20777 resultaten.
Mijn alleroudst verhaal heb ik verzwegen
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.222 Hoe ik als kind,
Jongste van arm gezin, soms, vader blind
Geleidde door het stadje, her en dèr.
Hoe 'k op zijn schouders zat dan, hoog en vèr
Uitkeek, voor hem; voor gracht en stoep gezwind
Waarschuwen moest; en hoe zich vasthield 't kind
Lach-vrezende uit zijn oogjes als gestèr.
Oude geschied'nis door een brief aan 't gloren...…
De Geblindeerde Straat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Voor
Het Onbeminde kind onmogelijk te weten wie
Het nog vertrouwen kan; bij wie het antwoord
Voor zijn nieuwsgierigheid vindt.
De straat blindeert het onbeminde kind,
Dat nog nieuwsgierig van zijn omgeving houdt.
Verdort zijn ziel, omdat zij dood loopt; achter
Haar zonnebril wordt niemand vertrouwd.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Een hemels bewind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
663 koningen uit een ver land
hadden van het Kind gehoord
zagen een vreemde ster
die het heelal had verstoord
ze togen op hun kamelen
droegen kostbare kleren en juwelen
brachten goud,wierook en mirre naar het Kind
op aarde heerste nu een Hemels bewind...…
Corona Moederdag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Moeders die continu klagen
over de chaos van een gezin
en die graag etaleren dat ze
hun kind ‘achter het behang willen plakken’.
Maar kinderen zijn voor mij
het mooiste geschenk.
Ik heb het heel goed beseft in
deze tijd van corona.…
Emoties
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
297 Dat ik steeds wil
wil begrijpen
hoe en waarom
iemand denkt, voelt en doet
zoals hij doet,
me meet, wik en weeg
zou ik dit ook…
Bijvoorbeeld een eiceldonatie
en dat die kinderen
in mijn stad wonen
ze tegen kan komen,
de gelijkenis zou zien.
En of ik een nier zou afgeven
ja, voor mijn kinderen.…
Lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 op een brug,
waarop het beeld
van een moeder en kind
dat je ooit fotografeerde
en jij loopt achter de kinderwagen
Je filmt het kind slapend in de wagen,
‘t groen van de wilg uitbundig hangend,
aan de waterkant
hoentjes met kleintjes, witte ganzen,
en een kletterende, spetterende
fontein…
Met sierlijke trotse lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
195 met sierlijke trotse lijnen
(Het gebedenboek ‘De Katholiek’)
met sierlijke, trotse lijnen
liet zij haar eerste kind
in het gebedenboek verschijnen…
een jonge vrouw…
een zoon
zij schreef:
‘Franciscus Gerardus Caners is
in den morgen van den 21 april
om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’…
steeds weer een kind
dat zij schreef
achter…
GRIJS
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.041 De wereld is zo klein geworden
het zicht wordt kleiner dan klein
opgesloten in treurige herinneringen
het hart dat huilt van doorstane pijn.
Bitter zijn de tranen die ik proef
herinneringen aan voorbije jaren
het hart oneindig leeg en droef
zal morgen weer de lucht doen klaren.…
JUNIORENLEED
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.323 De kleine keeper in het grote doel
werd nog 7 maal gepasseerd
en toen, in het algemeen strijdgewoel
is hij hem heel stilletjes gesmeerd.…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
De grote wereld
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.161 Ik was klein heel klein
Bijna net zo groot
Als de anderen.
Ik ontsteeg mijzelf
En keek neer op mijn lichaam.
Ik was nog maar acht
Maar eigenlijk wist ik alles al.
En nu ben ik helaas
De helft daarvan vergeten…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 We zijn op ‘n koers
Die de wind
Voor ons bepaalt
We zijn jaloers
Op die wind
Ze verhaalt
Van ‘n vrijheid
Die bij onszelf
Nooit is ingedaald
Als de vrucht
Van onze schoot
Maken we groot
Wat klein hoort
Vergeten we subiet
Het kleine
Dat groot mag zijn
Slepen ons voort
Blijven grijpen
In die wind
Om toch
Steeds weer
In gebakken lucht…
Hartendiefjes
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.566 Zachte, kleine armpjes om haar heen..
zeggen haar, jij bent nooit alleen.
Zachte kleine lipjes op haar mond..
kussen zo'n intens verbond.
Twee paar.. kinderogen..nog zo puur..
trouw kijkend over, zelfs, de hoogste muur.
