8110 resultaten.
Australian nuts
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
594 Ik kreeg een doosje vol natuur
impressie van het eerste uur:
wel elf gewelfde elfenoren
toetertjes om mee te horen
bosje bollen in de knop
een halve bal met ster erop
onduidelijke dingetjes
met vlakjes en met ringetjes
nootje met een diepe ziel
een schelpje dat ertussen viel
een lieflijk minidroogboeketje
en een soort alpinopetje
De…
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
626 Oosterpark
hemelsbreed
niet ver van
mijn huis toen
ik er rondjes
rende met B
langs het OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk…
China op de fiets
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
961 "Wil je oversteken naar het grooe plein
of achterop de fiets bij mij"
Mijn gedachten denken wat een ijzer schroothoop
of om de hoek misschien de opiumdood
Ik kies natuurlijk voor mijn vrijheid
en we lachen naar elkaar van blijheid.
Deze mensen glimlachend met een rood hart
zo vriendelijk mysterieus en toch keihard.…
In hun droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.387 in zijn droom
heb ik je honderd malen
zo liefgehad
hier heb ik jaren op gewacht
sprak zij
terwijl zij zacht
zijn slapen kuste
in mijn droom
wist ik al lang
hoe ik je zou beminnen
we pasten naadloos in elkaar
en voegden ons natuurlijk
als was het in onszelf
ze kuste hem heel vastberaden
vol hartstocht op zijn warme mond
toen nog…
Invitro
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.000 kunstmatig moet het niet, natuurlijk is het wel
spannend ongelooflijk, telkens weer en weer
vrijen op bevel, kan het nog wel
doe je ding alleen, toch nog samen met ons twee
spannend ongelooflijk, telkens weer en weer
knuffelen met elkaar, nog zo’n gebaar
hormonen slingeren zich rond, juiste spuit dit moment
spannend ongelooflijk, telkens…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 Donkere wolken jagen de aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid…
schoenen zonder veters
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
12.306 ik heb de dood ontmoet
een vriendelijke man
bril en witte jas
de geleerde titels
las ik op de rekening
van later pas
maar dat terzijde
zijn hand was droog
de mijne klam
hij zei... waarvan
ik keek hem aan
dacht daar zo het mijne
van, zag ineens mijn
schoenen zonder veters
natuurlijk hoor
ik bij betweters
hij gaf mij bloemen
ik…
verwachting
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
842 vroeg
en slechts in mijn gedachten
ik weet het
maar
als het weer zo zal zijn
dat mijn neusvleugels
weer trillen van van zuivere
grasgroene aroma
waar de sfeer van gouden
verwachtingen
de huidige grijze dagen
grijze mensen
mistig voelen
mij dit alles doen vergeten
ja dan, ja dan, stel ik me voor
geopende doeken
van puur natuurlijk…
Mijn Valentijn
hartenkreet
3.7 met 46 stemmen
6.287 Met jou, m'n lief, aan m'n zij
is het leven een avontuur
je maakt me vrolijk en blij
we genieten bij maanlicht
van een glas wijn
gaan op in de natuur
slenteren langs het strand
je veegt 'n traan van m'n gezicht
pakt liefdevol mijn hand
ik aanbid je, wil de jouwe zijn
als het even kon
reisde ik met je mee
naar de einder, naar de zon
ik blijf…
Kreatie.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.049 Als ik s’avonds in de lucht hang
En verguld in de verte verdwijn
Mijn kleur laat ik achter
Als een bloedspoor op alles
Ik heb dit eerder gedaan
Zo heb ik de ogen gemaakt
Waarmee jij me nu zien kunt
En het water waarin jij bent geboren
Een vis van een ding, zonder armen en benen
Tot de ochtend waarop je aan land kroop
Waar de natuur voor…
groende je het blauw
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
650 natuurlijk groende
je het blauw
in ruimte en het zicht
de aarde in een flits
jou deerde nooit de kou
jij kon bloeien
altijd groeien
in de liefde die
je wist en nee jij
hebt je nooit vergist
het was vertrouwen
waar jij huizen
mee hebt kunnen bouwen
zon en maan zijn
mijn getuigen
zij kennen ons
in dag en nacht
ook…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 staat aan de halte
bij je moeder en je zusjes,
je broertje en je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje
ijsprinses op een zomerse dag
actrice van nature…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen
en fluiten doen zij op hun best;
doch de natuur kan dat niets schelen
zij stuurt -hoe wreed- de vogelpest.…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
819 Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen,
fluiten doen zij op hun best;
de natuur kan dat niets schelen
wreed stuurt zij de vogelpest.…
What goes up must come down
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.636 Natuurlijk was het koud
en iedereen was op tijd.
Er werd gesproken
over recht en over krom,
het woord waarom
lag ons zwaar op de maag.
