1546 resultaten.
geef ons nog wat tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 als de zon opkomt dan omarm
ik mijn dromen, innig…
dankbaar (geef ons nog wat tijd)
het verleden en sommige mensen
heb ik reeds achter me gelaten
ik ben nog niet klaar
wij genieten van de zon, van elkaar
van de natuur, en wederom
van elkaar
de herinneringen die gemaakt zijn
vastgelegd
ik ben nog niet klaar
en ook zo bang…
Oekraïense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 vrouw, allerlaatst had u een eigen gelaat
doch op elke huid zitten onregelmatigheden
er bestaan geen middelen die wegvagen
krab ze niet open zodat zweren ontstaan
u leeft zo goed als zonder twijfel en ergernis
gescheiden van o zo verstarde wederhelft
zie niet om in wrok doch wees op uw hoede
laat u niet opnieuw aan banden leggen
©…
de schreeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 Ik wil liefhebben,
Ik weet niet wie, ik weet niet hoe
Ik wil getroost worden,
Ik mag niet huilen, ik mag niet zwak zijn
Ik wil schreeuwen, ik wil slaan
Ik ben als een wild dier, die woedend in zijn kooi zit
en wacht om uit te breken
Ik wordt getreiterd, ik word verlamd
Men is bang voor mij,
Ik word opgesloten in een gesticht…
De grot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Mijn ziel is gevangen in een duistere grot
In het labyrint zoek ik een uitweg
Maar ik dol maar rond
Ik zie het licht en voel de warmte
Een innerlijke stem wijst mij de weg
Maar ik wil niets zien, ik wil niet luisteren
En ik blijf maar dwalen
In die koude, eenzame, donkere grot…
Spiegel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
640 Wat is dit nou eigenlijk?
Waarom moet ik hier zoveel waarde aan hechten?
Wat heeft het betekend?
En waarom wordt ik geacht er bang voor te zijn?
Omdat mensen bang zijn?
Want dat heb ik besloten niet meer te zijn
tevreden ben ik zeker niet
maar ik weet in ieder geval wie ik aankijk
Waarom weet je het niet?
Waarom zie je niet gewoon hoe mooi…
Illusie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.928 Hoeveel houdt u van een gedachte?
Meer dan van een levend mens?
Hoeveel eert u een waanbeeld?
Meer dan alle prestaties van alle personen om u heen?
Hoelang blijf ik voor u een schim?
Hoelang blijf u mij nou negeren?
Hoelang moet ik blijven bidden, tot dat u mij ook zal eren?…
KAMP WESTERBORK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 Binnen strenge omheiningen
werken mensen gedwongen
onder harde bevelen
vullen dozen en laden
harken bezaaide aarde
vinden ondanks scherp toezicht
hun arbeid eenvoudig gezond
maar menige avond
mogen ze genieten
van vrolijk toneelspel
om de volgende morgen
daagse plicht te hervatten
waarbij voortdurend onzekerheid
kwelt met tergende…
Loslaat Haiku
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
713 Onzekerheden
Ze horen bij het leven
Tegen wil en dank
Ze komen voorbij
En soms ook even binnen
Tegen dank en wil
Een knoop in je maag
Tranen die blijven stromen
Tegen de stroom in
Want niets is zeker
Het moment dat we hebben
Is al wat er is
Daarom is het ook
Belangrijk om te leven
In het hier en nu
Want het is…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 En als ik trad onder het droeve woeden
Van stilte en weelde en lust de dood gewijd
Voelde ik een beven door mijn leden spoeden,
Maar ook, diep in mijn ziel die bang-verblijd
De rijkdom dronk, het mateloze bloeden
Van schrijnende angst en hete onzekerheid.…
Eindtijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
656 Alle porien van de wereld
ademen bloed en verdriet
het lijkt wel of je nergens
blijdschap meer ziet.
Ik woon in een wereld
krankzinnig van haat
in sommige steden
durf je zelfs niet op straat.
Maar ik wil blijven geloven
in liefde en recht,
want niet alle mensen
zijn oeverloos slecht.
Geef mij dus je hand
om te bouwen…
Aan de twijfelboom
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
923 snel kleurt
de bloesem
aan de twijfelboom
daar waar
jonge bladeren
hun lente dromen
rijpen vruchten
in wanstaltigheid met
een ongepast voorkomen
wij gaan ze niet
oogsten onze zomer
zal ze allemaal verdrogen…
voordracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
491 tijdens
een voordracht
voor
een beslagen
spiegel
toon ik het
achterste
van m'n tong
ook al
beslagen…
Generatievrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Toen ik kind was verlangde ik ernaar,
dat mijn ouders me zouden begrijpen.
Mijn onverklaarbare angsten.
Mijn wisselende stemmingen.
Mijn behoefte aan erkenning.
Mijn twijfel over de vraag
of ik wel gewild geboren ben.
Als oude man beklemt me de vraag
of de kinderen die na ons kwamen
zich wel door ons begrepen voelen.
Worstelen ze met dezelfde…
Zelfverzekerdheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een alledaags probleem
Ik kom er niet omheen.
Je zou het haast maar eens vergeten.
Een vrij simpele vraag
Die ik stel aan mijn maag.