Zoete woordjes, zo lief en oprecht.
"Hartendiefjes"...zegt zij liefjes...
"hier is mijn hart"..…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Van het leven
Verloren heb ik
Van kleins af aan
In een welhaast
Onzichtbaar klein hoekje
Gestaan, voor mijn
Leven gestreden met
Meer dan dat leven
Van mij vragen kon
En mezelf driedubbel
Een slag in de
Rondte gewerkt
Met maar één doel
Om de mens met wie
Ik werkte vóór alles
Als mens het beste
Te wensen - 't was
Duidelijk…
The Netherlands Second
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
851 We hebben Trump eens laten zien wat ons klein land vermag
Want klein maar dapper strijden wij zoals hij nog nooit zag!…
Één avond de kerk te vol...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
573 Maar die arme mensen
met die kleine jongen
kunnen er niet bij,
daarvoor is geen plaatsje meer.…
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 pad
in klein bezig zijn
wordt lente zomer onder
handen van deze dromer…
Één avond, de kerk te vol
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
481 Maar die arme mensen
met die kleine jongen
kunnen er niet bij,
daarvoor is geen plaatsje meer.…
*
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 In beide kleine
handpalmen omsloten.
Hoe je het warm blies.
Maar niet voor jezelf zou zorgen.
Dacht je nog aan zijn woorden?
Op de dorpskermis.
Een glimmende ballon aan een touwtje.
In je kleine hand.
"Niet loslaten."
Want je liet alles los.
Ook nu.
Op het hoogste verdiep.
Je hielen op de overloop.…
Waar niemand het ziet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 De kleine breuken.
De vragen die blijven hangen.
De blik in de spiegel
die je liever ontwijkt.
Het zijn die kleine dingen
die vastklampen
aan de rand van je gedachten:
twijfel,
schuld,
oud zeer dat nooit
zijn naam is kwijtgeraakt.
Maar de echte confrontatie
zit dieper.
Kleiner.
Dichterbij.
En die
doet het meeste pijn.…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 kleine erupties in een zee van tijd.…
ik liet je gaan
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
3.413 we liepen jaren
hand in hand
kinderen aan de ene
ik aan de andere kant
ik liet je gaan
jij liet me lopen
vrijblijvend was het nooit
er bleef steeds iets te hopen
wij komen
langzaam op onze plek
de kinderen hebben ruim
voldoende aan hun eigen stek
het hopen heeft gefaald
verwachtingen niet uitgekomen
de rekening wordt nu betaald…
heimwee
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.231 heimwee naar vroeger
even weer kind zijn
zorgeloos
genieten
heimwee naar vroeger
lange zomers
strenge winters
bergen sneeuw
genieten
heimwee naar vroeger
lange vakanties
dagen zwemmen
uren lopen
in de bossen
genieten
heimwee naar vroeger
mooie herinnering
ik wil geen kind zijn
ik ben blij
met het heden
soms met zorgen
maar…
Ze mist hem zo....
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
3.034 Ze heeft gelijk, want al heeft ze kinderen,
die kunnen nooit vervangen, wat hij voor haar
was...
Haar maatje, haar echtgenoot, de vader van hun
kinderen, hij is er niet meer.
Ze zit bijna de hele dag alleen met als
enig verschil, dat de afstandbediening van
de t.v. nu bij háár ligt...…
verboden liefde
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.967 Bij het kijken in de ogen van ons kind…
een lach die krult
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 ik zie je
kind op kind
de lange genenrij
waarin jij eindelijk
bestemming vindt
nog zorgen handen voor
generatieslang verbanden
maar eigen zijn is weer je
lach die krult naar foto's
uit heden en een lang verleden
je eerste vloeiend spreken
zonder woorden en ogen
die nog hemelen pas uit de
warme schoot in jouw uitverkoren
is…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
Zes benen
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
495 .
-------------------------------------------
Het ouderpaar had eerst niks in de gaten,
Toch was hun kind bepaald niet heel gewoon:
Er zaten liefst zes benen aan hun zoon,
Hun kind had een surplus aan ledematen.
Wacht even met het snijden in zo’n spruit,
Hij kan er nou nog elke kant mee uit.…
Kleinkind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.133 Het kind werd vader
zorgend voor zijn eigen kind
en hoor mijn eigen woorden
ze komen uit zijn mond
als of er nooit verleden
maar toekomst slechts bestond.…