Alle inzendingen over psychologie

6044 resultaten.

Sorteren op:

vuurvogel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
assepoester veegt en veegt alle as veegt ze bij elkaar hier en daar ligt een donzig veertje uit een ver verleden zacht wit kwetsbaar vermengd met zwarte as zachte as witte aarde kwetsbaar wordt kracht nu het vuur gedoofd is kan de vogel herrijzen deze keer geen struisvogel maar een adelaar die vliegen kan…

De grijsaard, de man, het kind

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het kind pakt vol vertrouwen De hand van de man, de grijsaard Die zijn vader is, Of zijn opa, Dat maakt ook niet Zoveel uit, wat telt Is de onvoorwaardelijke liefde Van de mens wiens adem hij kent Als was het zijn eigen adem, Die net als hij een mens is Die Adam heet, een mens die door De adem geschapen is…

Plein

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
Hier in de ruimte om ons heen in lege stilte van gebarentaal een prullenbak met conversatie de vogel met een oud verhaal en kale kruimels voor de natie in laatste regen van de dag een druppel die om aandacht vraagt gedachten aan een serene brief een plein om even alleen te zijn wat doemgedachten voor de variatie.…
mobar14 februari 2016Lees meer >

Later

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Later bestaat niet meer Het boek dat ik Nog schrijven zou Is er nooit gekomen Plannen zijn dromen Geworden, gedroomd Maar niet bewaarheid, Later bestaat niet meer Alleen het nu nog Alleen het moment Waarin we leven Vanuit een wijd besef Vanuit een wij besef Waarin we nooit Meer alleen zijn Nooit meer samen alleen…

mensenkudde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
de dichte sluier van 't omfloerst verstand zweeft tussen ons en de realiteit als 'n wolk van stof die zonder onderscheid de wereld overdekt met 'n laagje zand niet buiten, maar van binnen zit een wants die ons verveeld maakt, moe en tweedehands de chocoladekoppen van de krant die honderdduizend keer voor de klandizie gedrukt zijn, overschreeuwen…
Ton Hettema16 februari 2016Lees meer >

Alicia, ook dit is wonderland

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
nadat ze onrustig geslapen had, werd ze wakker en zag een heerlijke kop dampende koffie voor zich staan. ze nam een flinke teug en….. ze kromp ineen ze kromp en bleef krimpen tot ze nog kleiner dan klein duimpje…. Aha sprak het konijn dat plotseling naast haar stond hoogmoed komt ten val wij zien mensen graag krimpen die…

Deelgenoot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Die met verblindend licht Het duister splijt in Gelijke delen en Ons het licht uitdeelt Ons deelgenoot maakt Van het eeuwig vergezicht…

levens

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
dit leven voelt als vijf levens en is nog niet voorbij er komen er nog vier, misschien wel vijf nog bij en samen met de levens van vóór dit leven en de levens van hier nog na, wordt dat een hele brij ik vertrouw erop dat mijn ziel de weg weet dan kom ik vanzelf ooit thuis bij mij…

de reiziger en ik

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 627
zo draag ik schelpen achteruit een zelfduel met geruis in oren wie hoort het waaien het zand dat in een laatste dag- gezicht valt het eiland langs mijn voeten gekneld tussen stenen meeuwen schreeuwen op natte vlekken schreien om de vuurtoren die langzaam uitdooft overspoeld door ijle woorden…

Binnenmond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
De binnenmond ratelt En spatelt, tatelt En watelt, laat de bewoner Geen seconde met rust Binnenlippen bewegen Koortsachtig om het Onzegbare te zeggen De buitenmond zegt niets Hij vertrekt geen spier…

Zelfbevrijding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Wie zijn leven als een reis aanvaardt. De grens van plaats en tijd kan overschrijden. Wie zijn blik in vrijheid op beschaving richt; en zo bekomt wat een mens in wijsheid vergaart; die zal zichzelf kunnen bevrijden. Wie zijn leven als een reis aanvaardt. Wie uit angst nimmer een avontuur zal mijden. Wie zijn handelen paart aan het gezond…

Een hoge hoed met laatjes

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Mijn geheugen is een vergiet, Het is zo lek als een mandje Of je het nou Wil geloven of niet Altijd als ik het nodig heb Laat het me in de steek, Dan is het er gewoon niet - Als volgt heb ik mijn probleem Voorgoed opgelost: Een hoge hoed draag ik sinds kort, Onderverdeeld in ontelbare laatjes Met daarin mijn verleden In beelden…

Hangplekken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Ouden van dagen Die maar wat graag In het winkelcentrum Hangen met hun rollators En hun snedige commentaar Op voorbij lopende knappe Dames die op jacht zijn Naar hun dagelijkse inkopen - Buiten het overdekte Winkelgebied hangen De jongeren met hun Brommers en hun blikje bier Niemand die echt blij met hen is - Slechts één…

Begeerte.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.269
Kom hier, mijn goêlijk knaapje! ‘Wat wilt, wat vordert gij?’ Hoe wordt gij toch geheten? ‘Begeerte noemt men mij.’ Wanneer werd gij geboren? ‘In Lentes rijkste pracht.’ En wie, wie was uw Moeder? ‘Zij heet Verbeeldingskracht.’ Wie was uw Voedsteresse? ‘De dartelende Jeugd.’ Waarmee zijt ge opgetogen? ‘Met zuchtjens vol geneugt…

