47871 resultaten.
Onzekerheidsrelatie
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.850 Ze zat zich alle zaterdagen
in ongerustheid af te vragen,
waar 's avonds laat haar echtgenoot
verbleef. D'r zorgen werden groot,
terwijl ze elke zaterdag
de lieve man wat later zag.
Zou hij misschien een vrouw bezoeken?
D'r ongewisheid aan 't vervloeken
gevoelde zij zich niet in orde.…
Spijt, is het te laat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.343 Maar dat is nu te laat…
laat, laat,
wat is dat nou laat,
over tijd, laat…te laat?
Is het te laat voor spijt?
Nee… Het is nooit te laat voor spijt.…
Opsporing verzocht!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
573 Opsporing verzocht:
een klein jongetje is al jaren spoorloos verdwenen.
Het ene moment was die zielsgelukkig,
het andere nam die de benen.
Voel me verlaten en alleen,
weet niet of ik zonder hem kan leven.
Vraag me dagelijks af,
waar het kind in mij is gebleven.…
Het tijdsbeeld van een scholier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.087 Mijn tijdsbesef is voor even weg
Mijn klokje is bevlekt
Door een mistbank bedekt
Ik wil voor even niks meer van de tijd weten
Nadat ik vanochtend had ontbeten
Zat ik alweer voor het avondeten
Zo snel gaat de tijd voorbij mijn geweten
Tussen ontbijt en avondeten
Kom ik niks nieuws te weten
Iemand heeft op mijn horloge gezeten
Dus ik was…
Gebeurtenis
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.621 Op zoek naar een gebeurtenis
genoeg voor dit gedicht
kwam ik een koolmees tegen
Ik bukte en bekeek hem
van dichtbij wat nader
en zag dat hij ging sterven
Zijn oog liet mij dat weten
Hij beefde in zijn veertjes
en kon niet meer bewegen
Iets in hem was fel bezig
de overhand te nemen
Ik heb hem daar gelaten
boven de koude steen
---------…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.
En zelfs…
Waar het licht oud is, en rood, en warm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Mijn diepste verlangen
Gaat uit naar oud licht,
Daar waar de dag
Slapen gaat, en de
Nacht op wil staan
Laag, laat licht
Zal het zijn
Waar ik verder
Wil leven, en me
Warmen kan aan
Het oude, rode licht
Dat ik zo intens beleef
Dat ik gewichtloos zweef
En mijn eigen donker zwicht…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Toch het is de geest die het verhaal opbouwt,
maar zich niet laat vangen op A-4 formaat.
Laat is het nu op de avond en de nacht opent
haar poort.
Iedere daad en elk woord zijn reeds geslonken
en vluchtig als vuur vonken gelijk je twee stenen
tegen elkaar slaat.…
late liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Alleen het kleinkind respecteerde
deze late keus van "pa"
Hij sprak op de begrafenis
een aardig woordje na.
Een tuiltje rozen op de kist
getuigde van haar moed
en ach de woorden van het kind
die deden haar zo goed.
Na afloop ging ze stil naar huis,
gelaten en gedwee.
Haar tien jaar van de negentig
telden gewoon niet mee…
Verlossen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 je eigenlijke kleuren
worden steeds
duidelijker zichtbaar
nu je je eindelijk
mag ontdoen
van die jas
die je al die jaren
met je mee torste
omdat…
PRACHT EN VUIL VAN DE ZOMER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Licht streelt de zefier
kattenstaart: aan zijn stengel
beiert haagwinde.
Hete nazomer:
dicht loof verbergt nog een bloem
van de magnolia.
In al zijn pracht rust de pauw
tevreden op een mesthoop.…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
587 Laat me in de eenzaamheid,
als in de zee,
zakken
gelijk een zon.
Zoals jij
kan ik ook
eenzaam zijn.
Samen.…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente, zomer en de herfst,
caleidoscoop van de seizoenen,
in de waarheidstonen van
gewetensnood om nooit te laten…
oude stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 de oude gevels hebben het licht
gereefd een dag geleefd terug
van de uitreis zijn zware zeilen
gestreken neergelaten aan
een verlaten rede
een smalle gracht meert donker af
schemer schommelt op de kade
het spiegelbeeld van een boot
wordt gedragen
over de romp rimpelt water
hier wordt niet meer gewoond
of verhuisd
uit nissen…
Wel nu
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Nu de vroegte
veel te laat
zijn verslapen
dag begroet
is het ontbijt
de lunch voorbij
zijn krant
bevat oud nieuws
hij heeft vandaag
een afspraak
met zichzelf
dat wel
om zich nergens
aan te houden
hij neemt de tijd
voor het te laat
van toen…
Late, late Tante Lien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
731 Late, late tante Lien.
Spekkoek bij Indische mijmeringen.
