3707 resultaten.
Zijn gelijkenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 je speelt
op grote hoogte
met licht
dat naar
alle kanten in
zwart zal verdwijnen
maar toch een
ultieme kans heeft
voluit te schijnen
jij richt
de bundel op
je eigen gezicht
in weerkaatsing
gloeien wij
jou delend op
in donker uitgelicht
tonen wij het heelal
zijn gelijkenis…
LEVENSBRON
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 ik pluk de sterren
van de hemel
aai de maan over haar bol
vang de schijn van
de alles verwarmende zon
misschien wou ik dat dit
alles in werkelijkheid kon
maar zo lang ik het
tòch probeer
en me daardoor nog realiseer
waar alles ooit begon
waad ik nog steeds
op m’n blote voeten
door ons aller levensbron…
Schijn of nep waarheid?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 dichters
contouren opgesteld
in onwerkelijke contracten,
bedoelde toekomst zonder muren
onttrokken aan tijd, vol overgave
met de echtheid van het hart om
los van de bestaande norm te raken,
dat is liefde waarin de vorm
die levenslang verleid voor
tot overbrugbare afstanden
te komen tot een diepgaande kus
die de nep schijn…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 .´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
De zonnebrilvrouw
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.663 De hemel
gaf geen antwoord,
sloot het wolkendek
tot de zon weer ging schijnen.…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
écht leven...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.073 't Leven omarmen
met woorden verwarmen
de zon laten schijnen
't negatieve laten verdwijnen
De dagen plukken
zonder schroom en pardon
Dát moet toch lukken
ergens schijnt toch de zon ?
'k Heb zoveel te geven
Maar wat ik werkelijk wil
in dit aardse leven
houd ik toch maar stil...…
gedachten in werkelijkheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.891 En het is mijn verstand dat me zegt,
dat je maar voor schijn naar me lachtte.
En dat verstand houdt me tegen
vertrouwen te hebben in jou.
Maar diep in m'n hart weet ik,
dat ik nog steeds van je hou...…
Weerklank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
914 als klanken zich herhalen
dwalen gedachten
de vroegere tijden
leiden naar nimfen
die leven geven
zingen in bossen
ontspringen in bronnen
goddelijk schoon
het licht laten schijnen
in diepe ravijnen
zich verbergen in een kloof
en in groep antwoorden
op de roep: bijgeloof
bijgeloof
bijgeloof
het was toen zo
zo is het nu nog…
Een mens zoals ik
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.237 hoe mondiaal is het verlangen
als éénvoud ten tonele verschijnt
en beproevingen uit hun
gebeurtenissen worden bevrijd
Het empirisch weten waar
schijn de werkelijkheid passeert
zijn slechts ongenode gasten
die ons op valse gedachten trakteert
Doch het preken in een taal
die grenzen overschrijdt is
ook mijn barrière die zorgt
dat ik als…
Kansloos, stijlloos, hopeloos
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
698 Stijlloos zonder schijn van kans.
Zwijgend stil en doodgezwegen.
Schreeuwend nooit gelijk gekregen.
Maar het verdoemdenhoekje
is nu leeg
Daar zat een sloeber,
die steeds zweeg:
kansloos, stijlloos, hopeloos.…
tijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
857 de tijd verstrijkt in
een muur van stilte
doorbroken door een schamel licht
waarin wij zoeken
tastend, struikelend
onze dromen tegemoet
verblind in een spoor
van jong verlangen
waarin troebele beelden
zich uiten in helder schijnen
en donkerte opglinstert
in een weergaloze schittering…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…
Lange geeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
526 Zomer duurt een maand,
herfst kent vele jaren,
een winter duurt een eeuw,
sleur vertokkelt zich in schijn,
onderdrukking van een geeuw
na het strelen van de snaren
gaat het seizoen weer verharen,
refrijn laat zich niet bezingen
in de roerige staart van Maart,
is de toekomst niet te ringen.…
in armoede
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.026 jij, jij leeft als een luxe object
en kijkt minachtend neer
als een mens je voorbij gaat
gekleed in doodsimpele gewaden
je verbergt je schijn
door te paraderen
met veel te hoog gegrepen madammen
terwijl diep in jezelf
je geweten je verwart
want ook jij
leeft in de armoede
van de maatschappij…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
Tussen hart en ziel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
936 Een droom
van dag en nacht, bewust van zon
onbewust van schijn.