Wat gaan we vandaag weer eens eten?
De opties zijn immens
Daaraan zit geen grens.
Hoezo begin ik te zweten?
De interne strijd
Die zich altijd verspreid.
Ik voel me door mezelf bezeten.
Een mening die…
Haar kuise lach
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
778 ik had een afspraak
met de werkelijkheid
ze confronteerde mij
was harder dan ik dacht
wil met waarheid schikken
maar ze geeft niet thuis
ze liegt de deugden met haar ogen
haar kuise lach hangt naast het kruis
mijn dagen zijn verhuisd
de nachten heeft ze meegenomen
haar kasten eens gevuld met dromen
zijn nu leeg en tot zichzelf gekomen…
Gezichten ken ik niet
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
818 kruip soms weg
ver weg en wil niets
van mezelf meer weten
speel mijn spel met
poppen waarvan ik de
gezichten niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden mijn verdriet
de kleinsten waren steeds mijn beste maatjes
nu word ik gespeeld
gezichten ken ik niet
lijven kroelen om het…
Dit Eiland
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.277 Hoe zijn wij hier geland,
waartoe... vanwaar...?
ligt ergens aan het strand
dat vreemde schip nog klaar?
en als het anker is gelicht,
naar waar... naar waar...?
--------------------------------
uit: 'Voorbij de wegen', 1920.…
Corona
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
923 wat is
er m is
alles is
ongew is
er is
erg is
ergern is
het is
cris is
't is
kap ot
verb od
land op sl ot
het l ot
aan b od
verr ot
compl ot
z ot
piet sn ot
g od
en ik
ben ik
'n bl ik
ogenbl ik
denk ik
valstr ik
schr ik ik
koffied ik
kijk ik
ik…
Een weg door nevel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Blindelings ga ik door de laan der nevelen
Voetstaps tastend naar het pad der wijzen
Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen
Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen
Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie
Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal
Bereik ik de top of kom ik eerder ten val
In wanhoop beraad ik mij op mijn positie
Waar…
in wilde vlagen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 die blik
die mij
onzeker maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
dat dingen
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
want ik ben
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
ik raak
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
wil houvast
niet weggevaagd
door blinde…
voor altijd tijdelijk vandaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 Wat haar betreft als ze ‘t me vraagt
vandaag [zie je me nog graag]
ik leef in mijn vrouw ’s ogen
azuurblauw rivieren van geestdrift
lavend in het zilte vocht
mocht ik ooit de aandrift voelen te laveren
het hart op de tocht te zetten
vertoef ik in kolkend centrum van haar iris
inktzwart immer doordrenkt
van de duistere nacht
als je ’t mij vraagt…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
synoniem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 weet je dat ik gisteren de
oneven dagen nog telde, ze zelfs
spaarde voor het moment dat alles
synoniem aan het leven moest zijn?
wat ik vergat waren de even dagen
de dagen dat alles klopte en dat
mijn reikwijdte dichterbij was
dan dat ik in werkelijkheid dacht
nu zul je zeggen dat een dag maar een dag is
en dat dit soort onzin de drempel…
zonder jou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 zonder jou ben ik
slechts de wind die
door de achterdeur
kruipt, op zoek
Naar honger en chaos
dat er niets te vinden
valt maakt van redelijkheid
De gezochte twijfel, sluit
de dag en de nacht vult
al mijn leeg gegooide glazen
zonder jou struikel ik over
alle glans die ik ontvang , weet
zelfs deze lente te ontwijken
door de vallende…
Troosten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Troosten
Mag ik je troosten,
als je verdriet
hebt in een tijd van
onzekerheid.
Mag ik je troosten met woorden
en liefde.
Mag ik je troosten, ook al is het
op afstand zo ver van
elkaar vandaan.
Je moet weten: 'elke dag,
denk ik aan jou lieve
vriendin.'
Kon ik maar even
bij je zijn
om je te omhelzen
en met je te praten.…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
Tussen zij en zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Als baby stond zij vlug op eigen benen.
Later gingen haar gedachten op de loop.
Gaandeweg sloegen zij steeds meer op hol,
voor zichzelf op de vlucht. Het liep uit de hand.
Zij had zichzelf niet meer in de hand.
Aan voeten kreeg zij nooit meer land.
Zweven was er ook niet meer bij.
Alleen slingeren tussen zij en zij.…
Stormende stier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
490 Met horens voor schut gezet
ontwaakte het beest in mij.
Als een stier loop ik storm,
bedaar ik maar herinneringen
prikkelen me en haken zich vast:
dat rode doek danst uitdagend!
Kop noch staart
krijg ik nog aan mezelf.…
Fonkelnieuw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 en
nog een en nog een
tezamen op een draadje:
‘wie doet me wat’
rust maar
zing maar
geen idee van tijd
noch van spijt
-
er komen mensen
nog een en nog een
dun kan het draadje
in mijn wereld soms zijn
maar het knapt niet
o nee, zeker nog niet…
stille tranen drogen
ik schik de kiezels
vaststaand feit
stukje onzekerheid…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren
een beetje voor mij buigen
mijn geplante appelboom
laat zijn blaadjes zien
wil van de toekomst getuigen
er was een tijd…
een tijd van onzekerheid…