1504 resultaten.
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
Ruwe diamanten
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.878 Waarvan ik de scherpe kanten,
wel even afslijpen zou.
Ik heb me erin kunnen verdrinken,
tot op de bodem van je ziel.
Maar toen kreeg ik te horen,
dat je op iemand anders viel.
Opeens zag ik je ogen van een andere kant,
als van een ongeslepen diamant.
Ruw en zonder enige glans.
En ik ontsprong op tijd de dans.…
zelfverloochening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.114 ben ik vergeten wat ik hekel,
ken ik geen prik of scherpe stekel,
ik ben zo doods als zand en pier,
ik ben nu ook gewoontedier.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Het matglazen beeld neemt nu bezit
van het scherpe zicht. Vlokken vragen’.
‘Dichten is dromen’,
laat ik haar nog even weten.
Ze knikt en schikt haar kussen,
ze schokt en ondertussen
is ze mij
en heel mijn woordenbrij
al eeuwenlang vergeten.…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen
tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot;
ik zal haar vermoorden, overwoog ik,
het mes tot diep in haar bevroren schoot.
Ik moet haar wurgen, wist ik,
het touw teder als een bewijs
om haar dunne hals geknoopt.
Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.…
Jij in mei ( In memoriam )
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.186 morgen zal zijn als wind
stampvoetend
tegen licht
en zomer
immer koel
fluitend op vingers
als een scherpe noordenwind
snijdend door tranen
koude lucht
zal me plooien
naar het graf van dode mensen
met zachte beelden in mijn hand
ver weg en dicht bij mijn ogen
waar ik onafgebroken regen plant
morgen zal zijn als wind
een laatste…
Persoonlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.404 het Twentse accent vertrouwd
het timbre dat weliswaar
verzwakt wordt opgevangen
nog steeds rillingen veroorzaakt
een sterk gevoel van verlangen
magnetische krachten verzaakt
je zingt hoewel ondermijnd
een eigen wijs straalt uit
wat vele idolen node missen
sympathie niet uit te wissen
kritisch oorstrelend geluid
persoonlijkheid scherp…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Duisternis verwondt mijn gehoor,
de rotsen zijn scherp,
de nacht is wedergekeerd…
videocamera
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
914 en stel ik scherp op hun kus?
Mijn dochtertje zingt in een musical
hoe ‘k me voelde, weet ik nog goed
van emotie was ik tot tranen geroerd,
ik zag opeens: het bandje is vol
Camera neemt de beelden op
Camera zuigt mijn emoties weg
Nooit meer spontane ontroering
Concentratie staat nu voorop…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende vorst
vallen zij in scherp…
het brandpunt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
50 het zijn een paar rake waarnemingen
door het licht dat niet gezien wordt
een prisma dat pure ideeën scheidt
van de ruis die bij energie vrijkomt
maar raakvlakken vlammen scherp op
als het brandpunt deze focus ontbeert
verschijningen uit het zicht van de dag
lachen niet het hardst in schemering
waar de schaduwranden feller bijten
de…
en ik ween
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.627 gebonden
tot tegen de borst
mijn mond en ogen
met kwaad gehecht
dat me doet
huilen in de kamer
om al het bloed
dat het mijne is
strak gebonden
nooit ontsnapt
aan die nauwelijks
zichtbare haken
ik ben de vrouw
alleen maar mezelf
in leven nog minder
dan in de dode hoek
zo vouw ik
ontzield en verlaten
mijn schouderbladen
met scherpe…
de naald
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.249 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
een naald
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
965 een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel
dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel
een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten
met een pleister
als wapen…
filet mondaine
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
758 Hij kent ondertussen
geen scherp fileermes meer.
Blokkade volgens mager protocol.
Procedurefout ligt op de natste schouder.
Eminence grise verzwakt naar eeuwig koud.
Geplooid is het denkershoofd.…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 vingers vol
zwarte vlekken tikken
de vloedgolf op mijn lijf
dwingen tot woorden
en verdraaide schaduwen
onder een bewolkte lucht
ik zink
naadloos van dag naar nacht
wanneer honderd ogen van de zee
mij verdoven
met ijzige koude
als gehuil van stilte
het is niet jouw tijd
die me alles vertelt
noch de adem van het scherpe water…
Verwensing van geluk
gedicht
3.6 met 290 stemmen
39.007 Wankelend komen stemmen
in de oren, de messen
zwellen scherp op snee.
Plots helt je lichaam iets te ver.
Ik ben dit niet gewend,
dit snikken van je harde
armen, dit warme klauwen
in mijn hals
De bloemen gillen roze.
