9414 resultaten.
Zwemles
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Hoe ik met mijn kleine voeten door
een bak met steenkoud water rende
om het zwembad te kunnen bereiken.
Dat het soms nog donker was en er
kunstlampen op lange palen stonden
te schijnen, pijnlijk sadistisch.…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
bestemming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 niets komt uit niets
geen steen werpt zich op
water zoekt rivierbedding en
dijken steunen tegen klamme lucht
het vliegtuig bedenkt zich nooit
snelt zonder omhaal
zijn witte strepen vooruit
het doel is waar men een stem vindt
die roept en galmt in dreunende magen en
knarsende achterhoofden
zodat men wel iets denkt te horen maar
nooit…
Treurend oog
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.872 Treurend oog,
zing uw spijtzangen
en voer de bezieling van uw gaan
terug over de wegen van uw verlangen,
over de wateren van uw tranen,
en laat u door uw moed bedaren.…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers klimmen
met sprongetjes
over onbegaanbare
bergen peilen diepe
zwarte wateren…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Aflandig tij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
549 de rots en jij
kameraden in status
bewegingloos en vrij
samen een eiland
in het woelige water
van aflandig tij
het was jouw plek
waar de wereld verging
terwijl jij droomde
jij kende het stromen
keek ook niet om
wist wat er zou komen
jullie contact
was een plastische relatie
gingen er samen voor
waren een baken
in zee waar…
Danken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
516 Er is zoveel om voor te danken
maar vaak lijkt alles ons gewoon:
het licht, het water, wijnstok-ranken,
de wolken in hun prachtvertoon,
ze zijn toch stuk voor stuk een wonder
en zelden staan we daarbij stil;
we denken: o, daar kan ik zonder
en ’t is iets anders wat ik wil,
maar dan zijn wij het kind verloren
dat alles mooi vindt wat het…
De Gouden Koning (“El Dorado”)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 stofgoud
op mij, bedekken me
met jarenlange afgunst
Een optocht brengt mij weg
naar de troon op het vlot
het is een meedogenloos spel
Schitterend in het licht
van mijn vader, de zon
drijf ik over het meer
naar loerende ogen
aan de overkant
die me zouden komen villen
als ik me niet zou wassen
en gehaast de zon
aan het gulzige water…
aandoening
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 zo op het oog
niets aan de hand
ze was blij
een glimlach
tussen haar verhalen
op een aangezicht vol
zachtheid
in verwondering
nabij
drie dagen later
opgebaard in rauw verdriet
mijn liefde liet niets
te wensen over
slechts een afgrond
boven
stilstaand water
pas na jaren bleek
een leek als ik
meer dan artsen te begrijpen
het…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…
Twee druppels?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 Toen ze ooit samen vloeiden
als een stromende beek in alle
opzichten in hun bedding ongelijk
tot in hun midden een steen viel
hun wegen tijdelijk gescheiden, elk
draaiend aan hetzelfde levenswiel
door gedachten uiteengedreven, hadden
zij veel en zoveel meer gemeen,
ze vloeiden uiteindelijk ineen als
twee druppels water, in het geheel…
Woordeloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 Is in water dat als hartelijk bloed
door alle mensenharten stroomt.
Waarheid is in daden.
Waarheid woont in zorgen voor elkaar.
Leeft in alle moeders.
Zwijgt in trouw.
Spreek dan woorden uit zonder spreken.
Ik hou van het leven.
Ik hou van jou.…
God zegene de ingreep
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Zijn laatste hoop danst schuchter
binnen de zoom van het leven
dat hem smoort
het ritme ruw gestoord
koestert de goede momenten
naast vallen en opstaan
dat hem dagelijks parten speelt
moeizaam wandelend langs de Tarn
de geur van kabbelend water
en pas gemaaid gras tilt hem op
hoop gloort in het vooruitzicht
en hernieuwd evenwicht…
Stekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Geef elke dag wat water...
Vertel hem, dat ik op hem let.
In lange eenzame dagen,
geeft het me wat vertier.
