5803 resultaten.
VOORJAAR 1965
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Ik kende de moeilijke jaren
verliet het speelse leven
wilde anders denken voelen
draaide 's zondagmorgens dikwijls
een plaat "Old Mac Donald had a farm"
de wijs ving aan _ slaande maat
zeisen welke zelf maaiden dansten
tussen vrije varkens en kippen
op een rijke boerderij zonder geld
waar het wereldlawaai
verstomde bij zuiver bijengezoem…
REGEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.156 De lekker groene blaaien
die stoeiden met elkaar,
joegen te spele-waaien
en klik-kiek! zoenden maar.
Melker, melkster, getweeën
die schuilden in het groen ... .
en wat ze verder deeën ? ... .
.... wat jongelieden.... doen ...…
Als melancholie weelderig bloeit
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
656 zelfs de bloemen hangen huilerig
als hen hun loof ontvalt
op dit vroege uur
De nacht vlecht zorgvuldig de dag ineen
als zoute tranen uit de hemel vallen
houten klazen op de daken dansen
op het ritme van ‘t verval
Ooit hoorde ik het gemijmer van witte lelies
en ontmoette ik er het fragiele, het subtiele,
sprankelende van je betoverende spel…
Primitief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Zonder te vechten als laatste overgebleven
Verdwaal niet in heidense rituelen
Geen afgrond waar ik doelbewust op afsteven
Ik dunk me heer en meester net als zovelen
De kudde zal ik niet braaf volgen
Ik steek boven het koren uit
Mijn theorieën laten alle betrokken partijen verbolgen
Theologie en wetenschap spelen niet genoeg klaar, we hollen…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 En buiten speel ik heel lichtjes en luchtig,
Van binnen bid ik de seconden voorbij.
Hoe lang kan een halfuur duren?
Hoe relatief is eigenlijk tijd?
Binnen mijn zelf opgetrokken muren
Duurt een halfuur snel een eeuwigheid.…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Eens zult ook gij, die thans nog droomt van spelen,
Een kroon van doornen om uw voorhoofd voelen
En, bitter wenend, op uw leger woelen.…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren.
Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.
Of zou van ieder haar hier wel het zilver glijden,
Waar mede d'ouderdom het sterflijk hoofd bekruipt,
't Geen met dit buigzaam goud eerbiedig niet wil strijden,
Maar vloeiende in kristal uit elke vlecht verdruipt?…
THE MASQUERADE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 Je EGO laten sterven
ophouden met een rol te spelen
maskers laten vallen
verbeelding laten varen
de prietpraat uitbannen
gewoon jezelf kunnen zijn
je afvragen waar dat zou kunnen
je plek nu helemaal niet meer kunnen vinden
in niets je nog thuis en veilig voelen
je terugtrekken naar je binnenste IK
nu begrijpen, dat je er alléén voor staat…
In verborgen vurigheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
700 Het boze oog waarin het licht gedoofd
het trage bloed doet stollen
daar woont geen tomeloze Liefde
Het spel dobbelt tussen Oost en West
en Indisch bijgeloof
We zinken er in weg op de vlucht voor
Goena goena en stille kracht
De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat
en wijt het aan een Boze Geest of kwade wil
van anderen
De geur…
Deel tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 minder deelbaar voor mij zijn
Opgelost
vervlogen uit mijn jeugd
de buurt als vesting van mijn idealen
mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is,
alles wat van toen tot later maakt
als troonzalen zijn ze opgeslagen
onaantastbaar zomers goed
nog steeds
voel ik die wind van herbeleven
een deur die nooit echt sluit
mijn broers die rond mij spelen…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 De wind heeft er vrij spel,
rukt aan ramen en aan deuren,
jaagt vergane kranten tegen 't hek.
Grijs en grauw zijn er de kleuren.
De muren zijn gescheurd.
De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.
Dit dorp is van de wereld uitgesloten.
De fabriek is er gesloopt.
Er was voor ons geen toekomst meer.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 laat er al mijn
wilskracht stromen
een en al
tot ik ben genomen
blindelings vertrouwen
voert me mee
2
Onder een grote naakte kruin
-en de paarden mij ontstegen-
druipt het zwetend loof
een rijpe tweede regen
van druppels
op mijn hoofd
Hier zal ik altijd zijn
zwijgend tellen
het kinderen spelen…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Ik speel je favoriete muziek.
En jij vult de ruimte van mijn hart.
Mijn liefste,
Wat ben je dichtbij en zo onzegbaar ver weg.
Het gemis doet pijn,
maar de leegte zou oneindig veel groter zijn zonder jouw beeld.
Ik staar de nacht in terwijl de wind mijn gezicht beroerd.…
Kalverliefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 twee reebruine ogen keken mij aan
en hopeloos verliefd stond ik daar maar
redelijkheid was ik terstond vergeten
die ogen brandden in mijn gedachten
door mijn vrienden voor gek versleten
wat kon ik anders van hen verwachten
die eerste kus kwam onverwacht
nog te jong om het echt te zien
achteraf niet goed over nagedacht
en nog veel te speels…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Ik plaatste op het schaakbord
een mythisch kasteel zonder paard
of koningin op de uitkijk, alsof hun
spel ongeschikt leek voor het gevecht
dat ontbrandt en ik sta langs de kantlijn
als de wapenmeester of heraut als een
dreigend trompetsignaal van de toren
schalt over zwarte wateren waar een koppel
- zwart met wit - ontblote zwanen woont…
De hand van de dichter
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.773 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
de dag en de nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrenbeelden.…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ja dat snapte ik wel . maar zonde was het
wel…kinderen die kinderen kregen
en zo verdween mijn buurmeisje uit mijn
leven. ze woonde voortaan op het plein
en later liep ze achter een kinderwagen
vadertje en moedertje spelen ?
dat leek me echt helemaal niets. en zij ?…
Gesprek met de dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
860 Bij 't leven wil je horen, zoals 't groeien,
zoals de bries in 't voorjaar geurt,
de kruidentuinen bloeien,
zo speel jij mee als herfststorm,
en geeft bladeren
aan de zwang're aarde.
