1451 resultaten.
Lenteaanhef
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
687 het water spiegelt
de zon ontvlamt zich
vogels negeren de rust
zijn niet te stillen
klanken doen het
ligusterblad trillen
ik kom
tot lente-ideeën
narcissen knikken
hun bol vol kleuren
de eerste hyacint
probeert te geuren
laagjes ijs schetsen de
nog aanwezige wintertijd
wat is toch het geheim
van deze zaligheid……
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
Polar Bear Blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 Buiten lopen drie ijsberen op het ijs,
die radeloos naar voedsel zoeken.
En ik? Ik verlaat mijn warme bed.
De beren zijn hongerig gaan zwemmen,
naar de rand van hun ijzige bestaan.
En wij? Wij zullen morgenochtend,
luxueus ontbijten gaan.…
Tussen de regels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
510 De bomen broos van ijs
hoe verdragen zij het diepe
geweld van de aarde?
Onder de ijsvelden trillen
weidevelden van een
vergeten diep verlangen.
De goden rouwen
om vernietiging en
dwalende doden
Wij bouwen een grafkelder
voor het opslaan van
ondraaglijke herinneringen.…
Zonnekracht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
146 Warme nachten, hete dagen
Flessen water en wat ijs
Zonneschermen, zonnebrillen
Vaak insmeren is nu wijs
Buien tussen hittegolven
Geven bloemen extra kracht
Kleuren overal aanwezig
Zonnevuur in al zijn macht
Heksen plukken kruidenwis
Als de zon meest krachtig is…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Wanneer regen overgaat in sneeuw
en de vijver langzaam in ijs haar rust zal vinden,
wanneer de laatste ganzen vertrekken voor hun lange reis,
beloof mij dan een nieuwe lente, een nieuw begin.
O zuidenwind, breng snel de moegevlogen ganzen terug,
laat sneeuw en ijs smelten voor nieuw leven.…
De ijsbeer
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.236 Iedere keer weer
die eindeloze vlakte
van geribbeld ijs
Iedere keer weer
die grenzeloze leegte
van vastgevroren sneeuw
Iedere keer weer
die onmetelijke kou
prikkend en bijtend in de stilte
Maar vannacht
schoof er plotseling
een ijsbeer in het beeld
wollig wit, oneindig zacht.…
Blos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
915 Schaamrood bloeit op zijn wang
Het fleurt hem stiekem op
Gekneld in schuchtere twijfel
Blaast hij de afspraak op
Siddert van verlamming
Het kost geen moeite
Zijn groet te laten ontsnappen
Door overbodige handen
Door lippen van ijs
Verstrooid weent hij met droge ogen
Vergeet de eerste zin
En verraadt de koele koorts…
beneden n.a.p.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 Polderland kolderland
land van venijn
altijd wind tegen
en bol van chagrijn
Polderland kolderland
de handen en voeten
steeds in de weer
van het heilige moeten
Polderland kolderland
met tinten van grijs
weerspiegelt in sloten
en soms op het ijs
Polderland kolderland
met de geur van azijn
en doe maar gewoon
in de geest van Calvijn…
ijsbreker
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
4.974 ogen spreken boekdelen
niets verduistert
laat mijn blik jou helen
verzachtende woorden gefluisterd
in deze koude nacht
wil ik je laten ontdooien
iets wat jouw pijn verzacht
gevoelens vastgevroren
mens vol met pracht
laat je hart spreken
ik hou je vast
het ijs begint te breken…
IK WAS NOOIT IN JUBBEGA
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
607 ik was nooit in Jubbega
zelfs niet in Beesterzwaag
het is mij net iets te ver
en wellicht te traag
het is sowieso de vraag
wat de streek me doet
ook al zit koppigheid
mij wel in het bloed
Noorderlingen hebben altijd
iets met ijs en sneeuw
mij is alles onder nul
dikwijls al te veel
dus wat zal ik zoeken
ginds in dat kille oord
ik…
verwende kereltjes
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.654 het is bekend dat bobo’s kunnen brallen
al zijn de blazers en de haren grijs
van educatie is dit geen bewijs
de voetbalwereld heeft zijn eigen ballen
omhooggekropen of omhooggevallen
met zwakke knieën, maar een hart van ijs
voor adders is het gras een paradijs
en niet alleen in zeeën leven kwallen
bestrijd hun spelbederf tot elke prijs…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…
Een bak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.445 Achter de kawat
Dat zegt wat
Waar het gras groener lijkt
Een prikkelbare strijd
Mag ik schoppen
Alsjeblieft
In plaats van het stoppen
In verdriet
Deze boosheid uiten kost tijd
Waar mijn teen onder lijdt
Een klap
Een bruin weerbarstig verhaal
Een bak
Waardoor het ijs brak
Pontificaal…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
Wilde Jaagster
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
696 bomen die het plein omzomen
valt de sneeuw nog onverwachts
op de wandelaars teruggekomen
van een lange reis door de nacht
Misschien zijn zij engelen
trillingen van geluid en licht
kijken zij naar wat een mens is
hoe of zij het heeft volbracht
Bij een brug zoekt een Heilssoldate
naar wie beschutting nodig heeft
waarschuwt voor de Dame van IJs…
Het scheve schaatsen woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 voel nattigheid
en weet het
scheve schaatsen woelen
ik die altijd
recht door zee
de lange golven snijdt
takkenbos en deuren
die bij toeval openen
angstvallig mijdt
zij trekt mij
onweerstaanbaar aan
de donkere vlek die mij totaal laat gaan
heb het ijs gebroken
ben in het wak gedoken
alleen de schaatsen heb ik uitgedaan…
Tragiek in duel
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.230 het was stil
in het lawaai
van afwezige ogen
geluiden van hun ziel
beroerden ons aller hart
toch brak het ijs
toen na klanken
van gedeelde smart
‘t licht zich af kon stemmen
op het heden
ieder werd
op zijn unieke wijze
verder vrijelijk
in eigentijdse cadans
medegezogen
opdat zo weer
de toekomst
kon worden beleden…
Komt het?