Tante Lien kon het Nederlands-Indie
Zo melancholisch bezingen in haar
'Den Haag, Den Haag, weduwe van
Voorbije Indische zegeningen.'…
Nachtmerrie
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
669 ’t Is vrijdagmorgen...nog geen snelsonnet
Wim Overweg staat daar nog fraai te pronken
Te laat...verzaakt...wat ben ik diep gezonken
Uit schaamte kruip ik maar weer in m’n bed
Ik droom...een onbewaakte overweg doemt op
Te lang...daar komt Hans Mooi met in zijn hand een strop…
vrede ligt over de horizon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht
Dat overal liefde en vrede brengt
Zich zonder dat wij vragen tot ons richt
En ons duister met zachte glans vermengt
Een zachte stem die ons noodt te komen
Roepend vanachter verre horizon
Die ons vraagt om niet te blijven dromen
Maar te komen tot de levensbron
Laten we dan gaan in vast vertrouwen…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Laten, wat teveel is van het goede.
Zin leeft zintuiglijk om ons heen.
Voel, Zie, Luister, Ruik, Proef!
Onze toekomst wordt vandaag,
in ieder van ons herboren.
In wie op geboorte wacht.
In wie gestorven zijn.
De toekomst is een wonderlijk proces.
Speelt zich voor onze eigen ogen af.
Onze toekomst leeft hier vandaag.…
Niet nu
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 Alleen maar laten.
Niet te hoeven denken.
Alleen maar kijken,
in het rond.
Alleen maar voelen,
wat je voelt.
Wat is het moeilijk,
om niet nu te zijn.
?…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 ze hadden zoveel
plaats om te zwerven
waar ze maar wilden
maar ze stapten niet
uit hun verlatenheid
noch uit hun woorden
ze hadden zoveel
armen om de stilte
van de zee te vangen
maar ze hielden
de handen met gebalde
vuisten op de rug
ze hadden zoveel
laten liggen tot ze elkaar
niet meer konden zien
ze hadden alles
laten…
Gebroken Maan
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.088 Ontdaan
van elke waan
brak de maan in tweeën
en zag de zee
de liefde
genadeloos vergaan
Rozenblaadjes
van geluk
de laatste adem
van stil begrijpen
fluisterden zacht;
'hier eindigt onze nacht'…
kies
snelsonnet
3.3 met 31 stemmen
2.943 Als woensdag alle stemmen zijn geteld,
Verworden kiezers snel tot excrementen;
En de regeerders wanen zich regenten,
Tot al het paarse pluche weer is hersteld.
En Mokum belt nog even Melkert op,
Om hem te vragen voor een leuke job.…
Kant
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
981 Bloemen en bomen
blijven voorstelling
reële dromen
bronnen voor vertelling
Want we zien een beeld
het zicht blokkeren
door een waan bespeeld
in het funderen
Zijn slot conclusie
is nog niet weerlegd
het is illusie
wat een zintuig zegt…
wezen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 wanneer of waarom
we vertrokken
weten we werkelijk niet
boven ons de wentelende wolken
in de wrede verte
het wassende wrange water
en het wenen van weerloze wanen
wat zal van ons worden
wie wil op ons wachten
we zijn niet waar we zijn…
Hotelbed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.940 Ooit was hier nog jouw liefde
onder warme tranen van wanen
verder dan haar hart gekomen
betraden jullie aan zee, het hotel
en witte vredesduiven vlogen
tussen meeuwen opgetogen
in de blauwe lucht van dromen.…
Wonderwereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Geen waan waar ik in bevind.
Maar het is een wonderwereld
Die mijn leven optimaal bezint.…
De sextant
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
476 Hij staat in de vitrine, mooi in ’t zicht
Ooit schoot ik met hem menig hemellicht
Vandaag de dag heeft niemand hem meer nodig
Door satellieten werd hij overbodig
Maar steeds als ik het instrument zie staan
Waan ik me midden op de Oceaan…
Verbroken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 het blad waar ooit
beloften op bevestigd werden
lijkt te zijn verdwenen
in ’t vroege ochtendlicht
waar vale geheimen
zich onkreukbaar wanen
reit zonlicht
onbezonnen de kamer in
om dromen te verdonkeremanen…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Oprecht verdwaald tussen de gebouwen,
waan ik me in een solide beweging:
Voorwaarts richting heden,
kijk ik naar de wegen achter me.
Krampachtig met mijn armen om het leven,
was ik uit het veld geslagen.
De muziek niet meer door mij geschreven.
De lach van iemand die ik kende.…