Adem

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik heb mezelf Niet gemaakt, Mezelf de adem Niet gegeven, 't Is de wind die Me heeft aangeraakt, Die mijn adem Elke nieuwe dag Doet leven…

Valse praatjesmakers

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
Als bij een wankel spookschip op de Grote Oceaan klimmen gedrochten aan boord voor het nog verder uithollen van mijn bestaan Of ik nou naar het vooronder of naar het kraaienest glip, ze worden nergens door gestoord, als aasgieren pikken ze toe, tot mijn laatste stukje verzet Ze sollen met me, al ben ik hondsmoe, hun kwaadaardig sadisme…

Ik adem het licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Ik adem het licht De lucht glijdt Langs mijn gezicht Mijn voeten komen Los van de grond Die me met alle macht Wil ketenen met haar Grijpgrage tentakels Ik zweef, en leef eindelijk In het moment…

Bruggen zeven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Omdat het niet om status gaat nu we telkens naakt staan in de liefde en onze namen in duinzand verliezen het is een vorm van eenzaamheid niet al het materiële overboord het schip zal niet in woorden stranden een gedachte door tijd te snel ingezet maar als een gebrek gebleven bij het beleven van kleine eenvoud die naar adem snakt in niets…
mobar24 februari 2016Lees meer >

's nachts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de maan, slechts als een kleine sikkel, sluimert in haar glimlach tussen talloos twinkelend vertier hier, op deze koude aarde ligt het water onder vorst de bomen hebben zich teruggetrokken in hun schaduw, met schorsen als een harde korst op eeuwenoude wonden maar daaronder kruipt het leven zevenspikkelig omhoog gevangen door een wrange…
switi lobi24 februari 2016Lees meer >

Litteken-Nederlands

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Je staat voor me Getekend door de tijd Je littekens helder En overduidelijk In je armen gekrast - Was het de tijd Of toch je zielenpijn Die ze daarin heeft gekerfd, Zichtbaar bewijs van je lijdenslast? 'k Probeer je tekens Te ontcijferen - maar het Lezen lukt me niet, Zelfs in spiegelschrift Verbergen ze een geheim,…

opstanding

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
onder de oude herfst beweegt al nieuwe lente, spaarzaam krijgt gestorven blad een glinstering vol kleur dwars doorheen de broze nerven verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al en laten mensen glanzen het geeft niet dat het koud is de treurzin van de kortste dag verlangt niet meer…
switi lobi27 februari 2016Lees meer >

wachten bij de boom

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen langs de stam sterk zijn zoals het witte, diepe meer dat herinnering draagt tot op grote hoogte mocht ik maar, kon ik maar de taal van het water spreken mij kleden in deze armen van stilte wanneer alles lijkt te draaien de nacht uit mijn mond nemen, elke dag in het donker mocht ik maar…

Wiekentgeweld

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
Blikjes liggen Half leeg gezopen Zich te koesteren In de zondagochtendzon, In de nog maagdelijk Groene berm hebben ze Alle ruimte Om op te vallen - Een eindje verder Ligt een half leeg Gezopen wijnfles Waar de geest is uitgekropen Van de zombie die Met het glas Zijn eigen ziel Vannacht Op de schroothoop Heeft gegooid…

Oorlog in dit hoofd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Het is oorlog In dit hoofd, Onbekende, Ongekende Steden zijn Door onophoudelijk Geweld aan gort geschoten - Tot dit veertje voor Deze voeten landt, En onverwacht De vrede brengt…

Ruggespraak.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Houd jij ook vaak Ruggespraak ? Met de ruggen naar elkaar En dan praten maar Dat loopt bij voorbaat spaak. Om elkaar te willen spreken Moet er aan worden gekeken.…

De lente lokt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
De tijd van dragen Is voorbij - de Rijpheid roept, De vliezen van Het voorjaar staan Op scheuren, De lente lokt…

Vanzelfsprekend...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Wolken komen en gaan, vormen wolkenluchten, die nooit eerder bestonden, of ooit zullen bestaan. Zoals vlammen in open haarden, en golven die branding maken, schijnbaar op elkaar lijken, maar nooit vanzelfsprekend zijn. Zoals gedachten in ons brein, die als wolken binnendrijven, of jagen als verterend vuur. Soms maken ze ons leven mooi…

Een eindeloos rijm?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Bloed klopt in het uurwerk van de mij aangemeten tijd en visioen, het recht rein bronwater te tappen uit een ongeboren geheim, waarin de waarheid drinkbaar wordt uit de hiel en de ziel van de fles en taal, die toegang soms ontzegd zodat ik stilaan verder droom, misschien fataal uiteindelijk wel levensecht als een verse…
Pama3 maart 2016Lees meer >

Wie dan nog

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Als alles leeg is Wie zal dan nog Vervulling geven aan Wat de mens bezielt? De aorta snakt Hortend en stotend Naar adem, Vechtend om leven, Vechtend om lucht…

vergetelheid

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 676
het is negen uur in de ochtend ik schrijf over de eeuwigheid mijn pen sleept langs woorden verzonken in de stilte ik wil geen eind forceren noch een gezicht onthullen dat ver teruggaat naar kinderjaren en enkel op een zwarte bladzijde wakker te krijgen is ergens moet er een land zijn een zacht land, een heel zacht land wie wil…