7546 resultaten.
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 We hebben
alleen nog maar
een fotootje
van het autootje
nog in zwart-wit
Het was
een autootje
met pit
maar pet:de koeling
De zomerdag
deed ons smelten
de wind
niet meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm…
Machteloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 ieder die
mag bidden en hopen
Op een liefdevoller bestaan
Of is het geloof een waan
Het brengt verschil
En terreur en strijd
Het kan de mens
tegenover elkaar
Doen staan
Daar waar de wereld en de mens zijn onschuld verliest
En haat en geweld
Boven liefde verkiest
Het is tijdloos, zinloos
Tegenover verschillen tussen mens en ras
Zwart…
Lichaam ziel en geest
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
996 zwart hoor ik
gewichten grommen
als ik op het bankje zit
laat mijn spieren
zachtjes brommen
in een soepele lift
niet de grote
confrontatie ga ik aan
bouw alles op in samengaan
wij praten over
cardio en kracht
circulatie en de grenzen
onderhouden zo met
liefde wat we hebben
in dialoog met andere mensen
door sport besef je
wie…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 wij pulseerden wat
zagen toe hoe
zwarte gaten elkaar
radicaal op aten
wisten dat er
nieuwe energie
aan zat te komen ook
wij hadden onze dromen
een paradijselijk heelal
met lange diepzwarte
zwaartekrachtgolven
die ons liefelijk bedolven
ik voelde in de kern
van mijn neutronen
dat ook de rode dwerg
dit ging overkomen
wij spanden…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Je weet dat ze bestaan, de schriele zwarte jongetjes van
een jaar of zeven, acht die tevergeefs aanschuiven
voor een lepel eten.
Je weet het, en dat moet doorgaans volstaan,
je wilt ze niet iedere dag in je gezicht gewreven krijgen.
De aanblik is ondraaglijk.
Je ziet zo’n jongetje en in één klap zie je ze allemaal, ooit.…
Voor Eva
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 De flat was hoog
het donker zwart en diep
daar zocht u de rust en vrede
Het zij u gegund
Lieve lieve Eva
ik vergeet u niet
en heb U opgevangen in mijn hart…
Tal van rituelen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
525 met zwarte lagen
dekten wij ons toe
behalve zij die dat
door branden nog
even wilden vertragen
een lach van
het is mooi geweest
was niet altijd feest maar
wij hebben voor ons werk
gestaan de plicht gedaan
het gaf rust aan
nabestaanden te weten
dat zij die gingen nog
altijd deelden in het fysiek
en geestelijk aanwezig zijn
in…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Veer na veer, vallend
van de vleugels van de duistere
engel die vallend hoogte verliest
boven de nevelige begraafplaats
- vak na vak staken en stenen
Mannen moesten doden
jongens waren bange helden
honger en ziekte deden de rest
Het leven is mager, de borsten
van de meisjes zijn te plat
voor de baby's in hun buik
Tussen de tere zwarte…
Santanova
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 nieuwe, die onder ons is
Ze heeft niets nodig, geeft
alles meteen weer terug
Mensen die hoop geven
ontvangen hoop, mensen vol liefde
krijgen nog meer liefde
de teleurgestelden vertrekken
diep teleurgesteld en agressieve bezoekers
slaat ze neer met hun eigen woede
Wensen en verwensingen ketsen
op haar af, zo vol van alles is ze
een zwarte…
Mijn masker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 gezicht
rood
levend vlees
kijkende ogen
sprekende lippen, mijn mond
lacht jou toe
Driedimensionaal scan jij
mijn masker, je hangt
een veld van registratiepunten
op aan de rode markeringen
bij mijn ogen, neus en kin
De stippen herleid je
tot gevoelens en je kijkt
me begrijpend aan
Vanuit de leegte
van mijn ogen en mond
de zwarte…
Helsteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Lichamen zijn interessant
om te ontdekken in de vakantie
en later terloops uitleg te geven
aan de andere studenten
De boeren kijken zwijgend toe
hoe de mens een dier is
een kikker in het groot
ze malen niet om de wetenschap
Ai, vers bloed, geef me snel
een helsteen, een gladde puntige
om de wond te ontsmetten, weg
te branden tot een groot zwart…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Vlagen wind waaien door mijn hoofd
Van links naar rechts en op en neer
Het duurt erg lang voor het dooft
Maar alsjeblieft, ik wil niet meer
De donder op de achtergrond
De wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is even stil, maar dan een knal
Ik draai, ik woel en lig…
Ik, homo/lesbo, ben populair
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Ik ben populair
