11458 resultaten.
je koos voor vrij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 ik voel de pijnen
van je streven om
in jouw wereld weer
gewoon te kunnen leven
je koos voor vrij
na jarenlang beknot te zijn
weer zijn die sporen terug te
vinden in je dagelijks bevinden
pluk de bloem
geniet de zon
en kijk niet steeds
door opvoeding nog om
reken af met dagen
waarop dezelfde vragen zich
meester maken van…
zo komt er geen mongool
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 kraak maar
genetisch materiaal
tot op de halve zool
zo komt er geen mongool
uit aanverwanten
ze schonen zich
uit angst de bloem
niet te zien bloeien
die ontluikt uit liefde
of nog onberekenend samenzijn
is het festijn alleen
maar voor de rijken
moeten hun mussen
havik zijn en gaan
ze daarom over lijken
er is geen eer…
die mijn stilte plukt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
746 ik kan je slechts
de bloemen geven
die mijn stilte plukt
alleen hun kleuren
zullen spreken want de
woorden gaan steeds stuk
zinnen breken in gedachten
tong en lippen wachten
smachtend op de eerste toon
maar het geluid is weg
klinkers zijn verdwenen
betekenisloos is wat ik zeg
mag ik mijn stiltebloemen
vazen in je hart…
elektronisch oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 de hagen om de tuinen
ontnemen bijna elk gezicht
de poort gaat automatisch dicht
buitenshuis is het gras gazon
het oogt kunstmatig groener
zonder onkruid selectiever
de struiken omsluiten meer privaat
de bloemen bloeien exclusiever
de hoge wilgen hangen dieper
binnenshuis brandt het licht
een opvallend trapje hoger
de lampekap schijnt…
Puerto Banus
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
994 Vannacht zullen
laveloze monsters trachten
bloemen, kinderen
en zonbeschenen vlinders
in flarden uit mijn hoofd
te rijten.
En wanneer de eerste
klappen van de spots
mijn gezicht zullen verkleuren,
weet ik dat ik hard
zal moeten vechten
om heelhuids uit de ring te komen.…
lichtkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 als je wakker wordt
verzamel je kleuren
loopt zo in stralend wit
streelt bloemen open
er is geen schaduw naast jou
het licht golft door je heen
toch breekt de zon soms tranen
in je regenbogen ogen
want iedere nacht sterf je weer
los je op, ben je niet meer
hoor ik nog zacht
een fluistering in de wind
ik ben je kind, je zonnekind
kom…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
Verjaren is...
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
4.437 Verjaren is
de deur weer openzetten
voor wat onaangekondigd straalt;
de vogels horen, bloemen zien,
begrijpen wat een kind verhaalt.
Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,
want 't leven is toch goed.…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…
grillig
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
7.973 ik ben een lentekind
maar meer nog
een zomervrind
in het voorjaar
kijk ik de bollen
uit de grond
bij mij sneeuwt het
klokjes
kussen kroken
en sissen de narcissen
en als dan plots
de wind weer uit
de noordhoek waait,
dan staan de bloemen
nog wat langer
maar niet te lang,
warm water moet
het regenen,
de zon ploertend
door het…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
Daag het leven uit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 er is nog hoop
voor omhoog gezogen
keramische bloemen
brekend op de bladsteel
stervend in hun scherven
als sporen in
het niemandsland
worden gewist is het
gissen naar passanten
blijkt de wereld toch bewoond
leid ze naar de offerbank
daag het leven uit
de beul is ingehuurd
het interesseert
de dood geen fluit
er is nog hoop…
grijpbaar geluk
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.393 gelukkig zijn
leek zo moeilijk
nu weet ik pas
hoe kinderlijk
eenvoudig hier
je beleeft het
soms dagelijks
in simpelheid
zonder dat je
het echt beseft
snel likje van
smeltend ijsje
verdwaalde noot
uit open raam
lievelingslied
een zonnestraal
op winterhoofd
een bloem die bloeit
knipoog van jou
er is zo veel
focus anders…
maansteen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 (die mooie glans kan alleen maar liefde zijn)
nu draag ik wat je ogen voor me vroegen
en jouw handen voor me kochten, in
een winkel vol verschil
heel zacht verwarmt mijn borst de witte steen
maar als licht haar ronding kaatst
laat lila tere bloemen bloeien, op de adem
van mijn hart
binnen smart
vol zoet herinneren kleurt ze edel…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 De zorgvuldigheid ligt
in de met zorgvervulde eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,…
Onopgemerkt1
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 sinds dagen verkleuren
inkt uit fotolijsten wegsijpelt
uitzicht zienderogen vervaagd
wordt de wereld kleiner
blijkt het bankje bij de plas
verdwenen evenals de bomen
aan de overkant
waar vreemde mensen
al pratend bloemen brengen
betalen ze de koetsier
met gelijke munt die hen
op een dwaalspoor zette
verwateren stille gedachten…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 .