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.840 En doemt met bergen op
in ijs, een rode lavastroom.
En schrijft, wanneer de dag zijn
licht verliest, zijn naam
in uw gevoel.
Maar later slaat het licht weer aan.
Je moet eerst naar de bakker gaan.
-----------------------
uit: 'Fratsen', 1993.…
Voor een dubbeltje geboren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
573 hij had ze
zelf gegoten
geschuurd en gepolijst
beschilderen kwam
later pas gezichten
met een blik van ijs
de neuzen
naar een kant
met wapens in de hand
op het slagveld
van zijn jeugd speelde hij
de strijd van klein en groot
hij kleurde rood
met het succes zijn
wereld was het best
toch is zijn tin
nooit goud geworden hij was…
Iets dichterbij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
730 wis niet alle sporen
laat de toekomst open
één warme stap maar
naar voren lopen
ijs kan smelten
dat, wat is bevroren
wat wil je zien
wat wil je horen?
het is de onmacht
die soms regeert
niet ieder kan geven
wat de ander begeert
het leven is werkelijkheid
vaak even wegdromen
dichterbij het feit
kan ik niet komen…
Te snel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Bevroren ogen blijven me tergen
Droevig ijs van vergane tijd
Hij kijkt me aan en lacht wel
Maar hij kan het niet verbergen
Ik kom te snel dichterbij
En houd mijn hart vast
Gedachten vol van hem
Maar vervreemd van mij
Kussen wordt strelen
Denken maakt dromen
Durven doet hopen
Maar kiezen is delen…
De dag der kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Het ijs begint te kraken.
De wind ruimt naar het zuiden.
De zilverreiger is weer zichtbaar.
Schapen grazen het gras weer bloot.
De voederplank blijft leeg.
Sporen smelten weg.
De winter stopt ermee.
De lente dringt zich op.…
dekens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 op sommige dagen
waait de wind door je haar
woont de nacht in je hoofd
vaak eigenlijk je leven lang
wacht je op de gunstige tijd
verstrijkt de tijd
‘s nachts bevriest het meer
verdampt de tijd je adem is
wit zoals de stilte
vandaag beweeg je niet
alles verandert in ijs
je bent bang…
IJSBERG-CUYPJES-STOP
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
156 Ik geef ze graag een fooi
die meiden zorgen voor dooi
in mijn hele drukke mantelbestaan
in het voor mijn dochter op IJburg komen en gaan
dus gunnen me ze de prijs
van effe rusten met 2 bollen ijs
met natuurlijk een dot slagroom d'r op
IJburg is voor mij ook vooral 'n IJSBURG-CUPJES-STOP…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 In de namiddag hoor ik,
als het kloppen van mijn hart,
de klokken
en het is geen bloed
maar ijs dat door
mijn aderen stroomt.
Waarom overvalt me
deze grote somberheid
nu ik hier,
vredig tegen een boom geleund,
het gefilterde zonlicht bekijk?
Zijn het de klokken
met hun zware slagen?…
Als de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
809 Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs
sterven kris kras door elkaar geweven uit
als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden
door sarcastisch vrolijke merels
en een laagopgeschoten hemellamp
Ja dan kraakt een voetzool of vier over
rillend loomgereanimeerde woudhuiden
en kijkt men weer over de toppen van de duisternis
maar vooral…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…