8622 resultaten.
Woordbeeld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 buiten aardedonker
op de
salontafel licht/warmte
vanuit de
kleurige walmende
kaars doch
die akelige
stilte gevoel
van bittere
eenzaamheid het
verdriet is
er toch
het piekeren
hoe het
verder moet
gaan
owee 't is
nu of
je je
vroegere partner
lachend op
de drempel
ziet staan
plots een
zacht geluid
op de
voordeurmat een…
Ta solitude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 dagen dragen traag
over lege nachten heen
donker verslindt het licht
'k hoor stil geween
achter handen,
ze bedekken je gezicht
juist als dagen gaan lengen
en men verhaalt van hoop
zie ik je in jouw stilte zuchten
gevoelens laten zich mengen
kennen geen reinigende doop
het zijn die dagen
die traag dragen
en ik je hand wil…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 De laatste dag van het jaar,
we denken dan terug.
De laatste dag van het jaar,
wat ging het toch weer vlug.
De eerste dag denk je kom ik er wel weer doorheen,
maar ja het gaat nog steeds vanzelf.
Het is voorbij in een zucht,
Jij blijft toch echt alleen.
Wat is de ultieme vlucht.
Een ieder is gehaast, heeft eigenlijk geen tijd,
jij denkt waar…
Plein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Hier in de ruimte om ons heen
in lege stilte van gebarentaal
een prullenbak met conversatie
de vogel met een oud verhaal
en kale kruimels voor de natie
in laatste regen van de dag
een druppel die om aandacht vraagt
gedachten aan een serene brief
een plein om even alleen te zijn
wat doemgedachten voor de variatie.…
Dansen met Woorden
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
676 Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter
in de beslotenheid van zijn of haar
cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar
doordrongen is, als ware taalopzichter
is dat de stroom van zijn of haar gedachten
gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel
op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel
wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…
Werkstraf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 schrijven van verlegen verzen
als in een vreemde taal ademt er liefde
misschien te moeizaam voor woorden
in zinnen die het intieme vertolken
van oude dingen die verhalen zijn geworden
en zich gewonnen geven in welluidend idioom
voor vlees, bloed, zweet en lichaamstranen
en kan jij het ook denken
die zwijgzame wereld van verliezen
als eenzaamheid…
Onder moeders rok
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
913 ik ben een beeldhouwer
maak armpjes voor een kind
geef het tevens beentjes
en een mondje voor de pret
volmaakt hoeft het niet te zijn
want mijn mond staat niet recht
spreekt onvolkomen woorden
en kwijlt als een dronken gek
ze lachen de mannen en vrouwen
die gluren door de winkelruit
want ja ik ben anders dan hun kroost
dat zich verschuilt…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur
flakkert het schimmenspel als obscuren
op late druilerige avonduren,
doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur.
Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.
Een…
Woordeloos alleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
487 Nu ik uit jouw stilte ben gestapt
wil ik toch nog iets zeggen
over de wilgenwouden van mijn jeugd
de denkbeeldige wolven en tedere beren
een tatoeage op jouw linkerarm
en een verleden van dwangmatige moeder
moedertjes noem ik ze nerveus
terwijl het eiland eenzaam alleen wordt
zonder jouw berichten uit de Oeral
met de meren en de bergrivieren…
Liefde alleen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Uren alleen, klein leven
op een hotelkamer
zonder dood te gaan
gek te worden of
voor altijd alleen
achter te blijven
zoals 's avonds
op het podium
hel en vagevuur
Ik mis mijn kinderen hier
naast me op bed, mijn lief
mijn leven zonder drama
zonder het beslissende einde
waarvan het publiek wil leren
begrijpen wat het leven is…
Stilte die luid klonk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.023 Na de uitleg, van de ondernemer,
werd het eventjes stil, of er nog
mensen wilden spreken?
Ik zei: ja ik wil.
Opnieuw werd het na geschuifel
wederom heel stil.
Ik keek de zaal in, waar drie mensen zaten
slechts drie, die haar wegbrachten.
Opzij kijkend naar de kist,
zei ik: 't geen niemand wist:
ze hunkerde naar aandacht, toen
ze die niet…
Distantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Ik rook
drink
doe verder niets
lees geen boek
ontvang geen vrienden
denk enkel na
zie geen licht
voel geen vreugd
geen wrok
slechts verbittering
val dieper
en dieper
tot de bodem
in de zielloze ruimte
begin van het einde
in zicht komt
dan
plotseling
iets
is het een verschijning
een woord
gebaar
gevoel
dat mij krachtig…
Niemand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
706 Niemand
niemand is er over
ik heb ze weggejaagd
een voor een
er is niemand meer
tegen wie ik kan praten
bij wie ik kan huilen
naast wie ik kan schreeuwen
niemand
die mij nog kan verdragen
bij wie ik mezelf durf te zijn
in mijn bangste dagen…
Stapje terug
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
692 Elke weg ergens naartoe
is een weg terug geworden
elke stap die ik zet
ben ik meer op mijn retour
Nieuwe mensen die ik ontmoet
zullen geen vrienden meer worden
om elk woord dat ik zeg
noemt men mij een ouwehoer
Niemand die mij voor de voeten loopt
men heeft mij ver achter zich gelaten
elk tempo is er volledig uit
doelloos dool ik door…
it takes a village (voor Marije)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 ze zeggen: Marije,
mooi & slim & sprankelend
& veelbelovend & zoveel
meer mooie dingen
die jij niet echt echt
niet kon binnenlaten
het was niet de
kat die krasjes op
jouw armen maakte
het was niet jij die de
kijk-eens-hoe-leuk-wij-
samen-selfies maakte
buitengesloten
bleef je binnen
de anderen bleven
buiten niemand die jou…
Stille waan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 Dode meisjes, drijvend op het verlaten bergmeer
alle tederheid gezonken
in bodemslijk verklonken,
doodse stilte die neigt naar mistig hartzeer.
