8759 resultaten.
Zomernacht...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.467 Een zwoele zomernacht
Het gordijn danst op de wenken van de wind
Het bed is heerlijk zacht
Maar niemand die mij bemind
De deur staat op een kier
Een bries voert haar mee
Licht als rijstpapier
Nu zijn we met z’n twee
Mijn lichaam half ontbloot
Boven me houdt ze stil
De kans is groot
Dat ze krijgt wat ze wil
Langzaam tast ze over mijn…
Breekbaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.001 Weemoedig ziet ze op de kast
het allerlaatste poppenbordje;
haar vingers zoeken in haar schortje
elkander voor een stil gebed,
als tijd weer wordt teruggezet.
Een boze hand die kopjes wast
en breekt; haar grijze ogen sluiten;
herinneringen die niet buiten,
maar binnen bleven levenslang;
dan sloft ze even naar de gang.…
pijn
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.290 pijn die niemand ziet
is stil verborgen verdriet
daardoor gaan hemelse dromen
soms aan jou verloren
beheerst het doen en laten
moeilijk over te praten
laat jouw lachen vergaan
in het huilen van een traan
pijn is nooit te meten
gaat langzaam aan jou vreten
toch pogen mensen in lijden
anderen met een lach verblijden
dit zou ik willen…
de slagersknecht
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.753 het is in een tel gebeurd
een BEL
en SMAK
een KRAK
een GIl
er knarst een rem en dan weer stil...
wat mensen uitgestapt
ze morren
ventje meters meegesleurd
een mensenkring die groeit en zeurt...
en niemand ziet de hand
die van de slagersmand de deksel beurt...…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.458 Mijn vader heeft zijn ziekte stil gedragen
door zijn geloof zo diep en hecht
leverde hij met zijn ziekte een gevecht.
De doktoren hadden hem opgegeven,
toch bleef hij nog steeds leven.
Tot dan toch die nacht kwam,
en god mijn vader tot zich nam.
De man van wie ik zoveel hield is heengegaan.
Zacht rolt er over mijn wang een traan.…
Vlinder
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.149 Maakt dat al die schreeuwende,
vechtende en schietende mensen
misschien wel stil?…
Ochtend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 De dag wordt grijs en klam geboren
de zon hangt stil en laag te dromen
In de koelheid van de ochtend wil ik blijven
en de leegte van de nacht bewaren
Er is zoveel dat nog moet komen
de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep
Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk
daalt een zachte weemoed op mij neer
Ik zou mijn arm wel willen strekken
naar…
Jij bent heengegaan
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.529 daarom droog ik nu mijn traan
daar kunnen wij vervolgen
waar we hier stil zijn blijven staan…
De doden schreeuwen niet meer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.418 maden voeden met hun hart
dat ooit de wereld heeft bemind
nu achteloos verstrooid
berooid door westenwind
verstorven stilte breekt de pijn
in gruizel stukken pulver zijn
de doodsangst schrijdt nu laag na laag
tot ik nog enkel schreeuwen klaag
het scheurend geluid
dat de stilte duidt
de pijn naar zenuwbanen
tot diep in mijn gemoed
dat stil…
Toscane...
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
2.989 Toscane
Hart van trotse schoonheid
Cipressen langs de horizon
De warme wind
Zoekt zijn weg door de dalen
Toscane
Wijngaarden luieren in de zon
Olijven rijpen langzaam
Sereen is het landschap
De zon kleurt de velden
Toscane
Land van heerlijkheden
Genietend van rust
In schaduwen van stilte
Bergen sieren de aarde
Toscane
Tijd staat stil…
Luchtbel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
964 Als in een vacuüm
Als in een luchtbel
Gevangen en opgesloten
Emoties in de knel
De tijd hier staat stil
De wereld buiten tolt rond
Want buiten dit vacuüm
Wacht voor mij de afgrond
In het vacuüm is het veilig
Buiten is onbekend
Toch heel voorzichtig
Grenzen worden verkend
Ondanks de geborgenheid
En bescherming van deze bel
Haal ik…
Als een droom
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.957 Stil als een droom is mijn gevoel,
verstild als vlak voor het ontwaken
wanneer de dag er nog niet is maar wel
al zachtjes aanzet in het eerste licht
zo ver en onbereikbaar voel ik jou
de vogel wiens geluid ik hoor bij het ontwaken
mijn ogen zijn gesloten nog
en dan, hij is al weer gevlogen
zijn lied blijft klinken in de laatste droom
die…
heel even dood zijn....
