8617 resultaten.
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 Groet God van mij en vraag aan Hem ongelogen
Die mij adem gaf en het blauw in mijn ogen
Waar is't land waarvan'k door profeten heb gehoord
waar dood door wat leven is verslonden wordt
Is er een gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij…
Waarom is het zo gegaan?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
695 Ook al heb ik zelf nog steeds geen antwoord kunnen vinden op mijn eigen vraag;
"Waarom, waarom, waarom; waarom is het toch zo desastreus gegaan?”
Heel misschien; kan ik namelijk nog steeds niet geloven, dat je dit écht hebt gedaan……
Klaaglied van agnes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 In Plato's ideeën voor burgers
en braven
Klaagt niemand zijn nood over wetten voor slaven
Wie houdt nou van dieven die jatten als raven
Wie heult met de vijand is zich
gaan verlagen
En bezig een kuil voor de ander
te graven
Zo kan ik wel doorgaan met duizendéén vragen
Wie niets weet van cruiseschependamp in de haven
Kijkt ver als…
Ik ben die man
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
601 Ze vragen hoe het voelt.
Ik zeg:
stil.
leeg.
hard.
Maar dat zijn maar woorden.
Wat ik voel
heeft geen naam.
Wat ik mis
past niet in een zin.
Ik droom van hun armen,
hun lach,
hun vragen.
“Papa, kijk.”
Maar er is niets meer om naar te kijken —
behalve de muur,
de klok,
het bed
dat nooit meer slaapt.…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 Ze noemen het persoonlijk herstel -
maar het is eerder een stilte
waarin grote vragen opstaan:
Waarom ik?
Wie ben ik nu?
Waarheen leidt dit pad dat zo anders loopt?
In die vragen schuilt groei.
Niet als rechte lijn,
maar als een kronkelend spoor
waar ieder mens zijn eigen tempo kiest.…
sinds die zwartgalligste nachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 jengablokjes op mijn hoofd gestapeld
lagen vissen slapend in de middagzon
het moment om tot mijzelf te komen
vrolijk te vernaggelen
veracht hoe mooi dat eruitzag
in jouw ogen
waarin het beeld van mij
bollend gespiegeld
ontiegelijk kunstzinnig
op mij overkwam
zoals we over kunst spraken
kan het weleens gebeuren
dat ik door ga vragen…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik schuif mijn stoel wat dichterbij
en stel je toch die andere vraag:
Of je wat water wilt, of rust,
of ik de gordijnen sluiten zal.
Je schudt je hoofd en zoekt mijn hand.
Ik blijf. Dat is voorlopig al.
Dit is een reis die niemand kiest.…
Aangeschoten wild
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.351 Wanneer hij haar laatste moed nu had verdreven
had ze beter meteen om euthanasie kunnen vragen.…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Maar geen beter antwoord
op de vraag waar je vandaan komt
dan beelden van september:
zonlicht over water, torens
in een rode avond en klein
de haven, waar twee geliefden
klinken op het einde van
hun zomer en hun jeugd.
------------------------------------------------
uit: 'De val van verf en roest', 1993.…
Zij ...
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.429 Zij begint de dag zonder vragen
heel haar wezen straalt het uit
zij is een vrouw zonder lagen
koud en kil, geeft geen geluid
Zij roept de morgen stil binnen
verscheurt de afgelopen nacht
zij houdt van hem, zonder beminnen
krijt woordloos om stille kracht
Zij zal de middag niet meer voelen
zoekt voorbij de zon naar een regenboog
zij ziet…
Na gisteren .....
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
854 Fluister zacht letters
langs ooit gesproken
zinnen, lees vragen
in mijn ogen, rimpel
de lach weer langs
mijn verbeten mond
raak mijn lippen even
teder aan, teken dan
een lijntje golvende
liefde langs vochtige
strepen verdriet, haal
zwart uit mijn woorden
schrijf wit tussen regels,
waar een nieuw hoofdstuk
de punten overslaat…
TEXTILLIAS
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.056 En hoe ze nu ook vragen, claimen, dreigen,
van China kunnen ze de kleren krijgen.
