1980 resultaten.
O zo broos
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.422 liefde o zo broos
chinees porselein in een doos
gaan door diepe dalen
proberen niet te falen
heel breekbaar en mooi
als in een ochtendtooi
deinen op het water
oppassen voor een kater
één woord verkeerd verstaan
de liefde kan zijn gedaan
daarom o zo broos
scherven in de doos…
Heuvels
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
876 Heuvels lijken te dalen
grond verschuift langzaam
en drijft weg in de stroom
van rood water.
Het rode water
volgespuwd met liefde
sleurt je mee naar gebieden
waarvan je nooit wist
dat zij bestonden.
Het bijna vlakke land
ligt er verlaten bij
zo zonder obstakels
is de weg vrij.…
Stilte-offer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
965 Onderga dit heksenuur:
overtreed jezelf,
speel met vuur
dat lichter maakt en duister;
duik onder en daal af,
betreed de cirkel
van innerlijk gefluister;
gebruik je adem,
ontstijg dit aards bestaan en
verken je diepste oorden,
ontsteek een kaars en
breng een stilte-offer
aan mijn woorden.…
Luchtig vaarwel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.779 Om nu en dan te blijven steken,
in de dalen van mijn lot.
De wereld zal ik terug gaan geven,
aan de mensen en de ruimte.
De uitkomst van mijn plot.
Want de wereld is te vol,
met mijn ik erbij.
Keten me, bedwing,
maak de aarde vrij.
Laat het maar weer ademen,
zuchten van verlichting.
Zonder mij…
WAT HANGT HIJ AAN EEN ANDER MAN
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.928 Nu wil ik naar een ander dal,
Waar ik mijn eigen wezen zal.
De vrijheid is te grote goed,
De vrijheid is te wonder zoet:
Wat hangt hij aan een ander man,
Die van zijn eigen leven kan?…
Kompel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.352 af te dalen in het
krocht van jouw venijn
zou om onverteerde
eigen woede zijn
mijn zwarte goud
weet zich elders zoek
kleurloos fluitend asemnood
keert het rode doek
kompel ga alleen
dit licht blijft aan
hoewel van gelijk verbond
ik zal elders graven gaan…
Menselijk falen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
914 beklim de top
sla uw ogen op
naar het westen
en noorden en zuiden
en oosten
zie het toppunt
van kennis
van wetenschap
van techniek
van roem
zie het toppunt
van armoede
van ziekte
van haat
van geweld
daal dan af
sla uw ogen neer
en zeg hoe het
met de mensheid
is gesteld
bar slecht…
Hart van Smarten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Niet meer
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
2.900 Mijn leven is leeg
als een tuin zonder bloemen
en jij bent er niet
Mijn gevoel is donker
als een dag zonder licht
en jij bent er niet
Mijn verdriet is diep
als een zee zonder bodem
en jij bent er niet
Mijn tranen stromen
als een rivier zonder dal
en jij bent er niet
Mijn hart wordt meegenomen
door de wind, want jij,
mijn lief, bent er…
blaffen in het traandal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 terwijl de dauwdruppels
zijn vertrapt onder laarzen
van vervlogen uren
branden er tranen
in oogkassen
van de morgenstond
in dit aardse dal
zal na overloop van tijd
het water tot de lippen stijgen
maar vooralsnog blaffen wij
quasie opgeruimd tegen
het alledaagse leven
en juichen uit volle borst
'lang leve het bestaan'…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.703 Ik zie de zon en in de verte al de maan
aan de hemel staan
het is een mooi gezicht
het vallen van de duisternis
de zon die langzaam gaat verdwijnen
de maan die volop gaat schijnen
de sterren in de lucht
een is er op de vlucht
de gouden stralen
die naar beneden dalen
met hun praal en pracht
zo mooi zo teder en zo zacht…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
ojo
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
749 wie maakt me wat
riep de schijtluis
bij de broodmasjien
ik ben geen meelmijt
laat staan een valkuil
die zich laat malen
in de vliegmasjien
om fijn te dalen
op de hudson rivier
zeker ook geen mier
al ga ik vaak schuil
in een grote hoop
en duik retevlug
terug in het gat
zeg mijn biotoop
zo gauw ze me zien…
Zout
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
