3063 resultaten.
dichter
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
440 ik ben een dichter
die open dingen dicht
van blind spot naar gezicht
van duister naar verlicht
van onaf naar verricht
ik kom steeds dichter
en ben eindelijk gezwicht
voor juistheid van bericht
voor diepgang en gewicht
voor passie boven plicht…
Als het licht dooft
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 De avond was nog niet compleet
daar duister draalde bij het roze omzoomde
doodskleed van de dag
ik zag een zwaluw scherend afscheid nemen
en de maancontouren als ivoren schemer
plooien in het meer
daar bij de oever lag ik kalm
te wachten tot het donker daalde…
mijn woorden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
668 woorden zijn zo ontoereikend
ze omvatten meest
mijn voelen niet
noch het trage duister
dagen in mijn ogen
duiden kunnen ze het niet
wat mijn toekomst rustloos
overzien mag
al mijn zorgen niet behelzen
noch bedoelen
dat omspannen, het be-grijpen
nee, dat doen ze niet…
zeedromen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
527 de stilte van de nacht
belijnt blauw grijze dromen
tegen zwarte achtergrond
transformeert duistere angsten
naar indigo blauw
toont plooiend en stippelend
golvend en draaiend
de zee uit verscholen diepte
haar kwetsbare kracht…
Valse toonregisters
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
617 We offreren gepeperde broden
en schenken duister bitter
de uren worden almaar witter
de sauzen worden
gehekeld met een zuur
dat al eeuwen staat te rijpen
slijt in karakters op den duur
zo ook met dichters
in valse toonregisters.…
tranen om Dachau
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
597 naam en plek spreken hier nog
in schrijnende beelden
waar oude barakken hun duister
verleden nog tastbaar belichten
waar vergrijsde mensen huilen
om verzwegen jaren
tussen ijzige prikkeldraden
nimmer gewist…
Droom zwerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Het droom zwerven
van mijn deels vergeten jeugd
herinner ik met volle teugen
door een natuur die in mij is
een gevoel van ziel bevrijden
en in de echo van de droomschaduw
slapen er vlinders op paddenstoelen
in het donkerste duister van het bos
heb ik mijn buik vol van herinneringen.…
Bermblommen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
629 In verwilderd achterland
plukte hij ooit voor haar
de allermooiste kleuren
vandaag plant hij zwart zaad
met een duistere blik
gedreven door intense haat
ruikt hij alleen nog
de geur van vers bloed
het boeket is hij
allang vergeten…
Pinkstermaandag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
928 Waar het volk zich
Vermaakt met louter
Lege spelletjes op
De kermis van deze
Tweede Pinksterdag
Zie ik heldere vonkjes
Oplichten in het duister
Van dit jaar - vonkjes
Die mijn donk're hart
Verlichten en een einde
Maken aan mijn levenssmart…
Haiyan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 na de vloedgolf dendert
de grillige dood
- zij klopt niet aan -
ongenood de verminkte
wereld binnen
de zoekgeraakte zon kleurt
zwart bij de verweesde
aanblik van de onverbloemde
rauwe dood
tasten in het ontluisterende
duister naar de onvindbare
weg…
Ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Door het volhardend duister
Kriekt onverwachts het
Eerste straaltje ochtendlicht,
Het dringt zelfs door
In het verste hoekje
Van het huis waar het
Normaal gesproken donker is -
Jong licht, dat nog
Groeien moet, en toch
Al de eerste zachte
Schaduwen in zich bergt…
United
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
474 lonten zijn er
om aan te steken
kaarsen moeten branden
en geven licht
in duistere dagen
dus steek ik een kaars aan
en weldra scharen wij ons
rond het licht
zó voelen wij ons verenigd
en vinden de weg
naar het morgenlicht…
Muziek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
620 Ik bruis van het leven
schenk geen aandacht aan het gesuis in mijn oor
dat als een constant gefluister is
toch zie ik het niet duister in
ik zie het als een feest
en dans op muziek van de bloemen
ik ben een beestje dat rond wil zoemen
en al duurt het misschien één dag
ik ben er wel geweest.…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
Lichtende schaduw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Even passeerde het mij als een schaduw
Een flits die mij het zicht benam
Een gedachte die mij woorden ontnam
Een duistere plek uit het verleden
Die zich heden derwaarts spoedde
Opgejaagd door stralende zonneschijn
Passerend en door mij na gekeken
In ’t helder zonnelicht.…
bewegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 de vrouw
legde in de kast
haar kleren
te rusten zo
leerde ze het
thuiskomen
de man
verbond de
windsels om zijn
poreuze huid zo
kon hij de krachten
van buiten weerstaan
het kind
danste in het
duister een
veelkoppig monster
tegemoet zo
ontdekte het zijn kracht…
Het is oorlog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Je tast in het duister
over wat er is gebeurd.