Wat mis ik de zachte streling van de jeugd,
onbezonnen schoonheid
ver weg van iedere droefheid,
lichte dagen en nachten in volle vreugd.
Liefste er rest me slechts één baken
laat me in uw liefde…
klaa hétteke (klein hartje)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
627 mijn rusteloze
opgejaagde
kinderhart sloot
haar kamers
het kan niet in me
aarden niet bij mij
landen mijn thuisloos
zwervend hart
op de donkerste
onvindbare plek…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 een huis in een
smalle straat met
lindegroene bomen
is het houvast
van een frèle vrouw
haar baken een
burcht om te kunnen
blijven om te schuilen
achter een donker
ondoordringbaar gordijn
volgen haar ogen
de passanten
niemand ziet ze
over het hoofd
men vindt haar
zoveel later
levenloos in de stoel
de opgezette lapjeskat…
de juiste persoon.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 de kaarten zijn geschud,
wat valt er nog uit te leggen,
het maakt je moe en uitgeput,
nee er valt niets meer te zeggen,
oh ja het deed je pijn,
je liefde te moeten vergeten,
nooit meer zul je samen zijn,
nooit meer samen eten,
maar buiten schijnt de zon,
en die lacht naar iedereen,
al is er geen antwoord op waarom,
je bent nooit echt…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 de tijd loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat…
Ik ben niet hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ik ben niet hier
Niet eens in de buurt
van ergens daar in de wereld
waar ik wil
Waar jij bent
Ik ben ik in mezelf
Ik ben ik in ergens daar
In de wereld
In de buurt van
Ergens…
Ondergaan
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
506 Zwarte bladzijden uit vergeten boeken
herinneren leegte in ondankbare dromen
en in vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke nachten
liefdeloos ondergaan
wat er zonder woorden
ademt achter stilte
van ’t bodemloos antwoord
door niemand gegeven.…
In de schaduw van een dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 ik zag haar in de morgenstond
neen, niet oog in oog,
slechts in de marge
de afstand was in velerlei opzichten
onoverbrugbaar of zomaar te ver
om het kompas op te richten
niet dat ik maar een letter verstond
vermoeid legde zij wat woorden
in haar mond die op slapen duidden;
het was opnieuw de nacht inluiden
de dag aansluitend heb ik maar…
Anoniem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
740 je was al weg omdat ik
dat met woorden zei
mijn gevoel stierf
als 't ware zijn dood
maar je kon niet weten
wat ik bedoelde,
het had het gewicht
van ondraagbaar lood
wat geweest is,
is nooit geweest,
wat leeft is nimmer vrij
zolang ik zal leven;
ik heb aldoor gevreesd
iets koos er voor en je werd
door dat onhoudbare
al eerder…
Jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Feeëriek nimfenvolk dat klatert
in zonneschijn, danst in maneschijn.
Hoe heerlijk het leven, geurend naar jasmijn
zo spontaan, met vrijheid verankerd.
Kalme golven, onbevangen van tijd,
het eeuwig eb en vloed met betoverde toekomst,
eeuwig zonnespel zonder thuiskomst:
vrolijke dans, een speeltijd voor altijd.
Uitgesloten van dit hemels gebeuren…
oorschelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 wat wij niet zagen
waren de stille
gronden waarop jij
het noodlot trachtte
te wissen
wat wisten we
van chaos strijd
onrust en
verborgen
ontreddering
je schreef je
met rode inkt
uit de wereld
het leven was
te groot voor jou
we houden
schelpen tegen
onze oren
we horen jou
veel te laat…
"Hallo, bent U daar nog?"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Kort na "De Week van het Gehoor"
Vraag ik uw aandacht voor "Sensoor"
Sinds kort noemen ze zich "De Luisterlijn"
Hun luisterend oor verlicht de pijn
Bij eenzaamheid, geworstel met problemen of andere zorgen
Die niet verdwijnen van vandaag op morgen
Waar is "De Luisterlijn" voor?…
Eenzaam tussen velen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Een druppel in een zee van water
die ene korrel in de zandwoestijn
dat naaldje in een bos met sparren
de ijskristal in de reuzengletsjer
die ster in dat eindeloze heelal
een seconde in die eeuwige tijd
soms kun je toch eenzaam zijn
tussen al die drie miljard mensen
zoekend naar een zielsverwant…
Weemoed
hartenkreet
4.9 met 12 stemmen
706 Er rest alleen eenzaamheid.…
Kan niet werkelijk zeggen wat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Kan niet werkelijk zeggen wat
ik bedoel dat het altijd aan
de oppervlakte is
Ik bedoel dat het iedere seconde
van mijn bestaan een rol speelt in
hoe ik de wereld benader en ervaar
Voel
Er is niets wat ik zou kunnen doen
wat daarin iets zou kunnen betekenen
zodat het ook maar enig verschil zou maken
wanneer ik wel werkelijk zou kunnen…