8246 resultaten.
Valentijn.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.442 mijn Valentijn hart bonst van ingehouden passie
van liefhebbende dorst en dromende begeerte
mijn Valentijn hart hunkert naar vergeten liefde
naar zwetende lust en een erotisch verlangen
mijn Valentijn hart scheurt van eenzame kilte
en barst van verglijdende gebeurtenissen
mijn Valentijn hart weent met verdroogde tranen
en staat bijna stil…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels ons
liefdevol begroeten
en een kinderlach
zo vaak de pijn toedekt
hoe kan ik jouw gestolde tranen…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten zich schuilt…
zonder angsten
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
940 zal ik zelf uitmaken, met een lach of met een traan..
ze kunnen me breken, ze kunnen me slaan.
maar zonder angsten zal ik staan..
zolang ik kan zal ik altijd vechten voor mijn bestaan..…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 Ogen tranen van geluk bij het één zijn
Lichamen trillen heel intens door het samenzijn.
Elk grassprietje luistert eerbiedig
De aarde ademt stil en aandachtig.
Het kleinste bloemetje bloeit open
Een miertje hoor je lopen.
De hemel straalt warm en fel, zomer
Lippen snakkend naar adem en prevelen om meer.…
Een stem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 Tranen dolen in een kleine ruimte.
Te gesloten om gezien te worden.
Gezien te worden
in een sprookje, een elfje
en een kabouter in een kamer vol geluk.
Een lach die spreekt.
Ze is niet gewoon vergeten.
Verloren. Verborgen.
Ze leeft. Zelfs in een fluistering
hoor ik haar leven
zelfs in het donker
hoor ik haar stem.…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Tussen de sterren
In een hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of bruidegom van mijn werk
hoe triest ik nu alweer ben
jouw sympathie niet zal kunnen beleven
en vooral niet mag voelen
als jij knielt bij mijn graf?…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden naar een volmaakte traan…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste tranen…
Eervolle zachte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
746 Een kopje schuin en wijs,
haar feestzaal, de straat
Steeds dansend op reis,
in veel vergeten ornaat
Ze spreekt om te vragen,
haren krijgen de wind
Straal je weer met vlagen,
de gedachte blijft bemind
Je kon je leven niet kleuren,
dus dans je telkens onrijp
En de reis zal blijven zeuren,
tot ik oud en wijs begrijp
Een traan hoopt op…
Lege snelweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Komen net uit die
Steriele spreekkamer
Waar ons toonloos
Werd verteld dat
Ons kind, dat we
Bij ons dragen, niet
Meer leeft - het
Wachten is alleen nog
Op de dode vrucht die
Vanzelf, werd ons gezegd,
Te voorschijn komen zal -
Tranen van verlies
En over het overstelpend
Onbegrip van hen die beter
Zouden moeten weten
Brengen…
Liefde in goud.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
763 spelende met mijn liefde
zag ik de smaragden tranen
die als sprankelende diamanten
zich een weg baanden
over een zonverbrand gelaat
dat met verbaasde ogen
mijn versteende blik
als een harde bikkel
de liefde omarmde
die ik jou gaf
als een gouden kus
op een paar zachte platina lippen
die ik kuste.…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw tranen…
Het zat ooit weer morgen worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Van eenzaam en alleen zijn,
van tranen en van woede.
Het zal ooit weer morgen worden,
ook na deze nacht.
Van eind'loos hoopvol wachten,
van wie weet vergeefs en voor niets.
Refrein:
Komt het licht weer tevoorschijn,
zo is 't altijd geweest.
Dus zal 't morgen,
morgen ook zo zijn.…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.
Bewegingen op hemelse muziek waar ik door was bevangen.…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Verteerd door verdriet,
Door tranen die maar niet
Wilden komen -
De emotie-gang was tot
Stilstand gekomen,
Van mijn geestelijk huis
Niet meer over dan een
Kaal geraamte dat klaar
Was om te sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden…
Warmt ijs met koele ogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 jij bent bedrogen
gevlogen zijn emoties
agressie vol gevoel
lijkt je enig levensdoel
ik heb je hand genomen
in ontdooien zijn
schuchter de eerste
woorden gekomen
over uitglijders
kou en kilte in
een theatraal leven
van nooit om elkaar geven
nu warm je ijs
met koele ogen
langzaam smelt in
tranen woede weg
komt klaarheid
in…
Magie van brandend ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 waar hemel
zijn gezichten lacht
in pure liefde en paradijs
word ik geraffineerd
verleid door hel met
zijn magie van brandend ijs
ben in het geniep
de poorten gepasseerd
veel zondigen is zo geleerd
geen carrousel van
stille tranen en verdriet
kettingen en cellen zijn er niet
ook hier is overleven troef
saters lachen enkel om
de…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
Verbondenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.498 oktobermaand
van ons leven
met een wirwar van wegen
hebben we een pad gebaand
we proefden rozen in zachte liefde
wijnen met gevangen zomers
zo zorgeloos, zonnedromers
soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde
steeds omarmden we onze kinderen
herkenden hun vreugde en pijn
die we niet konden verhinderen
al was het ons verdriet en tranen…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.
Wie kent niet dat storm opsteekt of stak
soms niet eens zo'n sterke
die glans en kracht als rietjes brak
en het seizoen zo onverwacht
al tot einde heeft doen komen.…
Druppel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 Mompel, glimlach, schreeuw
en een halve traan.…
BEGIFTIGD (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Het kind ontkwam niet aan het groeien
Het zat vol meegevoel en zilt
Heeft visemmers vol traan getild
Het wist niet beter dan dat boeien
In zee met wind en golven stoeien
Het wist niet wat het was; een schild
Het werd door dominees bedild
Die bleven kortwieken en snoeien
Zij, één met duinroos en met meeuw
Liep eenzaam langs de havenkade…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf
viert het leven hoogtij
blij leg ik mijn tranen…
Mannelijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
739 maar als dan toch,
door merg en been,
ogen tranen,
hebben echte mannen
echt verdriet.…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
960 Afscheid nemen bestaat niet
En toch kunnen wij samen nooit meer lachen
Ik kon het niet geloven
Zo vredig als je daar lag
Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken
Jou lievelingsmuziek bracht me tranen
In gedachten hield ik je stevig vast
Terwijl ik een witte roos naast je neer legde
Met tegenzin sloot ik je laatste slaapplaats…
Als je ogen donkeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 schaduwen
ook in je donkere kant
glinstert warm
in weerkaatsing
van het hemels licht
de jongste schepping
straalt op je al
paradijselijk gezicht
maar als je ogen
donkeren in het
aanschijn van de hel
rommelt donder
flits de bliksem snel
en schuilen wij in eigen vel
later kiert opklarend
je eerste blik weer licht
uit een van tranen…
Het explosieve kwaad
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
656 Dat bittere tranen
doet vergieten voor
hen die onnodig het leven
lieten. De poging naar het
waarom te vragen niet langer
toelaat.
Kwaad kent vele gezichten.
En soms explodeert het ongemerkt
en fataal; blokkeert en shockeert
het vele levens, dat in verdriet doet
uitreizen voor de laatste maal.…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…