Alle inzendingen

De juiste kleding voelt als een tweede huid. Waarin je je altijd thuis voelt. Waarin door jouw naaktheid, niet onbedoeld, een oprechte waardering van de buitenwereld niet voortijdig wordt onderkoeld. Waarin door die tweede huid het leven de pasvorm lijkt aan te nemen naar een juist formaat. ...

in de avondschemering zie ik de dunne handen haar porseleinen gelaat het onaangeroerde glas de ziel klopt aan bij het sterke hart dat zich niet gewonnen geeft in het uur van de wolf dwaalt mijn hoofd af naar de waan en de werkelijkheid tot ze vervagen tot een dikke grijze brij in d...

Verdomme wat een gekloot Aan de overkant Een despoot Een zielloos figurant in zijn zelf verzonnen soort van autistisch verhaal In al zijn ziekte misschien op de een of andere manier zelfs goed bedoeld Defaitistisch, vernielzuchtig, depressief? Bob Marley verkeerd uitgelegd? (stir it up). W...

geen verweer zonder weerstand overgegeven aan iets dat wel liefde moet zijn tendresse - Zärtlichkeit - tederheid is het betasten van de ziel dat aanvoelt als een vorm van opperste zaligheid devotie haast dat het zoeken naar juiste woorden wellicht overbodig maakt

Een wolf in maatpak, keizer zonder kleren Die muren bouwt en vluchtelingen weert Het ooit zo liberale land onteert De waarheid steeds in leugen doet verkeren De straten stromen vol, men schreeuwt: 'Jij bent Een ongewenst verklaarde president!'

Met een ferme hand maakt hij een tekening en toont deze graag met beide handen en zegt: "Mama, kijk eens wat ik heb gemaakt" mama antwoordt: "Je kan het vent" en de vent verandert in een kerel van een man in de president van de Verenigde Staten van Noord-Amerikia een man, een man ...

Vriendinnetje, het afscheid valt me zwaar Hoe snel en rustig ben je weggegleden Ik heb nog om wat extra tijd gebeden Maar ik verloor het van een engelenschaar Toch word ik iets opmerkelijks gewaar Ik heb het al eens eerder aangesneden Het wordt door atheïsten fel bestreden Maar ik ben jou,...

de nacht is stil en mijmeringen zijn als geboren klinkers, vertrekkensklaar dat is niet erg want ze leiden me naar de oorsprong hoe gelukkig we zijn met man en vrouw het geschonken leven dat meestal perfect begint en, hoe ongeneeslijk het leven ook is, het lichaam reilt en zeilt, van...

bruggen ik heb bewondering voor bruggen hun bogen, hun gekromde ruggen geven aan gleuven en aan kieren aan diepe dalen van rivieren in ons laag gelegen land een zelf gedragen overkant zelfs het betonnen viaduct weet zeker dat het lukt de kruizen van geklonken staal spreken krach...

De vraag Van wel of niet van hoe of wat van als en dan van hoe en waar van nee of ja van ga of kom van niets of alles van hoog naar laag Het antwoord ligt ergens in het midden van het pad naar de weg in de steen die ik raap ergens in het midden Van zoeken en vinden gevonden !

Vannacht werd ik wakker, viel in een diepe slaap, toen dromen weer begon. Wie droomden? Levenden en wie al stierven. Iedereen kan vrij verschijnen. Mijn oude vader kwam tot leven, met mijn jong gebleven moeder. Vannacht. Waar? We zwierven door Parijs, waar we nooit waren geweest. Wan...

Hij claimt een verleden. Jij koestert een bank. Dichtbij een weide. Niks aan de hand. Toch wappert er onrust. Hij stapt naar de rand... Jij denkt: onheilspellend. Hij staart naar zijn land: een eerlijk silhouet. Een teken van verzet! Dan klinken er schoten. Een siddering..., een ake...

ik heb de kopjes op het aanrecht gezet twee kopjes, ééntje zwart en ééntje wit, waar nog een lepeltje in zit met koffieschuim van coffeepads ik zwets ervan ik heb de broodzak weggeruimd kruimels opgevangen, in mijn hand toen weer geleegd en schoongeveegd benedenwinds op meters grind g...

(bij een zelfportret van Emmeline Deane) De pasteltinten druipen als acasiahoning van jouw nog steeds natte schilderdoek uit 1891, waarbij ik als een vis op het droge naar adem snak. Jouw rechterhand met de lange, artistieke vingers staan trots en fier in jouw zijde geplant, terwijl de or...

Druk een sticker en een stempel op het schrift, want misschien is diegene wel geschift!

