7480 resultaten.
Mongools voor mondharp
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 (Trio AYARKHAAN uit Jakoetië (Siberië))
de KHOMUS
In de verte hoor ik de tijd
Dichtbij tsjilpen hoorbaar vogels
Van heel veraf komt aangezet
op 't ritme van de mooiste klank
Van heel veraf komt aangezet
het geluid van de KHOMUS dat
het geritsel van berkenblad
met slechts twee tonen de wind snoert
Siberië, zomer 2001…
Dichter bij jou
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
735 de dagen dat ik jonger word
en mijn verlangen ouder,
dat ijsheiligen verdwijnen,
een langzame zon mijn terras vertedert,
een lijster mijn tuin vol zomer zingt,
een blauwe lucht op het groene land ligt,
mijn lome lijf weer zwichten zal
voor een nonchalante ligstoel
in markieslinnenlijntjesstof
én schoonheid liefde wordt,
die dagen…
't lievertje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 kalverstraat/hoek spui
zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen
rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog
plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia
als schaduw van een laat zomerse dag
een vent, een zwerver op afstand kijkt
zij kijkt verlegen weg
zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel
aandachtig, charmant, intelligent…
Gewoonweg....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Gewoonweg
zitten
zitten op 'n bankje
in de zon
Genieten
van het schijnsel
op de huid
de nog witte huid
En alleen
het geluid
van na - zomerse stilte
op een plein
Je mag er zijn
daar in de stilte
van het plein
waarop de zon
haar baan trekt
weet,hoe de dag
begon
met 'n scheutje
morgenzon
en zitten
gewoonweg zitten
zitten…
Maanvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
702 Over genegenheid weet ik door zomerse nachten
onder maanlicht van het muggenland bij het meer
alsof ik ergens in een verte een brief moet schrijven
plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers
in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers
onder wolken die als slagschepen regen bezorgen
op het hoofd van mijn personage in een droom…
Nog steeds…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 sluimert oude zomer
bladrood grauwt daarna
doorborduurt de narcis kil
krokust jonge lente
er trekt een voorhang op
boven vluchtende ruïnes
ver uit krijsend hete bergen
slijkland zompt verdriet
naar het westers paradijs
somma knijpt een oogje toe
ruilen lokt de satan
zijn glimlach zegt genoeg…
Betekenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
680 Zocht ik iets in de betekenis
van een brief aan mij geschreven
in de zomer, toen jij vroeg:
Wat is het doel van dit leven?…
Pirouettes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
634 je deed
kleine pasjes
lachte halve rondjes
tot pirouettes in
een overwinningsdans
want de angst was
ineens totaal verdwenen
in samen kijken
naar de opgaande zon
waar de dagen in
het stilaan langer
worden als lentedag
gingen zomeren
naar klein geluk
dat lange tijd
afwezig was geweest
omdat voor bestaan
alle energie moest
worden…
Haar schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ik heb je gezien
aan de kant
je rode hart
bloeide liefde
deinde warme
hartstocht
langs mijn hand
jij golfde zomer
op de wind
van snelle auto’s
die in passeren
hun motorgeluid
even heftig uit
moesten proberen
ben terug gelopen
naar de rode golf
in de roze zee
die op mijn netvlies
gebrand stond de bloem
streelde ik maar plukte…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 jij hebt weer
de stenengloed
speelt met
licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het…
Nog eens herfst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Wat houd ik van de herfst, de mooie luchten,
het afscheid van de zomer nadat de bladeren
gevallen zijn, maar eerst in vele kleuren
nog even schitteren en dan vergaan.
Zo zijn ze beeld ook van ons menselijk bestaan
dat klein begint, dan groeit en bloeit maar
eveneens weer losgelaten wordt.
