Alle inzendingen over seizoen

1642 resultaten.

Sorteren op:

Jij bent mijn levenslicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
Als een boom geworteld aan het water, zo is onze liefde voor elkaar Elk seizoen van het jaar brengt ze haar vruchten voort. Ik besef hoe wij met elkaar verstrengeld zijn. Zou niets anders willen dan dat. Jij bent mijn...,levenslicht.…

PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
En dan drukt winter zijn stempel op pad en perk in mijn tuin Jaagt wind en metgezel sneeuw tussen struik en boom hun laatste blad verloren De prietpraat tussen fris groen van bol en knol met stilte bedekt De tafel voor vogels door mij gedekt, de vetbollen gehangen Dempt even... even maar mijn verlangen naar voorjaar, lentelicht…

Voorjaar!

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
't is lente, 't is lente! Ik zie weer geel in het groen Niet langer die grijzige prenten Maar een pimpelpaars plantsoen 't is lente, 't is lente! Ik hoor gezoem in de zon Niet langer die lege momenten Maar een nestje op mijn balkon…

EEN VROEGE LENTE....?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Een vroege lente kunnen we op onze buik schrijven Op het terras geen enkel glas met ijsblokjes Geen blote lijven van de meisjes-van-de-bank van een argeloze studente Geen stukje bloot van de heer-op-leeftijd de dame-van-stand Mijn ochtendkrant meldt een wind die aanwakkert De tulpjes en narcissen gaan tegen de grond…

Universeel donor

snelsonnet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 748
Tot vreugde van het leger van insecten, Zoals de teek, de sandfly en de vlo Ben ik gezegend met de bloedgroep O, Wat mug en daas veel eerder al ontdekten. Kan je als donor ook nog dieper zinken? Ze kunnen allemaal mijn bloed wel drinken.…
Wim Overweg27 augustus 2015Lees meer >

Herfst van het leven

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Dat zijn de wetten van de natuur, de vier seizoenen, de wet van het leven. Dus nee, we sterven niet. We laten onze bladeren los, we bezinnen, we vernieuwen, en bloeien weer op.…

Nazomer

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.085
Lang voor ’t verdorrende seizoen beginnen moet, speuren haar scherpe ogen naar de onderhuid. De bloemen van haar bloed schreeuwen haar kleuren uit. Ze gaat uitdagender dan ooit van hoofd tot voet. Er is een leven dat zij in den spiegel voedt.…

zo'n hang naar...

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 888
een behaaglijke hang naar warmte en tederheid maakte zich van mij meester geen vermoeden waar dit door werd aangewakkerd maar het was er ineens op onverklaarbare wijze wat kon ik anders dan het koesteren als ware het puur geluk gelijk een schitterende glans in de chronische dofheid van het verstrijken van tijd…

Magische Herfst

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
Alwaar het transformeert Als Koningin de Winter Het witte land regeert Als Koning Lente klaar is Straks met zijn winterslaap Dan duikt hij in de aarde Om met een laatste gaap De afval van de blaadjes Tot bloem getransformeerd Op aard' te laten groeien Als hij het land regeert Wees welkom herfst en winter Wees welkom nieuw seizoen…

Leegstand....

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Ze staan leeg badder-en zwemseizoen nog niet begonnen Zon heeft de aarde met prille lentevingers aangeraakt Ze vragen om wielen wielen van fietsen Kijken uit naar fietsers die een rustpunt aan deze plas zoeken Binnensmonds even vloeken want ze staan er nu wel: onbewaakt.…

Droef

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
tranen hangen aan de takken nu de hemel onophoudelijk huilt kijk haar lopen op hoge hakken hoe de fietser onder een galerij schuilt kindervoetjes vinden plassen om in te stampen bovendien loopt hij harder met hond en plu de vrijdag is droef begonnen zo te zien…
LadyLove15 januari 2016Lees meer >

Je opgestoken wind

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
je opgestoken wind huilt regen in ons bloemenbed waar borders de seizoenen kanten jaren hebben daar patronen in gelegd gesteund door vaste planten er was te weinig ruimte voor eenjarig bloeien het almaar snoeien bleek funest mag ik je vragen de opgestoken wind in minder vlagen te laten regenen op ons bloemenbed krijgen…

Twee februari

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Het licht wordt sterker de dagen blijven lengen tot het hoogste punt.…

Februarilicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Ze vertelt over het donker, duister van de winter, dat de heimwee naar de zomer ternauwernood verdraagt; ze zweeft in een soort gedicht over 't bruinverkleurde klimopblad waar de herfst het hart uit at maar de nervatuur vergat en door het frêle raster valt het bleke Februarilicht op knoppen barstensvol lente.…

Zichtkaart

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.885
Nu deze weken weer voorbij ritselen in hun morsbruine jassen en bomen oude briefjes sturen naar de zakken zaad van distels, mosterdplanten en de rest en steeds op hoop van minstens dertigvoudig vrucht, nu mijn haren witter dan de mist en alles anders sinds ik me het eerste licht herinnerde, schrijf ik een mondvol ogenblikken op…

