3179 resultaten.
Een pion van het leven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
799 Ik ben
Een pion van het leven
Neergezet
En onvrijwillig voortgedreven
Ik gehoorzaam
Loop met de stromen mee
Denkend
Dit is niet oké
Ik wil niet
Doen wat wordt verwacht
Wachtend
Tot mijn pijn wordt verzacht
Ik wil
Nu stil gaan staan
Mij omdraaien
En Gods kant op gaan…
Open-hartig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 probleemloos vertel ik
jou de kern
van hart tot liefde
en weer terug
totale openheid
geef ik je
en ik voel je
warmte stromen
toch is er een deur
die moeilijk open gaat
en een mat met welkom
ligt er nu even niet…
overgave
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 jij komt tot mij in nevelen
je ogen dicht, ik laat
mijn handen aan de wind
het lichaam aan de golven
de voeten aan de nacht
giet mijn bloed in de rivier
zodat het stromen kan
ik werp mijn schaduw achter
en draag de zon voor mij…
Het leven heeft de tijd
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.394 Het leven heeft de tijd,
de tederheid en 't onvermogen,
het telkens weer herboren worden,
de voorjaarslucht, de winterkou,
de liederen die stromen.
Het leven heeft de tijd,
vergankelijkheid, vertrouwen,
en mensen die toch overal
hetzelfde zijn maar ook zo anders,
en allen hebben dromen.…
zomaar een kus
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 wezenloos staar ik in de dag
de mensen en de duizend dingen
door de tijd voortgestuwd
eenrichtingsverkeer
altijd maar weer
duizenden voetstappen
en niets of niemand
die zomaar
tegen de stroom in
omkeert
en ziet
en
liefheeft
zomaar
een kus
in de vroege ochtend…
Genieten
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
1.224 De bomen staan
aan de kant
van de stroom
in de vroege herfst
te dromen....
Hun schaduwen
rimpelen door
de zachte wind
in 't water....
Het wordt al later
op de dag.
't Is bijna avond!
Voel me gelukkig dat
ik hier van genieten mag!…
Mensch!
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
524 Gedragen dagen van velours
religare relegere
Oh Plotinus, ik mis het alomvattend plot
De eenheid van getijden, de stroom van
woorden, de losheid van betoog
I should be going
Out west…
zij
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.282 weer staan dan weer liggen
ik sluit mijn ogen
ik hoor het kloppen van mijn hart
het pompen van mijn aderen
het stromen van mijn bloed
ik denk zij komt straks
opeens voel ik twee handen op mij
o mijn god het is zij…
In hypnotiseren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 het zijn haar kleuren
die boeien
van grijsgroen naar zwart
bewegen is vloeien
in hypnotiseren
verdwijnt je houvast
voelt feilloos
door krul en wit schuim
de golflengte om bij je te zijn
zij is jouw moeder
stroom met haar mee
duik in haar armen zij is de zee…
Vrouwen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.424 Met hare zachte handen rukken zij open
wat jaren lang ten bodem sliep -
nemen haar deel, met een glimlach, en hopen
op sterren en stromen, ànders licht en diep.
---------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
De leidse fles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Het werd statisch, in kleur
de eeuwige stroom
je sleur
bij gratie
Verlaat de fles, de geest
de druïde geeft les
wie leeft nog
het meest
Volmaakt maakt, tong
er lopen druppels
over richels
een diepe gong…
Overspoeld door gedachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 In een kolkende stroom
Vol van kracht en prachtige kleur
Word ik meegesleurd
Naar de diepten van de zee
Waar de zeemeerminnen
Mij begroeten en de zeesterren
Naar me glimlachen.