Een afscheid van dit leven, na lach en traan.…
Eikels
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
900 De blaadjes vallen langzaam van de bomen
De schemerlamp moet steeds iets vroeger aan
De rookworst kan weer in de stamppot staan
De tijd om bij de haard wat weg te dromen
En de regering...ach nu geen misbaar
Zoals gezegd...een zeer goed eikeljaar…
Sportzomergast
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
1.031 Ik was van plan om mijn gedicht te wijden
Aan hoe we overladen zijn met sport
En ook met commentaar zijn volgestort
En hoe ik dat van nu af zou gaan mijden
Maar ja, toen werd ik plots #VerliefdopGriet
En kwam de chute van dát sonnet er niet…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 zocht wat je verborgen had
je ogen straalden een geheim
maar in je lach voelde ik
altijd het warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een winter…
Geen Cadeautjes
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
4.114 U woont toch dicht bij koning winter?
Hij heeft genoeg, vast voor een eeuw.
Als u het vraagt, dan geeft hij denk ik,
u wel een zak of twintig mee.
Of zal zoveel te zwaar zijn kerstman?
En krijgt u dat niet op uw slee?…
Lentegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.086 Als een schaduw uit het verleden
Huisde je in verre herinneringen
Als de vergeten geest in een fles
Huisde je er tot de eerste lentenacht
Als zachte regen op het malse gras
Ontwakende jonge bloesems
De eerste bloempjes nog schuchter
Langzaam openend tot hun volste glorie
Verre herinneringen brachten jou
Na een bittere winter ontluikende…
Nieuw Leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.156 Wonderlijk zo na de winter
Alles leek dood en verdord
Kale takken, kale bomen
Maar je weet...…
Kerst
netgedicht
3.5 met 66 stemmen
6.354 Sterren in de nacht
Stralen helder licht
Schitteren in kracht
Scherpen het inzicht
Toveren in pracht
Tekenen het verhaal
Tedervol gebracht
Tastbaar duizendmaal
Ergens klinken klokjes
En muzikaal gezang
En daarna sneeuwen vlokjes
Eeuwen winters lang
Ritmisch spelen koren
Reiken je de hand
Reizend langs vele oren
Raken harten, in…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken
na de herfstdagen
zal het nogmaals winter…
illusie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.969 Op een nacht dwaalde ik door een verlaten laan
toen ik in het schijnsel van de winterse maan
vaag een elegante vrouw zag staan.
Verkerend in de zalige waan
dat ik mijn allerliefste daar zag staan
ben ik als in een droom naar haar toe gegaan.
Toen ik haar was genaderd zag ik ontdaan
wat een vergissing ik had begaan.…
Hij is verliefd
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.010 Met haar mooie blauwe ogen
En haar felle witte lach
Maakt zij midden in de winter
Een mooie zomerdag
De zon die gaat weer schijnen
Als ik haar iets omhoog til
Mijn hartslag wil niet verdwijnen
En staat geen seconde stil
Ik blijf constant in beweging
In mijn hoofd zit ik bij haar
Het liefste was ik niet alleen
Maar met zijn tweeën bij…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…
Rode jas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.112 Ik heb een rode jas gekocht
van zachte stof, licht in gewicht
het moest er eens van komen
ik heb een rode jas gekocht
niet rood rood maar koraalrood
goed op olijfgroen ribfluweel
ik heb een rode jas gekocht
mijn spiegelbeeld bevalt me wel
ik fiets voorbij op ramen, etalages
ik heb een rode jas gekocht
die houdt me deze winter warm
de…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 vandaag
had ik gehoopt
op maanlicht
want er ligt
sneeuw op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen
34.375 Straks
geen kleren meer als men meereist
met de sterren boven het ijs de over-
zijde tegemoet, de allerverste winter in
waarin men aanlegt naast een veld
van sneeuw. Het helder wordend
licht dat invliegt, dat men spelt,
onafgebroken lezend in de palm
van zijn hand.…
Vlissingse meisjes.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
987 Meisjes van het mooie weer en van de zon,
en met altijd de wind in het haar,
zeg me waar ze jullie in de winter parkeren,
dan ga ik op zoek en vind jullie daar.
Ik loop dan een stukje met jullie op,
dan word ik weer jong en vitaal
en haal een oude brutaliteit in m’n kop:
Wil jij misschien met mij verkeren?…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 De herfstzon leeft
door regentranen diep bewogen
ze heeft verliefd de natte glans
van bladeren doen drogen
Is de koele kilte voor de winter
nu al reeds voorbij
en breken knoppen vreugde
teder bloeiend los voor mij?…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…