Tussen hart en ziel
ligt een wereld van eigenwijsheid.…
Wilde schets
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 Wolken drijven langzaam over
en waken over de zon
die het liefst op je huid wil schijnen
maar niet echt de kans krijgt.
Ondertussen slaap ik te weinig
omdat de maan de zon niet ziet
en de kaarsen niet branden
niet branden zonder jou.…
apeldoorn maandagmorgen 4 mei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
781 op deze kruising beweegt het verkeer
zich behoedzaam alsof het niet mag
tot de oranje kegels worden weggehaald
het hek om de naald vernieuwd zal zijn
de sombere wolkenlucht is verdwenen
een oranjezonnetje eens weer zal schijnen
de tranen van het oorlogsmonument
zullen voor hen blijven vloeien
ook als de bedroefden niet meer fluisteren…
meta-morfose
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
939 mensen kijken met ontzag naar de hemel,
kijk hoe het blauwe ze nederig maakt,
ze kijken naar haar ijle wolken
en ze loensen tersluiks
naar de gouden schijn,
hetgene dat hun ogen blind maakt,
maar
wat ik zo mooi vind aan de hemel,
is de manier waarop zij mijn wereld raakt,
zij ze bespeelt en tot leven tovert.…
De inkt is stroperig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 onbeschreven
is het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen…
Weerkaatst als lach
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
562 een handvol licht
is snel gebracht
in deze donkere dagen
flitst op
weerkaatst als lach
in een gezicht
vaak schijnen
bloemen onverwachte
kleuren in de ogen
springt een hart
op in geluk en kan
de dag niet verder stuk
een handvol licht
is zo gegeven verrijkt
jezelf en een ander in dit leven…
Alzheimer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
878 Het leven hurkt in schuine straten
Heulende schichten stil verstomd
De geest verglaast in vreemde gaten
En kleur verliest er elke blom
Ravijnen zijn er dicht gegleden
Angstig doolt gedogen schijn
Nog levend in het licht van heden
Vergetend boven wolken zijn…
Nacht.
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
817 Misschien, zal morgen de zon weer schijnen
die de sombere gedachten
uit mijn hoofd doet verdwijnen!…
Geef me vertrouwen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.174 Laat het licht
van vertrouwen schijnen
op mijn twijfels en vragen.
Laat me vertrouwen hebben
in mezelf, de wereld familie en
de intelligentie die alles heeft geschapen.
Oh, laat me ontspanning,
kalmte en liefde voelen
in de stilte van mijn hart.…
Gevoelens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Vrienden je de hand niet
meer willen reiken, dan zal
de zon even niet schijnen.
Liefde is toch niet gebonden
aan een man of een vrouw
gevoelens kan je niet verstoppen
al is je liefde niet voor een persoon
zoals ze van jou zouden verwachten.…
De rol van God
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
741 niet doen
als ik de zee en haar golven kon beheersen
dan zou ik dat.... niet doen
als ik de zon op commando kan laten schijnen
dan zou ik dat.... niet doen
als ik de toekomst zou kunnen voorspellen
dan zou ik dat.... niet doen
als ik de mens zijn fouten kon doen herstellen
dan zou ik dat....…
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…
Als het water
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
710 Hier bij het klotsen van het water, komt
voorzichtig wat zon tussen de wolken schijnen.
Zal er voor ons ook een opening mogelijk zijn.?…
Licht in donker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 als de sneeuw buiten
in deze donkere avond
vloeien in elkaar over
De kracht van de golven in mij
in het verlangen naar jou
als vrouw
in je volle kracht
te meten met mijn machtige
smachten
De golven die op het strand beuken
het zilver zonlicht besmeuren
In mij naast elkaar
in vervloeiing
in mijn zijn
in en zonder jouw ziele-schijn…