Al worstelend en proestend
probeer ik terug omhoog de
werkelijkheid te bereiken.…
Tevergeefs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 Willen dat ik altijd
jouw hand kon pakken,
van tijd tot tijd
Voor troost
en bij gezelligheid
Of, om de warmte van liefde
dan te voelen stromen
Zonder dat je haar afsnijdt
Of je hoofd afwendt
Mij niet echt ziet
of horen wil
En ik tevergeefs
reik…
Boterbloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
566 Blijdschap is een lach
alles wat je aanraakt
krijgt hem mee
als in een koor buldert hij
van je gezicht
alles is zomaar vrolijk
ieder voelt zijn bloed
vrijelijk in zich stromen en
een gedachte springt op
aan zonneschijn
aan spelende kinderen
en natuurlijk aan
boterbloemen.…
Gedwee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
447 Ik zoek en zoek
maar het wil niet komen
maar ik heb zeeën van tijd
dus wacht ik gedwee
op een antwoord op mijn vraag
waarom het niet wil komen vandaag
en ik plof ineens uiteen
als de golven van de zee
dan stromen woorden achtereen
laag na laag.…
De wijn in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Jij,
Ik,
Zo vaak onbegrepen
Door mij, door jou
Vinden elkaar hooguit nog
In de regels van een gedicht -
Jij gunt mij de wijn in mijn ogen,
Om te laten stromen wat er
In de diepte is,
Alleen gun ik het mezelf
Nog niet, ze is al opgedroogd
Voor ze voor jou zichtbaar is…
BRUGGEN SLAAN ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Wij kunnen
bruggen slaan
kunnen ons
verbinden
Rivier of stroom
oversteken
met voet- of pontveren
soms zelfs wagen te waden
door ondiepten van
waterlopen,
van oever
naar wal of omgekeerd
We hebben
geleerd
ons te verbinden
niet ons...te binden.…
Scherven van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Toch blijven tranen stromen
als de bron
het hart gekwetst
bloedend
is opgedroogd
De ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
Want bitter
is de eenzaamheid
De liefde die er was
zal nooit meer zijn
Ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
Toekomst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 Zie het bloed van mijn hart
stromen in jouw ogen
die zachtjes twinkelen
in de zucht van de herfstwind
die ons meewaait
De bries die zachtjes fluistert
van al onze geheimen
de kou, die reeds al rilt
in de verwachting van de toekomst
die op ons staat te wachten…
Langs de beek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 Herinneringen
drijven door vingertoppen
langszij,
hier aan de oever waar
wij ooit speelden
en sliepen
kabbelden wij in slaap
op het ruisen van
de stroom.
Onze dromen spoelden mee
en golven waterig
voorbij.…
de tijd toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
De tijd van toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
De individu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Hoewel niet aan zee
Leef ik van golven en wind
Vanaf toppen
Naar de dalen
In eeuwige deining
Van horizon tot horizon
Stromen mijn gedachten
En ideeën
Langs stranden
Onder zon
Of stormen
Zonder merkbare
Verschuiving van vormen.…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Toch blijven tranen stromen
Als de bron
Het hart gekwetst
bloedend
Is opgedroogd
de ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
want bitter
is de eenzaamheid
de liefde die er was
zal nooit meer zijn
ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
stroomlijn
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
511 het staat te gebeuren
in diepe dalen van hekgolven
vloeiend, zonder weerstand
te beminnen, mijlenver weg te dromen
van wendingen in wensvluchten
die ooit tot wasdom komen
te onwaren, in te kaderen
onderhuids te schuilen
met de stroom mee…
minder stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 zij laat zich niet meevoeren
door de vertrouwde stroom van taal
zij komt nog vaak langs
in de stilte van een vlinder
in verhalen en in dromen
zij is er altijd bij
in la petite bonté
zij is minder stil dan je denkt
je loopt met haar samen
van achteruit naar voren…
rots
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
460 op de donkere oever
onder de elzen waar
de stroom vertraagt
buigt een vrouw zich voorover
krassende raven zwerven
boven haar voorbij
onder de waterlijn schuilt
een onzichtbare rots die
verlangens van zich afstoot
ze onhoorbaar verpulvert…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Want terwijl alles in een razende stroom zich voortbeweegt,
weet je dat tijd niet altijd is wat het lijkt, niet altijd een rechte lijn,
maar een beweging die je omhelst met haar zachte stroom van momenten,
die je in je eigen tempo ervaart, terwijl alles om je heen blijft rennen en wijken.…
De bellen klinken aan het haam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 geuren langs de oever
Tranen leken als honing neer
Op de boot ruist de stroom
De tweewielskar trekt eentonig voort
Tranen leken als honing neer
De bellen klinken aan het haam…
- Achter gelijnde stroming -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
557 Rusteloze dame,
zoekt de drenkeling in mij
overweeg wat vrede waard is
jij loom en zwaar gevoel,
dicteert de herinnering
aan een stille droom
achter gelijnde stromen
draagt het innerlijk ballasten mee.…