9203 resultaten.
Roep mij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
874 Want mijn hart wil zich laten horen,
maar het is verdwaald in een hardvochtig landschap
Waarin het steeds verder
verwijderd raakt van wat het ooit beminde
Roep mij en ik zal me omkeren.…
gelijk aan de zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
664 ach, lief
hoe kan ik je vertellen
dat ik ook aan de zee mijn hart
geschonken heb
hoor dan, ze maakt mijn dromen waar
golft een schelpenpad van echo's
die ik opraap
zie het golvend ritme
alsof elke dag mijn leven begint
met een glimlach
van de meeuw
die regenbogen
hoog boven de horizon
optilt
ach lief,
luister dan hoe onafscheidelijk…
Verdriet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
634 ik ben de clown in een omgeving van
een circus van tranen
ik zal niet meer huilen
het doet de ander zoveel meer pijn
ik ben de clown van de droefenis
die even de tranen zal verruilen
om de lach te laten horen
van het eeuwig positief
zijn
maar ik ben ook een mens
met gevoel en trieste gedachten
in mijn hart woed een gevecht…
Club uit Rotterdam Zuid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 Een voorzet hier, een voorzet daar,
En ja hoor, Ove stond altijd klaar.
Met IJzeren Rinus en Theo de Tank,
om de Kromme maar niet te vergeten,
ging, welke tactiek ik ook bedenk,
de bal in het netje, moet je weten.
Maar nu sluit ik verdrietig mijn ogen,
elke club lijkt Feyenoord af te drogen.…
In het bos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.371 Indien ik door dees bossen dwaal,
Is 't om uw lieve stem te horen!
Laat duif en koekoek niet aan 't woord;
Voor die hier gaat en u niet hoort,
Zijn schrede en tijd verloren.
Nachtegaal:
Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak,
Dat ik mijn zoete zangen slaak,
Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne!…
Slagschaduw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
700 Hun moeder droeg haar zwijgen
tot aan de grafrand toe,
dat voel je
ook al hoor je niets,
dat zie je
aan de nooit gestelde vragen
die op de rand
de afgrond openbreken,
de afgematte mens
afdwingen uit te spreken.
Ach mevroi,
u moest eens weten.…
dit is de wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 waarden kent
maar soms
worden die waarden vergeten
lijkt 't, alsof jij nooit
in dat schattige ledikantje hebt gezeten
niemand meer beter zal weten
dan zijn eigen slechtheid
ellende, en gevaar
ook al is het soms niet waar
wat mensen van je zeggen
maar een engeltje fluistert altijd zachtjes in je oor
die anderen kennen zichzelf nog niet hoor…
poema
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 denk nu niet omdat
La Paay
dit taboe graag wil
doorbreken
dat deze roofpoes iets
nieuws heeft bedacht
hoor
ik ken persoonlijk wel
van die vrouwen
“oude meisjes“
en je hoeft heus geen
Madonna of La Paay
te zijn.
bespottelijk? och ,
een kat in het nauw?
maakt rare sprongen.…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
Het is stil nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 De laatste zin heb je uitgesproken
al hoor ik nu nog de echo van jouw stem
Waar ik uit put zijn slechts herinneringen
deze stilte is voor mij echt geen rem
Want jij leeft voort in mijn gedachten
Al zijn er andere mysterieuze krachten
waardoor onze paden zich nu scheiden
Ik laat mij daardoor niet afleiden
Jij blijft dezelfde zoals ik jou…
Februari
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 De merels hoor je niet en ook geen mussen.
Ze zijn er wel maar hebben het te koud
voor kwinkeleren in het winterhout
en barsten van de honger ondertussen.
De perken ogen doods, niets wil er groeien
alleen de vlinderstruik draagt nog wat blad,
maar verder heb je ’t dan ook wel gehad.…
Maart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
644 De lente begint vandaag,
De wind voel je in je kraag
Een kleurrijk palet
Heeft zich in de tuin gezet
Ook de struiken en de heggen
beginnen het allen te zeggen:
‘De lente is in het land’
Het wordt zo plezant,
Om buiten te vertoeven
Om de frisse geur te snoeven
Het groenste groen van de bomen
Is nu ook aangekomen
Op elke wandelweg
Hoor je…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
Normaal autisme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Waar horen autisten thuis?
