11374 resultaten.
Het begin
gedicht
2.6 met 37 stemmen
18.505 Je honger naar zelfbehoud wens ik te begrijpen,
maar ook is er het verdriet om de nasleep
van zo'n verlies, dat je eeuwig op vakantie
doet gaan naar onvertaalbare afgetopte bergen,
naar heuvels zonder tegenspraak
en dit natuurlijk op neutraal terrein,
waar, eenmaal ingevuld, de open plek in mijn hart
voorgoed onvervuld zal blijven.…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
niet los kunnen laten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.239 Waren die tijden toen maar stil blijven staan,
dan was je niet al bij mij weggegaan.
Wist ik maar niets van die andere jongen,
Nu ben ik verslagen want het is tot mij doorgedrongen.
Nu laat jij mij hier achter in de kou,
lieverd, je weet maar half hoeveel ik nog van je hou.…
De rede
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
782 De rede van de dichters
is niet de rede van de troon,
de troonrede is van Beatrix
de dichtrede heel gewoon,
de troon zul je ons niet zien
bestijgen,
wij zullen immer met beide
benen op de grond blijven,
ook rijden wij niet in de
gouden koets met een
vierspan ervoor,
wij doen het met de
benenwagen, maar we
gáán ervoor!…
Zonder Jou
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.512 Zonder jou heb ik geen steun
Geen zin, om door te gaan
Zonder jou is er geen leven
Geen reden, om te blijven bestaan
Zonder jou ben ik zo zwak
Geen kans, om te overwinnen
Zonder jou staat de tijd stil
Geen besef, zo leeg van binnen
Zonder jou zijn de dagen donker
Geen enkel licht, dat er nog is
Zonder jou duren de dagen langer
Besef je…
Jij bent en ik ben
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
1.803 zo geef je me
jouw leven
op de grenslijn
dichtbeschreven
liefde heeft te
vaak gestolen;
het meer dan alleen gekir
de kunst van samen slapen
nachten blijven vallen
op het binnenpad
naar stilte
de schemering
heen en weer
om het schreeuwen
te ontrafelen
zo geef je me
je ziel
door eenzaamheid
gesneden
en ik
ik wil slechts…
Met de koppen tegen elkaar
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.331 Ik wil jouw liefdevolle afdronk blijven
Dit hartverwarmende tafereel
Zonder koud schoonmaakgareel
Bibberend en in het onzekere vocht, klam
Waarna de bewondering kwam
Die lieve glimmende schone kop lacht
Met een dof klinkende pracht
Vol smacht...
Als een paar
Met de koppen tegen elkaar.…
Een lied
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.695 beangstigend, triestig
je zingt het alleen maar
omdat je niet meer weet
hoe je verder moet
omdat je niet meer weet
wat je nu nog doen moet
maar ooit
in de verre toekomst
komt er licht
aan het einde van de tunnel
en dan zie je in het zicht
hoe je langzaam weer gelukkig wordt
hoe je langzaamaan weer
begint te lachen
maar tot die tijd
moet je blijven…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
Te rusten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
541 Ik leg je heel even neer
als handen toch weer vastpakken
schud ik lijntjes tot een lach
wijsheid, soms glanzend,
soms mat, geeft gulle handen
nog geen vingers om te wijzen
wanneer ik je omdraai
schicht het eerste daglicht
en scherpt het zicht
narcissen blijven gedijen
ongegrond…
gekarteld optimisme.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
817 ze boog zich
het beeld uit,
haar arm reikte weg
oud gezicht, blij
bleef jonger lachen,
mondhoeken geknipt
om niet te vergeten
steeds maar herbeginnen
het dartelend kijken
naar wie ze was en is;
haar lippen blijven
- mij winnen. -…
Breedspraak
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
694 Wat heb ik toch een hekel aan die brede traagsonnetten,
waarin de dichter schone poëzie probeert te schrijven,
maar uitgebreid enorm krampachtig aan het woord wil blijven.
Met menig stoplap weet-ie vrijwel niets uiteen te zetten.