Er wordt ons zand in de ogen gestrooid geen schepje, een scheepje De brieven post van de overheid de non-antwoorden van Bestuurders Het zijn de kluitjes waarmee je in het riet belandt Je vindt het dagelijks in dagblad of weekkrant met schepen aangevoerd: .....gestrooid zand...

het is twijfel die mij trager maakt in afwachting doet zitten of alles nog wel gaat ik lach naar zon droom lente in een groene waas maar weet mezelf een romantische dwaas nog heb ik niet afgehaakt verbaasd over de snelheid in ontwikkeling en de enorme haast het overzicht is er...

Zo tedere schade als de bloemen vrezen Van zachte regen in de maand van mei, Zo koel en teder heeft uw sterven mij Schade gedaan, die nimmer zal genezen. Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij Kon...

Iets aan de hand bij óns? Dat is gezeur! Verheijen, Leegte, Van den Berg en Weekers Ook Opstelten, Van Rey en Teeven, zekers Van Miltenburg, De Kruif, nu Van der Steur Ze maakten eventjes géén goede beurt Die VVD‘ers zijn toch opgepleurd!

Slaap als een reus slaap als een roos slaap als een reus van een roos reuzeke rozeke zoetekoeksdozeke doe de deur dicht van de doos Ik slaap --------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten'.

Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix Van '(h)arte' gefeliciteerd met het behalen van uw 80ste levensjaar U verstaat de kunst van mooi en moedig ouder worden ook al gaat dat met kunstgrepen U verdient een appeltje, een appeltje van Oranje en als het toch moeilijk wordt gewoon doorbij...

blijf nog even, we hebben onze tijd niet verzadigd doorleef nog even, aan kalenderscheuren voorbij buiten het zicht van de haven, struinend door het kathedrale bos dunner dan gisteren altijd helder als ontluikend avondlicht binnen vaste kaders vanwege vluchtgevaar raam of gan...

De natuur is een speler met kleuren. Speelt in elk seizoen zijn eigen spel. Tovert de kleuren die ook lekker kunnen geuren. Nimmer teleurstellend volgens de regels van zijn spel. De kleuren van bloemen, bomen en vogels; en alle kenmerkende weers- en hemelsignalen aan het firmament. ...

gevangen zat ik, mijn eigen persoonlijkheid verloren, na lang vechten eindelijk vrij, maar mijn emoties zijn alles behalve blij.... nu voel ik mij weer verloren de paniek slaat toe verlang terug na het vertrouwde, wat niet eens te vertouwen was, maar het gevoel van thuis, en mezelf kunnen zi...

Stel je eens voor, dat de mensen ontdekken, wie we werkelijk zijn. Onzekerheid. Stel je eens voor, dat de mensen doorkrijgen, dat we twijfelaars zijn. Winnaars die verliezen. Stel je eens voor wat er gebeurt, wanneer we niet voldoen, aan hun verwachtingen. Wat een opluchting! Niets! ...

Emoties vullen de gedachten, overmannen tezelfdertijd. Stil op 't bed te wachten, Zie de tijd verstrijkt, tergend langzaam, een witte klok, een grijze muur, secondes tikken verder, bewijzen ieder uur, waarin ik verder glijd Bedrukt voel ik mijn bonzend hoofd, het bloed vloeit uit mijn...

aardappelakker ontelbare rijen rechte bedden in de schuine schaduw van zichzelf wachten op het geruisloos scheuren door vermeerderen van één naar elf met gsm en satelliet gepoot in omgewoelde rulle aarde kunstig gevormd tot ruggen het onkruid is voo...

Australië is steeds in mijn gedachten Voor het geval de pleuris hier begint Het wereldtoneel toont thans vreemde krachten Waar mens de medemens niet meer bemint Zoals het wereldbeeld zich nu laat aanzien Is iedereen straks voor iets op de vlucht Aanslagen, bevingen, orkanen misschien ...

gestadig glijdt haar schuit over het water richting andere oever het is maar een oever denkt ze maar elke beweging van de roeispaan voelt als een dolksteek die het verleden eruit wil snijden de pijn doet verdwijnen bij elke slag komt ze dichterbij de verandering de hoop, het geeft haar ...

Oom is bezeten van de scheve kruissteek alle onderwerpen zijn al afgekruist in het bejaardenhuis is hij al verguisd vijf sonnetten gaat men naaien deze week de oudjes vallen over het borduren aan elkaar gebreid vindt de directrice de hele boel is naar de gallemieze men voelt zich genaaid do...