-------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
Gedonkerd licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 In warmte genesteld
gevangen in ijzige hand
in kielzog gedooid
vergaping alom
schuilt als bloem geranium
aan het bordelenhuis
ontkwam niet aan de dood
vonkenregen valt
branden sporen gevaarlijk dicht
bij je laatste liefdesdaad
warme zondigheid
rust in de koelbloedige schoot
van je potentiele moordenaar
gedonkerd licht streelt
en…
Witte Ziel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
701 De bloem die me gaf
pootte in mijn tuin
op jouw manier
zo stevig en krachtig
kijkt naar mij zo lief
zo zachtig
teer diep helder wit
groen haar hart als het jouwe
geel ingebed in het mijne
Bloeit temidden van zaaddozen
Deze winter zullen zij gerijpt
mijn tuin bevruchten
Zo hier dat wel
Zo daar wij niet
Zo lang mijn tranen
mijn me kunnen…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
klik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 ’t was of de sombere nacht
lichter leek te dragen
vonken warm oversprongen
toen twee eenzame sterren
elkaar verlangend bestraalden
’t was of de zwoele nacht
strooide met verse bloemen
toen armen zich omsloten
lippen elkaar beroerden
wensen zich vervulden
’t was of de kortste nacht
bijna eeuwig duurde
maar toch voorbij was
in een diepe…
Komrij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
845 Nergens behoren, ergens verloren
aanvoelen waar men wortelen kan
bladeren en bloemen dragen.
Geloven dat er een hemel is
alle bekende doden weer ontmoeten
of naar keuze herboren als regenworm
de wereld van de mens ontdekken
het schiet niet op zou je dan zeggen
t'is wat: nooit meer niks te zijn.…
Kriebels in het hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
546 trompettengele bloemen
omringen de wortels
van uitlopende kruinen
voorjaarsklokjes tonen
een bodem van klanken
het eerste lentelied
kriebels in het hart
voeten maken huppelpasjes
gelijk de lammetjes
zo klein nabij de ooien
de tedere beschermelingen
voor de nog zo frisse wind
een fris groen takje
heeft zich verknocht
aan een oude…
Ziel van verlangen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
594 Je bent niet de mooiste
bloem van verlangen
jouw meeldraden verdwalen
langzaam in verliezen
of worden trager in beweging
weemoedig, de zoektocht moe
maar jouw ziel is als een lentetuin
op het eiland van verwelken
iedere zonde verwerk je
in het verloren domein van dromen
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren…
"Es gibt !" naar Heidegger
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 Zoemende zoemer, zoemende bij
eeuwige zoener
van bloemen, geuren, kleuren
after likeuren
trillende, rillende wemelslag
elfen vlieger
in de vleugelslag
van ringende ringen
nachten van wachten
scheervlucht in gekraakt sonar
zoekspel van onaantastbaar
jagen naar een nieuwe horizon
zoemende zoenende bij, zo na-bij
zonder midzomernachtzoen…