Ik maak er maar een snelsonnet van. (Sorry: niet cum laude.)…
God scheidde hemel en aarde
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
615 waar eeuwig
tijdloos was
materie energie
en eindeloze snelheid had
scheidde god hemel en aarde
baarde in een
paradijselijke sfeer
de evolutieleer met
erfzonde en de doop in
lidmaatschap als absolutie
de prijs van deze
struggle for live
zal altijd hemel blijven
de mens wil verder dan het
drie dimensionaal gaan kijken…
sterren plukken
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.496 Ik zou graag sterren willen plukken
En ik weet dat het me zou lukken
Ik zou ze bewaren in mijn hart
Speciaal voor jou leg ik ze apart
Ze zouden mijn ogen doen stralen
En het beste in mij naar boven halen
Daarna zou ik ze aan jouw schenken
Dat is voor jou mijn aandenken
Zolang deze sterren blijven schijnen
Zal mijn liefde voor jou nooit…
In de hemel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.554 Haar ziel is nu zo zegt men,
bij alle anderen,
op die plaats,
waar men pijnvrij blijven kan.…
Brabantse schone bruid
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.756 ( Voor Wendy )
handen vol hartjes
strooi ik op de golven
van de tijd
ik schrijf je dromen toe
wensen van vreugde
alles wat je hart verblijdt
lange mooie zomers
vlindervleugeldansjes
liefdesbloemenkransjes
goudspiegelingen
weerkaatsend op de dag
van het kant en wit satijn
dat het gegeven wonder
zal blijven groeien
van het…
Luisteren (4)
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
924 waarom nog luisteren
naar dit ontdane lijf
het spreekt alleen maar kwaad
heeft je toch in de steek gelaten
het denken gaat zijn eigen gang
is verre van te stoppen
het voelen klopt niet meer
alsof niet goed geaard
laat niemand je nu nog vertellen
dat het zo goed is voor jezelf
dichtbij je lijf te blijven
je bent het even kwijtgeraakt…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Mistige morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
515 In die ene bocht
is vergetelheid blijven steken
het kleurde anders mooi
bij jouw jas
Al had het
op andere plekken geleken
wist het pas echt zeker
toen ik daar was
honderden keren
heb ik mij naar hier gebracht
om te kijken of ik jou
hier hervond
vele lange uren
heb ik hier tevergeefs gewacht
't was alsof je
niet langer bestond…
Lief:
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Zo wou ik dat het altijd zou blijven
Je blonde lokken los
En door je blouse, even,
De zachte ronding van je borst
En onder je wenkbrauwbogen
Omlijst door perzikhuid, zo puur
Je blinkende scherpe ogen,
Helderder dan azuur.…
Het witte doek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 mijn penselen
hebben angst voor het bewegen
vrees om plein en straat te vegen
kleuren schromen
zich te laten zien zij vloeien niet
maar blijven aangelijnd
het witte doek
voelt koel in het ontvangen
van de eerste schetsen
ten langen leste heb ik
mijn ezel in de tuin gezet
wind en lentezon deden de rest…
Aard-man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 de aardappelen gepoot
en sjalotten geplant
rechtte de moede man zijn rug
wees omhoog
naar een vlucht vogels
boven zijn heilig land
kijk, alles vliegt en vreet
de tijd aan flarden
leven noch dood
of iets van waarde
zal beklijven
en toch
sprak de man
met vuile vingers
zou ik hier graag nog wat blijven…
Ach die warme herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
663 Nu loopt men weer te zeuren
over de mooie herfstkleuren
de boombladeren blijven te lang groen.
De zon in de zomer bijna niet gezien
laat zich nu van een andere kant voelen en zien
in een maand dat zij dat niet zou mogen doen!…
Geturfd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
569 afbranden gebeurt
natuurlijk
kleef-
letters blijven
beter niet te schrijven
nagelaten resten
vraag me niet
waarom
een streepje voor
een streepje tegen
dan ga ik
onbedoeld
om mezelf verlegen
letterlijk begrepen
uitgedrukt
en as
en als
stellen zich niet voor
waaien in een storm
verwaaide feiten
af-
danken geldt…
In zand en steen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 ik heb geen
armen afgehakt
of benen afgekapt
van al wat leeft
ze nooit met dood bedreigd
of stil gezwegen
in negeren van
hun tijdelijk bestaan
ben met ze
omgegaan als vriend
in het verweven van
ons leven tot geschiedenis
de getuigenissen
zullen nooit verloren gaan
in zand en steen van aarde
zullen onze merktekens blijven staan…
Voorbij
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.212 zijn ogen lees ik niets meer
Vroeger waren ze vol leven
Met een twinkeling voor mij
Maar dat ligt allemaal in het verleden
Zijn gevoelens voor mij zijn er niet meer
Zijn hart klopt niet meer voor mij
In zijn gedachten kom ik niet meer voor
Onze liefde is echt voorbij
Maar beide durven we het niet hardop te zeggen
Bang voor de pijn
Dus we blijven…
Kort door de bocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 De ware beweegredenen
blijven in nevelen gehuld.
In de bocht van de rivier,
in de luwte van de stroom,
komen golven tot rust,
beweegt het water sloom.
Hoe kalm zij hier ook is,
de rivier is te breed voor mij.
De drang naar zee onstuitbaar
en water trekt aan het oog voorbij.…
Kort en krachtig
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
687 Een regel met wel zeven jamben schrikt me danig af;
Omdat ik weinig zin heb om een lang sonnet te schrijven,
probeer ik met veel moeite aan de korte kant te blijven.
Een schrijfsel van een grote oppervlakte vind ik maf.
Ik weet, dat ik maar weinig energie verspillen kan
en daarom maak ik hier een héél klein snelsonnetje van.…
Windvlagen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
518 windvlagen
Rukken op vanuit het zuidwesten
Het maakt de nacht onrustig
En daarmee mijn hart en geest
Het gevoel dat er iets staat te gebeuren
Dat er iets komen gaat
Het maakt me nieuwsgierig
Een sterk verlangen naar vrijheid
Laat de wind mij meenemen
Naar het onbekende
Weg van hier
Op avontuur
Waar de wind neerstrijken zal
Daar zal ik blijven…