Ik kan fijn met hem praten,
in al die stilte hier.…
alle geluk is lastig
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
600 moeizame woorden in een weifelend geschrift
het mannelijk geluk
is best wel lastig
om samen te vatten
en dat het botst
met de beleving
van menige vrouw
staat als een paal
boven het water
geluk beschrijven is
voor de meeste mannen
sowieso al lastig
probeer het maar eens
dan zie je alras
dat je niet ver komt...…
Laatste filmscene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
397 je
gezicht met
lichte schrik
werd je
wakker als
onderdeel van
het protocol
ontwaken
ik zag je
klimmen uit
catacomben
vol diepe rust
naar een
werkelijkheid
waarop jij
nog niet
was voorbereid
maar als eerste
was er de lach
de wereld
weer zien
gemaakt als
laatste
filmscène
voordat jij
je ogen sloot
als troebel
water…
Iedereen Even Rijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
451 als ik om me heen kijk
zie ik goud in zonnestralen
zilver blinkt in de schittering
op het water
brons gelegen
in het oude bos
en de bomen vol fruit
geven ons robijnen
iedereen wint
zoals ons ooit beloofd
ook al zullen we
eens weer verdwijnen
we zijn zo lang door
de mooiste juwelen omringd
bewaar ze in je hart en hoofd
besef iedereen…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er drijft een dunne zee
boven de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis…
alles waar we van hielden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 in de duisternis van eenzaamheid
kringelen koortsdromen naar de diepte
slapen we op het water in de boot
zonder woorden net als stille ganzen
er is geen gevaar toch?
we leunen tegen elkaar aan
ik hoor je murmelen
ligt het ergste achter ons?…
Ze is prachtig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 We zitten
aan de zee
De zon straalt
schittert
Op het heldere water
Ik kijk hem aan
Zijn ogen
Ze lijken op een prachtige
diepe zee
Om in te verdwalen
Ik kijk naar de lucht
Ze lijkt op de zee
Maar dan met vlekken
De wolken die haar schaden
Haar weg laten vagen
Ze bedekken haar pracht
Haar blauwe kleur
De lucht lijkt op mij
Beschadigt…
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 zieltogend
zoals al de mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder
als water…
vóór de stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 hoelang nog
spartelt de vlieg
in de draden
van het web
de dag is nog
niet definitief
verloren
alles wacht
hoelang nog
hangt een prooi
aan vloeibare
gestolde zijde
de vogel
vindt een tak
de gans zoekt
het water
hoelang nog
klampt hij zich
vast aan het
brekend licht
de zon zakt
in de kruinen
van de bomen…
Dunne gordijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het is windstil
Plastic water in het kanaal
Ik eet bij mijn moeder
Onderweg naar huis
talm ik op het kruispunt
Mijn kamers zijn zo leeg
en jij woont hier vlakbij
Ik kan naar je toegaan
en toch kan dat niet
Achter de dunne gordijnen
leeft de straat, de stad
Niemand ziet mij
Ik zou liefdesbrieven willen
lezen van jou, ontboezemingen…
te pas en te onpas
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 waarom dat water vervuilen ?
hand in hand kan er veel veranderen
wanneer stoppen uiteindelijk
die verschillende zuilen,
wanneer geeft eendracht meer macht,
die vrede geeft en kracht…
te pas en te onpas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 waarom dat water vervuilen ?
hand in hand kan er veel veranderen
wanneer stoppen uiteindelijk
die verschillende zuilen,
wanneer geeft eendracht meer macht,
die vrede geeft en kracht…
ballade voor een dagvlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
460 vertel me, wat is dat toch
het idee om eerder te gaan
te beseffen uit vrije wil
terwijl we boven water staan
je klinkt zo vrolijk en blij
ooit had je veel te verstouwen
en was je zoveel banger
nu leef je in blind vertrouwen
je dacht nog
er is een lange weg te gaan
maar sta er niet bij stil
om als enige na te bestaan
want wie is werkelijk…
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 we hebben
de bomen
geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen…
Geenigma
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
550 Prozaïsche beuzelarijen
op ten cc sterk water gezet
doorstaan hier niet
de toetssteen
der guru's en heilige
zegepralende redemeesters
normaliter
op de elitair
vocaliserende volièrezangers
en franse l de behangers na
althans wat deze
matineuze jongeheer betreft
zolang duimelottina
j ganzen geen roet
in de dagelijkse…
Pasen (morgen, vanavond eigenlijk al)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
408 Plots welt er iets van vreugde op
als water uit een bron
omdat het leven heerlijk-schoon
weer overnieuw begon
in kersenbloesem stralend wit
die daar te pronken staat
en teken is van 't nieuw begin
dat zich slechts lezen laat
door wie herboren ogen heeft
en luist’ren kan naar al wat leeft.…