1549 resultaten.
Eigen koers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
410 ik zag dat jij
in loslaten
vliegen leerde
langzaam
probeerde een
eigen koers te gaan
langs kabels
hoogtes verkende die
nooit hadden bestaan
duikend diepte nam
met een scheervlucht
langs de maan
jouw voeten
in de aarde waren
al lang verdwenen
toch keek ook jij
nostalgisch om naar de
plaats die jij had betreden…
Onder wassende maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
651 Gewikkeld
in nachtblauw satijn
denk ik terug
aan de geuren van de zomer
vol lavendel en rose rozen
droom ik terug
naar de zwoele lange nachten
vol fonkelende sterren
onder een wassende maan
waar ik de slaap niet meer kon vatten
en de ongesproken woorden
nog nagalmen
in de diepte van de nacht
waar dromen samenkomen
adem ik gedachtekracht…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
mijn zwijgzaamheid (vervolg)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
773 naarmate de jaren korten
en seizoenen vervlakken
groeit mijn zwijgzaamheid
soms schiet praten
het doel voorbij
er schort iets aan de brug
naar de overkant
planken vallen in diepten
van ijskoude gevoelens
onbereikbaar blijkt
de waterkant
mijn ogen spreken niet meer
dof en verduisterd als zij zijn
uitzichtloosheid krijst
in verstopte…
spot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
699 wrang is de spot
in het licht van de ochtendzon
waar mijn god blijft het avontuur
is al wat blinkt helder klinkt
schijn venijn en apenzuur
lachen moet
moet niet
lach niet
als het moet
koester in de lach
je diepte van verdriet
onverdiept gaat het niet
zet de spot op jezelf
bespot de gedachte aan het zelf
zelfspot is om het even
je…
aan een tafeltje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.321 zij zaten aan een tafeltje
tegenover elkaar
zij was een ree
met ronde ogen
hij een bok
met scherpe hoornen
zij zaten aan een tafeltje
tegenover elkaar
zij liet hem kijken in
de diepte van haar oog
hij toonde haar
de scherpte van zijn hoorn
later aan de rand
van het bos
viel hij voor de schalksheid
in haar blik
de bast hing in flarden…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
modus vivendi
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.277 nu we zelf wat milder zijn
leerden leven met de pijn
en toch vrienden konden blijven
al gebeurt het af en toe
gefrustreerd de hunker moe
diepte in niet te beschrijven
dan de blik hoog want ik weet
de grond word je vlug te heet
vlucht in afstand en stilzwijgen
zie de benu keert niet om
verzamelt kracht uit de zon
om uit zijn as op te…
Zo is het !
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.861 Hoe diep
kan alle diepte
zinken, als ik
jouw ogen
mis,
jouw tong
niet
proeven kan.
Waar ben ik
om
jouw woorden
op te vangen,
jouw klanken
op te slaan.
Waar ben ik
om
jouw kleuren
te begrijpen,
jouw geuren,
die nooit
overgaan.…
roep ik mij terug
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
629 wie ben ik - is de vraag
die hopeloos mijn buik bevolkt
navel-diep daal ik af
naar die plek aan het water
waar mijn bron ontspringt
het rijk van genoeg
en vervulling
daar waar ik mij verloren heb
roep ik mij terug
fluisterend waaieren lichtgroene bladeren
in kronen van zacht wiegende bomen
mijn naam
die ontspringt uit de diepte
en…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Gedachten glijden naar sombere diepten,
gedrochten van oorlog verminken mijn geest.
Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.…
Roeiboot
gedicht
2.9 met 17 stemmen
14.697 Waarom moet ik blijven kijken
naar die ansichtkaart - een roeiboot
hij ligt op de rimpelende spiegel
van een avondhemel
verankerd met een dunne lijn
aan iets in de diepte
het is een foto maar je ziet hoe
de boot schommelt en
rukt aan zijn anker
zo moet het altijd te zien zijn geweest
een boot wachtend op zijn roeier
er is gedacht…
dementie3, waar was je nou
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
740 Ik zie hem wel,
maar hij is er niet
Een lege blik zonder herkenning
maar met de diepte van verdriet
Soms loopt ie me te zoeken
terwijl ik er gewoon ben
waar was je nou, vraagt ie dan
er was iemand die ik niet ken
Ik ben er wel
maar hij ziet me niet
voor hem ben ik een ander
of..degene die hem in steek liet
Soms lieg ik dan
en zeg…
In de coulissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 heb mijn dromen opgetekend
in scenes uitgespeeld
aangekleed met dingen van de dag
sta in de coulissen
wachtend op publiek
dat betaald heeft voor de lach
maar vol ontroering meegaat
met de emoties van het plot dat
diepte zoekt en vindt op het schavot
zij wilden nooit hun nek uitsteken
pretentieloos vertier is toch niet duur
heb ze…
Een lief gebaar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 het is je hand
die warm
de mijne vat
een lief gebaar
in vertrouwen
en houvast
we kijken naar elkaar
laten woorden
stilte spreken
niets wordt er verzwegen
als we in de diepte duiken
van ons zielscontact
dan brengt de lach
bevrijdend in een kus
ons langzaam terug
van even samen weg
naar de velden van de geest
waar nooit…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
En toen!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Verzonken in de diepte.
Verborgen achter holtes.
Verdwaald in de geest.
Bedreigd door het heden.
Verzonken in de spiegel.
Verborgen in gedachte.
Verdwaald in de ziel.
Bedreigd door het verleden.
Bedreigd door geraas.
Verdwaald in melodie.
Verborgen achter ritme.
Verzonken in optreden.
Bedreigd door een wereld.…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 Er was een hond die op en neer liep
en naar luchtbellen blafte,
of naar vissen die vanuit de diepte iets wilden zeggen
en niets aan de rivier veranderden, aan hoe
ze daar lag als in de armen van een man.
Er was een schipper die traag naar mij wuifde.
En? Niets. Er gebeurde niets.
De boot voer voorbij
en ook de deining verdween.…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Oase van het hart
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Hier in de oase van het hart
in melodie van verlangen
waar heimwee als jouw stilte is
neemt fantasie de overhand
nu ik dwaal in dwaze somberheid
voel ik de kou als droeve klacht
van bladvallende bomen
waar jouw wortels diepte zoeken
raak ik ontworteld overmand
door diepzinnig leegte voelen
in het stille duister van de nacht.…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
Welterusten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 Nog ergens, in de verte
knipoogt zij
Nog ergens, in de diepte,
een ernstig "slaap wel".…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 de diepte in mijn ziel ?
Ik viel in een diep duister gat
genoeg vrienden
en dan toch alleen
Ik voel me o zo eenzaam
waar gaan mijn gedachten heen?
Ik pieker en treur te veel
en dan is daar dat rotgevoel
het gevoel van eenzaamheid
Dat is hoe ik mij voel……
spiritueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Ga terug naar jezelf
naar de diepte in jezelf
maar wees gewaarschuwd
over wat je zult vinden
rancune en jaloezie
teleurstelling en argumenten
zoek nog een beetje verder
naar de vredesbellen van religie
en constateer dat je dat
nooit meer kunt geloven
wat dan wel?…
Tanka 8 en 9
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
419 het zinken
doodstille dagen
in blauwe koelte gewacht
op de avondval
een duister peilen
van verlangen zonder naam
eindeloze vlucht
de vlagen van het donker
het zinken naar de diepte
de angst
angst is al het wit
het suizen in de oren
de rand van de nacht
het stuurse zwijgen
het onuitgesprokene
angst is al het wit
voor het…
Magische krachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 ze hoorde het geluid
van monotone drums
zag de dans van de geesten
in een donkere grot
ze draaide wervelend rond
tussen vochtige slierten
afgrijselijke geluiden
weerkaatsten tegen de muren
ze viel van grote hoogte
in een griezelige diepte
het voelde alsof ze was beland
in haar ergste nachtmerrie
nu weet ze het zeker
ze gaat…
Zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ze keek
mij aan
liet haar blik
geringschattend
langs de
anderen gaan
toch geen
preek of
beperkende
afspraken
maar in de
donkere diepte
van haar ogen
was geen
gezelligheid
te bekennen
vonkte al
vage onrust
het evenwicht
was verloren
niemand wist
welke invloed dat
zou hebben op
ieders handelen
het voorval had
indruk…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…