Elke dag in het nieuws
Vaak op een vervelende manier
Want ik ben een soort
Nog net geen dier
Maar wel volgens velen
Een dierlijk soort
Ik sta in een rij met
De Jood, de Zigeuner, de Roma
De Zwarte, de Gekleurde
En in bepaalde landen
Ook bij geloofsfundamentalisten
Zelfs met moeder de vrouw
Prooi voor het stierlijk soort…
Tankman
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 -
Dus je staat
En je praat totdat
je wordt weggesleurd
Wit overhemd
Zwarte broek, plastic
boodschappentasje
De vis wordt
duur betaald…
Reiziger bij de droom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 Je staat op uit jouw stilte
in de benauwde binnenkamer
uit het wankele sterfbed
je draagt de modieuze jurk
van jouw hemelse moeder
de buitendeur is een wereld
ver van de zwarte lakens
de twijfel die je hebt getekend
op de muren zonder behang
onzichtbaar blijf je
in jouw verborgen wereld
toen je nog kind was en speelde
heb je…
lange benen en losse tanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
604 De zomerzon heeft lange benen
en werpt lange zwarte palen
achter de bomen vanaf de omslag
aan de pijpen waar ze haar koelte in legt
op het groen tapijt heeft de zon overal
netjes gevouwen broeken liggen wereldwijd
in de zoom van één van haar broeken
vermei ik mij wereldvreemd
verheugd over dit inzicht
in de garderobe van de zon
zie ik hoe…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 in bed lig ik eenzaam te dromen
de nacht legt zwarte schaduwen over mij
de tijd van rozen die nooit meer zal komen
lente en zomer zijn als met een toverstunt voorbij.
in de herfst ontbreekt soms het verlangen
de bloeiende aster is fel en kort van duur.…
Taal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
565 Alles wat ik schreef in zwarte letters.
Dan zwijgt hij weer,
deed alleen wat ik hem vroeg.
Meer hoeft ook niet,
het is voor mij genoeg.
Zo heeft hij mijn gedachten vastgelegd.
Alles wat ik in woorden heb gezegd.
Het is eigenlijk heel bijzonder.
We noemen het dan taal.
Een verzameling klanken,
maar niet voor allemaal.…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 nog gloort
in het blauw
van je ogen
de witte wereld
die zwart omkranst
door tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische…
Een hoge hakkentoon
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
403 zwart zwangerde
de nacht zijn
onverwacht
donkere boodschap
waar stilte
onheilspellend klonk
warmte drukte zijn
eigen dekmantel
nog knipperde de
laatste straatlantaarn
zijn eenzaam licht
tegen de blinde muur
raffelden schoenen
een hoge hakkentoon
op de natte klinkers
van de ongelijke stoep
in een verschrikte
oogopslag werd…
Op een oppermol
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
663 Een oppermol kroop uit zijn hol
en sprak een groots gespeelde rol:
‘We zijn haast zwart, maar leven netjes
door ronde gangen met loketjes
voor veiligheid in eigen grond.
Maar nu maakt iemand het te bont.
Een dickpic, een van forse snit,
ging rond (een echt familie-lid)!…
VRIJ WAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Onze Hemelse Vader
Uw Blijde Boodschap
het Evangelie genaamd
vertelt in de gestalte
van scherpe tegenstellingen
anders gezegd
steeds Wit-Zwart
deze beslistheid
geeft het Woord kracht
om duidelijk verstaan
altijd onthouden te worden
maar zeer vaste denkwijze
geeft dikwijls het gevaar
van bekrompen oordelen
hoe verstaat men de kunst…
Bijdegronds donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 schor krakend
zwaaiden monumentale
kerkdeuren open
voor in het zwart
geklede mensen met
hun hoge hoed
die in stijf raffinement
het publiek verstrakten
tot het ultiem moment
in bijdegronds
donker murmelden
talloze overleden
stemmen over de pijn
aan hun gemankeerde ziel
beroetten walmende
kaarsen het wit graniet
van de zerken uit…
Het Lentekind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
566 Ik ben waar ik ben
en ook wil zijn
ik drink mijn moeder
en adem mijn vader
ik wortel in mijn moeder
en groei in mijn vader
Ik ben in de kracht van
de mooiste tijd van
mijn leven, de lente van
mijn leven, waar ik ben
waar het gras groener is
en waar ik wil blijven
's Nachts is de hemel donker
als de maan zwart is
overdag schijnt de…
De Dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De dood slaat diepe gaten:
alles wat je los moet laten
verdwijnt in een zwart ravijn
waar alleen verdriet en leegte zijn.
De dood slaat diepe gaten.
Het leven neemt ruimte om te dansen
en moet daar vaak voor snoeien.…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…