6044 resultaten.
vuurvogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 assepoester veegt en veegt
alle as veegt ze bij elkaar
hier en daar ligt een donzig veertje
uit een ver verleden
zacht
wit
kwetsbaar
vermengd met zwarte as
zachte as
witte aarde
kwetsbaar wordt kracht
nu het vuur gedoofd is
kan de vogel herrijzen
deze keer geen struisvogel
maar een adelaar
die vliegen kan…
De grijsaard, de man, het kind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
528 Het kind pakt vol vertrouwen
De hand van de man, de grijsaard
Die zijn vader is,
Of zijn opa,
Dat maakt ook niet
Zoveel uit, wat telt
Is de onvoorwaardelijke liefde
Van de mens wiens adem hij kent
Als was het zijn eigen adem,
Die net als hij een mens is
Die Adam heet, een mens die door
De adem geschapen is…
Plein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Hier in de ruimte om ons heen
in lege stilte van gebarentaal
een prullenbak met conversatie
de vogel met een oud verhaal
en kale kruimels voor de natie
in laatste regen van de dag
een druppel die om aandacht vraagt
gedachten aan een serene brief
een plein om even alleen te zijn
wat doemgedachten voor de variatie.…
Later
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Later bestaat niet meer
Het boek dat ik
Nog schrijven zou
Is er nooit gekomen
Plannen zijn dromen
Geworden, gedroomd
Maar niet bewaarheid,
Later bestaat niet meer
Alleen het nu nog
Alleen het moment
Waarin we leven
Vanuit een wijd besef
Vanuit een wij besef
Waarin we nooit
Meer alleen zijn
Nooit meer samen alleen…
mensenkudde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
558 de dichte sluier van 't omfloerst verstand
zweeft tussen ons en de realiteit
als 'n wolk van stof die zonder onderscheid
de wereld overdekt met 'n laagje zand
niet buiten, maar van binnen zit een wants
die ons verveeld maakt, moe en tweedehands
de chocoladekoppen van de krant
die honderdduizend keer voor de klandizie
gedrukt zijn, overschreeuwen…
Alicia, ook dit is wonderland
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
736 nadat ze onrustig geslapen had,
werd ze wakker en zag
een heerlijke kop
dampende koffie
voor zich staan.
ze nam een flinke teug en…..
ze kromp ineen
ze kromp en bleef krimpen
tot ze nog kleiner
dan klein duimpje….
Aha sprak het konijn
dat plotseling naast haar stond
hoogmoed komt ten val
wij zien mensen graag krimpen
die…
Deelgenoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Die met verblindend licht
Het duister splijt in
Gelijke delen en
Ons het licht uitdeelt
Ons deelgenoot maakt
Van het eeuwig vergezicht…
levens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 dit leven voelt
als vijf levens
en is nog
niet voorbij
er komen er nog vier,
misschien wel vijf
nog bij
en samen
met de levens
van vóór dit leven
en de levens
van hier nog na,
wordt dat
een hele brij
ik vertrouw erop
dat mijn ziel
de weg weet
dan kom ik
vanzelf ooit
thuis
bij mij…
de reiziger en ik
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
627 zo draag ik schelpen
achteruit
een zelfduel
met geruis
in oren
wie hoort het waaien
het zand
dat in een laatste dag-
gezicht valt
het eiland langs mijn voeten
gekneld tussen stenen
meeuwen schreeuwen
op natte vlekken
schreien om de vuurtoren
die langzaam uitdooft
overspoeld door ijle woorden…
Binnenmond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 De binnenmond ratelt
En spatelt, tatelt
En watelt, laat de bewoner
Geen seconde met rust
Binnenlippen bewegen
Koortsachtig om het
Onzegbare te zeggen
De buitenmond zegt niets
Hij vertrekt geen spier…
Zelfbevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Wie zijn leven als een reis aanvaardt.
De grens van plaats en tijd kan
overschrijden. Wie zijn blik in vrijheid
op beschaving richt; en zo bekomt wat
een mens in wijsheid vergaart; die zal
zichzelf kunnen bevrijden.
Wie zijn leven als een reis aanvaardt.