hartenkreet
3.5 met 22 stemmen
1.878 De drukte van allerdag
ik probeer het nu even te ontwijken
met mijn ogen dicht
probeer ik in een rustige wereld te kijken
even helemaal van niks weten
gewoon even niet leven
geen geweld of liefde
en al helemaal geen streven
de tijd, nu niet meer van belang
ik zet het gewoon even stil
nergens te vroeg of te laat
en niks was…
strijd
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.625 er woedt iets hier van binnen
ik raak soms helemaal buiten zinnen
het ene moment angstig stil
dan weer is er zwaar weer op til.
de strijd is losgebrand
tussen het gevoel en het verstand
van rust is nu geen sprake meer
hiertegen heb ik geen verweer.…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.…
opzienbarend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.093 daar lig ik opgebaard, ben niet te zwaar
een eikenhouten kist op zeven schragen
kan onbekommerd mijn omhulsel dragen
een laatste liefkozing als stil gebaar
dan zal mijn zuster aan mijn zwager vragen:
wie zijn dat daar, die vrouwen aan de baar?…
Nog één keer
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.902 De wind fluistert lief in mijn oren
en wil mijn huilend hart geruststellen
maar ik wil het simpelweg niet horen
mijn gevoel blijft mijn verstand kwellen
Alles van binnen is dood en kil
donker en leeg zijn mijn gedachten
het leven staat voor mij even stil
niets kan nu mijn pijn verzachten
Sla nog één keer jouw armen om me heen
laat me nog…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje rust
als de dood haar komt bevrijden
Hij heeft stil…
Eindeloos van je houden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.351 De zon daalt
En kleurt rood
In de verte raakt
hij bijna het water
ons bootje dobbert
langzaam voort
stil en ongestoord
vormen we rimpels
in het water
langzaam roeiend
het land steeds verder
wind beweegt je haar
je speelt met water
in een lieflijk gebaar
je gebruinde huid
steek af tegen het wit
van de boot
samen roeiend
de einder…
Lichtloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.213 In de late herfstdag kiemt een licht
als heldere vlam uit veraste dromen
wiens wensen nooit zijn uitgekomen
doch nu weer beelden voor het zicht
Het schijnsel doet de zomer stromen
in een broze glimlach op ’t gezicht
waar de moederloosheid is gezwicht
daar haar verwachting uit zal komen
Het gaf haar warmte, voor heel even
heeft ze stil in…
Blinde
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.136 En moest ik plots alles kunnen zien
Werd ik plots getroffen door het ochtendlicht
Dan zou ik stil worden door wat ik zag
En heel even deed ik weer mijn ogen dicht.…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 - En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.
-----------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
foto
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.177 Het is stil in huis
Ik zie je foto staan
m'n ogen branden
er vloeit een traan
Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in
Nooit wil ik meer wakker worden
m'n leven heeft geen enkele zin
Ik mis je
ik mis je lach
elk uur
elke dag
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
Het wassende water...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
863 De eerste zonnestralen raken het wassende water
Het schitterende waterkleed laat zich spreiden
Drijvend neemt het water de zonnestralen mee
Langs prachtige oevers van groene weiden
Het waterkleed laat zich meenemen
Door geulen van mystieke rietkragen
In nevelen vol sprankelende druppels
Het water laat zich langzaam meedragen
Stil laat ik…
Bijna wit .....
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.896 Met langzame streken
strijk ik het verleden
van de muren en fluister
zachte woorden van liefde
weerkaatst door het felle
zonlicht, ontvang ik die
éne straal en lach heel
stil de dagen voorbij
elke lijn of rimpel zoekt
in het leven haar weg naar
gehuilde tranen, sneeuw veegt
wit in de vroege ochtend jouw
naam in ijspegels langs…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 Zoekend naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn…
ONGEDULD ( Taal : AFRIKAANS )
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
6.318 met die winter is sy huis toe
die somer brand hartseerdae in my
‘n herfsblaar val af-en-toe in my binneste
die lente lê bitter ver, ek sien dit nie meer
ek wens U kon haar gee
langer, vir ‘n dag of twee_
as die werf om my stil word
wil ek in haar winter lê
weg van die somer, lente of herfs
net stilraak, verdwyn, stof tot stof…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
Cumulust in wolken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 zag de bui
al dagen hangen
je cumulust in wolken
onweert in het binnenland
maar aan het strand
heeft kou van zee en
zon alweer de overhand
we duinden in
het groen en geel
zagen vossen en konijnen
in een fractie van bewegen
warmte werd ook hen te veel
toch kwam nog onverwacht
een stil gordijn van regen
zag druppels
op je witte shirt…