626 Het land wordt op het nippertje gered
We mogen bij de Friezen zout gaan halen
Dan zúllen ze een halve meter dalen..…
Bewonderenswaardig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 Iedereen bewonderde
zijn weidse blik -
zoals díe uitkeek over het landschap
bergen, dalen, bossen en meren
woestijnen en oceanen
onafzienbaar als ze waren
toch hélemaal in zich opnemend
die blik die zei:
pas als ik dat allemaal belopen
bereden, bevaren heb
en daar dan ben, dáár
daar helemaal achteraan, weet je wel
dan ben ik er -…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
Knorrende leegte
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.039 De tijd dringt wel, want door het toenemend gevoel bekort,
Niet langer nog te dralen,
Het voedsel neder te laten dalen,
Het is mijn maag die knort.…
wees kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 En ik dacht:
wat ijzig ver heb jij
hier af moeten dalen.…
Dat je nooit aan deze wereld went
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Als ik dan na een zoektocht
Die mij langs hoge toppen
En diepe dalen voerde
Mijzelf weer heb
Teruggevonden in de eenvoud
Van dit moment, kan het
Niet anders dan dat ik mijn
Ogen richt op de wereld
Die mij omgeeft - en zie ik
In de volmaakte schepping
Van mens en dier een wereld
Met zoveel leugenachtigheid
Dat ik niet anders…
Herfstkleuren in verval
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
563 hand in hand
zijn we gaan lopen
samen weer op weg
het heuvelland
een pad omhoog
waar uitzicht was beloofd
een verte vol met glooiingen
de diepte van het dal
warme herfstkleuren in verval
maar wij genoten
boven op die heuveltop
bloeide onze liefde als lente op…
Stemmingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
463 Stemmingen
Stemmingen
Wisselende
Stemmingen
Heel erg blij
Vervolgens:
Stort ik in
En wil ik
Niks meer
Stemmingen
Stemmingen
Wisselende
Stemmingen
Ik doe van alles
Vervolgens:
Doe ik niks meer
Stemmingen
Stemmingen
Wisselende
Stemmingen
Hoge toppen
Diepe dalen
Vreugde sprongen
Diep verdriet…
Zon
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
453 Kan ik je ten dans vragen
zou je het met mij willen wagen
we zweven samen naar de zon
ik weet het wel
maar als dat toch eens kon
we zouden stralen
en brachten het licht met ons mee
als we dan zouden dalen
we hadden beide op z'n minst een halo
en vielen op
tussen de grijze allemalen.…
Ga niet alleen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
509 God wil u veilig leiden
Over bergen en door dalen
Hij zal nooit van u scheiden
Hij wil u met liefde omstralen.…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
naslag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 ingezwachteld, van kleur ontdaan
ligt daar het dal van duizend gedachten
herwonnen en ontgonnen is dit het
terrein dat geschiedenis prijsgaf
in vroegtalig onderhoud, genetisch
vertakt, tot straatlengten verheven
het is nog vroeg binnen brandgrenzen
we blijven hier niet in hangen
wervelend van verlangen vroeg
of laat naar een uithoek…
De Gapende Leegte van het Verstaan
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
327 Ik kom eraan
Ik spring, ik val, ik vlieg
In een gapend gat
Een soort van dal
Schreeuw niet zo
Ik hoor je heus
Veel te goed
Dichtbij genoeg
Zo leeg, zo lui
Je brein, een reeds gepelde ui
Waar is de diepte, de inhoud?
Je mening, een veelvoud
Schreeuw niet zo
Ik hoor je heus
Ik versta de leegte…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Diepte is voelbaar nu
achter het donkergordijn
waar mijn onderbewust-zijn
zich verbergt
Ik zie daar wenteltrap
treden draaiend
eindigen in grijze mist
Op geestesvoeten
scharrel ik voorzichtig
naar beneden
kille vochtige lucht
slaat zijn armen
om me heen
Ik daal af en huiver
Nimmer nog was ik hier
druppelende stilte
tikt de tijd…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Geen dalen, waar mensen wonen,
Geen massa, maar héél alleen,
Waar de starren de sneeuwtoppen kronen
En elk wandelt in de eigen schreên.
Waar de wateren verwonderlijk zingen
Onder 't blinkende kleed van de sneeuw,
En zij dalen er dagen na dagen
En zij dalen er eeuwen in eeuw.…