13290 resultaten.
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
eerst rechtsaf, dan links
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
960 op het gerij van talloze sirenes
het meest gehoorde woord is moord
en schok en rechts,
waar de klappen vallen,
blijft het extreem stil
ze zouden het niet geweten hebben
het land staat verbijsterd paf
geen woorden daar, verstarring
en een hoop ongeloof te koop
voor de eerste beste journalist
een onwetend man vestigt
een onwetend dichter…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas geboren
als een klaproos die naar lippen stijgt
vurig
en hoe je me kust
aan liefde
aan verlangen
gretig naar de smaak van huid
en het dichterlijk…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
De kunst van muziek en lyriek
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
663 een verademing
speel maar, speel
een zachtmoedige wijs
verpoos, bloos
droom jezelf een paradijs
waar nachtegalen
in meidoorns zingen
zo hun Meester
het eens had bedoeld
gelijk Bach in elke noot
iets van elan heeft gevoeld
speel maar, speel
de kunst van de muziek
schrijf maar, schrijf
het metrum van de lyriek
* Voor de dichter…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 ( Julia )
een kindje straalt
als lichtjes in de nacht
schenkt schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde…
Zonne-bloem
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.738 Haar vorm is lomp, haar bloem is grof,
Geen dichter zingt er ooit zijn lof
of nam haar tot zijn beeld.
Toch heeft zij iets wat mij behaagt.
Zij keert zich naar het licht,
van af het eerste morgen-uur
wendt zij naar 't vrolijk zonnevuur
haar groot en geel gezicht.
Ik wilde dat ik als die bloem
naar 't licht mij wenden kon.…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende maan, meegevoerd door de dichter…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Elk detail wordt in kritiek
of waarde getoetst, wisselend
gesprek of ontwerp die ‘dichters
last' in schijn verdiept, verwerpt
de buitengrens in de diaspora
van de sluimerende waarheid,
de verbijsterende ontdekking
van de werkelijkheid,verscherpt
de toonzetting van de dag.
Cauté, (Wees waakzaam)
B. de Spinoza…
Gedichten
gedicht
3.3 met 39 stemmen
32.472 vaak
lang
en
smal
De
mij-
ne
wel
in
elk
ge-
val
Lang
maar
te-
ge-
lijk
ook
kort
Dat
zijn
ge-
dich-
ten
zo-
als
het
hoort
Te
lange
zijn
er
bij
de
vleet
Of
nog
er-
ger
lang
en
breed
Brede gedichten kan ik niet tegen
Meestal zijn ze strontvervelend
Hun dichters…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert door mijn kop
het aangezicht dichter…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel, strijk en vier
mijn bestaan in letters
op blocnote of kreukelpapier
maar ach,
alles is meteen zoveel
hoe zou ik het geheel ooit
kunnen benoemen
het leven van een dichter…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN
En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.…
Visionair
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Waar zijn de dichters die gelijk profeten
hun geest antennes richten naar omhoog
en sondes sturen door de hemelboog
waar toekomst wordt gezaaid door ijskometen?
Die zij als fakkeldragers van het licht
dat Michel Nostradamus deed verschijnen
in cryptisch enigmatische kwatrijnen
vertalen voor het huidig tijdsgewricht?…
Kunstliefde in mijn bad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Niet langer ben ik een eenzame dichter,
want ik ben een echte kunstenaar!
Dames, kom mijn kunst eens zelf bekijken.
Het best kunt u genieten vanuit mijn bad.
Laat uw man maar thuis met zijn wel en wee.
Breng wel een fles en twee glaasjes mee.…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het…
De middelen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.614 Pixels, steeds meer pixels,
schreef een dichter, geboren voor de revolutie.
Ik zeg: het zijn de middelen die komen, gaan,
de vragen blijven waar ik ben, waar jij,
of iemand zich nog zoekt.
--------------------------------------------
uit: 'De man die ophield te bestaan', 2015.…
Zinnen
gedicht
2.6 met 18 stemmen
4.363 Pijnig je geest tot gekwordens toe
tot je de ervaring van de dichter evenaart,
zich boven zich verheffend in de dreiging der ravijnen,
tot hij van extase vrijwel buiten westen raakt.…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe, laat ze
haat ze, maar
laat ze komen
Het zout vermengd de tranen
hou ons vast
Niet meer voelen
Nooit weer........…
Kafkaësk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 als Gregor, daar ik transformeerde
Ik werd geen kever, maar een lieve hond
Ik twijfelde, het leek me niet gezond
Tot ik besefte dat dit mij iets leerde
We waren één, hoe ik me ook verweerde
Met alles één, met alles wat bestond
Mijn rouwen om zijn dood was ongegrond
De tijd stond stil, toen Kairos mij dicteerde
Zoek niet zo driftig, dichter…
In de late avond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 Tegen de morgen zet hij jou weer af bij je thuis
en zegt: geluk moet je echt zoeken dichter bij huis
Het is niet te zoeken in het heelal
of te koop in een of andere winkel.
Geluk kun je ook niet verzinnen,
geluk zit gewoon in een mensenziel
diep van binnen.…
Lieve Geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 Lieve Geest
Toon mij de weg
naar de mooiste teksten
laat mij gaan langs lief en droefenis
Leid mij door de zee
van diepe woorden
naar de juwelen van vergetelheid
Geef mij de vonk
dat heel het hart doet warmen
laat vonken doven op papier
Leid mij door het web
naar de digitale roerselen
van de dichterlijke ziel
Nee nog beter:
Laat…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil in de open ruimte
terwijl de actieradius zo zeer is beknopt
ik ga af op het geruis van de pc
daar ligt een vergrootglas te wachten
het is daarom dat ik dit kan schrijven
en immers, delen kan veel leed verzachten,
juist daarom, wil ik altijd dichter…
De harmonicaspeler
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.242 Zij, die het vaderhuis
nimmer vergeten en zij, die voortvluchtig
dolen van land tot land: de dichters, de matrozen,
de reizigers, die zonder éne cent,
het land ontdekken door hun droom verkozen,
luistren naar 't schreien van zijn instrument.…
Afdichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Er valt heel veel
op mij af te dichten
op alle terreinen des levens
uit je gerust, leeg je gemoed
maar doe het wel in dichtvorm
als je wilt, als je kunt, durft
of een doorlevende hartenkreet
dan valt het lichter
voor mij als dichter
maar wil je me echt raken
op de man, de mens af
ga dan maar tekeer of negeer
'gooi het badwater maar weg…