16728 resultaten.
veilig aanbeland
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.205 het voorhuis
van gewisse dood
mijn oma
koesterend
een stille hoop
dat leven straks
iets anders bood
het leed, de pijn
van al die jaren
sleepte zij
steeds vaker mee
met aan de deur
te vaak die leugen
pas jaren later
ergens in die ene nacht
herhaalde ze
haar laatste wens
gearmd vertrokken
stap voor stap
na even liet ze los…
Troosten
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.745 Ik zoek woorden
Woorden die kunnen troosten
En kunnen los maken, van jou
Niemand kent ze
Maar ook niemand weet,
hoeveel ik van je hou
laten gaan, zijn die woorden het misschien
Maar dat zijn nu juist de gene,
die ik niet wil zien
Voel me verlaten, omdat jij me verliet
Zoek in woorden, kom om in verdriet
Help me, ik schreeuw het uit…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Broeikaseffect
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.418 Wat is er loos in onze stratosfeer?
Geen hutspot meer en pegels in je baard,
berijpte bomen op een ansichtkaart.
Geen snert met spek, dus denk ik nog een keer:
Waar zijn de strenge winters van weleer
nu ons klimaat in zachtheid is ontaard?…
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en rust
voor een teder gedragen
alleen donker laat de beesten los…
Langzaam
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.441 Langzaam los
beetje bij beetje
Mezelf hervinden
op dit planeetje
Langzaam minder
steeds iets meer
Mijn hart geneest
doet minder zeer
Langzaam afstand
van de liefdes pijn
Vind het zelfs fijn
soms alleen te zijn
Langzaam wennen
aan wat niet meer is
Soms vergeet ik even
dat ik je nog zo mis
Langzaam uit de put
terug naar het…
De slappe lach
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.086 ze hipte over loos kabaal
als einde van een triest verhaal
snoeide snel de grove woorden
met goedbeslagen slotakkoorden.
ze plantte zich voorspoedig voort
werd zo van verre reeds gehoord.
De roepstem om die lach te delen
werd slap gelachen
nu door velen.
Chatfant - 23 oktober 2006…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl zij leest
schudt ze haar lange haren
alsof het allerlaatste zand
nog los…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
Portret van Agatha Bas
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
877 Van af de eerste ontmoeting
laat het niet los
de wijze waarop ze ons volgt
Tijdloze Agatha,
speelt met één kijkmoment
ernstig, ze zegt
welkom en vaarwel
vanuit de eeuwige deuropening
die zekere honger
naar de onsterfelijkheid
van één vrouw en één kunstenaar
bijtende in alle uren en ogen
alsof ze kersen en appelen van
de korte…
ik was aan zet maar waagde niet
hartenkreet
1.9 met 16 stemmen
1.279 nog zo vol van was
daar is het nu heel stil
en het stomme is, ik heb het zelf gedaan
omdat er opeens iets knapte en er twijfel was
heb ik het laten gaan
waar ik gister nog van dacht
wat valt er te verliezen
daar heb ik vandaag niet voor kunnen kiezen
het is de onrust in mij dat me tot hier heeft geleid
dat muurtje dat liet langzaam los…
Rosengarten
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.551 der oppervlakkigheid
Al schone dingen veil voor goud
Bezitten wil, en dus ontwijdt–
Ik heb iets bijna schoons aanschouwd:
In het verkeerdoorgonsde park
Terzij van zijn asfalten wegen,
Als in een straat een ingebouwde kerk,
Vond ik een rozentuin gelegen:
Daar in doorzonde bloemenwolk
Zweeg van het onbeschaafbaar volk
Het ijl gezwets, het loos…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 beslissen
of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren
geeft de natuur jouw schoonheid weer
laat ik los…
Wij van de vogelbescherming
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.254 dansende gans
die bleef gakken bij vals gefluit
Mijn vader pinkte steeds een traan
bij het idee dat men gevleugelden slacht
met kerst werd het van hemzelf verwacht
moeder wilde een vette haan
Op weg toen naar het hoenderhok
halste hij al bij het idee kok
toch vatte hij er één bij de veren
Reeds vast aan de poten gebonden
liet-ie weer los…
Auto - mutilatie
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 Hierdoor kwam de discussie weer los of er al dan niet een leeftijdsgrens moet komen voor automobilisten.…
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 Weer schieten de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als…
Geweldig!
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.321 “Ik verafschuw geweld maar wil graag mijn zin
Op dat gebied ben ik een sluwe vos
Dan timmer ik er maar stevig op los
Want geweld druk ik met geweld de kop in”
“want ik, als Lid van de Tweede Kamer
Weet wel raad met de Voorzittershamer”
------------------------------------------------------------
…Kamerlid voor de PVV Hero Brinkman ontkent…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen
rooit ze het nu zonder jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
tranen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.959 leven
dat ik zonder jou moet
hoe kom ik er ooit over heen
een leven zonder jou
jou liefde
jou steun
jij was er altijd voor mij
jij was de beste vriend die ik me kon wensen
het leven gaat door
ik moet door
alleen wil ik niet door
niet zonder jou
ik heb geen afscheid kunnen nemen
iets wat heel veel pijn doet
met veel tegenzin
laat ik het los…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
Thermieken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 beschermend
mijn kale kruin bedekt
In de ochtendlucht vormen zich
zang patronen en tonen
het spinrag in de blauwe lucht
Winter voorbij en lente
is in ons gekomen
Jij draait jouw mond
jouw tong streelt, strekt zich
puntig uit in mij
Jij zegt wat in het Frans
maakt van ons een dobberend vlot
in het morgenlicht
omhoog naar het begin
los…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.
Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....."…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker is zo groot
Mijn liefde
Mijn leven
Mijn bruid
Sterft hier langzaam in mijn schoot
Als zwanen, als ‘n koning
Mijn bitterzoete koningin
Regen verzacht
Wind verwaait
De losse…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Je laat me los.…
Golven der gevoelens...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.699 Zekerheid wat alles heeft overgenomen,
angst om die touwen los te laten,
men dobbert maar wat aan de steiger,
zonder uitvaren nog te gaan toelaten.
Golven der gevoelens, blijven dansen,
hoe hard je jou er ook tegen verzet,
met de riemen die men maar heeft,
zal je verdrinken in je eigen net..…
Onvatbaar hoog
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
644 is een weg
die geen ander kan horen, een weg
in het laatste licht van hun sterflijkheid
het houdt mij
in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek,
het gloeiend ijzer van de dood
buiten rouwt het wit
terwijl de dag huilt om de zware boodschap
van de boom
die mij in zijn treurlied omhoog werpt
naar de silhouetten van de wolken
los…
HET ANTWOORD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 mee gedurende wat dagen
Inzicht heeft hier een goede kans van slagen
Al krijg je het verkeersgeruis niet stil
Gezeten op de hoogste uitkijkpost
Zie ik weer badkoetsjes het zilt inrijden
Piet Mondriaan schilderend duin en bos
Knijpdokter Mezger heeft heel wat gekost
Maar hij verzachtte wel het rijke lijden
Verder krijg ik geen informatie los…
Bert geef vader vleugels!
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
2.469 Ja alleen deze vader durft 't aan
niet bij het bier te blijven dagdromen
maar met een eigen opstelling te komen
die Portugal absoluut zal verslaan
Maarten te laat los van de grond
wordt vervangen door een slanker versie
Tim Krul met pal ervoor Persie
die van daar opstoomt naar het front
Ik geef ons vleugels op de wings
want Narsing&Robben…