We slapen ons voorbij.
------------------------------------------------
uit: 'Muziek voor de overtocht', 2006.…
Bevroren
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.690 Glanzende tranen
onder mijn huid
Onafgebroken
zonder geluid
Zacht serene rust
aanblik van schijn
Diep van binnen
vervuld van pijn
Gedachten scherp
malen en dwalen
Willen begrijpen
onmacht vertalen
Lichtgroene ogen
broos vol verdriet
Zoeken verlangen
vinden je niet
Mijn hart verdwaald
toen jij verdween
Bevroren geluk
weer alleen…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Gedicht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.056 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn…
Hoefslag,
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 Alleen in duistere nacht
weerklinken vermetele
paarden , die de helse
vonken slaan uit de met
goud beslagen hoeven,
die als vuurstenen zijn
gehangen aan dat
vermaledijde uur en
alles wat er in dat tij
is beweend, drijft het
scherpe bit me in die
galop te wanen, gezadeld
achter de fiere manen
van het ochtendgloren, in de
beugels…
Heimwee
hartenkreet
4.5 met 29 stemmen
1.415 Niet hier bij oom en tante
wil ik vakantie vieren
ik ben de bloedverwante
van alle lieve dieren
de konijnen van mijn neef
ruiken naar huzarensla
als ik ze een wortel geef
doen ze schele hamsters na
de forellen van mijn nicht
smaken naar bunzingmagen
de vislucht rond haar gezicht
doet scherpe blik vervagen
moederlief, breng mij naar…
Een gracieuze dans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
517 een eerste schets
in ronde streken
op handgeschept papier
geen scherpe lijn
omdat pastel
moet vloeien zonder pijn
jouw reiken
naar het leven
is totale harmonie
bewegen is
een gracieuze dans
die ik in kleuren vang
je gezicht
bloeit open in het
licht van andere ogen
je stem zingt
in het koor als een
juweel voor het gehoor…
De seizoenpatronen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 de schaduw
is niet meer zwart wit
maar kent al volle herfstkleuren
het zomers scherp contrast
lengt en mengt zich
met de donkere aardetinten
licht rafelt
in een overgang
van vele meters lang
en zoekt naar
de seizoenpatronen
het oogsten is al aan de gang
in kerk en concert
speelt orgel eindelijk
weer de boventoon
bromt in…
Als acht meer dan duizend is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
978 Voor mijn vader
Acht is meer dan
Duizend, hield je
Me regelmatig voor,
Getalsmatig leek me
Jouw bewering niet
Erg juist - toch: naarmate
Ik ouder word en
De leeftijd van jou, toen,
Nader heb ik leren
Inzien dat jouw
Bewering zo gek nog
Niet is: let extra scherp
Op wat de ander
Uitspookt in 't
Geniep - anticipeer daarop…
In ontdekking van de hemel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
641 hij laat ons
de stilte verwonderd
leegte met werken gevuld
raakbaar eigenwijs
ongenaakbaar in
scherp formuleren
altijd jong
erudiet en belezen
zijn jeugd zat wat tegen
flamboyant in optreden
het lichte narcisme was deel
van zijn flirt met ons heden
in de wereld van mensen
gaf hij zich bloot in geschenken
waarvan hijzelf het meest…
Leven doet zo'n pijn
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
479 mag ik
in je sprookje spelen
op luchtkastelen bij je zijn
het echte leven doet zo’n pijn
nee het is
geen vluchten maar
mijn hart even luchten
geen scherpe kanten meer voelen
zonder woorden
weten wat we bedoelen
samen op drift gaan
en de plicht laten staan
uit alles ontsnappen
de kansen weer pakken
die vrijheid en liefde ons geven…
Als vogel die zou vliegen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
610 ogen priemen
door de lucht de blik
op horizon en verder
de snavel scherp
prooiklaar en gebogen
herbergt dood zonder mededogen
sterke veren
dragen vleugels in het
scheren over onbekende heuvels
zij zijn aangebracht
voor kracht in de snelle
glijvlucht naar meer macht
de rest is kansloos
door verborgen klauwen
in een donzen huid…
Dun tochtte in uithoeken
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
794 ineens
was er de
koude wind
die scherpe
woorden sprak dun
tochtte in uithoeken
warmte uit de ronde
zinnen vrat de kleur
vervaalde van mijn doeken
waarop ik beelden
schreef en strofen hakte
hij pakte mijn gedicht
blies de sneeuw
en vorst rechtstreeks
in mijn gezicht en lachte
maar ik ontdooide in
jouw lezen jij hebt mijn…