organiseren
voor haar overlijden, voor haar dood
net negentig (90) ligt ze in Pniel
verpleeghuis, annex hospice
ze heeft zicht op overlijden
haar ogen dicht, haar lichaam…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Moeder laat haar lichaam angstig beven,
terwijl mensen haar maar blijven smeken.
Zelfs wanneer haar stem wanhopig roept,
als een woedende orkaan die brult.
Genadige Moeder Aarde, alstublieft,
we willen nog wat groter groeien.
Blijf ons nog wat langer dienen.
Heb nog wat geduld.…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Digitaal Tijdperk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 De stoomrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat Facebook, YouTube en mobiel
Ze zijn funest voor lichaam, geest en ziel
Ja velen zullen buiten zinnen raken
Vooruitgang, daarbij aan te kunnen haken
Vergt veel van hen met een verouderd stiel
De stoomtrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat facebook, YouTube en mobiel
Beroepen sterven…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare
empathie stroomt uit het lichaam…
Vergeten boeken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
485 Wanneer hun lichamen sterven
blijven hun geesten leven.
Blijven hun beste gedachten
in boeken eeuwig voortbestaan.
Blijven ze lezers ontmoeten
zoals ze ooit bij leven deden.
Zoals ze ook vandaag nog doen.
Oude schrijvers wachten.
Oude boeken slapen niet.
Vraag hen om oplossingen
voor onoplosbare problemen.…
Wat kan ik doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Paniek
in mijn eigen huid
in stukken te vallen
Uit alle macht proberen
mezelf vast te houden
Naar wapens zoeken
en van listen dromen
Wakker worden zonder
Het probleem de deur uit
lopen, ergens in het gras
moeten rusten, bloed zien
wellen uit een schaafwond
Verbijsterd ernaar kijken
Mijn waardeloze lichaam
vol vers bloed, vol kracht…
Waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Met heel ons lichaam.
Met hart en ziel.
Vanuit ieders standpunt bezien,
heeft ieder mens gelijk.
Waarom dan knokken om menigen?
Wisselen van elkaars gedachten.
Elkaar beter leren luisteren.
Elkaar beter leren zien.
Vanuit verschillende standpunten beschouwd,
verschijnen zonbeschenen wegen
die naar ons aller leven leiden.…
Paradijsdagen
netgedicht
1.2 met 8 stemmen
469 Kokers in de keuken, koters in de tuin
het is feest in het buitenhuis
samen eten en praten
aan een lange tafel, zo
zou het altijd mogen zijn
wij zijn het leven
dankbaar, de zon en de regen
het zachte bed van een lief lichaam
schoonheid om ons heen
Alleen bij oom Somber en tante
Precies breken frustraties los
over…
Wissels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 werkkleren
bezig met belangrijke zaken
toegeeflijk kijkend
naar mama die zich tooit
in ongemak, 's ochtends
op hun koperen bruiloft
beiden de wissels voorbij
en verder op elkaars spoor
mama in de vlotte kleuren
die ze vroeger niet nodig had
om erbij te horen
vader steeds soberder vechtend
voor erkenning van zijn prestaties
tot hun lichaam…
hoe oud is je hartje?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 buiten bloeien
planten
bomen worden
groen en alles
wordt zo zacht
binnen pompt het
kleine onvervaarde
hartje bloed door
het lichaam en alles
komt tot leven
de langste dag
dient zich uitbundig
aan de nacht
trekt even aan
het kortste eind
het hart groeit
als gras
kloppend baadt
het zich in zomers
ochtendlicht
de…
God is rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien
Totdat de schemer overgaat in pikzwarte duisternis
Hij bewoont de geheimzinnige vliegenzwam en verzint daar sprookjesachtige verhalen
over kabouters en feeën
Om zo de mensen even weg te toveren uit een wereld vol van wreedheden
Hij is de diepste kern van ieder hart
en laat zich door ons lichaam…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 hart
noch rede noch geweten
hard gevoelloos steen het
plateau boven de open haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op aarde
waar de wereld niet bekoort het gezang
van engelen wordt gehoord
deelde zij mede wie door hem naar ziel
en lichaam…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten
denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed
.....Jouw leven ruist nog
.....in mij, in mijn gevoelens
.....beweeg je met mijn bloed mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar…
Zonnen om elkaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Jouw reis voert je steeds verder
weg, misschien zien we elkaar
alleen nog op een scherm
ontmoeten we elkaar alleen in woorden
We blijven hetzelfde
we blijven even sterk
verbonden, maar
ik heb je liever bij mij
thuis, bij jou thuis --
lichamen bij onze stem
de blonde haartjes op onze huid
dezelfde geuren in onze geest
Jij bent altijd…
Horizonten verkennen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
370 Ik kan niet sneller leven
dan mijn lichaam
bij kan houden
Fietsen en varen zijn het maximum
Een korte trein- of busreis lukt nog wel
als ik oplet en meeverander, niet zit
te lezen of slapen, anders
krijg ik bij aankomst in één klap
het overgeslagen leven te verduren
Sneltreinen en vliegtuigen breken me
op, dan raak ik meteen achter
en…