De onderkant in warm rood

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
heb nog even mijn palet gepakt de lentekleuren boven een smalle reep die zomer moest beloven daarna de gelen van de oogst de onderkant in warm rood met tikkeltjes oranjebruine tinten de eerste zwarte randjes dood maar de verf is verdroogd in het landschap van seizoenen na winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
wil melker22 november 2007Lees meer >

Dagen later

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
De langste dag van het jaar is voorbijgegaan bijna onopgemerkt, ook de bladzijde die werd omgeslagen. Nu, zesendertig dagen later is dat goed te zien, de zon staat graden lager. Het blad van de bomen is dieper groen, de eerste bruintinten laten zich ontwaren het krentenboompje, 't eerste rode blad. De bessen geplukt en tot jam verwerkt…

Aankomend nieuw seizoen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
Vreugdevol wakker in beneveld dageraad fris als een druppel dat water laat cirkelen op grond van eerste herfstblad.…

Najaar

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.051
Ze hadden het recht van overpad, honden, geweren. Ze keken binnen, lachten zowaar en schikten hun lege tassen. Hun rode koppen telden we voor ze verdwenen in de nog dampende velden. We aten ons brood, lazen bladen. Tegen het donker kwamen ze terug beladen met hangende poten. We gingen naar bed, lagen wakker, hatend omdat ze bestonden. -…
Ed Leeflang28 september 2016Lees meer >

Bisnummer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Met de eigen adem verzoend wasemt de herfst het groene bos tot een bruine minnekroeg. Bij het roesten van de avondzon danst de ontvoogdingsstrijd op tafel, bezingt de levensles het defaitisme. Als stille wezens van het diepere denken kijken woudreuzen gelaten toe, op afstand van een groepsknuffel. Het ingetogen applaus van vallende bladeren…

De lach achter de sluier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 661
Nu de herfst eindigt begint de winter door bevroren gevoelens in de nacht leeft jouw glimlach die mij ontwaakte voor het altaar naar jouw lentedag. Het beeld van kale bomen in de berm toont het kleurloze gevoel dat ik zie met emoties omringd op jouw lentedag dat je het sprookje draagt als een illusie. Al zijn wonderen nog…

Vogelschrik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Heetbloedige lentejeugd afgestroopt tot tandeloze zang, levenssiddering van glazuur ontdaan. Geritsel als een meisjeslach in een bladerdek van onrust, paddenstoelen steken hoofs de hoed op. In de vereenzaming van vlakke akkers handhaaft de vogelschrik moedig zijn spottend narrenbestaan. Met wijd geopende armen duldt hij schalks de ijzige…

In het klad?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
baarde waaruit ook de purperen mist lijkt op te staan, in een laatste stadium de gelijkenis te vinden in het patroon van het onverteerde eikenblad, de energie verbindt windroos naar alle richtingen, herpakt in bebloede nerven, verscholen in levende schors het pastel van droomgedachten zacht oplichtende verfstreken in elk seizoen…
Pama3 december 2016Lees meer >

Winteroffensief

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 708
Kromvingerig heeft het seizoen met witte boord de warmhartige voorjaarsadem manend in haar bedding teruggefloten. Maar vrees niet, ergens tussen de pylonen van het bevroren spookleger grijnst in appelgroen reeds het mombakkes van de lente.…

Sluitingstijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Het zonneseizoen is voetje gelicht en tussen plons en rimpeling in de lotusvijver verdwenen, ondergedoken in het broedwater van de jaarwentelingen. Wolken als kantwerk zijn het epicentrum van zomerwellust reeds voorbij gespoord, wildzang en krekellied tot zwakstroom gereduceerd. De subtiele uurwerkmechaniek van insectenpootjes valt stil…

Herfstnachten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Uit de okselholte van een herfstnacht geurt doorgaans een zweem van hazenschuwheid en tinctuurdampen van vlucht en versterven. Herfstnachten als schaduwhof waarin de savoir-vivre ontbreekt, de maskerades van engelenhaar werden afgegooid voor een zwijgzame ontvluchting. Herfstnachten ademen de aanwezigheid van afwezigheid, met op de lippenrand…

Eerste winterstriemen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
De levensspiraal plooit zich terug, voldaan geworteld knijpt de natuur reeds één oog dicht, een innerlijk smoren in koperglans hangt als stille nevels boven het stiltedomein, waarin schaduwen als zwarte monniken het beeldsnijwerk voorbij schuifelen, een sterfzee van handgeschept bladpapier, met ontblote ruggen moedig wachtend op de eerste zweepse…

Vreugdevol

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Vliegensvlug veren de vleugels door harde wind vooruit de lente nu vacht nog bevriest door mist en ontdooit bij dageraad.…

Seigneur?

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 10.286
Dit is het laat seizoen. Mijn boom draagt van zijn bloei de vruchten, maar geen plof in gras die ruimte maakt, bereikt mij achter het glas. Ik dacht toch wel dat ik het was. Het is voorbij. De dagen zijn op orde. Herinnering zwerft als ziekte door het huis (witte zeilen, blauwe zee, jij!).…
Robert Anker18 februari 2017Lees meer >