Wie uit angst nimmer een avontuur zal
mijden. Wie zijn handelen paart aan
het gezond…
Een hoge hoed met laatjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Mijn geheugen is een vergiet,
Het is zo lek als een mandje
Of je het nou
Wil geloven of niet
Altijd als ik het nodig heb
Laat het me in de steek,
Dan is het er gewoon niet -
Als volgt heb ik mijn probleem
Voorgoed opgelost:
Een hoge hoed draag ik sinds kort,
Onderverdeeld in ontelbare laatjes
Met daarin mijn verleden
In beelden…
Hangplekken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Ouden van dagen
Die maar wat graag
In het winkelcentrum
Hangen met hun rollators
En hun snedige commentaar
Op voorbij lopende knappe
Dames die op jacht zijn
Naar hun dagelijkse inkopen -
Buiten het overdekte
Winkelgebied hangen
De jongeren met hun
Brommers en hun blikje bier
Niemand die echt blij met hen is -
Slechts één…
Begeerte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.269 Kom hier, mijn goêlijk knaapje!
‘Wat wilt, wat vordert gij?’
Hoe wordt gij toch geheten?
‘Begeerte noemt men mij.’
Wanneer werd gij geboren?
‘In Lentes rijkste pracht.’
En wie, wie was uw Moeder?
‘Zij heet Verbeeldingskracht.’
Wie was uw Voedsteresse?
‘De dartelende Jeugd.’
Waarmee zijt ge opgetogen?
‘Met zuchtjens vol geneugt…
Adem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
440 Ik heb mezelf
Niet gemaakt,
Mezelf de adem
Niet gegeven,
't Is de wind die
Me heeft aangeraakt,
Die mijn adem
Elke nieuwe dag
Doet leven…
Valse praatjesmakers
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 Als bij een wankel spookschip
op de Grote Oceaan
klimmen gedrochten aan boord
voor het nog verder
uithollen van mijn bestaan
Of ik nou naar het vooronder
of naar het kraaienest glip,
ze worden nergens door gestoord,
als aasgieren pikken ze toe,
tot mijn laatste stukje verzet
Ze sollen met me, al ben ik hondsmoe,
hun kwaadaardig sadisme…
Ik adem het licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Ik adem het licht
De lucht glijdt
Langs mijn gezicht
Mijn voeten komen
Los van de grond
Die me met alle macht
Wil ketenen met haar
Grijpgrage tentakels
Ik zweef, en leef eindelijk
In het moment…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Omdat het niet om status gaat
nu we telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets…
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de maan, slechts als een kleine sikkel,
sluimert in haar glimlach tussen
talloos twinkelend vertier
hier, op deze koude aarde
ligt het water onder vorst
de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange…
Litteken-Nederlands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Je staat voor me
Getekend door de tijd
Je littekens helder
En overduidelijk
In je armen gekrast -
Was het de tijd
Of toch je zielenpijn
Die ze daarin heeft gekerfd,
Zichtbaar bewijs van je lijdenslast?
'k Probeer je tekens
Te ontcijferen - maar het
Lezen lukt me niet,
Zelfs in spiegelschrift
Verbergen ze een geheim,…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 het is hier dat ik wil kijken, 't klimmen
langs de stam
sterk zijn zoals het witte, diepe meer
dat herinnering draagt
tot op grote hoogte
mocht ik maar, kon ik maar
de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar…
Wiekentgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 Blikjes liggen
Half leeg gezopen
Zich te koesteren
In de zondagochtendzon,
In de nog maagdelijk
Groene berm hebben ze
Alle ruimte
Om op te vallen -
Een eindje verder
Ligt een half leeg
Gezopen wijnfles
Waar de geest is uitgekropen
Van de zombie die
Met het glas
Zijn eigen ziel
Vannacht
Op de schroothoop
Heeft gegooid…
Oorlog in dit hoofd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 Het is oorlog
In dit hoofd,
Onbekende,
Ongekende
Steden zijn
Door onophoudelijk
Geweld aan gort geschoten -
Tot dit veertje voor
Deze voeten landt,
En onverwacht
De vrede brengt…
Ruggespraak.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Houd jij ook vaak
Ruggespraak ?
Met de ruggen naar elkaar
En dan praten maar
Dat loopt bij voorbaat spaak.
Om elkaar te willen spreken
Moet er aan worden gekeken.…
De lente lokt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 De tijd van dragen
Is voorbij - de
Rijpheid roept,
De vliezen van
Het voorjaar staan
Op scheuren,
De lente lokt…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Wolken komen en gaan,
vormen wolkenluchten,
die nooit eerder bestonden,
of ooit zullen bestaan.
Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.
Soms maken ze ons leven mooi…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Bloed klopt in
het uurwerk van de
mij aangemeten tijd
en visioen, het recht
rein bronwater te
tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse…
Wie dan nog
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Als alles leeg is
Wie zal dan nog
Vervulling geven aan
Wat de mens bezielt?
De aorta snakt
Hortend en stotend
Naar adem,
Vechtend om leven,
Vechtend om lucht…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…