10626 resultaten.
sluit de ogen na het lezen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.049 elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt al mijn vezels
zonder enig zwoegen
wil het delen
met allen
die mij vinden
mij willen zien…
De dode kanarievogel
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.302 Zijn bekje is toe en lust geen brood,
Zijn heldere oogjes zien niet meer,
De vlerkjes hangen bij hem neer,
Hij kan niet meer in 't kooitje springen
En ons des morgens wakker zingen!
De kindren groeven met de schop
Een graf voor 't lieve vogeltje op;
Daar legden zij het zacht in neer,
En spraken niet, maar weenden zeer.…
Verdere uitleg overbodig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.094 Mijn handen laten het zien,
er is al veel mee gedaan,
het vel rimpelt wat,
daar trek ik me niks van aan.
Als mijn handen zouden kunnen praten,
over alle avonturen in het leven,
dan zou hun eigenaresse
een boek uit kunnen geven.…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?
------------------------------
uit: 'Schaduwlopen', 1963.…
'T IS STILLE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.919 Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven! -
als 't altijd naarstig bijten van
de tijdworm aan ons leven!
---------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Buiten gezet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
882 Zij aan zij
staan ze wachtend
op de stoep
vlak bij
de halte van lijn zeven
de een ziet er verpaupert uit
de ander puilt het leven
beiden geuren kwalijke vertering
een paar is snel te zien
maar steelse blikken kleven
aan het grijze en het groen
ik schaam me voor ze
als ik hen daar zo verlaten zie
wetend dat zij innerlijk
aan mij…
Voorloper van Vaderdag
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.695 Ook zijn er vaders
die geen vader
mogen zijn
En er zijn vaders
die álles
voor hun kroost doen
Ook zijn er vaders
die niet meer leven
Én er zijn stiefvaders,
die lang genoeg
bij de kinderen zijn gebleven
om ze zien op te groeien.…
Tegen beter weten in
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.767 Soms stel je uit wat je niet wilt weten
omdat je de waarheid niet wilt zien.
Of, omdat je steeds toch blijft hopen
dat het nog gebeuren gaat misschien.
De waarheid is soms hard mijn vriend
en niet altijd op het juiste moment.
Je hebt het ook heus niet verdiend
weet een ieder die jou echt kent.…
Meer is er niet..
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.564 Geen woorden wil ik meer horen,
Geen ruzies wil ik meer zien.
Geen pijn wil ik meer voelen,
Geen leven wil ik meer lijden.
Alles is aan mijn neus voorbijgegaan,
Het geluk, de hoop, het verleden.
Omringd door mijn tranen,
Gravend naar de zin..
De zin van het leven.
De put wordt gevuld met vocht.
Zout vocht, uit mijn ogen.…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Duizendschoon
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.332 De lach springt plots
Op mijn gezicht
Mijn ogen twinkeleren
Het stralende
Van jouw gezicht
Ga ik straks afficheren
De wereld mag er deel van zijn
'k Stel jou gewoon ten toon
Zodat men net als ik zo vaak
Zal zeggen: "DUIZENDSCHOON"
Jouw schoonheid en jouw frisse blik
Van ongekende waarde
Ja, iedereen die mag het zien
Jij bent...…
Word wakker
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.617 Laat je prachtige glans weer zien
Alsjeblieft hef je hoofdje weer op
Slaap je misschien
Zachtjes schud ik je heen en weer
Maar geen teken van herkenning
Wil niet de waarheid weten
Alleen maar ontkenning
Aai je hoofdje, vertrouwd
Druk je tegen mijn hart
Praat tegen je
Dan de bewustwording, keihard
De pijn is als een steen
Ben je kwijt…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Beloftes die je zo maar liet vallen, mijn handen die je zo maar loslieten, dit zijn de dingen die mijn ogen nog steeds zien...
Het is stil...oh zo stil..…
Afscheid
gedicht
3.0 met 50 stemmen
14.136 Er was een kind dat ik moest zien.
Je hield het tegen het licht. Het greep ernaar.
Ik boog me diep. Zoiets duldt slechts de poëzie
van kaarten, het staccato van huwelijk en geboorte.
Je lag op afstand daar en eiste dat klaar
gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt:
- het kruipt en dicht nog niet.…
Hij is...