.....Nieuwsfeit: Een aantal Europese landen vraagt de Europese Unie op te treden tegen de explosief stijgende import van textiel uit China. Tien jaar geleden was het juist Europa dat liberalisering van de wereldhandel wenste (Bron: Gazet van Antwerpen).....…
Volg mij
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.224 Kijk mij aan
Diep in mijn ogen
Blijf daar niet staan
Gekwetst of bedrogen
Ik vraag je mij te volgen
Ondanks al je pijn
Stil water worden golven
En jij zal bij me zijn
Ik zal je leiden
Door je diepste gevoel
Ik zal je bevrijden
Je sturen naar het doel
Zij mij en hoor mij
Volg mij en leef
Zing vrij en dans vrij
En voel dat…
liefste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.260 ik berij je, bevrij je, bevlei je
jij vlijt je om me heen
verroer me in het ontdaan
van je adem, je boeit me
stelt vragen aan ons die ik
ontdek in jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre…
Onrust
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.208 Je binnendringen, ongewenst
Aanrandend, brandend, zonder vraag
Voelt als een ongewenste gift
Tot langzaam het besef dan daagt
Dat ik jou anti-inviteer
En jij daarin uitdaging ziet
Wat ik niet wil, dat deert je niet.
Zodat jij grijnzend elke keer
Mijn hoofd weer splijt, mijn geest verkracht
Totdat ik jou niet had gedacht.…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 Er worden geen vragen gesteld geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam…
we sluiten zo vaak kort
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
802 gaat steeds meer buitenspelen
maar jouw volwassenheid
houdt angstig nog de teugels kort
dat is wat schort in samen
weer de wereld gaan beleven
we sluiten zo vaak kort
omdat die spanning
geen verdriet verstaat
geen begrijpen draagt
van mensen zo dichtbij elkaar
die enkel blijheid willen zien
die op gezichten straalt
in die intense vraag…
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens blik weg gleed
in het glazig avondkleed van de gracht
niet wetend of daar de schoonheid dreef
of in zijn hoofd
en dat je zou vragen…
Aandacht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.896 Soms heel soms baalde ik ook wel
van het feit, dat ze wéér om aandacht
kwamen vragen.
Zei dan automatisch... straks,
ik heb even geen tijd, om het
vervolgens te laten vervagen.
Als bleek dat ik "straks" écht
vergeten was, en er véél later pas
weer aan dacht,
ja, dan kon ik me bést schuldig
voelen.…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 '
vraag jij
bedeesd maar met overtuiging
dat hij komen zal; desnoods
om slechts je vale karkas op te laden.
's Avonds in een najaarsstorm
hoor je het fluiten in aantocht
en, terwijl je naar de rand loopt,
het dampende stampen der wielen.
Ooit dacht ik dat je was ingestapt,
meegevoerd in die verlossende mist.…
Beterweter
hartenkreet
4.3 met 48 stemmen
1.971 Een vraag in de lucht van ether
Alle onderzoeken al meegemaakt
Voel ik me nu een betweter
Doktoren twijfelden aan mijn lijf
Waarom ik, snik ik bij elke thermometer
Hoeveel jaar nog, drie, vier of vijf?
Elke arts is toch een beterweter?…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie
stilte zwijgt in mededogen
je ogen vragen…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 je handen vragen
meer dan ik kan dragen
je mompelt zacht
een dank je wel
maar je ogen kijken weg
zien het land verdrogen
de woestijn had niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument…
Ik Staak!
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.656 Is de computer bezet
kijk ik uit armoe teevee
vragen ze "vindt je dát leuk"?
zeg ik heel gedwee "nee".
Ben te toegeeflijk, te slap
kom niet op voor mezelf
ga nu gillen en staak
voor ik het onderspit delf.…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar zwart gemaakt
je onschuld zonder vragen…
Blind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Pijn
In mijn ziel
Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Meer dan lief
Vul je mijn hart
Met verdriet
Verwarring
En smart
Begrijpen doe ik niet
Ik vraag om warmte
Je geeft me kou
Desondanks
Is er soms hoop
En vrees
Maar het vervaagt…
waarom...
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.914 Als ik naar je kijk
ontwijk je mijn blik
Als ik je iets vraag
Zie ik dat je schrikt
Je probeert me te ontwijken
Waarom wil je me niet aan kijken?
Waarom doe je alsof je me niet kent
Alsof we vreemden zijn voor elkaar
Het is net alsof je jezelf niet meer bent.…
hoe ik van je hou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.991 over ruwe huid
glijdt de hand,
ontdaan van gevoel,
naar nieuwe vragen
een woord dat stuit
op koppig verstand
in een vieze poel
van dode dagen
zoeken naar licht
in donker verlangen
maar alles blijft koud
en leven hoeft niet
alweer een gedicht
door ogen gevangen
verre van eenvoud
van knagend verdriet
tijd om te laten
wat weg…
we zijn in de hemel geweest
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.551 je klampte aan
vleugels vluchtten
richting horizon
de tijd voorbij
die nooit begon
een eerste klapwiek
en de lucht ging dragen
een opgaan zonder vragen
zo lang gewacht op de
bevrijding van de nacht
we raakten ijlte en de rust
om samen te gaan praten
wisten van elkaar de scherpte
om te raken, kozen woorden
die weer liefde maakten…