En je kunt
niets
doen.
Op tv
maakt iemand zich zorgen:
‘Ik ben bang
dat ze straks
uit de lucht vallen.
Op mijn kinderen.’
***…
Ongeduid gefluister
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Het knisperend vuur
Verhaalt wat bleef ongehoord,
Zonder de flakkering te duiden,
Waarvan de maan fluistert in de stilte
Van het duister in de nacht,
Dat ’t narratief blijft rondzingen
Over die vurige liefde en diepe smart,
In die onvergetelijke nacht.…
as
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.410 als het leven
mij vergeet
en het duister
mij omsluit
zal ik dan nog
bij je zijn?
als het vuur
mij as doet zijn
en de wind
mij zal verwaaien
zal ik dan nog
van jou zijn?
als de aarde
mij ontvangt
en de zee
mij zal verspreiden
zal ik dan nog
in jou zijn?…
JAN-POTTER
snelsonnet
3.3 met 32 stemmen
3.923 Al was het dan, citeer ik: “in de buurt”,
een duister, naamloos kwaad bedreigt Jan-Peter.
Laatst, toen hij in de buurt was van Roermond,
liep dáár ook iemand met een snoeischaar rond.…
mijn begin mijn einde
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.730 dit is de dag
de middag
tussen januari en februarie
een rustpunt
een moment
ik weet dar er
duisterheid kleeft
een spanningsveld
een krachtmeting
dit is de dag
de middag
weg rustpunt
weg dat moment
want zonder dat
moment
geen vreugde
geen fijn zijn
geen moment
van daar
geen moment
van zijn
zal er...…
Handen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
613 Ze tasten in het duister.
Ze klappen bij luister.
Ze verdienen ons brood.
Ze rusten in de dood.…
Zonder huid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
929 Zonder huid gefileerd tot op het bot
zoekt liefde in duistere gangen
naar een aanvaardbaar gemis.
En het is wat het is:
verbonden tot een geheel
torst de dunne huid
teveel in toe komende tijd.
Verdwalend in onherkende woorden
omhul ik mij gekleed in eenzaamheid.…
Jorge Amado
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
812 onder een lekkend
zeil tussen flessen
en kruimels brood
warmt hij zijn lijf
aan een boek van
Jorge Amado
over sluwe schurken
en frivole vrouwen
in een zondige stad
danst hij net als zij
op ‘n duistere rand
van leven en dood…
IJsvogel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
641 zachtjes in teder beminnen
waar de wind
zoute letters rondstrooit
en tonen ruisend weerklinken
aan de rand van het avondrood
hoopvolle woorden versterven
naast begraven gedachten
nog voor het geschonden duister
roepen zij allen haar naam…
zusters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.537 vrouwentongen
slingeren zich
venijnig een weg
brokkelend
laten zij van liefde
geen spaander heel
giftig
spuiten zij
vol haat
dood in het rond
innig met elkaar
verbonden
door een duister lot
wenend
om de zusters
die niet werden verstaan…
Dageraad
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
920 De armen van de dageraad
die met haar stralen op doet lichten
laat uit het duister van bestaan
het oog op blijdschap zich weer richten
Het is maar klein wat er gebeurt
onzichtbaar voor gesloten ogen
maar zaad van vrolijkheid ontkiemt
gevoel van toch weer leven mogen…
Als ochtend vleugelt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
761 ik zie het traag ontwaken
wanneer ochtend schuchter
door vitrage licht
wimpers minnekoost
als trillende libellenvleugels
in de zon
het duister stil naar nacht gesust
de dag opnieuw geboren uit de dauw
die glanzend op de lippen rust…
Het Ervarene
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
486 En al struikelend over de oneffenheden mijn verleden
Onderga ik de resterende weg van mijn ijle toekomst
Schuifelend beweeg ik mij in het duister voorwaarts
Mijn geleden tijd terecht wijzend
Weet ik er is geen herstel
Angstig met een glimlach en het eind in zicht
Hoed ik mij niet te struikelen…
Straf
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
648 Wij dalen zwijgend af
naar de duistere grond
die onze levens splijt
wij zijn elkanders straf
en staan ongebonden
voor eeuwig in het krijt
als zerken op een graf
blijven wij geschonden
tot ver na onze tijd.…