36197 resultaten.
Lekker langzaam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 langzaam ontwakend
na 'n innig liefdesspel
verzucht ik de zondag
waarin ik jou
en jij mij
op de golven van
mijn ademhaling
rust jouw hoofd
jouw mond lieflijk
tegen mijn borst
vingers spelen zachtjes
door je haren
de tijd speelt tikkertje
met de zon die breeduit lacht
op deze zondag…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
jong
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 ik zat aan het water
in het gras
de wereld lag open
aan mijn blote voeten
een schip voer voorbij
het kleine leven stroomde
met het water mee
ik zag de populieren
een poes miauwde
ik zong een lied
de wind streelde ons
en de zon was warm
ik las nog lang niet
tussen de regels door…
Fries landschap
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.447 Bleef alleen over het rillende riet
en in het weiland de jongen in de verte
die de zon blikkerend in zijn brandglas ving
wat daar gebeurde kan alleen per schilderij
Hoe het weiland opsteeg naar de wolken
graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf
de jongen naar mica geurend, gehurkt
als slagschaduw in het maaiveld verdween.
---------…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Lenteaanhef
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
687 het water spiegelt
de zon ontvlamt zich
vogels negeren de rust
zijn niet te stillen
klanken doen het
ligusterblad trillen
ik kom
tot lente-ideeën
narcissen knikken
hun bol vol kleuren
de eerste hyacint
probeert te geuren
laagjes ijs schetsen de
nog aanwezige wintertijd
wat is toch het geheim
van deze zaligheid……
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Zo leven wij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
484 ik wist de zon
zag zijn licht maar
gaf hem geen groet
liep langs bomen
hoorde de bladeren
negeerde hun groen
ontmoette mensen
ieder was druk met
zichzelf wakker te wensen
zo leven wij
langs elkaar heen
zonder in de wereld te zijn
als wij dit
niet meer missen
is ons unieke voorbij…
Geboortestad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Ik was
weer -even-
in de stad
van mijn geboorte
Het was
weer volop leven
in 'mijn' stad
zon scheen scheutig
De lucht blauw
-'t was mij niet
om het even-
gebouwen groeien er nu
als peppels
tot aan die hemel
de Schepper wordt
-schijnbaar- geevenaard
Door architecten
die naam hebben gemaakt
niet vergeten
willen worden…
Het zuur & zoet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
841 Soms
zijn de druiven zuur
zon
-in schijn-
tussen kleurend en krullend blad
Soms
is het leven duur
niet te krijg
moet je de huid
duur verkopen
Soms
lijkt het leven
als verlopen
de klok
aan slagen voorbij
Soms
proef je pas
het zoet
na lang wachten
is.....te hopen.…
Moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
824 Alles gaat voorbij
De treinen die langsrazen
De koeien die daar grazen
Het leven, jou en mij
De stad, het dorp, de straten
Ooit wordt het stil, verlaten
Terug naar wat ooit was
Van oersoep, water, gas
Naar leven, jou en mij
Treinen razen langs
Koeien in de wei
De zon die onder daalt
Alles gaat voorbij…
Haar dagboek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Geleefd op vruchtbare grond
op de veranda met uitzicht
naar de ondergaande zon
woont de verenigde hartstocht
gevierd bij de open haard
waar de eerste vonk ontstond.
Daar gedetailleerde zinnen
verborgen in haar dagboek
wilt het verleden verbinden
om te blijven samenwonen
met een vergulde glimlach
door intiem te dagdromen.…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 In een zelfverzekerde rentree
verschijnt de zon door
het trapgat van de ochtend.
Ze vertoont zich anders vandaag,
met meer strijd in de geboorte,
scherp van grootmoedige strooilust.
Geen gestolen stiltes onder de hemelstolp,
geen gefluisterde kamergeheimen,
geen kromtaal van ritselende spreekkoren.…
Jouw groene preludes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 jij bloeide muziek
mijn lieflijke
vergeet-me-niet
ik hoorde je groeien
in de border
van mijn tuin
jouw groene
preludes wiegden
harmonieus samenzijn
ik zong in het
ondergaan van zon
mijn kleine aria’s
jij knopte
tonen tot liefde
kleurde refrein
ons afscheid
was stilte met
de melodie van pijn…
Toonhoogte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Bij opkomende zon
ontwaakt zij in silhouet
mijn schaduw van de nacht
die in verlichting over mij waakt.
