31571 resultaten.
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.
Geen antwoord op dit troosteloos verwijt
Verzacht wellicht een helderziende zomer.
Want God, waar vinden wij nog onderkomen,
Een deur naar de Rechtvaardigheid?…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Nader je niet in afstand omdat je bij me bent
hier achter die spiegelwand van de horizon
waar we meanderen in straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken…
Exodus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
13.105 Er was een droom van duizend mooie jongens
Op witte paarden rijdend door de nacht
Met wapperende zachtfluwelen kleren
Ze hadden heel het leven in hun macht
De aarde draaide door hun galopperen
En waar zij reden, werd het nooit meer licht.…
Het kerstlicht toont zich genadig voor iedere zondaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Een thuis met vele kamers
waar het wonder woont;
Het kerstlicht zich genadig
voor iedere zondaar toont.…
de zachte dagen van Kerstmis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 waar de wind ook gaat,
gedachten waaien mee
naar ooit en het verheugen op
een witte wens
elk mens is klein in dit geheel
we zetten bomen op
verlichten weer die oude stal (de interval van nu)
ook als het kindje huilt
hij maakt wat harten zachter
waar nog hardheid rond de dagen schuilt
de bombe van toen
sluit stil onze maal - tijd…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 dat is waar je op hoopte
maar het blijkt moeilijk
de toekomst in te vullen
als het verleden
je niet loslaat…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…
Verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Een vreemd antwoord op 'n gewone vraag
bijtend op mijn tong, herhaal ik: waar gaan
we heen vandaag?
Een lege blik is het antwoord, schuchter zegt ze:
moet ik naar het toilet?
Nee lieverd, kom maar.
Ik kan wel huilen, besef is zo groot
dat: waar ze eerst 'zorgde'
ze nu moet worden verzorgd.…
een apart kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 'je bent een apart kind'
zegt de moeder
die het weten kan
hoe moet ze dit kind beschermen
in een wereld waar
anders zijn
niet gewoon is
het kwetsbare kind
waar zij zo voor gevochten heeft
haar het leven te geven
het kind dat als een belofte groeide
in haar moederschoot
hoe kan zij haar beschermen
tegen ziekte…
Jeugdige overmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik bouwde een huis van steen
met één deur en geen ramen
een huis van enkel muren
waar niemand binnen kon gluren.
Ik bouwde een huis van hout
met kieren tussen planken
zonder meubels of bed
zelfs geen ruwe banken.
Ik bouwde een huis van glas
waar doorheen zon kon schijnen
daarvoor een zonneterras
men zei dat ’t overbodig was.…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 met een fijn gevoel
en met heilige overtuiging
geloven in wat de dichter
per ongeluk heeft gezegd
Want als het niet mooi is dan is het
toch altijd nog waar en betrouwbaar
en meer dan van wie ook de stem
van een medemens, bang voor zichzelf.…
Een verlangen dat de droom vervult.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
419 Je ware gezicht te laten zien
zonder dat het nodig is het onder
kunstmatige laagjes te grimeren.
Je bent zo natuurlijk beter en ook dat
went. De kern impliceert de ware mens
die tevreden met zichzelf instemt.
Er zo je gedachten over laten gaan is
het begin van het innerlijk geluk.
Een verlangen dat de droom vervult
gaat nimmer stuk.…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.…
Vrij en verdraagzaam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
606 Daar waar zij samenwerken in
gemeenschapszin of vanuit een
goddelijke inspiratie.
Is er eenheid in verscheidenheid;
en verbondenheid binnen iedere natie.…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 tussen die hoge bomen
Waar na herfst en winter
Weer nieuw blad zal komen.…
Intieme kameraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
637 rivieren vol lust
zee van zilte projectie
daar waar je leefde
veranderde het landschap
was de maanspiegel
alleen in een droom.…
alles wat ik jou kan geven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
674 jij zo gek op bent,
mijn eerlijkheid waar jij zo gek op bent.…
In oogopslag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 amper waar ik was gebleven
natuurlijk een gewone vent
maar eentje die nog niemand
kent in oogopslag en reageren
misschien dat u mijn lach herkent…
tenslotte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 we niet stil
zoals het kloppend hart
dat bleef voorstondig, nageboortig
waar we ook heen gingen…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Daarbuiten begint het
wonen, leggen wegen
afstand uit, zingen banden
over tijd, gaan naar
daar waar engelen
en demonen zorgen
voor sterfelijkheid.
Tot hier nu, tot de dood
waar God zwijgt en kijkt.
Zijn voetvolk strijdt om
zielen. Niemand gaat
verloren. God waagt niet.
Eeuwig branden, eeuwig
loven.…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios in hemels blauw.…
De wachtkamer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Een harde stoel waar ik op zit,
Een van de vele.
Ik had een afspraak,
Maar wie kan dat schelen?
Ik wacht en ik wacht,
Ik ga maar een boekje lezen.
Het moment dat ik geroepen word,
Dat zal zo wel wezen.
Maar ik wacht en ik wacht,
De tijd tikt genadeloos door.
Ik wil het juiste doen,
Maar waar doe ik dat nog voor?…
Oerbron van Leven
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
623 Uit het bloed van
Uw wonden zijn
rozen ontsprongen
die groeien op
groene stengels
van nieuwe hoop
zij bloeien met een
groot hart rood
als Uw liefdesvuur
en voeden zich met
‘t zuiverste water
uit de Oerbron van
alle leven, waar
de witte vlinders
zweven doorheen
het zacht - blauw
van ‘n lentehemel
waar een gouden
paaszon stralend…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.
De port is oud en maakt me roekeloos
toe laat ons nu maar klinken.
Jij heerlijk dier waar ik voor koos,
je vacht zal ik doen blinken.…
Contrabande
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 soms ontspoort
het spel op het
slappe koord in
macabere scenes
waar twijfel danst
aan de rand van
mogelijkheden toont
salto mortale beelden
een korte view
van actie waar reactie
eindigt in de fataliteit
van een nog warm lijk
toch overheerst
de lach realiteit zonder
dit morbide moment
zijn wij onze drivers kwijt
vaak gaat…
Nieuweling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
429 onrust achterlatend
besteeg zij de trap
met een nog nooit
geziene charme en kracht
naar het kickboks domein
waar angst tot stilte maande
dit kon geen nieuweling zijn…
mobieltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 het
ligt en koester het avontuur
dat in jezelf op zoek gaat
naar vindplaatsen
waar iets of niets
blijkt te vinden
het is om het eender, niets
of iets is als de Ark van Noach…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 het kijken
is anders geworden
een intens begrijpen
maar dan zonder woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 geluk
blaast zij de laatste adem uit
om de lange trap te bestijgen
naar het einde van de horizon
waar ons eeuwige rust wacht
op oevers van blijvende rust…