Ook zij zijn 'abnormaal'!
Toch zijn autisten normale mensen,
levend in een voor hen onveilige wereld.
Daar waar normale familie en deskundigen,
over hen oordelen en voor hen bepalen,
wat abnormaal is.…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Te vaak hoor ik van jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen…
Zijn stem sprak aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 was geen houterig bewegen
zijn stem sprak aan
soms liet hij de lijntjes gaan
jij hebt in je leven
nooit de ruimte gekregen
die jij zo nodig had
touwtjes werden kort gehouden
in het ontbreken van vertrouwen
kon jij de grenzen niet bereiken
om jezelf te verrijken
in ontwikkeling en groei
de snoei voorkwam jouw latere bloei
weer hoor…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.719 Ik hoor mijn kleinkinderen rustig spelen.
Ze brengen mijn eigen kindertijd terug.
Torenkraaien zwermen suizend als de wind.
Boerenzwaluwen maken Boeings belachelijk.
Een oude vleermuis fladdert als een kind.
Ruimte en tijd zijn tijdloos geworden.
De avond is aan het vallen.
Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.…
Vergeten!?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
807 Hij vergeet soms, waar hij woont,
hij vergeet welke sleutel hij moet gebruiken,
hij vergeet, welke etage hij moet zijn,
en dus is de oplossing snel gevonden,
hij stapt in de lift,
wacht net zo lang tot iemand anders
de lift nodig heeft en gaat met het ding op en neer,
tot een buur hem aantreft, en zegt,
hier moet je eruit hoor
dan…
Als ogen lachen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 het eigenlijk wel begrepen
dat niet alleen bloei telt
in een mensenleven
maar dat naast groei
ook de laatste jaren
vertrouwen en geluk
een eigen koers gaan varen
leren accepteren
dat complexiteit naar eenvoud
terug gaat keren en het vroegere
ontdekken nu afscheid nemen is
zij raken zacht aan leven
mompelen woorden die niemand kan horen…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden…
Wie schrijft die blijft?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.469 Het is toch ontzettend ziek
niet van stond af aan te wennen
zelf direct uit je hoofd te pennen
met uniek fijne motoriek
Vele senioren hoor je zo fulmineren
maar steeds vaker ook 'zij schreven
aan toekomst nog in de inkt gedoopt
Jeugd nu kan niet vroeg genoeg leren
om in hun eigen tijd te overleven
die achter schermen loopt.'…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
hernia
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 opeens die pijn
in mijn rechterbeen
de dokter klopt
met een hamertje
op mijn rechterknie
en constateert geen reflex
inmiddels barst ik
van pijn en ergenis
zij zegt hernia
ik wil het niet horen
het is gewoon de uitkomst
van 13 miljard jaar klote heelal
zo kan ik even doorgaan
zolang ik gelukkig nog leef
gewoon blijven bewegen…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos
de logica die mij ontgaat
onze gedachten gaan snel
wij discussiëren in flits
als ik jou bel hoor…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 als bomen naar me kijken
ik hun houten ogen
niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 Eikenheuvels tussen grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt…
bom die valt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 je hoort een bericht
je wilt niet verder gaan
om dit te lezen
of om te horen
liever zit je
ontkennend aan het raam
een lekker ontbijt
croissantjes met jam
wat schattige kinderen
die niets weten van puinhopen
net als de dochters
in Damascus van Assad
en mijn kleindochter
hier 500 meter ver weg
Mia, mijn Mia, ik ben bang
dat…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 ik hoor de
vroege vogels weer
schrijf letters neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten…
10 handen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Vroeger werd verzucht:
'K wou da'k ogen in m'n achterhoofd had
Met ogen gericht naar voor
Wist je wat achter je gebeurde: echt hoor.
Vroeger werd verzucht:
'K wou dat 't bedtijd was
Eindelijk rust in huis
Met de andere dan opnieuw....
Hetzelfde als de dag ervoor
Maar voor geen GOUD had ik
Het willen missen.…