inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68533):

Tijd als ballet?

Wolken gekneusd licht
bloed stroomt uit gedichten
als het doek weer sluit.

Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.

Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.

Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.

Het aardse spasme
ruist in zilte branding
als swingend orgasme.

Maan in gesmolten meer
spiegelt z’n lichtend zilver,
tempoloos geringd.

Bewegingloze
symfonische synthese
van beider lichamen

Ons laatste ballet
grimeert de poëzie, metafoor
van ultieme bewegingen.

Een universele mobiliteit

... Illustratie: Bron: Karo Art ...

Schrijver: Pama, 12 mrt. 2019


Geplaatst in de categorie: haiku

3,5 met 2 stemmen 15



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)