Met stralen door een kier
glanst zij mijn gezicht
omringt door gezang
wat mij als eerste raakt.
Door herinneringen
klopt hoopvol mijn hart
die haar dynamiek
in een visioen bewaakt.…
Polar Bear Blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 De zon rust boven de horizon.
Buiten lopen drie ijsberen op het ijs,
die radeloos naar voedsel zoeken.
En ik? Ik verlaat mijn warme bed.
De beren zijn hongerig gaan zwemmen,
naar de rand van hun ijzige bestaan.
En wij? Wij zullen morgenochtend,
luxueus ontbijten gaan.…
rustig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 Ondertussen geeft de zon haar
avondrood,
omdat zij overdag, overdadig warmte bood.
Zij daalt af, tot wij de dag kunnen uitwuiven,
om ’s anderendaags weer de dauw van
een nieuwe dag te mogen opsnuiven.…
Heiligenschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
614 een nog onontwaakte libel
roerloos aan een tak
ragfijne vleugels
weerspiegelen de zon
tussen zilveren draden;
rust - naarstige arbeid
na een lange nacht
zelfs de kleinste trilling
ademt schoonheid
van zo dichtbij
en zo onverwacht...…
in balans
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
492 mijn ziel geniet…
van bomen en struiken die
beschermen een vijvergebied
weerspiegelingen verschijnen
door het licht van de zon
echt om rillingen van te krijgen
betoverend mooi, die kleuren
zo stil op het water
ze beroeren een zelden gebeuren
waarachtig, ik sta op… en ik zing en ik dans
ik voel mij zo zalig
perfect met de natuur in……
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
lentejazz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet
zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet
er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed
van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed
dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan
en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
Zonnekolder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
480 rokjesdag, o rokjesdag
dolle dag in Lente
vrouwen willen in rokjes
met hun witte benen
op zo'n dag zijn ze licht-zinnig
winterkleren in de kast
zie het luchtig, lachend lopen
gezichten naar de zOn gekeerd
vandaag een mooie rokjesdag
met vrolijk, zwierig deinen
.…
Klimpartij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Ze klauteren en klimmen
hun benen en armen
zelden stil
Zoeken zich
het hoogste punt, de top
waar zon hen kan verwarmen
hun makker, kameraad
bij deze klim-en klauterpartij
meestal te aanschouwen
in de maand van mei...
Ze klimmen en klauteren
een schouwspel....
in m'n achtertuin
dat ik nimmer missen wil.…
Nadia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 een kind van
het licht
beschadigd
en vermoeid
bidt het bidt
naar de zon
hoe maakt
het kind de
oversteek zonder
de handreiking
van een brug
naar de woorden?…
Eigen weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
791 We kiezen
onze eigen weg
recht of met bochten
We zijn
onbekend, soms
met wat we zochten
We schrikken
terug bij kruising
scherpe bochten
Dé weg
voert ons
naar schone oorden
door zon beschenen
kilte en kou
buitengesloten
Te gek
voor woorden.…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
De rode welle
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 gestaag
golfde energie
middelpuntvliedend
uit jouw bron
het vibrerend
rood raakte alles
als het licht van
de ondergaande zon
er waren geen
obstakels in de
vloed van kracht
die jij ons bracht
warmte kende
eindelijk universele
verbondenheid het
alleen staan was uit
een gepasseerd
station omdat
reizen sindsdien
met de rode…
mijn geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 ik liet je gaan
zomaar alleen
je liet begaan
wist niet waarheen
geen woorden meer
alleen maar spijt
mijn kop doet zeer
een hart dat lijdt
ik voel je nog
maar zie je nooit
een koude oorlog
een zon die dooit
waarom nog klagen
ik ben berooid
in rare dagen
mijn geluk verklooid!…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 In de vijver warm ik mij aan de zon
als een prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…