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
8.523 Hij is als ieder ander
en toch meer
dan heel gewoon
dat is te horen in
zijn rappe woord
de schaterende lach
ook te zien wanneer
fluffige uren staren
naar een trage start
van vroeger dag
schapen worden graag geteld
hoewel hij zich in maanlicht
liever door de nacht laat voeren
hij staat voor waarde
houdt van puur
kan moddersmoelen…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
NOTRE DAME DE VALDEUR
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
922 ik leun
nog wel gestrekt
tegen de zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant
als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden
zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen
deze plek…
een vraagje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
773 slechts
naar de lente, een zomer
die me doet vergeten
wat ik niet wil weten
het afgebroken blad
een gestorven regel
ongeboren vreemde woorden
dat, wat niet meer is
noch weer kan komen dan
in een ongelezen verhaal
ik kijk wel naar zij
die voetganger willen zijn
op deze snelweg vol leven
zit ik op een bankje stil
te kijken en vooral te zien…
zijn hoofd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.304 de dichter zoekt
een regel, onverwacht
dient zich aan, hij denkt
verstoord zijn gedachten
en legt zich neer, moe
bij wat anders niet kwam
de dyslexie bij hem
bevindt zich niet daar
waar anderen het zien
maar tussen zijn oren
die almaar vreemden horen
blikseminslagen met
het luidste wit ooit gezien
zo eindigt hij de dag
met een oververhit…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 Lees in je ogen
de angst,
onmacht om dat
wat wij zien
komen.
De muur van
onomkeerbaarheid,
de ontkrachting.
Zalig zijn de armen
van geest,
zij zullen de
hemelen verwerven.
Maar jij staart
in het lege niets,
onsamenhangend
stamelend,
verlaten
trieste ogen.
Bevende, plukkende
handen,
zo doelloos.…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.867 De dag breekt aan
Maar geen zon te zien
De leegte blijft om me heen
De stilte is m’n enige vriend
De herinneringen aan jou zijn niet
genoeg om m’n hart weer met liefde te vullen
Dagen lang zit ik naar je foto te kijken,
alsof ik hoop dat je er zomaar uit zal stappen en me kus
Bij het besef dat ik je nooit meer zal kunnen omarmen,
je nooit meer…
Alles zeggend.
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.851 Vraag je liefste,
laat me liefste
even in
je ogen zien,
kan ik lezen
daar de woorden
vol van liefde
heel misschien?
Nee....
ook nu weer
onbeholpen,
nog sprakelozer
nu ik ben.…
Licht in de duisternis...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.375 Fietsen en dan niks zien,
lekker in bad...nu even niet!
'n lekker bakkie koffie,
vergeet 't maar!
Dan naar de winkel,
want dat moest gisteren al..gesloten!
Kaarsen en een plaid over je benen,
Een ontredderde dochter met baby,
zoekt warmte bij familie,
in het oosten des lands!
Het was maar even, maar 2 dagen...…
Het zwarte innerlijk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 Duisternis betreden
Op eigen initiatief
De werkelijkheid verlaten
Zonder de terugweg te markeren
Voortgedreven door angst
Dalen we dieper af
Tot we daar aankomen
Bij de poel van zwart
Een glimp van reflectie
Laat daar onze zonden zien
Verdriet en ontroostbaarheid
Dringen door tot onze geest
De pijn die we voelen
Ondraagbaar en kil…
De tafel is een avontuur
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.438 Op kleine teentjes de overkant zien
potsierlijk op één pootje balancerend
en graaiende nageltjes die de lucht omarmen.
Het eten valt uit de hemel
een sticky na de middag
en dan rennen om te vergeten.
Papier, karton, de wereld is een grabbelton
een knaagfabriek, een graafmachine
die de aarde laat dansen uit gewoonte.…
Mijn liefste
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.101 Ik had het wel zien aankomen,
maar van binnen wist ik niks.
Ik wil het niet geloven, mijn liefste,
maar toch, ik moet het wel.
Misschien was dit de juiste keuze,
maar ik denk aan je, bij iedere tel.
Mijn droom was, mijn liefste,
dat ik voor altijd de jouwe zou zijn.…
Angststoornis op zijn retour
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.282 Steeds meer durf je te groeien
Niet langer verstopt
Niet langer ongezien
Steeds meer kan je hebben
Steeds meer kan je geven
Steeds meer laat je zien
Steeds meer doen wie je bent
Niet alsof, of zoals die ander
je kent
Steeds meer deel je je angsten
Vertel je over je pijn en over
hoe het is om zo gevoelig te zijn
Steeds meer…
voor een eilandliefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.697 Ik knijp mijn ogen toe
om te kijken
of ik jou kan zien
wonend over zee.
Het vaste land is
onder mijn voeten.
Op een mooi eiland, ver weg,
woon jij.
Met enkel zee
tussen ons in.
Het is water dat ons scheidt,
en kilometers land...
Zo ver weg ben jij,
en toch voel ik jouw warmte
zo ontzettend dichtbij.…
het kwaad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
760 uit het kwaad
grijpt iets mij vast
bij mijn keel
ik krijg geen lucht
het laat mij stikken
en neemt mij mee
naar een land
waar alleen maar verdriet
en woede te vinden is
de angst verblindt mij
mijn adem is al versneld
het neemt mijn gedachten in beslag
het duizelt mij
het verlamt mij
het laat mij de pijn voelen
en mijn schaamte zien…