Dus jij bestaat niet dood,
tegen wie ik vecht en vuisten bal!
Laten we vriendschap sluiten,
omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…
Ontvlugting
gedicht
3.8 met 4 stemmen
9.283 Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug
en dink my nou in Gordonsbaai terug:
Ek speel met paddavisse in 'n stroom
en kerf swastikas in 'n rooikransboom
Ek is die hond wat op die strande draf
en dom-allenig teen die aandwind blaf
Ek is die seevoël wat verhongerd daal
en dooie nagte opdis as 'n maal
Die god wat jou geskep het…
gezichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Alle elementen spelen mee.
Het is een schilderstijl die
met licht, kleur, vorm en diepte
een vervreemde sfeer schept.
De voorstelling van haar ogen
zijn uitsluitend mogelijk
in de fantasie van de schilder.
Het is een extreem gevoel voor detail.
De sfeer is de onbegrijpelijke onwerkelijkheid.
De geschilderde ogen zin mode gevoelig.…
Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 raken van
North Sea Jazz
En Yes, Steely Dan
"Hey Bulldog", "Ases Tod"
En terug naar
Beacon Theatre of
The Dakota Building
Bergen beklimmen
en waden door een beek
Toskane ontdekken
Walvissen in Tadoussac
Een koele avondzon
in Toronto of Concarneau
Of terug naar Terherne
waar het allemaal begon
Lekker op één oor
in de boot
Het spel…
Javaanse jongen met de bamboefluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Op de fluit
wordt magie beleden; de goena - goena
van een vooravond spel.
De westerling in verwarring op de gordel
van smaragd wordt met Javaanse tovenarij
bestreden met onzichtbaarheid van
de stille kracht.
Boze geesten kloppen dreigend op de muren
van de macht; slopen tergend langzaam
de stenen, die daar al rusten dag en nacht.…
Zo'n speeldoos uit een andere tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Terwijl het mechaniekje het
draaiboek vindt en een romantisch
melodietje de ruimte in laat
spelen; glijden jouw ogen naar
die soepele danseres; die boven
op de deksel van de doos met haar
mechanische danspasjes een onmogelijke
liefde met jou wil delen.
Zo'n speeldoos uit een andere tijd.…
Nacht gebrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 aan vastkluister
Het verschijnsel aanschouw ik dagelijks
Een wirwar aan dromen vertellen mij dat de wereld tolt
Vlagen slaap van uitputting zeggen mij dat de rem wel rolt
Enkele uren per nacht slechts even maagdelijks
Even leeg in eigen ruimte
Even de wereld uit
Even onstuimig bedrog
Even in contact met schaarse rust
Tot de zon het spel…
De dans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 '
We zeiden niets tegen elkaar
Waanzinnig was het spel der liefde.
Haar naam was ik vergeten te vragen.
Thanks voor de dans en de liefde.…
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Geen opvoering meer te mijden
Ieder wakend in een oneigenlijk lijf
Men went aan afstand
gaat stil gedwee logeren
Bezingt een gedroomde opstand
En liefde wordt begeren
Uiteindelijk tel je gelaten de vlokken
Op een beleefde prentbriefkaart
Willoos goochelen met klokken
Is happen naar de eigen staart
Van alles eens benoemd
Rest een speels…
Wachtend op wat komen gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Na het leed van kou, ontberen
Van de warmte in hun veren
Zijn zij ongekroond getuigen
Hoe de peupeldieren spelen
In een rijk vol rituelen -
Paringsdrift en nageslacht
Bij volle maan, rond middernacht
Een kikvors worgt zijn gorgelkeel
Blaast zich op tot wajangpop
Drie maal driedimensioneel,
Zet heel de vijver op z'n kop
Met zijn eeuwige…
Moeder van alle moeders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 De opa, die zijn kleindochters ziet spelen.
Zij is het, die ons ten diepste kent.
Zij weet wat eindeloos wijze liefde is.
Zij weet wat kwaad is en wat goed.
Zij is de minnares, de godin, de vrouw,
die steeds opnieuw op haar geboorte wacht.
Wij allen zijn het, ik ben het, die op aarde,
ruimte voor haar maken moet.…
Het land volwassen maken voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Geregeld spelen zij mooi weer.
Hun outfit is niet van eergisteren.
Hun visies vergen compromissen
want niemand is onze lieve Heer.
Problemen zijn er om te bespreken.
Horen jullie dat, dictatoren?
Wanneer walgen jullie eens van
hardvochtig opgetrokken muren?
Volg toch onze senatoren.
Die scheppen wetten uit loyaliteit.…
Vaarwel, woorden...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Nee, geen woorden meer, niet dat spel met mijn psyche,
dat dwangmatig jagen op kunstzinnigheid. Kunst is
lariekoek, gedrenkt in een stroperige massa verblindig
en het sloopt de mens, die zich laat vangen door deze
martelkamer, ik kan het weten, want ik ben gevlucht
naar een minder pijnlijke vrijheid.
Vaarwel, woorden...…