Het was gaan waaien, die dag,
alles kwam met geweld
naar beneden
Zo leek de cirkel rond
op de natte grond.…
MEISJE...
poëzie
3.4 met 24 stemmen
5.205 ‘k Wou je zeggen dat ik –
dat ik van je hou, -
En dan wou ik schatje –
dat je - nou dat jij -
Nou - natuurlijk dat je -
dat je hield van mij, -
En dan wou ‘k je als je -
als je van me houdt -
Zoenen in jouw halsje -
als je ’t hebben woudt, -
En dan, nou dan dee ik -
dee ik ’t overal -
En dan dee ik - nee ik -
dee ik niemendal!…
Virtuele vraag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 eigenlijk had ik 't je al langer willen vragen
het gaat over die kruisjes
bij een groet
natuurlijk ga je me nu zeggen
dat die te maken hebben
met het uiten van genegenheid
of virtuele vriendschap
of kortweg laten blijken
dat iemand je iets doet
en ik, ik neem het dankbaar aan
stel me dan voor
hoe oog in oog met jou
de "omgangsvormen"wel…
Minziek
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
558 Jij nam me mee
die eerste keer
aan houten hand
invoelend de natuur
versmalde jij mijn ratio
naar pril gevoel en grijze lente
en zij, met haar kromme bewegingen
een beetje vochtig in haar trillingen
bracht me weer thuis, bij het haardvuur
waar haar gevoelens de bovennatuur hadden
en samen in deze onvoorspelde liefde
hadden wij…
Bloemen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
759 Bloemen geven afwisseling in de natuur
Vormen en kleuren in verscheidenheid
Prachtig, een paradijselijke heerlijkheid
Het is zo verwonderlijk, zo heel puur.
God laat de bloemen groeien en bloeien
Geniet van deze geweldige bloemenzee
Geniet er van en wees er gelukkig mee
Bloemen, steeds blijven ze mij boeien.…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel dat
God bestaat, bevrijdt Hij
me uit die stilstand, doet
Hij het licht aan, een lamp-
je om licht in de duisternis
te maken, een spaarlamp
met eeuwigheidswaarde....…
Hermetisch licht,
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
460 vale licht nog nat van lang -
gerekte nachten, verraaien zich
in aanjagend geluid, massale
zwermen, niet één gelijk, blijven
het onvoorspelbare kraaien,
verwensen zij zich de morgen toe,
met snavels die in het duister zijn
geslepen, als heren van een laatste
stoet, begroet de kleren waarin het
hermetisch licht de zon wil paaien,
natuur…
Schone schijn
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
821 Want een oplossing is het natuurlijk niet
Haar lachende gezicht
verbloemt enkel haar verdriet.
Ergens is het ook wel triest,
dat meisje daar, zo bang voor haar geluk.
Want alles wat goed gaat,
kan ook zo gemakkelijk weer stuk.
Om haar veiligheid te waarborgen
bouwde ze een muurtje om zich heen.…
Handpalm.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
974 De handpalm van de wereld
fijngeknepen door de goden en
het geweten en met tranen overgoten,
ongrijpbaar als onvrijwillig zaad,
de doden door de uitgestrekte
vingers vloeien, gedijt de nood als
verrader in een machteloze strijd tegen
menselijk willekeur en z ’n voorspelbare
natuur.…
new age
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
575 Klaar
om zichzelf te overwinnen
en natuurlijk de wind nog.
Hoe kan hij die vergeten?…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de rust en de natuur…
vriendschap is zo ontzettend mooi
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.646 De leegte die er was ontstaan werd gevuld
Door deze vriendschap, zo puur in deze natuur
Hoe kon ik op iemand bouwen die mijn vriend
Niet wilde zijn, want die gedachte in het verleden
Speelde telkens in mijn hoofd het zelfde liedje af.…
Water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
974 Het is overal
geeft leven
neemt het
het doet veel
dingen goed
maar ook slechte
dingen
de mens
de natuur
Het reinigt
verlost van zorgen
was fouten weg
vergeeft
wast de lei
een nieuwe begin
zonder verleden
Spiegelt
De buitenkant
niet wat
binnen in verstopt
zit
en niet weggewassen
kan worden
De nieuwe hoop
die komt
en helpt…
hoe jij honing schraapte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
517 de smalle gang herleeft nu een nieuw
jaargetijde zich kleedt naar de wens
van de natuur, zo ook is het handvest
dat door jou geschreven mijn kraag
kreukelt zodra het donker
bij het avondeten aanschuift
het licht op een zacht pitje, het bleekje
ondergewaardeerd toont toch de trots
waarop ik heb gelegen en ik ken mijn weg
in het duister…
Ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
711 Gevangen in een eenrichtings
gang van de kringloop aller
dingen, in de herfst van mijn
bestaan; verstand langzaam
de overhand krijgt over de -
primitieve emotie, die zonder
natuurlijk onderhoud verstek
laat gaan; ik m’n herfstig lijf
besla om winterhard ‘n levens
winter te doorstaan; -
besef ik dat de werkvloermens
onderweg…